Court dismissed appeal against labor court order to compel employer to issue work certificate under Art. 1050 CPC.

Sygn. akt V Pz 15/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 maja 2014 roku Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb. V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Magdalena Marczyńska Sędziowie: SO Mariola Mastalerz SR. del Urszula Sipińska-Sęk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2014 roku w Piotrkowie Tryb. na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela A. C. przeciwko dłużnikowi G. G. o nakazanie wydania świadectwa pracy na skutek zażalenia pełnomocnika wierzyciela na postanowienie Sądu Rejonowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Tryb. z dnia 3 marca 2014 roku sygn. akt IV Po 210/13 postanawia: 1.oddalić zażalenie;

2. zasądzić od wierzyciela A. C. na rzecz dłużniczki G. G. kwotę 60 (sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 3 marca 2014 roku Sąd Rejonowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Tryb. w sprawie IV Po 210/13 oddalił wniosek pełnomocnika wierzyciela A. C. o zobowiązanie dłużnika G. G. do sprostowania i wydania świadectwa pracy na podstawie prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. z dnia 1 lutego 2011r. w sprawie IVP 183/10 w trybie art. 1050 k.p.c.. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi wierzyciela w dniu 17 marca 2014r. W zażaleniu na powyższe postanowienie, złożonym w dniu 24 marca 2014r. pełnomocnik wierzyciela - zarzucając naruszenie art. 1050 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie - wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uwzględnienie w całości wniosku o nakazanie wydania świadectwa pracy i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na zażalenie pełnomocnik dłużniczki wniósł o jego oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 1050 §1 k.p.c. jeżeli dłużnik ma wykonać czynność, której inna osoba wykonać za niego nie może, a której wykonanie zależy wyłącznie od jego woli, sąd, w którego okręgu czynność ma być wykonana, na wniosek wierzyciela po wysłuchaniu stron wyznaczy dłużnikowi termin do wykonania i zagrozi mu grzywną na wypadek, gdyby w wyznaczonym terminie czynności nie wykonał. Obowiązek sprostowania i wydania świadectwa pracy w myśl art. 97 k.p.c. spoczywa na pracodawcy.

W przedmiotowej sprawie pracodawcą A. C. był Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Piotrkowie Tryb. J. S., a po jego śmierci Zastępca Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Piotrkowie Tryb. G. G.. Powołany zastępca komornika prowadzi postępowania w sprawach dotychczas niezakończonych przez zmarłego komornika do czasu powołania komornika na to stanowisko (art. 27 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji). Z racji przejęcia kancelarii komorniczej, w której była zatrudniona wierzycielka wyrokiem z dnia 11 lutego 2011r. w sprawie IVP 183/10 G.

G. została zobowiązana do sprostowania świadectwa pracy A. C.. Jak wynika z uzasadnienia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Tryb. w sprawie V Pa 43/11 kancelaria komornicza zmarłego J. S. po powołaniu nowego Komornika nie uległa likwidacji, gdyż jako zakład pracy w znaczeniu przedmiotowym została przejęta przez nowo powołanego Komornika A. R.. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Piotrkowie Tryb. A. R. jest zatem następcą prawnym pracodawcy A. C.. Następstwo prawne po stronie dłużnika, które nastąpiło po powstaniu tytułu egzekucyjnego wyklucza możliwość prowadzenia egzekucji przeciwko byłemu Komornikowi G.

G., o co wnosił we wniosku pełnomocnik wierzyciela. Obowiązki pracodawcy, które spoczywały na G. G. z racji pełnienia funkcji Zastępcy Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Piotrkowie Tryb., po wygaśnięciu tej funkcji, przeszyły bowiem na aktualnego Komornika, który przejął kancelarię komorniczą jako zakład pracy w znaczeniu przedmiotowym po zmarłym Komorniku J. S.. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Okręgowy– Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w oparciu o art. 385 k.p.c. w zw. z art. 398 k.p.c. oddalił zażalenie jako bezzasadne.

O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c.