Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 540/25 AI generated

Court dismisses traffic offense appeal due to expiration of prosecution period after procedural delays.

Case Number IV Ka 540/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the appeal against a first-instance conviction for a traffic violation, ruling that the prosecution had expired. The defendant argued the lower court erred in evaluating evidence and applying the law, but the court found the primary ground for dismissal was the lapse of the prosecution period. Although the case file was opened in late 2023, no formal order to initiate proceedings was issued until after the statutory one-year limit had passed, extinguishing the right to punish.

Legislator headnote

AI generated

Art. 45 § 1 kw; Art. 104 § 1 pkt 7 kpw: The prosecution period for an offense expires one year after its commission unless proceedings are initiated; mere investigative actions without a formal order to initiate proceedings do not extend this period.

Keywords

AI generated
expiration of prosecution period traffic violation offense initiation of proceedings statutory time limits appellate dismissal procedural expiration criminal liability extinction

Cited Legislation

AI generated
Art. 45 § 1 kw
Zgodnie z treścią art. 45 § 1 kw karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłyną rok, jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od zakończenia tego okresu.
Art. 104 § 1 pkt 7 kpw
Podnieść należy, że niezależnie od podniesionego zarzutu w złożonej apelacji pisemnej przez apelanta w przedmiotowej sprawie nastąpiło przedawnienie karalności wykroczenia przypisanego obwinionemu w zaskarżonym wyroku, a zatem wystąpiła bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 104 § 1 pkt 7 kpw.
Art. 5 § 1 pkt 4 kpw
z art. 5 § 1 pkt 4 kpw w zw.
Art. 121 § 1 kpw
Sąd okręgowy na podstawie art. 121 § 1 kpw w zw.
Art. 616 § 1 pkt 2 kpk
z art. 616 § 1 pkt 2 kpk w zw.
Art. 119 § 2 pkt 1 kpw
z art. 119 § 2 pkt 1 kpw zasądził (na wniosek apelanta) na rzecz obwinionego z tytułu zwrotu kosztów ustanowienia obrońcy w sprawie: - kwotę 432 złotych za postępowanie przed sądem I instancji, - kwotę 1008 złotych za postępowanie odwoławcze.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV Ka 540/25

UZASADNIENIE

M. O. został obwiniony o to, że: w dniu 04 września 2023 roku o godzinie 8:15 w miejscowości D., gmina O. kierując samochodem marki V. o nr rej. (...), nie zastosował się do pionowego znaku (...) ,,zakaz wyprzedzania”, tj. o czyn z art. 92b kw. Sąd Rejonowy w Opocznie II Wydział Karny wyrokiem wydanym w dniu 3 lipca 2025 roku w sprawie o sygn. akt II W 456/23 uznał obwinionego M. O. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję art. 92b kw i za to na podstawie art. 92b kw wymierzył mu karę grzywny w kwocie 1000 złotych, - zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 złotych z tytułu opłaty i kwotę 100 złotych z tytułu zryczałtowanych wydatków postępowania.

Apelację od wydanego wyroku wniósł obrońca obwinionego. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: - obrazę przepisów postępowania, a to art. 4 kpk, art. 5 § 2 pkt 1 kpk i art. 7 kpk poprzez dokonanie oceny zebranych dowodów w sposób dowolny, z naruszeniem zasad obiektywizmu poprzez przyjęcie winy obwinionego wyłącznie w oparciu o zeznania świadków policjantów bez rzeczowego odniesienia się do odmiennych zeznań pozostałych świadków zdarzenia oraz wyjaśnień obwinionego, a także z naruszeniem zasady in dubio pro reo poprzez przyjęcie nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść obwinionego, - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na przyjęciu, iż obwiniony wyprzedzał pojazd kierowany przez świadka P. K. w obrębie pasa drogi objętego zakazem wyprzedzania wszelkich pojazdów mechanicznych.

W konkluzji obrońca obwinionego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie obwinionego od zarzuconego mu wykroczenia oraz o zasądzenie na jego rzecz od Skarbu Państwa poniesionych kosztów obrony według norm przepisanych. Sąd okręgowy zważył: Apelacja obrońcy obwinionego okazała się zasadna w takim stopniu, że na skutek jej wniesienia sąd okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i umorzył postępowanie w sprawie. Podnieść należy, że niezależnie od podniesionego zarzutu w złożonej apelacji pisemnej przez apelanta w przedmiotowej sprawie nastąpiło przedawnienie karalności wykroczenia przypisanego obwinionemu w zaskarżonym wyroku, a zatem wystąpiła bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 104 § 1 pkt 7 kpw.

Czyn przypisany obwinionemu w zaskarżonym wyroku został popełniony w dniu 4 września 2023 roku. Zgodnie z treścią art. 45 § 1 kw karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłyną rok, jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od zakończenia tego okresu. W realiach przedmiotowej sprawy sąd okręgowy z urzędu rozważył czy karalność wykroczenia przypisanego obwinionemu w zaskarżonym wyroku ustała w dniu 4 września 2024 roku, czy dopiero ustałaby w dniu 4 września 2026 roku.

Wniosek o ukaranie w przedmiotowej sprawie wpłynął do Sądu Rejonowego w Opocznie w dniu 28 listopada 2023 roku (k-24). W tym samym dniu przewodniczący wydziału wpisał sprawę do rep. W pod nr 456/23 i zarządził wylosowanie sędziego referenta, który miał podjąć dalsze decyzje w sprawie. Bezsporne jest, że ani przewodniczący wydziału (prezes sądu), ani sędzia referent nie wydali zarządzenia o wszczęciu postępowania w sprawie o wykroczenie z art. 92b kw w trybie art. 59 § 2 kpw (k-26). Zdaniem sądu okręgowego w tym składzie tylko wówczas następuje wydłużenie okresu przedawnienia.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, samo prowadzenie czynności wyjaśniających w trybie art. 54 § 1 kpw nie powoduje wydłużenia okresu przedawnienia do 2 lat. Ten skutek ma wyłącznie wszczęcie postępowania w sprawie o wykroczenie, które następuje z chwilą wydania przez prezesa sądu (przewodniczącego wydziału albo upoważnionego sędziego) stosownego zarządzenia (wyrok Sądu Najwyższego - Izba Karna z dnia 10 stycznia 2023 r., II KK 225/22). Zdaniem sądu okręgowego w tym składzie w realiach przedmiotowej sprawy do przedawnienia karalności wykroczenia przypisanego w zaskarżonym wyroku obwinionemu doszło w dniu 4 września 2024 roku.

Mając powyższe na uwadze sąd II instancji uchylił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Opocznie wydany w dniu 3 lipca 2025 roku w sprawie o sygn. akt II W 456/23 i umorzył postępowanie w sprawie. Podstawą tego rozstrzygnięcia stanowił art. 104 § 1 pkt 7 kpw w zw. z art. 5 § 1 pkt 4 kpw w zw. z art. 45 § 1 kw. Sąd okręgowy na podstawie art. 121 § 1 kpw w zw. z art. 616 § 1 pkt 2 kpk w zw. z art. 119 § 2 pkt 1 kpw zasądził (na wniosek apelanta) na rzecz obwinionego z tytułu zwrotu kosztów ustanowienia obrońcy w sprawie: - kwotę 432 złotych za postępowanie przed sądem I instancji, - kwotę 1008 złotych za postępowanie odwoławcze.

Wysokość zwrotu ww. kosztów sąd okręgowy ustalił na podstawie § 11 ust. 2 pkt 2 i 4 w zw. z § 17 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U z 2023 r., poz.1964 ze zm.). Kosztami postępowania w sprawie na podstawie art. 119 § 2 pkt 1 kpw sąd okręgowy obciążył Skarb Państwa.