Consumer loan assignment dismissed due to lender's failure to prove creditworthiness assessment compliance under Consumer Credit Act.

Sygn. akt I C 159/25

UZASADNIENIE

W dniu 28 lutego 2025 roku (data stempla pocztowego) do Sądu Rejonowego w Radzyniu Podlaskim wpłynął pozew (...) (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. przeciwko pozwanemu S. Ś. o zapłatę. W pozwie tym powód domagał się zasądzenia od pozwanego łącznej kwoty 3597,75 zł wraz z odsetkami wskazanymi w żądaniu pozwu od poszczególnych kwot składowych, z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu pozwu (k. 2 – 5). W dniu 12 marca 2025 roku referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym w Radzyniu Podlaskim I Wydziale Cywilnym wydał nakaz zapłaty, w którym zasądził żądaną przez powoda kwotę 3597,75 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie liczonymi od dnia 31 października 2024 roku oraz kwotę 817,00 zł tyt. zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie (k. 49).

W dniu 3 kwietnia 2025 roku (data wpływu), w ustawowo przypisanym terminie pozwany złożył sprzeciw od nakazu zapłaty, w którym wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego zwrotu kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych, z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu sprzeciwu (k. 55-61). Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 29 maja 2024 roku pozwany S. Ś. zawarł z (...) S.A. z siedzibą w W. umowę pożyczki nr (...). Umowa została zawarta na okres do dnia 28 czerwca 2024.

Pozwanemu przyznano pożyczkę kwocie 3000 zł. Całkowity koszt pożyczki wyniósł 370,28, zaś całkowita kwota do zapłaty wyniosła 3370,28 zł. Dowód: umowa pożyczki nr (...) – k. 7-14 W dniu 6 czerwca 2024 roku (...) S.A. z siedzibą w W. zawarł z powodem (...) (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. umowę przelewu wierzytelności. Z zestawienia wierzytelności do w/w umowy cesji wierzytelności wynika, iż umowa obejmowała przedmiotową umowę pożyczki. Dowód: umowa przelewu wierzytelności (k. 22-26) Powyższy stan faktyczny jest bezsporny i został ustalony na podstawie powyżej wymienionych dowodów.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Powództwo powoda (...) (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. przeciwko pozwanemu S. Ś. o zapłatę jest bezzasadne i nie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na to, że powód nie posiada legitymacji czynnej do wytoczenia powództwa. Zgodnie z art. 9a ust. 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 roku o kredycie konsumenckim (t. jedn. Dz. U. z 2024r., poz. 1497 z późn. zm.) „Instytucja pożyczkowa uzależnia udzielenie kredytu konsumenckiego od pozytywnej oceny zdolności kredytowej kredytobiorcy.” Ustępy 2 i 3 powołanego powyżej przepisu wskazują w jaki sposób należy dokonać oceny zdolności kredytowej kredytobiorcy, zaś ust. 4 zdanie 3 stanowi, iż „obowiązek wykazania, że instytucja pożyczkowa dokonała oceny zdolności kredytowej w sposób zgodny z wymogami ust. 2, spoczywa na instytucji pożyczkowej lub jej następcach prawnych.”.

Sankcja za niezachowanie zasad wskazanych w ust. 1 – 4 art. 9a ustawy o kredycie konsumenckim została określona w ust. 5 tego przepisu. Zgodnie z art. 9a ust 5 pkt 1 skutkiem naruszenia powołanych wyżej przepisów jest to, iż zbycie wierzytelności z tej umowy w drodze przelewu lub w inny sposób jest nieważne. W niniejszej sprawie powód w żaden sposób nie udowodnił, iż została dokonana ocena zdolności kredytowej w sposób zgodny z wymogami ust.

2. art. 9a w/w ustawy. Zawarte w uzasadnieniu pozwu twierdzenia powoda, iż pożyczkodawca dokonał pozytywnej oceny zdolności kredytowej pożyczkobiorcy stosownie do regulacji art. 9a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 maja 2011 roku o kredycie konsumenckim oraz wskazanie, iż do oceny zdolności kredytowej pożyczkodawca każdorazowo pobiera raport z BIK a nadto wykorzystuje dane od dostawcy zewnętrznego, który na podstawie modeli predykcyjnych ocenia zdolność kredytową klientów, należało uznać za gołosłowne. Jeszcze raz należy podkreślić, iż zgodnie z art. 9a ust. 4 zdanie 3 „obowiązek wykazania, że instytucja pożyczkowa dokonała oceny zdolności kredytowej w sposób zgodny z wymogami ust. 2, spoczywa na instytucji pożyczkowej lub jej następcach prawnych.”.

Mając na uwadze powyższe Sąd oddali powództwo jako bezzasadne. Ponieważ powództwo powoda zostało oddalone, a pozwany S. Ś. nie wykazał, aby poniósł jakiekolwiek koszty procesu, Sąd zgodnie z treścią art. 98 k.p.c. nie obciążył powoda obowiązkiem ich zwrotu. Z przytoczonych wyżej względów Sąd orzekł jak w wyroku. apb