Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 539/25 AI generated

Court partially allowed appeal by reducing sentence due to error in material law application regarding explosive materials.

Case Number IV Ka 539/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court partially allowed the defense's appeal, reducing the defendant's combined prison sentence from the first-instance ruling to one year and six months. The defense argued that the lower court erred in applying Article 28 of the Criminal Code by failing to recognize the defendant's mistake regarding the prohibited nature of the explosive materials. The court agreed that the evidence, including the defendant's statements and physical appearance, indicated a lack of criminal intent, necessitating a reduction in the penalty.

Legislator headnote

AI generated

Art. 28 § 1 k.k.; Art. 438 pkt. 1a k.p.k.: If the lower court misapplies material law by failing to recognize a mistake of fact regarding the prohibited nature of an object, the appellate court may reduce the sentence if the error negates criminal intent.

Keywords

AI generated
mistake of fact material law application criminal intent reduction of sentence explosive materials appellate review Article 28 Criminal Code

Cited Legislation

AI generated
Art. 28 § 1 k.k.
Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa Sądu Najwyższego ,, usprawiedliwiony błąd w rozumieniu art. 28 kk to taki, którego sprawca nie mógł uniknąć.
Art. 438 pkt. 1a k.p.k.
Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k.
Art. 635 kpk
Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Punkt 3 wyroku sądu okręgowego O kosztach sąd okręgowy orzekł na podstawie art. 635 kpk.
Art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych
Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa Sądu Najwyższego ,, usprawiedliwiony błąd w rozumieniu art. 28 kk to taki, którego sprawca nie mógł uniknąć.
art. 438 pkt 1 k.p.k
Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k.
art. 438 pkt 2 k.p.k
438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k.
art. 438 pkt 3 k.p.k
– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k.
art. 438 pkt 4 k.p.k
– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k.
art. 439 k.p.k
– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k.
art. 437 § 2 k.p.k
Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 539/25 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim wydany w dniu 21 maja 2025 roku w sprawie o sygn. akt II K 688/24. 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3.

Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k.

– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5.

Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 1.6. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3.

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. Obrońca oskarżonego w punkcie pierwszym (1- numeracja przyjęta przez sąd okręgowy) wniesionej apelacji pisemnej zaskarżonemu wyrokowi zarzucił w zakresie czynów z pkt II i III aktu oskarżenia /pkt 2 i3 wyroku/ obrazę prawa materialnego, a to art. 28 §1 kk poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, kiedy zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci wyjaśnień oskarżonego, którym sąd meriti w całości dał wiarę, fizyczny wygląd i wiek pochodzenia materiałów wybuchowych i pocisków nie wskazywały na ich zabroniony prawem charakter, co spowodowało po stronie oskarżonego działanie pod wpływem błędu, co do okoliczności stanowiących znamię czyn u zabronionego.

☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut pierwszy(1) podniesiony w apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego K. K. nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa Sądu Najwyższego ,, usprawiedliwiony błąd w rozumieniu art. 28 kk to taki, którego sprawca nie mógł uniknąć. Kryteria usprawiedliwienia mają przede wszystkim charakter obiektywny, co oznacza, że przy ich rozpoznawaniu i ustaleniu należy posłużyć się kryterium normatywnym miarodajnego (wzorowego) obywatela, a następnie uwzględniając również kryterium subiektywne, charakterystyczne dla problematyki błędu, należy ocenić, czy miałby on możliwość uniknięcia błędu w postaci nieświadomości bezprawności czynu” (postanowienie Sądu Najwyższego _ Izba Karna z dnia 14 maja 2020 r., IV KK 143/20.

Z wyjaśnień oskarżonego wynika, że w przeszłości (około 12 lat temu) pracował przy sprzedaży petard w okresie noworocznym (na straganie pirotechnicznym). Posiadał zatem wiedzę, że są materiały wybuchowe i wyroby pirotechniczne na zakup których i ich posiadanie potrzebne jest zezwolenie. Oskarżony przed wejściem w posiadanie zabezpieczonych u niego wyrobów o przeznaczeniu wojskowym w postaci trotylu i wyrobów pirotechnicznych klasy F4 w postaci dwóch bomb do moździerzy pirotechnicznych, a także 6 sztuk amunicji i prochu bezdymnego opisanych w zarzuconych mu czynach z punktów II i III, miał możliwość uzyskania informacji na temat tych materiałów chociażby w najbliższej jednostce Policji.

Nie działał on pod wpływem błędu, a zdaniem sądu okręgowego jest kolekcjonerem takich wyrobów i wie jakie jest ich przeznaczenie i zasady ich posiadania zgodnie z obowiązującymi przepisami. Dzięki swojej wiedzy oskarżony po zatrzymaniu przez funkcjonariuszy Policji w dniu 10 czerwca 2024 roku w związku z przypisanymi mu czynami w zaskarżonym wyroku wskazał funkcjonariuszom Policji, gdzie znajduje się pocisk artyleryjski z czasów II wojny światowej, który wystawał nad powierzchnię ziemi i nikt nie wiedział co to jest za przedmiot.

Przez ponad 80 lat (od zakończenia II wojny światowej) nikt nie zidentyfikował tego przedmiotu i zrobił to dopiero oskarżony, który ma niewątpliwie wiedzę o broni, amunicji i materiałach wybuchowych. Z treści notatki urzędowej ujawnionej przez sąd I instancji (k- 4) wynika, że pocisk ten znajdował się w miejscowości I., na wzgórzu przy miejscowym kościele. Łatwo sobie wyobrazić do jakiej tragedii mogło dojść, gdyby młodzież (lub zbieracze złomu) zainteresowała się tym przedmiotem chcąc go wydobyć z ziemi. Dzięki postawie oskarżonego (nie musiał ujawniać Policji , położenia tego pocisku) nie doszło do potencjalnej (i bardzo realnej) tragedii, gdyż w pobliżu kościoła w czasie nabożeństw, gdyby doszło do detonacji tego pocisku skutki były tragiczne.

Wniosek O zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia czynów zarzuconych mu w punktach II i III aktu oskarżenia. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Skoro niezasadny okazał się zarzut pierwszy (1) podniesiony w apelacji pisemnej obrońcy oskarżonego K. K., to brak było podstaw prawnych do zmiany zaskarżonego wyroku w sposób postulowany przez apelanta i uniewinnienie oskarżonego K. K. od popełnienia zarzuconych mu czynów w punktach II i III aktu oskarżenia. 3.2.

Obrońca oskarżonego w punkcie drugim (2) wniesionej apelacji pisemnej zaskarżonemu wyrokowi zarzucił rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej pozbawienia wolności przejawiającą się orzeczeniem kary przy zastosowaniu mieszanej zasady łączenia kar jednostkowych, a nie zasady absorpcji. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Sąd okręgowy w tym składzie podziela stanowisko zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie, że zarzut rażącej niewspółmierności kary jako zarzut z kategorii ocen zasługuje na uwzględnienie wówczas gdy pomiędzy karą orzeczoną przez sąd I instancji a karą jaką należałoby orzec w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowo zastosowanych dyrektyw wymiaru kary, istnieje wyraźna, istotna, „bijąca wręcz po oczach” różnica.

Oznacza to, że zarzut określony w art. 438 pkt 4 kpk zasługuje na uwzględnienie wówczas gdy spełnione są łącznie dwa warunki. Pierwszy z nich to wskazana wyżej, wyraźna, istotna różnica pomiędzy karą orzeczoną a karą jaką należałoby orzec w instancji odwoławczej, a drugi to stwierdzenie naruszenia przez sąd meriti dyrektyw wymiaru kary określonych w art. 53 KK, co może nastąpić poprzez pominięcie określonych okoliczności o charakterze obciążającym lub łagodzącym lub też nie nadanie tym okolicznościom właściwego znaczenia przy określaniu rodzaju i wymiaru kary wobec osoby oskarżonej (wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 21.09.2021 r., II AKa 252/20).

Zdaniem sądu okręgowego w tym składzie wymierzone oskarżonemu kary jednostkowe pozbawienia wolności za przypisane czyny nie są rażąco niewspółmiernie surowe. Natomiast przy wymiarze kary łącznej pozbawienia wolności zasadne było zastosowanie zasady mieszanej zbliżonej do absorpcji. Sąd okręgowy podziela stanowisko Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, że ,,przy wymiarze kary łącznej decydujące znaczenie ma związek podmiotowo-przedmiotowy pomiędzy poszczególnymi przestępstwami, za które zostały wymierzone kary podlegające łączeniu.

Chodzi tutaj o bliskość kwalifikacyjną i czasową czynów oraz tożsamość osoby (osób) pokrzywdzonych. Im większa występuje zbieżność pomiędzy ww. czynnikami w rozważanych przestępstwach, tym bardziej kara łączna winna grawitować w kierunku pełnej absorpcji. Nadto, kara łączna stanowić ma syntetyczną, całościową ocenę zachowań sprawcy, będąc właściwą, celową z punktu widzenia prewencyjnego reakcją na popełnione czyny. Pierwszeństwo przy wymiarze kary łącznej winny mieć dyrektywy prewencyjne w odniesieniu do sprawcy, ujęte w art. 53 § 1 kk” (Wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu II Wydział Karny z dnia 12.12.2024 r., II AKa 270/23).

Oskarżony popełnił wszystkie przypisane mu czyny w dniu 10 czerwca 2024 roku i nie ma osób pokrzywdzonych jego czynami. Czyny z punktów II i III są ze sobą powiązane. K. K. był tymczasowo aresztowany w tej sprawie prawie przez okres 6 miesięcy i jest to wystarczający okres czasu, aby wywołał u osoby dotychczas niekaranej sądownie (oskarżony nie był karany sądownie) refleksję co do zasadności postępowania zgodnego z prawem w czasie pobytu na wolności. Oskarżony ma na utrzymaniu żonę i dwoje małoletnich dzieci i wyrokiem sądu meriti ma orzeczone dwa świadczenia pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwotach: 10000 złotych i 5000 złotych.

Sąd okręgowy obniżył wymierzoną oskarżonemu karę łączną pozbawienia wolności do wysokości 1 roku i 6 miesięcy, która to kara w połączeniu z orzeczonymi środkami karnymi w zaskarżonym wyroku ( świadczenia pieniężne, zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych przez okres 3 lat) spełni swe cele w zakresie obu prewencji i daje szansę K. K. na jej wykonanie poza zakładem karnym (w systemie dozoru elektronicznego). Wniosek O zmianę zaskarżonego wyroku i obniżenie oskarżonemu kary łącznej pozbawienia wolności do wysokości 1 roku i 6 miesięcy.

☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Skoro zasadny okazał się zarzut podniesiony w punkcie drugim (2) apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego, to sąd okręgowy obniżył oskarżonemu orzeczoną karę łączną pozbawienia wolności do wysokości 1 roku i 6 miesięcy.

4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Sąd okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim w pozostałej części, zmieniając go tylko w zakresie wysokości orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności za przypisane oskarżonemu czyny. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Skoro zarzut podniesiony w punkcie pierwszym (1) apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego nie zasługiwał na uwzględnienie, a także brak było podstaw do uchylenia wyroku sądu I instancji z urzędu, należało zaskarżony wyrok w pozostałej części utrzymać w mocy. 1.8.

Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Sąd okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że obniżył oskarżonemu orzeczoną w punkcie 5 karę łączną pozbawienia wolności do wysokości 1 roku i 6 miesięcy. Zwięźle o powodach zmiany Skoro zarzut zawarty w punkcie drugim (2) apelacji obrońcy oskarżonego zasługiwał na uwzględnienie, to sąd okręgowy zmienił zaskarżony wyrok i obniżył oskarżonemu orzeczoną w punkcie 5 karę łączną pozbawienia wolności do wysokości 1 roku i 6 miesięcy.

Aktualne są rozważania sądu okręgowego zawarte w punkcie 3.2 uzasadnienia. 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Punkt 3 wyroku sądu okręgowego O kosztach sąd okręgowy orzekł na podstawie art. 635 kpk. Sąd okręgowy zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 300 złotych z tytułu opłaty za obie instancje i kwotę 20 złotych z tytułu zwrotu wydatków za postępowanie odwoławcze.

Wysokość opłaty została ustalona na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 4 w zw. z art 10 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (tj. Dz. U nr 49 poz. 223 z późn. zm.).

7. PODPIS 1.11. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego K. K. Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Skarżone jest rozstrzygnięcie uznające oskarżonego za winnego popełnienia zarzuconych mu czynów z punktów II i III oraz rozstrzygnięcie dotyczące wysokości wymierzonej kary łącznej pozbawienia wolności oskarżonemu. 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2.

Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k.

– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana