Legislator Case Law & Legislation
VIII K 1536/24 AI generated

Court sentenced drug possession offender to 8 months of restricted freedom with community work and fine.

Case Number VIII K 1536/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court found the defendant guilty of possessing amphetamine tablets in violation of the Drug Prevention Act and imposed a sentence of eight months of restricted freedom. The judge determined that a fine was inappropriate due to the defendant's incarceration and lack of assets, opting instead for community service to ensure rehabilitation. Additionally, the court ordered a mandatory fine of 1,000 PLN and a prohibition on drug use during the sentence.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (art. 62 ust. 1); Kodeks karny (art. 37a § 1, art. 34 § 3, art. 35 § 1, art. 70 ust. 4a): In cases of drug possession where a fine is unsuitable due to the offender's circumstances, the court may impose restricted freedom with community service and a mandatory financial contribution.

Keywords

AI generated
possession of controlled substances restricted freedom penalty community service obligation drug prevention act mandatory fine prohibition of drug use court costs waiver

Cited Legislation

AI generated
Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (art. 62 ust. 1, art. 34 § 3, art. 70 ust. 4a)
przestępstwa z art. 62 ust.
Kodeks karny (art. 37a § 1, art. 34 § 3, art. 35 § 1, art. 72 § 1 pkt 5, art. 70 ust. 4a)
1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i za to po zastosowaniu art. 37a § 1 k.k.
Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (art. 17)
624 § 1 k.p.k., zaś zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej nastąpiło na podstawie art. 17 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r.
Kodeks postępowania karnego (art. 616, art. 618 § 1 pkt 11, art. 624 § 1)
O kosztach nieopłaconej przez strony pomocy prawnej udzielonej z urzędu (art. 616 k.p.k.; art.
art. 34 § 3 k.k
na podstawie art. 34 § 3 k.k.
art. 72 § 1 pkt 5 k.k
i art. 72 § 1 pkt 5 k.k.
art. 35 § 1 k.k
Nadto, zgodnie z art. 35 § 1 k.k.
art. 616 k.p.k
O kosztach nieopłaconej przez strony pomocy prawnej udzielonej z urzędu (art. 616 k.p.k.; art.
art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k
616 k.p.k.; art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.) rozstrzyga się w orzeczeniu kończącym postępowanie, wobec tego Sąd przyznał w pkt IV wynagrodzenie dla obrońcy ustanowionego z urzędu.
art. 624 § 1 k.p.k
Podstawą prawną do zwolnienia oskarżonego od kosztów sądowych w postępowaniu był przepis art. 624 § 1 k.p.k., zaś zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej nastąpiło na podstawie art.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

WYROK Z UZASADNIENIEM Sygn. akt: VIII K 1536/24 4075-4 Ds 3042.2024

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 czerwca 2025 r. Sąd Rejonowy w Toruniu VIII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący Sędzia Angelika Kurkiewicz Protokolant st. sekretarz sądowy Wojciech Rydzio bez obecności prokuratora , po rozpoznaniu dnia 5 czerwca 2025 r. sprawy M. W., c. Z. i A. z domu K., ur. (...) w T. oskarżonego o to, że: W dniu 11 października 2024 roku w T. przy ul. (...), wbrew przepisom ustawy o Przeciwdziałaniu Narkomanii posiadała cztery zawiniątka z zawartością amfetaminy o wadzę 0,352g netto, 0,397g netto, 0,184g netto oraz 0,243g netto, tj. o czyn z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka:

I. uznaje oskarżoną M. W. za winną popełnienia zarzucanego jej czynu tj. przestępstwa z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i za to po zastosowaniu art. 37a § 1 k.k. na podstawie art. 62 ust 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 34 § 1 i §1a pkt 1 k.k. oraz art. 35§1 kk wymierza jej karę 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności zobowiązując ją do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym;

II. na podstawie art. 34 § 3 k.k. i art. 72 § 1 pkt 5 k.k. zobowiązuje oskarżoną do powstrzymania się od używania środków odurzających w okresie wykonywania kary ograniczenia wolności; III. na podstawie 70 ust. 4a ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka wobec oskarżonej świadczenie pieniężne w kwocie 1000 zł (tysiąc złotych) na rzecz (...) IV. zasądza od Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Toruniu) na rzecz adw. A. E. kwotę 840 (ośmiuset czterdziestu) złotych powiększoną o należną stawkę podatku Vat tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonej z urzędu;

V. zwalnia oskarżoną od opłaty i wydatków postępowania, którymi obciąża Skarb Państwa. Sygn akt VIII K 1536/24

UZASADNIENIE

Z powodu kłopotów technicznych z użyciem programu (...) odstąpiono od sporządzenia uzasadnienia na formularzu określonym w art. 99 a § 1 kpk; Na podstawie art. 424 § 3 kpk ograniczono treść uzasadnienia do wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku oraz zawartych w wyroku rozstrzygnięć. Oskarżona M. W. została uznana za winną popełnienia przestępstwa stypizowanego w art. 62 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z uwagi na fakt posiadania w dniu 11 października 2024 roku w T. przy ul. (...), wbrew przepisom ww. ustawy czterech zawiniątek z zawartością amfetaminy o wadze 0,352 g netto, 0,397 g netto, 0,184 g netto i 0,243 g netto.

Zgodnie z art. 62.ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii karze pozbawienia wolności do lat 3 podlega ten, kto wbrew przepisom ustawy, posiada środki odurzające lub substancje psychotropowe. Przekładając powyższe na grunt niniejszej sprawy należało przyjąć, że ilość posiadanej przez oskarżoną substancji nie była znaczna, choć fakt posiadania środka odurzającego był niewątpliwy. Amfetamina znajdowała się w kieszeni spodni oskarżonej. Zatem oskarżona pozostawała we władaniu środkiem i mogła nim swobodnie dysponować.

Wobec tego Sąd uznał, iż oskarżona swoim działaniem wypełniła znamiona czynu z art. 62 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Sąd uznając oskarżoną winną zarzucanego jej czynu na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, po zastosowaniu art. 37a § 1 k.k. wymierzył jej karę 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin miesięcznie, stosując przy tym przepisy art. 34 § 1 i 1a pkt 1 k.k. oraz art. 35 § 1 k.k. Mając na uwadze fakt, iż wobec ograniczonego stopnia społecznej szkodliwości, przeciętnego stopnia winy oskarżonej oraz przeciętnych wymagań w zakresie realizacji funkcji prewencji indywidualnej i generalnej, Sąd nie orzekłby względem oskarżonej kary pozbawienia wolności przewyższającej wymiar jednego roku pozbawienia wolności, zasadne było rozważenie zastosowania instytucji z art. 37a § 1 k.k. w stosunku do oskarżonej.

Sąd przyjął, że ukaranie oskarżonej karą grzywny nie byłoby celowe z uwagi na przebywanie obecnie w jednostce penitencjarnej i brak majątku, a co za tym idzie, zasadną i sprawiedliwą rodzajowo karę Sąd uznał karę ograniczenia wolności. Jednocześnie, przez wzgląd na funkcję wychowawczą, Sąd orzekł, że oskarżona realizować będzie tę karę poprzez wykonywanie nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne. W ocenie Sądu, wyłącznie ten wariant kary umożliwi oskarżonej przeprowadzenie dostatecznie intensywnej refleksji nad powagą przypisanego mu czynu, oraz przyczyni się do realizacji funkcji prewencyjnej kary.

W zakresie wymiaru kary ograniczenia wolności Sąd przyjął, że zasadne będzie wymierzenie w stosunku do oskarżonego kary 8 miesięcy ograniczenia wolności. W ocenie Sądu, taki wymiar kary z jednej strony uwzględnia wiek oskarżonej i chęć sprawowania opieki nad małym dzieckiem oraz „rozpoczęcia nowego życia” , zaś z drugiej strony jest dostatecznie dolegliwy z punktu widzenia tego, że oskarżona była już uprzednio karana za tożsamy rodzajowo czyn . Nadto, zgodnie z art. 35 § 1 k.k. Sąd obowiązany był orzec o miesięcznym wymiarze godzinowym obowiązku pracy w ramach kary ograniczenia wolności, który ustalił na 20 godzin w stosunku miesięcznym.

Zgodnie z treścią art. 34 § 3 k.k wymierzając karę ograniczenia wolności, sąd może orzec świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 lub obowiązki, o których mowa w art. 72 § 1 pkt 2-7a. Wobec tego w pkt II Sąd zobowiązał oskarżoną do powstrzymania się od używania środków odurzających w okresie wykonywania kary ograniczenia wolności, co zdaniem Sądu było zasadne wobec uzależnienia oskarżonej od zażywania środków odurzających. Sąd upatruje w tym zakresie wzmocnienie prewencji i skutków wychowawczych. Wobec treści art. 70 ust 4 a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art. 53 ust. 1, 1a lub 2, art. 55 ust. 1, 2 lub 3, art. 56 ust. 1, 2 lub 3, art. 58 ust. 1 lub 2, art. 59 ust. 1, 2 lub 3, art. 61, art. 62 ust. 1 lub 2, art. 62b ust. 2, art. 63 ust. 1, 2 lub 3 sąd orzeka świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 Kodeksu karnego na rzecz (...)w wysokości co najmniej 1000 złotych, do wysokości 60 000 złotych.

Sąd wobec sytuacji osobistej oskarżonej wymierzył świadczenie w najniższej możliwej kwocie. O kosztach nieopłaconej przez strony pomocy prawnej udzielonej z urzędu (art. 616 k.p.k.; art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.) rozstrzyga się w orzeczeniu kończącym postępowanie, wobec tego Sąd przyznał w pkt IV wynagrodzenie dla obrońcy ustanowionego z urzędu. Uznając, że sytuacja materialna oskarżonej nie jest dobra, jak również mając na uwadze zobowiązania finansowe oskarżonej wynikające z wyroku w niniejszej sprawie, Sąd uznał za uzasadnione zwolnienie jej od uiszczenia opłaty sądowej i nieobciążenie jej wydatkami poniesionymi w postępowaniu przez Skarb Państwa.

Podstawą prawną do zwolnienia oskarżonego od kosztów sądowych w postępowaniu był przepis art. 624 § 1 k.p.k., zaś zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej nastąpiło na podstawie art. 17 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych.