Legislator Case Law & Legislation
II Cz 922/24 AI generated

Court dismissed appeal against rejection of deposit due to plaintiff's lack of legal capacity. The court ruled that the Radio Board lacks legal capacity and cannot be joined by the State. The court upheld the lower court's decision based on the KRS register. The court rejected the argument that the Board acts independently in civil matters. The court found the State's intervention request inconsistent with the Board's civil status. The court emphasized the legal presumption of truthfulness of KRS entries. The court awarded costs to the winning party for the appeal proceedings.

Case Number II Cz 922/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appeal filed by the Chairman of the Radio and Television Council against the lower court's rejection of a deposit request. The lower court ruled that the Council lacks legal capacity to sue, a status confirmed by the Court of Appeal's reliance on the Court Register. The appellant argued the Council acts independently in civil matters, but the court found this claim inconsistent with their request to join the State as a party. Ultimately, the court held that the lack of legal capacity is irreparable and must lead to the dismissal of the claim without attempts to cure the defect.

Legislator headnote

AI generated

Art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 17 ust. 1 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym: The lack of legal capacity of a plaintiff is an irreparable defect requiring dismissal of the claim, and the State cannot be joined to cure this defect when the plaintiff is a public body without legal capacity.

Keywords

AI generated
legal capacity public body Court Register dismissal of claim State intervention legal presumption civil proceedings

Cited Legislation

AI generated
Art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c.
oraz dokonując analizy regulacji ustawowej kreującej zasady działania Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji ustalił, że ani Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, ani jej Przewodniczący nie posiadają zdolności sądowej, co na mocy art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c. skutkowało odrzuceniem wniosku.
Art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym
Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym domniemywa się, że dane wpisane do Rejestru są prawdziwe.
Art. 234 k.p.c.
Art. 385 k.p.c.
Stąd też Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 3 k.p.c.
z art. 397 § 3 k.p.c., oddalił zażalenie orzekając, jak w punkcie I.
Art. 98 § 1, 1 1 i 3 k.p.c.
Orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Okręgowy oparł na art. 98 § 1, 1 1 i 3 k.p.c. w zw.
§ 8 ust. 1 pkt 3 w zw. z § 10 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r.
z § 8 ust. 1 pkt 3 w zw. z § 10 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2023.1935 t.j.) zasądzając od wnioskodawców na rzecz uczestnika postępowania ad.
art. 215 Konstytucji RP
213 i art. 215 Konstytucji RP, art.
art. 33 k.c
215 Konstytucji RP, art. 33 k.c.
art. 64 k.c
oraz art. 64 § 1 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
wyrok Sądu Najwyższego z 15 maja 2014 r., IV CSK 470/13
postanowienia Sądu Najwyższego z 15 maja 2009 r., II CSK 681/08
postanowienia Sądu Najwyższego z 24 września 2004 r., I CK 131/04
postanowienia Sądu Najwyższego z 28 stycznia 2004 r., IV CK 307/03
wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 22 października 2015 r., I ACa 1154/15
postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 10 września 2012 r., I ACz 1277/12
IV CSK 470/13
Supreme Court quashes appeal, dismissing appeal and ordering co-op to pay costs due to procedural invalidity.
II CSK 681/08
Supreme Court dismisses appeal when plaintiff fails to correct defendant's lack of legal capacity.
I CK 131/04
Supreme Court dismisses appeal when defendant lacks legal capacity and identity cannot be preserved.
IV CK 307/03
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2025 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu II Wydział Cywilny - Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Grzegorz Karaś po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2025 r. we Wrocławiu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji oraz Rady Radiofonii i Telewizji w W. przy udziale (...) Radia – (...) we (...) S.A. z siedzibą we W. albo (...) Radia – (...) we (...) S.A. w likwidacji z siedzibą we W. o złożenie świadczenia do depozytu na skutek zażalenia wnioskodawców na postanowienie Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Krzyków we Wrocławiu z dnia 28 czerwca 2024r. w sprawie o sygn. akt VI Ns 214/24 postanawia: I. oddalić zażalenie; II. zasądzić od wnioskodawców na rzecz (...) Radia – (...) we (...) S.A. w likwidacji z siedzibą we W. kwotę 120 zł kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym. SSO Grzegorz Karaś

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 czerwca 2024r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Krzyków we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt VI Ns 214/24 odrzucił wniosek Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji oraz Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji o zezwolenie na złożenie do depozytu sądowego kwoty 646.350 zł tytułem wypłaty środków z opłat abonamentowych, która miałaby zostać wydana wierzycielowi określonemu (...) Radio – (...) we (...) S.A. albo (...) Radio – (...) we (...) S.A. w likwidacji na wniosek osób uprawnionych do reprezentacji, po wykazaniu umocowania oraz wykazaniu przez te osoby spełnienia warunków przewidzianych w § 2 ust. 5 uchwały KRRiT nr 40/2024 z dnia 7 lutego 2024r.

Sąd Rejonowy opierając się na art. 213 i art. 215 Konstytucji RP, art. 33 k.c. i art. 64 k.c. oraz dokonując analizy regulacji ustawowej kreującej zasady działania Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji ustalił, że ani Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, ani jej Przewodniczący nie posiadają zdolności sądowej, co na mocy art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c. skutkowało odrzuceniem wniosku. Zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego wywiedli wnioskodawcy zaskarżając je w całości zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego, tj.:

1. art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c. oraz art. 64 § 1 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. poprzez przyjęcie, że:

a) Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji nie ma zdolności sądowej, mimo że ustawa o radiofonii i telewizji w art. 10 ust. 1 in fine wyraźnie wskazuje, że Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji samodzielnie wykonuje zadania przewidziane w ustawie, także w sferze cywilnoprawnej;

b) Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji nie ma zdolności sądowej, mimo że zgodnie z art. 5 i 6 ustawy o radiofonii i telewizji z dnia 29 grudnia 1992 r. oraz art. 213 ust. 1 Konstytucji RP Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji jest samodzielnym organem stojącym na straży wolności słowa w radiu i telewizji, samodzielności dostawców usług medialnych oraz dostawców platform udostępniania wideo, interesów odbiorców usług i użytkowników oraz zapewnia otwarty i pluralistyczny charakter radiofonii i telewizji;

c) w konsekwencji doprowadziło to do błędnego uznania, że w sprawie droga sądowa jest niedopuszczalna i nierozpoznania istoty sprawy;

2. art. 70 § 1 k.p.c. i art. 196 § 1 k.p.c. oraz 199 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. polegające na niepoinformowaniu przez Sąd, że w jego ocenie wniosek został złożony przez podmiot, który nie powinien występować w charakterze strony, przez co wnioskodawcy nie mieli możliwości wskazania Skarbu Państwa w swoje miejsce. W związku z powyższym wnioskodawcy wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego. Uczestnik postępowania (...) Radio – (...) we (...) S.A. w likwidacji (dalej uczestnik postępowania ad.

1) wniósł o oddalenie zażalenia i zasądzenie od wnioskodawców na rzecz tego uczestnika postępowania kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Sąd Okręgowy zważył: Zażalenie jako bezzasadne podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji Przewodniczący Krajowej Rady kieruje jej pracami, reprezentuje Krajową Radę oraz wykonuje zadania określone w ustawie. Analiza poszczególnych przepisów omawianej ustawy wskazuje jedynie na szereg kompetencji administracyjnych Przewodniczącego odnoszących się do funkcjonowania (...) oraz jego własne uprawnienia władcze, a zatem wbrew stanowisku wnioskodawcy Przewodniczący Krajowej Rady nie posiada kompetencji do wykonywania zadań w sferze cywilnoprawnej.

Zresztą nie ma to większego znaczenia, bo żądanie wnioskodawcy nie ma charakteru cywilnoprawnego. Obowiązek przekazania wpływów z abonamentu ma charakter publicznoprawny, a zatem żądanie wnioskodawcy nie podlega rozpoznaniu sądów powszechnych, a przepisy kodeksu cywilnego, w tym art. 467 k.c., do „świadczenia” objętego wnioskiem nie mają żadnego zastosowania. Jak trafnie podnosi uczestnik postępowania ad. 1 jego uprawnienie do otrzymania środków finansowych pochodzących z abonamentu RTV jest uprawnieniem zagwarantowanym ustawowo w art. 31 ust. 1 pkt 1 oraz art. 31 ust. 4 ustawy o radiofonii i telewizji, a także art. 8 ust. 1 ustawy o opłatach abonamentowych i ma na celu sfinansowanie misji publicznej.

Uprawnienie to jest ściśle skorelowane z ustawowymi obowiązkami przewidzianymi w art. 8 ust. 2 i 3 ustawy o opłatach abonamentowych, które to przepisy odpowiednio zobowiązują (...) do corocznego ustalania sposobu podziału wpływów z abonamentu między jednostki publicznej radiofonii i telewizji, a Przewodniczącego Rady do ich zaliczkowego przekazania tym jednostkom. Sąd Okręgowy nie ma również wątpliwości co do prawidłowości wywodu Sądu Rejonowego co do braku zdolności sądowej (...) i jej Przewodniczącego. Nie powielając trafnych argumentów uzasadnienia zaskarżonego postanowienia powtórzyć należy, że art. 64 k.p.c. oprócz osób fizycznych i prawnych, wymienia tylko jedną kategorię podmiotów korzystających ze zdolności sądowej.

Są nimi jednostki organizacyjne inne niż osoby prawne, którym ustawa przyznaje zdolność prawną (art. 64 § 1 1 k.p.c.), do którego to kręgu podmiotów nie zalicza się ani (...), ani jej Przewodniczący. Nie istnieje bowiem żaden szczególny przepis ustawowy wyposażający wnioskodawców w zdolność sądową. Nie było również podstaw do wzywania wnioskodawców w trybie art. 70 § 1 k.p.c. Podkreślenia wymaga, że usunięcie braku zdolności sądowej w rozumieniu tego przepisu zakłada podmiotową tożsamość po stronie pozbawionej zdolności sądowej, nie może natomiast sprowadzać się do podmiotowej zmiany powództwa (wniosku) polegającej na wstąpieniu do postępowania osoby zdolnej sądowo w miejsce podmiotu pozbawionego tego przymiotu.

O usunięciu braku zdolności sądowej nie można zatem mówić wówczas, gdy powództwo zostało wytoczone przeciwko osobie, która nie istnieje, albo jednostce organizacyjnej nieposiadającej zdolności sądowej i niemogącej jej uzyskać. W takim przypadku brak zdolności sądowej ma nieusuwalny charakter i powinien prowadzić do odrzucenia pozwu bez potrzeby podejmowania prób prowadzących do usunięcia braków. Dotyczy to w szczególności przypadków wytoczenia powództwa przeciwko państwowym jednostkom organizacyjnym pozbawionym zdolności sądowej (vide: wyrok Sądu Najwyższego z 15 maja 2014 r., IV CSK 470/13; postanowienia Sądu Najwyższego z 15 maja 2009 r., II CSK 681/08; z 24 września 2004 r., I CK 131/04; z 28 stycznia 2004 r., IV CK 307/03).

W ocenie Sądu Okręgowego nie można mieć wątpliwości, że powyższe odnosi się również do sytuacji, gdy braki w zakresie zdolności sądowej istnieją po stronie powodowej, bądź po stronie wnioskodawcy, jak w rozpoznawanej sprawie. Jednocześnie Sąd Okręgowy przychyla się do oceny uczestnika postępowania ad. 1, że w omawianym zakresie stanowisko wnioskodawców jest niekonsekwentne. Z jednej bowiem strony podkreślają samodzielność (...) w sferze cywilnoprawnej, jako odrębnej od Skarbu Państwa jednostki, z drugiej zaś domagają się uzupełnienia w trybie art. 70 § 1 k.p.c. poprzez możliwość wskazania Skarbu Państwa, jako uczestnika postępowania.

Ostatecznie Sąd Okręgowy wskazuje, że niezależnie od powyższego wniosek i tak podlegałby oddaleniu albowiem brak jest podstaw do przyjęcia, że w sprawie ma miejsce przypadek, o którym mowa w art. 467 pkt 1 k.c. Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym domniemywa się, że dane wpisane do Rejestru są prawdziwe. Ustanowione w tym przepisie domniemanie jest domniemaniem prawnym w rozumieniu art. 234 k.p.c., wiąże zatem sąd w postępowaniu cywilnym tak długo, jak nie zostanie obalone, odpis zaś z KRS jest dokumentem – środkiem dowodowym określonego stanu (vide: wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 22 października 2015 r., I ACa 1154/15 oraz postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 10 września 2012 r., I ACz 1277/12).

W konsekwencji, na skutek wpisu w KRS ( (...)) z dnia 16 stycznia 2024 r. nie ma wątpliwości, że wierzycielem jest (...) Radio – (...) we (...) S.A. w likwidacji. Stąd też Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c., oddalił zażalenie orzekając, jak w punkcie I. sentencji postanowienia. Orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Okręgowy oparł na art. 98 § 1, 1 1 i 3 k.p.c. w zw. z § 8 ust. 1 pkt 3 w zw. z § 10 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2023.1935 t.j.) zasądzając od wnioskodawców na rzecz uczestnika postępowania ad. 1 koszty zastępstwa prawnego w kwocie 120 zł.

SSO Grzegorz Karaś ZARZĄDZENIE 1. (...); 2. (...) 3. (...)