Travel costs for non-exempt civil party witnesses are not recoverable under Polish law.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiffs' request for reimbursement of travel expenses incurred for court attendance. Although the plaintiffs argued they should be treated like witnesses, the court found no statutory basis for this exception since they were not exempt from court costs. Consequently, the court ruled that travel expenses are only recoverable for parties exempt from costs, which did not apply here.
Legislator headnote
AI generatedArt. 91 ust. 1 u.k.s.c.; Art. 5 ust. 1 pkt 1 u.k.s.c.: Travel costs for a party not exempt from court fees are not recoverable, as the provision applies only to parties exempt from such fees.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 100/24 POSTANOWIENIE Dnia 13 października 2025 r. Referendarz sądowy w Sądzie Okręgowym w Warszawie w I Wydziale Cywilnym: A. S. po rozpoznaniu w dniu 13 października 2025 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa A. W., K. W. przeciwko (...) S.A z siedzibą w W. o ustalenie i zapłatę ewentualnie o ukształtowanie stosunku prawnego w przedmiocie wniosków powodów A. W. i K. W. o zwrot kosztów podróży (k. 337 i 338) postanawia: oddalić wnioski powodów o zwrot kosztów podróży.
UZASADNIENIE
Powodowie złożyli w dniu 12 września 2025 r. wniosek o zwrot kosztów podroży w związku z stawiennictwem w sądzie (wnioski – k. 337, 338). Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 91 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w wypadku gdy obowiązujące przepisy przewidują przyznanie stronie należności w związku z jej udziałem w postępowaniu sądowym, należności te przyznaje się stronie w wysokości przewidzianej dla świadków. Podkreślić należy, że należność ta może być przyznana tylko w wypadku, gdy obowiązujące przepisy przewidują przyznanie jej stronie.
Przepis ten odsyła zatem do innych regulacji. Należy zwrócić uwagę na treść art. 5 ust. 1 pkt 1 u.k.s.c., z której wynika, że do wydatków należą koszty podróży strony zwolnionej od kosztów sądowych związane z nakazanym przez sąd jej osobistym stawiennictwem. W ustawie o kosztach sądowych w sprawach cywilnych nie ma innych „obowiązujących przepisów”, o których mowa w art. 91 u.k.s.c. Nie wydaje się zasadne stosowanie wykładni, według której pojęcie strony, użyte w art. 91 u.k.s.c., należy rozumieć w sposób określony w art. 7 ust. 1 u.k.s.c.
Artykuł 5 ust. 1 pkt 1 u.k.s.c. stanowi zatem podstawę prawną do przyznania zwrotu kosztów podróży stronie zwolnionej od kosztów sądowych (tak: M. Uliasz [w:] Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Komentarz, wyd. II, red. P. Feliga, LEX/el. 2023, art. 91). Jeżeli sąd z urzędu postanawia wezwać do osobistego stawiennictwa stronę zwolnioną od kosztów sądowych albo na skutek uwzględnienia wniosku takiej strony, służy jej prawo żądania zwrotu kosztów podróży tak jak świadkowi (art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 91 u.k.s.c.).
W pozostałych przypadkach strona tymczasowo sama pokrywa koszty swojego dojazdu na rozprawę, które potem podlegają uwzględnieniu i rozliczeniu wedle reguł przewidzianych w art. 98 § 2 i 3 k.p.c. (post. SA w Szczecinie z 10.1.2013 r., III AUa 550/12, Legalis). W przedmiotowej sprawie powodowie nie byli zwolnieni od kosztów sądowych w związku z tym nie przysługuje im zwrot kosztów stawiennictwa w sądzie. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.