Legislator Case Law & Legislation
I C 1779/24 AI generated

Court dismisses lawsuit against HOA resolution because the disputed clause was legally superseded by a subsequent valid amendment.

Case Number I C 1779/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's action seeking to revoke a specific clause of the homeowners' association's financial resolution. Although the plaintiff argued the clause violated water supply regulations and property rights, the defendant had already adopted a new resolution in December 2024 that effectively amended and replaced the disputed section. The court ruled that since the original clause no longer existed in legal force due to this valid subsequent amendment, the lawsuit was devoid of subject matter and could not be entertained.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa o własności lokali art. 25 ust. 1; Ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków art. 25 ust. 1: A lawsuit challenging a homeowners' association resolution is inadmissible if the specific provision sought to be revoked has been legally superseded and removed by a subsequent valid resolution adopted in accordance with procedural rules.

Keywords

AI generated
homeowners association resolution amendment legal supersession devoid of subject matter procedural invalidity financial resolution subsequent decision

Cited Legislation

AI generated
art. 25 ust. 1 ustawy o własności lokali
Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy o własności lokali, właściciel lokalu może zaskarżyć uchwałę do sądu z powodu jej niezgodności z przepisami prawa lub z umową właścicieli lokali albo jeśli narusza ona zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną lub w inny sposób narusza jego interesy.
art. 25 ust. 1 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków
Przenosząc te rozważania na tło rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że istotą powództwa opartego na treści art. 25 ust.
art. 98 § 1 i § 1 pkt 1 k.p.c.
O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i § 1 1 k.p.c.
§ 8 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt:I C 1779/24

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 listopada 2025 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Andrzej Kieć po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2025 roku w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) z siedzibą w B. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej przy ul. (...) w G. o uchylenie uchwały wspólnoty mieszkaniowej 1. oddala powództwo;

2. zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 377 zł (trzysta siedemdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. SSO Andrzej Kieć Sygn. akt I C 1779/24

UZASADNIENIE

Powódka (...) z siedzibą w B. wniosła o uchylenie uchwały nr (...) z dnia 9 kwietnia 2024 roku, w części, tj. § 2 pkt. 1 w sprawie rozliczenia wyniku finansowego za rok 2023 w sposób stanowiący bilans otwarcia roku 2024, podjętej przez pozwaną Wspólnotę Mieszkaniową przy ul. (...) w G. oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazała, że zaskarżona uchwała narusza przepisy prawa oraz jej interesy. Zgodnie z ustawą o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków suma obciążeń za media powinna być rozliczana indywidualnie na poszczególne lokale.

Ponadto dokonana nadpłata za media stanowi własność właściciela lokalu i tylko on może decydować, jak wykorzystać pozostałe po roku rozliczeniowym środki. Pozwana w odpowiedzi wniosła o umorzenie postępowania w zakresie żądania uchylenia § 2 pkt 1 uchwały nr (...) z dnia 9 kwietnia 2024 roku oraz obciążenie powódki kosztami postępowania. W uzasadnieniu wskazała, iż na wniosek powódki podjęła decyzję o zmianie § 2 pkt. 1 uchwały nr (...) z dnia 9 kwietnia 2024 roku, o czym w dniu 17 grudnia 2024 roku poinformowała powódkę Pozwana nie dała zatem powodu do wytoczenia niniejszej sprawy a zaspokojenie roszczenia powódki było możliwe do uzyskania bez wytaczania powództwa.

Sąd ustalił: Dnia 9 kwietnia 2024 roku pozwana podjęła uchwałę nr (...) w sprawie zatwierdzenia sprawozdania finansowego oraz udzielenia absolutorium Zarządowi na 2023 rok. W par. 2 pkt 1 uchwały postanowiono „rozliczyć wynik finansowy za rok 2023 w sposób stanowiący bilans otwarcia roku 2024” Za uchwałą głosowało 77,96% udziałów, przeciwko 0% udziałów. (uchwała, k. 11-11v). Powódka została poinformowana o podjęciu uchwały w dniu 6.12.2024r (k.10). Dnia 10 grudnia 2024 roku pozwana podjęła uchwałę nr (...) w sprawie zmiany części uchwały nr (...) z dnia 9 kwietnia 2024 roku, w przedmiocie sposobu rozliczenia mediów po zaksięgowaniu wyniku finansowego za 2023 rok; wspólnota zdecydowała zmienić § 2 pkt. 1 uchwały (...) z dnia 9 kwietnia 2024 roku.

Za uchwałą głosowało 68,28% udziałów, przeciwko 0% udziałów, wstrzymało się od podjęcia uchwały 1,57% udziałów. Uchwała weszła w życie 30.12.2024r. (uchwała, k. 43-47, k.63-67). Pismem z dnia 16 grudnia 2024 roku pozwana poinformowała powódkę o podjęciu decyzji o zmianie § 2 pkt. 1 uchwały (...) z dnia 9 kwietnia 2024 roku oraz wskazała, iż głosowanie nad uchwałą zmieniającą przedmiotową uchwałę nastąpi w drodze indywidualnego zbierania głosów. Do pisma załączono kartę do głosowania (pismo z dnia 16 grudnia 2024 roku, k. 38).

Pismem z dnia 3 stycznia 2025 roku powódka poinformowała pozwaną o oddaniu głosu za przyjęciem uchwały nr (...) z dnia 10 grudnia 2024 roku oraz wniosła o przesłanie jej kopii (pismo z dnia 3 stycznia 2025 roku, k. 48; karta do głosowania, k. 49). W piśmie z dnia 30 grudnia 2024 roku pozwana w związku z podjęciem uchwały nr (...) z dnia 10 grudnia 2024 roku, wskazała powódce kwotę do zwrotu z tytułu uiszczonych opłat za media. Rozliczenie to oraz informacja o podjętej uchwale została doręczona powódce 3.01.2025r (k.5) (pismo z dnia 30 grudnia 2024 roku, k. 57).

Powyższe ustalenia faktyczne poczyniono na podstawie wskazanych wyżej dokumentów, które podlegały zaliczeniu w poczet materiału dowodowego na zasadzie art. 243 2 k.p.c. Żaden z wyżej wymienionych dokumentów nie został skutecznie zakwestionowany pod względem swojej prawdziwości oraz autentyczności, przez którąkolwiek ze stron. Sąd zważył: Powództwo sąd uznał za niezasadne. Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy o własności lokali, właściciel lokalu może zaskarżyć uchwałę do sądu z powodu jej niezgodności z przepisami prawa lub z umową właścicieli lokali albo jeśli narusza ona zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną lub w inny sposób narusza jego interesy.

Powołany przepis art. 25 ustawy o własności lokali wyróżnia przesłanki zaskarżenia uchwał właścicieli lokali: niezgodność z przepisami prawa, niezgodność z umową właścicieli lokali, naruszenie przez uchwałę zasad prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną, naruszenie przez uchwałę interesów właściciela lokalu w inny sposób. Powódka podniosła, że uchwała Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. (...) w G. nr (...) z dnia 9 kwietnia 2024 narusza przepisy prawa oraz indywidualny interes powódki. W pierwszej kolejności należy wskazać, że powódka jako właścicielka jednego z lokali w pozwanej wspólnocie mieszkaniowej posiadała legitymację czynną do zaskarżenia uchwały.

Niewątpliwie dochowała też 6-tygodniowego terminu do wytoczenia powództwa. Nadto, nie budziło wątpliwości sądu to, że zaskarżona uchwała została podjęta w sposób prawidłowy pod względem formalnym i w konsekwencji była uchwałą istniejącą, a mianowicie za jej podjęciem głosowała ponad połowa właścicieli lokali liczona według wielkości udziałów. Stosownie do art. 23 ust. 1 i 2 ustawy o własności lokali, uchwały właścicieli lokali są podejmowane bądź na zebraniu, bądź w drodze indywidualnego zbierania głosów przez zarząd; uchwała może być wynikiem głosów oddanych częściowo na zebraniu, częściowo w drodze indywidualnego ich zbierania.

Uchwały zapadają większością głosów właścicieli lokali, liczoną według wielkości udziałów, chyba że w umowie lub w uchwale podjętej w tym trybie postanowiono, że w określonej sprawie na każdego właściciela przypada jeden głos. Niezgodność uchwały z przepisami należy rozumieć jako niezgodność z przepisami prawa powszechnie obowiązującymi, w tym przede wszystkim kolizją uchwały z przepisami ustawy o własności lokali. Wskazać należy, że niezgodność uchwały z prawem może wynikać zarówno z treści samej uchwały, jak i z powodu wadliwości postępowania prowadzącego do podjęcia uchwały.

Innymi słowy właściciel lokalu zaskarżając uchwałę może podnieść zarzuty zarówno merytoryczne, jak i formalne. Kolejną przesłanką skutecznego zaskarżenia uchwały właścicieli lokali jest niezgodność podjętej uchwały z umową właścicieli lokali, czyli umową określającą sposób zarządu nieruchomością wspólną, stosownie do treści art. 18 ust. 1 ustawy o własności lokali. Natomiast uchwała naruszająca interesy właściciela lokalu lub naruszająca zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną to taka, która z osobistego lub gospodarczego punktu widzenia jest dla skarżącego właściciela niekorzystna bądź ma na celu pokrzywdzenie członka wspólnoty.

Ustalenie czy dana uchwała narusza interesy właściciela lokalu musi być zawsze osadzona w realiach faktycznych danej sprawy. Aby przyjąć, że uchwała narusza interesy właściciela lokalu w taki sposób, że uzasadnia to uchylenie zaskarżonej uchwały, należy dokonać oceny czy zaistniała znaczna dysproporcja pomiędzy potrzebą ochrony interesu skarżącego, a ochroną interesu wyrażonego podjętą uchwałą. Przenosząc te rozważania na tło rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że istotą powództwa opartego na treści art. 25 ust. 1 ustawy o własności lokali jest dążenie do wyeliminowania uchwały z obrotu prawnego.

W istocie powód zaskarżył uchwałę, która została skutecznie zmieniona (uchylona) przez wspólnotę mieszkaniową jeszcze przed dniem wytoczeniem powództwa, zatem jej wyeliminowanie z obrotu prawnego w żaden sposób nie było możliwe na drodze sądowej. Powództwo było bowiem bezprzedmiotowe, z uwagi na żądanie uchylenia uchwały w zakresie, w jakim ta uchwała nie istniała już w momencie wytaczania powództwa. Z uwagi na zmianę kwestionowanej części uchwały (...) dokonaną uchwałą nr (...) (skutecznie podjętą), sąd uznał, iż brak było podstaw do uwzględnienia żądania uchylenia zaskarżonej uchwały.

Nie ma bowiem możliwości zaskarżenia a tym bardziej uchylenia uchwały wspólnoty mieszkaniowej, która została skutecznie wyeliminowana z obrotu prawnego, zatem nie istnieje. Przyjęcie uchwały zmieniającej treść innej uchwały powoduje utratę mocy obowiązującej pierwotnie przyjętej uchwały, we wskazanym zakresie (choćby tylko częściowym). Zaskarżony przez powoda § 2 pkt. 1 uchwały nr (...) z dnia 9 kwietnia 2024 roku w jej pierwotnym brzmieniu został bowiem uchylony i zmieniony na podstawie przyjętej uchwały nr (...) z dnia 10 grudnia 2024 roku.

Uchwała nr (...) z dnia 10 grudnia 2024 roku została przyjęta w sposób prawidłowy, zgodnie z obowiązującymi przepisami proceduralnymi w tym zakresie, co potwierdziła pozwana wspólnota mieszkaniowa w piśmie z dnia 24 czerwca 2025 roku. Ponadto nowa uchwała w całości odnosiła się do zmiany treści uchwały, pokrywającej się z zakresem zaskarżenia, zatem brak możliwości modyfikacji powództwa w przedmiocie uchylenia § 2 pkt. 1 uchwały nr (...) z dnia 9 kwietnia 2024 roku. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i § 1 1 k.p.c. Na koszty procesu po stronie pozwanej złożyły się koszty zastępstwa procesowego w wysokości 360 zł, ustalone na podstawie § 8 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

SSO Andrzej Kieć