Social security court dismissed appeal as pension rights were acquired less than five years before retirement age.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's appeal against the Social Security Institution's refusal to pay pension benefits in conjunction with family pension. The plaintiff argued that the decision violated her constitutional rights and civil code principles, claiming she did not remember the exact start date of her family pension. The court ruled that the statutory five-year waiting period was strictly met and that public law pension regulations cannot be softened by civil law concepts like abuse of rights.
Legislator headnote
AI generatedArt. 24 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS; Art. 5 k.c.; The right to social security benefits is determined by strict statutory conditions, and public law pension regulations cannot be mitigated by civil law principles such as abuse of rights or good faith.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 2212/25
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 1.07.2025 roku ZUS (...) Oddział w Ł. odmówił E. O. podjęcia wypłaty świadczeń w zbiegu, ponieważ nabyła prawo do renty rodzinnej wcześniej niż 5 lat przed osiągnieciem wieku emerytalnego określonego w art., 24 ust. 1 ustawy emerytalnej, czyli 60 lat dla kobiet. (decyzja k.55 akt ZUS). Ubezpieczona odwołała się od powyższej decyzji, podnosząc, m.in. że w 1999 roku rocznikowo ukończyła 55 lat, nie pamięta dokładnie, od jakiej daty miała wypłacaną rentę rodzinną. Wniosła o zwrócenie się do (...) o sprawdzenie, czy decyzja nie narusza jej praw konstytucyjnych. ( odwołanie k.3 ). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, argumentując, jak w zaskarżonej decyzji. (odpowiedź na odwołanie – k.
7) W piśmie z dnia 5.11.2025 r wnioskodawczyni podniosła, że decyzja jest dla niej krzywdząca, wniosła o analizę jej odwołania z uwzględnieniem art. 5 kc. (pismo – k.
16) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: E. O. urodziła się (...). Powszechny wiek emerytalny 60 lat ubezpieczona osiągnęła w dniu 21.12.2004 roku( bezsporne) Decyzją z dnia 5.08.1999 roku organ rentowy ustalił dla ubezpieczonej prawo do renty rodzinnej – od dnia 6.07.1999 roku, na stałe. (bezsporne – decyzja w załączonych aktach ZUS – k.
8) Decyzją z dnia 11.04.2025 r organ rentowy przyznał ubezpieczonej emeryturę (symbol E) od dnia 1.03.2025 r, tj. od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek. W uzasadnieniu wskazano, że wyliczona emerytura jest świadczeniem korzystniejszym (bezsporne – decyzja w aktach ZUS – k.
19) W dniu 17.03.2025 roku ubezpieczona złożyła wniosek o ustalenie zbiegu świadczeń z rentą rodzinną. (wniosek w aktach ZUS – k.
22) W wyniku tego wniosku organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję. (bezsporne)
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie wnioskodawczyni nie jest zasadne. Zgodnie z art. 95 a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z FUS (Dz.U. 2024 poz.1631t.j) osobie uprawnionej do renty rodzinnej, o której mowa w art. 67 ust. 1 pkt 3, oraz do emerytury, emerytury rolniczej, emerytury z ubezpieczenia społecznego rolników indywidualnych i członków ich rodzin, emerytury wojskowej, emerytury policyjnej, zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego, emerytury pomostowej, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, renty z tytułu niezdolności do pracy, w tym renty szkoleniowej, renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy, renty rolniczej szkoleniowej, renty z ubezpieczenia społecznego rolników indywidualnych i członków ich rodzin, wojskowej renty inwalidzkiej albo policyjnej renty inwalidzkiej wypłaca się, zależnie od jej wyboru:
1) przysługującą rentę rodzinną oraz 25 % emerytury, emerytury rolniczej, emerytury z ubezpieczenia społecznego rolników indywidualnych i członków ich rodzin, emerytury wojskowej, emerytury policyjnej, zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego, emerytury pomostowej, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, renty z tytułu niezdolności do pracy, w tym renty szkoleniowej, renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy, renty rolniczej szkoleniowej, renty z ubezpieczenia społecznego rolników indywidualnych i członków ich rodzin, wojskowej renty inwalidzkiej albo policyjnej renty inwalidzkiej, albo 2) przysługującą emeryturę, emeryturę rolniczą, emeryturę z ubezpieczenia społecznego rolników indywidualnych i członków ich rodzin, emeryturę wojskową, emeryturę policyjną, zasiłek przedemerytalny, świadczenie przedemerytalne, emeryturę pomostową, nauczycielskie świadczenie kompensacyjne, rentę z tytułu niezdolności do pracy, w tym rentę szkoleniową, rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy, rentę rolniczą szkoleniową, rentę z ubezpieczenia społecznego rolników indywidualnych i członków ich rodzin, wojskową rentę inwalidzką albo policyjną rentę inwalidzką, oraz 25 % renty rodzinnej.
Zgodnie z ust. 2 tego przepisu osoba uprawniona ma prawo do wypłaty świadczeń na zasadach określonych w ust. 1 w przypadku:
1) osiągnięcia wieku emerytalnego określonego w art. 24 ust. 1;
2) pozostawania we wspólności małżeńskiej do dnia śmierci małżonka;
3) nabycia prawa do renty rodzinnej po zmarłym małżonku nie wcześniej niż 5 lat przed osiągnięciem wieku emerytalnego określonego w art. 24 ust.
1. Zgodnie z art. 24 ust. 1 cytowanej ustawy ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego wynoszącego co najmniej 60 lat dla kobiet i co najmniej 65 lat dla mężczyzn (…). Prawo do świadczenia określonego w ustawie emerytalnej (in abstracto) powstaje z dniem spełnienia wszystkich warunków wymaganych do jego nabycia. Zatem powstaje i istnieje niezależnie od decyzji organu rentowego, a tylko jego realizacja w postaci wypłaty świadczenia wymaga potwierdzenia decyzją. Tak więc istnienia prawa do świadczeń (in abstacto), związanego ze spełnieniem ustawowych warunków nabycia tego prawa, nie można utożsamiać z przyznaniem i wypłatą świadczenia.
Zadaniem organu rentowego, na etapie nabycia in concreto prawa, jest jedynie ustalenie, że zostały spełnione warunki uzyskania uprawnienia emerytalnego oraz jego konkretyzacja w drodze decyzji./tak SN w postanowieniu z dnia 8.05.2025 r, (...) 239/24/ Wobec tego, że ubezpieczona nabyła prawo do renty rodzinnej po zmarłym małżonku wcześniej niż 5 lat przed osiągnięciem wieku emerytalnego, o którym mowa w art. 24 ust. 1, z uwagi na treść obowiązujących przepisów, które zarówno organ rentowy jak sąd ma obowiązek stosować, ubezpieczona nie spełniła warunków do wypłaty świadczeń w zbiegu.
Sąd nie znalazł podstaw faktycznych ani prawnych do kierowania zapytania do (...), bowiem treść spornego przepisu nie budzi wątpliwości, nadto dotychczas nie zostało obalone domniemanie zgodności z Konstytucją tego przepisu. Należy przypomnieć, że podjęcie czynności przez Rzecznika następuje: 1)na wniosek obywateli lub ich organizacji; 2)na wniosek organów samorządów; 2a)na wniosek Rzecznika Praw Dziecka; 2b)na wniosek Rzecznika Małych i Średnich (...); 3)z własnej inicjatywy. (art. 9 ustawy z dnia 15.07.1987 r o Rzeczniku Praw Obywatelskich, Dz.U. 2024.1264 t.j.) W zakresie zarzutu naruszenia zasad współżycia społecznego, należy podnieść, że do złagodzenia rygorów prawa ubezpieczeń społecznych nie stosuje się ani art. 5 k.c, ani art.8k.p. Przepisy ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, mają charakter przepisów prawa publicznego.
Rygoryzm prawa publicznego nie może być łagodzony konstrukcją nadużycia prawa podmiotowego przewidzianą w art. 5 k.c. lub w art. 8 k.p. Zarzut ten (nadużycia prawa podmiotowego, albo czynienia ze swego prawa podmiotowego użytku niezgodnego z zasadami współżycia społecznego lub społeczno-gospodarczym przeznaczeniem prawa) w sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych musiałby być odniesiony do czynności organu rentowego, który - wyda-jąc decyzję - nie korzysta ze swoich praw podmiotowych (regulowanych prawem prywatnym - Kodeksem cywilnym lub Kodeksem pracy), lecz realizuje ustawowe kompetencje organu władzy publicznej.
Z tych przyczyn zarzut naruszenia art. 5 k.c. jest niezasadny. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego w spra-wach z zakresu ubezpieczeń społecznych art. 5 k.c. nie ma zastosowania, zaś mate-rialnoprawną podstawą świadczeń emerytalno-rentowych mogą być tylko przepisy prawa, a nie zasady współżycia społecznego (por. orzeczenia Sądu Najwyższego: wyrok z 19 czerwca 1986 r., II URN 96/86, Służba (...) 1987 nr 3; wyrok z 29 października 1997 r., II UKN 311/97, OSNAPiUS 1998 nr 15, poz. 465; wyrok z 26 maja 1999 r., II UKN 669/98, OSNAPiUS 2000 nr 15, poz. 597 - notka; wyrok z 12 stycznia 2000 r., II UKN 293/99, OSNAPiUS 2001 nr 9, poz. 321 - notka, postano-wienie z 26 maja 1999 r., II UKN 670/98, niepublikowane).
Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy, na podstawie art. 477 14 § 1 kpc orzekł jak w sentencji.