I Ns 819/24 · Sąd powszechny

Sygn. akt: I Ns 819/24 POSTANOWIENIE 11 grudnia 2025 roku Sąd Rejonowy w Nysie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Remigiusz Drzewiecki Protokolant: sekretarz sądowy Patrycja Szatanik po rozpoznaniu 2 grudnia 2025 roku na rozprawie w Nysie sprawy z wniosku I. P. z udziałem A. P. o podział majątku wspólnego postanawia:

1. dokonać podziału majątku wspólnego wnioskodawcy I. P. i uczestniczki A. P. po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej wskutek rozwodu stron na mocy prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Opolu I Wydział Cywilny z 3 września 2001 roku sygn. I RC 733/01 w ten sposób, że nieruchomość stanowiącą lokal mieszkalny nr (...) położony w C. przy (...), składający się z 2 pokoi, kuchni, łazienki, przedpokoju i przynależnej piwnicy o łącznej powierzchni wraz z pomieszczeniem przynależnym 54,0900 m 2, dla której w Sądzie Rejonowym w Nysie prowadzona jest księga (...), wraz ze związanym z własnością tego lokalu udziałem w (...) w nieruchomości wspólnej, dla której prowadzona jest księga wieczysta (...), o łącznej wartości 247 500 zł (dwieście czterdzieści siedem tysięcy pięćset złotych) przyznać na wyłączną własność uczestniczce A. P.;

2. ustalić, iż udziały stron w majątku wspólnym są równe;

3. wartość majątku wspólnego stron ustalić na 247 500 zł (dwieście czterdzieści siedem tysięcy pięćset złotych);

4. zasądzić od uczestniczki A. P. na rzecz wnioskodawcy I. P. 123 750 zł (sto dwadzieścia trzy tysiące siedemset pięćdziesiąt złotych) tytułem spłaty udziału wnioskodawcy w majątku wspólnym, płatne w 4 ratach w wysokości po 30 937,50 zł (trzydzieści tysięcy dziewięćset trzydzieści siedem złotych pięćdziesiąt groszy) każda, płatnych kolejno w terminie: 3 miesięcy, 6 miesięcy, 12 miesięcy, 18 miesięcy od uprawomocnienia się niniejszego postanowienia, wszystkie wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w razie uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat;

5. zasądzić od wnioskodawcy I. P. na rzecz uczestniczki A. P. 11 786,47 zł (jedenaście tysięcy siedemset osiemdziesiąt sześć złotych czterdzieści siedem groszy) tytułem spłaty nakładów poczynionych przez uczestniczkę z majątku osobistego A. P. na majątek wspólny, płatne w terminie 3 miesięcy od uprawomocnienia się niniejszego postanowienia wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w razie uchybienia terminowi płatności;

6. nakazać ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Nysie od wnioskodawcy I. P. 524,18 zł (pięćset dwadzieścia cztery złote osiemnaście groszy) tytułem części poniesionych przez Skarb Państwa kosztów wynagrodzenia biegłego;

7. nakazać ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Nysie od uczestniczki A. P. 524,18 zł (pięćset dwadzieścia cztery złote osiemnaście groszy) tytułem części poniesionych przez Skarb Państwa kosztów wynagrodzenia biegłego;

8. oddalić wniosek wnioskodawcy o zasądzenie kosztów postępowania od uczestniczki;

9. oddalić wniosek uczestniczki o zasądzenie kosztów postępowania od wnioskodawcy.

UZASADNIENIE

We wniosku złożonym do Sądu Rejonowego w Nysie 23 grudnia 2024 roku, wnioskodawca I. P. reprezentowany przez adwokata, wniósł o:

a) ustalenie, że w skład majątku dorobkowego I. P. i A. P. wchodził lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość położony w C. przy (...) o pow. 48,59 m 2 składający się z dwóch pokoi, kuchni, łazienki i przedpokoju oraz piwnicy o powierzchni 5,50 m 2, dla którego Sąd Rejonowy w Nysie prowadzi księgę (...) nr (...) o łącznej wartości 300 000 zł, b) ustalenie, że udziały I. P. oraz A. P. w majątku wspólnym były równe, c) dokonanie podziału majątku wspólnego stron po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej w ten sposób, że opisany w punkcie 1 petitum niniejszego wniosku lokal mieszkalny położony w C. przy (...) zostanie sprzedany za pośrednictwem licytacji komorniczej, a następnie nastąpi podział uzyskanej kwoty pomiędzy strony w równych częściach.

W uzasadnieniu wniosku I. P. podał, że wyrokiem Sądu Okręgowego w Opolu z 3 września 2001 roku, rozwiązano poprzez rozwód zawarte 20 lipca 1985 roku małżeństwo stron, w którym obowiązywał ustrój wspólności majątkowej, a w skład majątku wchodził powyższy składnik. Wnioskodawca wskazał, że pozostaje w konflikcie z uczestniczką postępowania, który to uniemożliwia podjęcie próby polubownego rozwiązania kwestii podziału majątku wspólnego. Dotychczasowe próby osiągnięcia kompromisu nie przyniosły żadnego rezultatu, a wzajemne relacje między stronami wykluczają możliwość dalszego współdziałania w zakresie wypracowania wspólnego stanowiska.

Ponadto żadna ze stron nie dysponuje środkami finansowymi, które pozwalałyby na spłatę udziału drugiej strony w majątku wspólnym. Brak takich możliwości finansowych czyni bezskutecznym rozważanie innych sposobów podziału majątku, jak np. przyznanie nieruchomości na wyłączną własność jednej ze stron z obowiązkiem spłaty drugiej. W odpowiedzi na wniosek z 30 stycznia 2025 roku uczestniczka postępowania A. P. reprezentowana przez radcę prawnego wniosła o:

a) ustalenie, że w skład majątku wspólnego I. P. i A. P. wchodzi prawo własności (...) położonego w C. przy (...) o pow. 48,59 m 2 składającego się z dwóch pokoi, kuchni, łazienki i przedpokoju wraz z pomieszczeniem przynależnym w postaci piwnicy o powierzchni 5,50 m 2, dla którego Sąd Rejonowy w Nysie prowadzi (...) o łącznej wartości 220 000 zł, b) ustalenie, iż udziały małżonków I. P. i A. P. w ich majątku wspólnym były równe i wynosiły ½ części w powyższych składnikach majątkowych, c) przyznanie uczestniczce postępowania A.

P. na wyłączną własność nieruchomości opisanej w pkt. a z obowiązkiem spłaty na rzecz wnioskodawcy kwoty 110 000 zł w 8 ratach, płatnych co 6 miesięcy począwszy od uprawomocnienia się orzeczenia. W uzasadnieniu odpowiedzi na wniosek uczestniczka postępowania wskazała, że strony pozostawały w związku małżeńskim rozwiązanym wyrokiem Sądu Okręgowego w Opolu z 3 września 2001 r. Nie zawierały umów majątkowych małżeńskich, wobec czego między stronami istniała ustawowa wspólność majątkowa. Uczestniczka zgodziła się, że w skład majątku wspólnego wchodzi lokal mieszkalny nr (...) położony w C. przy (...) o powierzchni 48,59 m 2, jednak zakwestionowała wartość lokalu wskazaną przez wnioskodawcę.

W jej ocenie wartość ta jest zawyżona, ponieważ lokal od momentu rozwodu nie był remontowany, znajduje się w złym stanie technicznym, wymaga generalnego remontu oraz wymiany całej instalacji elektrycznej, która jest niesprawna i generuje wysokie koszty. Przez 24 lata jedynym elementem wymienionym w lokalu były drzwi wejściowe. Uczestniczka oszacowała realną wartość lokalu na ok. 220 000 zł i wniosła w razie sporu co do wartości o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego. Uczestniczka wskazała również, że w skład majątku wspólnego wchodził samochód osobowy U. (...) (2), zakupiony jako nowy w trakcie trwania małżeństwa.

Po rozwodzie pojazd został zabrany przez wnioskodawcę, a uczestniczka nie posiada wiedzy co do jego dalszego losu. Uczestniczka nie zgodziła się na proponowany przez wnioskodawcę sposób podziału majątku poprzez sprzedaż lokalu w drodze licytacji komorniczej, podnosząc, że lokal stanowi jej jedyne miejsce zamieszkania i ośrodek życiowy. Wnioskodawca od około 24 lat nie zamieszkuje w lokalu i nie utrzymuje z uczestniczką kontaktów. Podkreśla, że postanowieniem Sądu Rejonowego w Nysie z dnia 29 listopada 2022 r. zmieniono sposób korzystania z nieruchomości, przyznając jej prawo do wyłącznego korzystania z lokalu, a wnioskodawca do dnia dzisiejszego nie zabrał z mieszkania swoich rzeczy osobistych.

Uczestniczka zaprzeczyła twierdzeniom wnioskodawcy, jakoby nie miała możliwości spłaty jego udziału. Wskazała, że w grudniu 2024 r. nabyła prawo do emerytury, nadal pracuje zawodowo i posiada możliwość zgromadzenia środków finansowych. W jej ocenie okres 4 lat na spłatę wnioskodawcy jest realny i uzasadniony. W replice do odpowiedzi na wniosek z 7 lutego 2025 roku (k.

40) wnioskodawca wniósł o dokonanie podziału majątku wspólnego stron w ten sposób, że lokal mieszkalny położony w C. przy ulicy (...) zostanie przyznany na wyłączną własność uczestniczki postępowania A. P. za jednorazową spłatą udziału wnioskodawcy I. P. w wysokości 150 000 zł płatnych w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się postępowania. Pismami procesowymi z 10 września 2025 roku (k. 113-115) i 20 listopada 2025 roku (k. 128-130) uczestniczka domagała się rozliczenia nakładów poniesionych z majątku osobistego na majątek wspólny w postaci kosztów utrzymania wspólnego mieszkania.

Uczestniczka wskazała, że w latach 2020–2024 poniosła koszty utrzymania nieruchomości wspólnej w łącznej kwocie 39 678,81 zł. Z tej sumy wyodrębniono koszty stałe bezpośrednio związane z utrzymaniem lokalu, podlegające rozliczeniu między stronami, w łącznej wysokości 21 708,37 zł. Koszty te obejmowały m.in. opłaty za ogrzewanie i gaz, zaliczki na fundusz remontowy, koszty administracyjne, utrzymanie części wspólnych oraz opłaty abonamentowe. Uczestniczka wskazała powyższą kwotę jako nakład z majątku osobistego na majątek wspólny i wniosła o jej rozliczenie poprzez zasądzenie od wnioskodawcy kwoty 10 854,18 zł.

Kolejno pismem z 26 listopada 2025 roku (k. 166-167) uczestniczka wniosła o rozliczenie w ramach nakładów poczynionych z majątku osobistego na majątek wspólny także kosztów utrzymania mieszkania stron za okres 01.01.2025 r. do 30.11.2025 r. w kwocie 1864,57 zł. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Wnioskodawca I. P. i uczestniczka A. P. 20 lipca 1985 roku zawarli związek małżeński, w którym obowiązywał ustrój ustawowej wspólności majątkowej. Dowód: kserokopia wyroku rozwodowego w sprawie I RC 733/(...) SO w Opolu k 13, przesłuchanie wnioskodawcy I.

P. k. 53/II, przesłuchanie uczestniczki postępowania A. P. k.

54. Wnioskodawca I. P. i uczestniczka A. P. nabyli w trakcie trwania ustawowej wspólności majątkowej do majątku wspólnego lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość położony w C. przy (...) o powierzchni łącznej 54,0900 m 2 składający się z dwóch pokoi, kuchni, łazienki i przedpokoju oraz przynależnej piwnicy nr 7 o powierzchni 5,50 m 2, dla którego Sąd Rejonowy w Nysie prowadzi (...) nr (...). W trakcie trwania małżeństwa został zakupiony także samochód marki U. (...) (1) (rocznik 1999). Pojazd został zakupiony na kredyt, wartość pojazdu wynosiła wówczas 40 000 zł. Kredyt na samochód w trakcie trwania małżeństwa spłacali oboje małżonkowie, po rozwiązaniu związku małżeńskiego kredyt spłacał I. P.. Pojazd został zezłomowany w 2021 roku. Dowody: wydruk treści księgi (...) k. 8-12, zaświadczenie o demontażu pojazdu k. 56, decyzja nr KT.II.(...).(...).(...).BP k. 57, przesłuchanie wnioskodawcy I. P. k. 53/II, przesłuchanie uczestniczki postępowania A. P. k.

54. Wyrokiem wydanym przez Sąd Okręgowy w Opolu 3 września 2001 roku w sprawie z powództwa A. P. przeciwko I. P. o rozwód, sygn. akt I RC 733/01, rozwiązano przez rozwód związek małżeński A. P. i I. P., bez orzekania o winie. W wyroku tym dokonano podziału do korzystania wspólnego mieszkania stron położonego w C. ul. (...) w ten sposób, iż przyznano powódce do wyłącznego korzystania pokój większy położony po prawej stronie od wejścia głównego do mieszkania, a pozwanemu pokój mniejszy po lewej stronie od wejścia głównego do mieszkania (drugie drzwi tuż za kuchnią) oraz do wspólnego korzystania korytarz, kuchnię, łazienkę i balkon. Orzeczenie uprawomocniło się 25 września 2001 roku. Dowód: wyrok Sądu Okręgowego w Opolu z 3 września 2001 roku sygn. akt I RC 733/01 k.

13. Wnioskodawca I. P. i uczestniczka A. P. do czasu rozwodu mieszkali razem. Po rozwodzie wnioskodawca opuścił mieszkanie, a pokój mu przyznany zamknął. Zdarzało się, że wnioskodawca przyjeżdżał do mieszkania i nocował jedną noc. Wnioskodawca płacił należność do wspólnoty od 80-100 zł miesięcznie. 2 lata po rozwodzie wnioskodawca wprowadził się do lokalu i mieszkał tam przez rok. Od tego czasu w lokalu w C. przy (...) zamieszkuje wyłącznie uczestniczka A. P.. W dacie rozwodu uczestniczka postępowania pracowała w Fabryce (...) w C., aż do ogłoszenia upadłości.

Następnie była na zasiłku, po czym pracowała w kilku miejscach przez krótki okres czasu. Po rozwodzie wnioskodawca pracował w przewozach osobowych na kolei. Postanowieniem z 29 listopada 2022 r. wydanym w sprawie I Ns 526/20 Sąd Rejonowy w Nysie zmienił sposób korzystania z nieruchomości położonej w C. (...) (1). (...) w ten sposób, że przyznał tę nieruchomość do wyłącznego korzystania A. P.. Uczestniczka A. P. aktualnie utrzymuje się z emerytury w wysokości 3223,83 zł netto miesięcznie. Wnioskodawca I. P. utrzymuje się z emerytury w wysokości 4500 zł miesięcznie.

Posiada tez oszczędności w wysokości 150 000 zł. Pozostaje w związku partnerskim z L. U., która posiada własne mieszkanie. Uczestniczka A. P. może w spłacie uczestnika liczyć na pomoc swoich dzieci. Dowody: odpis postanowienia SR w Nysie w sprawie I Ns 525/20 k. 37, decyzja o przyznaniu emerytury k. 38-39, przesłuchanie wnioskodawcy I. P. k. 53/II, przesłuchanie uczestniczki postępowania A. P. k.

54. Tytułem kosztów utrzymania nieruchomości wspólnej położonej w C. (...) (2) uczestniczka A. P. w poszczególnych latach dokonała następujących wpłat:

a) w 2020 r. w łącznej wysokości 6797,90 zł, b) w 2021 r. w łącznej wysokości 6198,45 zł, c) w 2022 r. w łącznej wysokości 7606,47 zł, d) w 2023 r. w łącznej wysokości 9514,79 zł, e) oraz w 2024 r. w łącznej wysokości 9561,21 zł. Łącznie w okresie od 2020 r. do 2024 r. poniesiono koszty utrzymania nieruchomości wspólnej w kwocie 39 678,82 zł. W ramach tej sumy uczestniczka poniosła koszty stałe związane bezpośrednio z utrzymaniem mieszkania, które podlegają rozliczeniu pomiędzy stronami, w łącznej wysokości 21 708,37 zł.

Na koszty te składały się w szczególności: opłaty za centralne ogrzewanie oraz dostarczanie gazu, rozliczane na podstawie corocznych zestawień zużycia; zaliczki na fundusz remontowy; koszty administracyjne związane z zarządem nieruchomością; zaliczki na utrzymanie części wspólnych nieruchomości oraz opłaty abonamentowe za antenę. Wysokość poszczególnych opłat ulegała zmianom w poszczególnych latach, co było każdorazowo potwierdzane zawiadomieniami o wysokości naliczonych opłat oraz rocznymi rozliczeniami. W roku 2020 koszty stałe utrzymania mieszkania wyniosły 3576,94 zł, w roku 2021 – 3970 zł, w roku 2022 – 4223,08 zł, w roku 2023 – 4836,41 zł, natomiast w roku 2024 – 5101,94 zł.

Łącznie koszty te dały kwotę 21 708,37 zł. Kolejno za okres od 01.01.2025-30.11.2025 r. uczestniczka poczyniła nakłady z majątku osobistego na majątek wspólny stron w postaci kosztów utrzymania nieruchomości wspólnej położonej w C. (...) (1). (...) w wysokości 1864,57 zł. W skład tego wchodzą zaliczki na koszty remontów w wysokości 894,02 zł (77,74 zł x 3; 82,60 zł x 8), wynagrodzenie administratora w wysokości 359,06 zł (31,58 zł x 3, 33,04 zł x 8), zaliczka utrzymania części wspólnych w wysokości 534,49 zł (48,59 zł x 11), opłata za antenę w wysokości 77 zł (7 zł x 11).

Łączne nakłady uczestniczki z majątku osobistego na majątek wspólny stron w postaci kosztów utrzymania nieruchomości wspólnej położonej w C. (...) (2) wyniosły 23 572,94 zł. Dowody: bilansy wymiaru zaliczek za okres od stycznia 2020 r. – grudnia 2024 r. k. 116-121, zaświadczenie o wysokości dokonanych wpłat na koszty zarządu – zaliczka na utrzymanie części wspólnych w latach 2020-2025 lokalu przy ul. (...) w C. k. 122, dokumentacja rozliczeniowa k. 131-164, k. 161-172 przesłuchanie wnioskodawcy I. P. k. 53/II, przesłuchanie uczestniczki postępowania A.

P. k.

54. Wartość rynkowa nieruchomości lokalowej - lokalu mieszkalnego nr (...), położonego w C. przy (...) o powierzchni użytkowej 48,59 m 2 objętego (...) nr (...) wraz z przynależną doń piwnicą o powierzchni użytkowej 5,50 m 2 i ze związanym z jego własnością udziałem wynoszącym (...)/(...) części w nieruchomości wspólnej, którą stanowiło w dacie 25.09.2001 r., prawo użytkowania wieczystego gruntu obejmującego (...) o obszarze 0,0687 ha oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokalu, oszacowana w podejściu porównawczym metodą porównywaną parami, według stanu lokalu na dzień 25.09.2001 r. a cen obecnych wynosi 247 500 zł. Wartość udziału wynoszącego 1/2 części we własności tegoż lokalu wynosi: 123 750 zł. dowód: opinia biegłej sądowej A. S. z 28 lipca 2025 roku k. 65-105.

Sąd zważył co następuje:

Wniosek co do zasady zasługiwał na uwzględnienie. Ustalając stan faktyczny, Sąd oparł się na dowodach dokumentarnych przedłożonych przez obie strony postępowania i na osobowych źródłach dowodowych, bowiem w sprawie przesłuchano wnioskodawczynię i uczestnika postępowania, których zeznania w przeważającej części znalazły odzwierciedlenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Ponadto w sprawie, Sąd zasięgnął wiedzy specjalistycznej biegłej sądowej z zakresu szacowania nieruchomości A. S., która sporządziła opinię dotyczącą wyceny wartości nieruchomości położonej w C. przy (...), jako składnika wspólnego majątku.

Opinia biegłej była rzetelna, spójna i sporządzona zgodnie z obowiązującymi przepisami. Co istotne, strony ostatecznie nie zakwestionowały przedstawionych przez biegłą sądową kalkulacji. Przechodząc do materialnoprawnego rozstrzygnięcia, w pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z brzmieniem przepisu art. 31 § 1 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (k.r.io.), z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).

Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Stosownie do treści przepisu art. 567 § 3 k.p.c., do postępowania o podział majątku stosuje się odpowiednio przepisy o dziale spadku. Tak więc, stosując odpowiednio przepis art. 684 k.p.c., skład i wartość majątku wspólnego ustala sąd. W ślad za nadal aktualnym stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym w postanowieniu z 27 sierpnia 1979 roku w sprawie (...) 137(...), podział majątku wspólnego obejmuje przedmioty majątkowe stanowiące składniki tegoż majątku w chwili ustania wspólności ustawowej oraz istniejące w chwili dokonywania podziału.

Z kolei zgodnie z postanowieniem z 19 czerwca 2009 roku w sprawie V CSK 485(...), przy jego dokonywaniu, nie uwzględnia się tych wspólnych składników majątkowych, które w czasie trwania wspólności ustawowej lub po jej ustaniu zostały zużyte zgodnie z prawem, natomiast uwzględnia się, ale tylko w ramach rozliczeń, tj. rachunkowo, składniki majątkowe, które zostały bezprawnie zbyte, zniszczone zużyte lub roztrwonione przez jedno z małżonków. W tym wypadku, przy podziale majątku wspólnego ich wartość podlega zaliczeniu na poczet udziału przypadającego drugiemu małżonkowi.

Przepis art. 43 § 1 k.r.io. wprowadza ustawowe domniemanie równości udziałów małżonków w majątku, który był objęty wspólnością ustawową, aczkolwiek jak stanowi § 2 tego artykułu - z ważnych powodów każdy z małżonków może żądać, ażeby ustalenie udziałów w majątku wspólnym nastąpiło z uwzględnieniem stopnia, w którym każdy z nich przyczynił się do powstania tego majątku. W realiach sprawy brak było podstaw, żeby odstąpić od zasady ogólnej równości udziałów małżonków w majątku wspólnym. Żadna ze stron nie zgłaszała w toku postępowania żądania ustalenia nierównych udziałów, a zgromadzony materiał dowodowy nie wskazywał na istnienie „ważnych powodów” w rozumieniu art. 43 § 2 k.r.io., które uzasadniałyby takie rozstrzygnięcie.

Z tego względu Sąd przyjął, że udziały I. P. i A. P. w majątku wspólnym są równe. Bezsporne było również, że w skład majątku wspólnego stron wchodził (...) położony w C. przy (...) wraz z przynależną piwnicą oraz związanym z własnością lokalu udziałem w nieruchomości wspólnej. Sporna pomiędzy stronami pozostawała natomiast wartość tego składnika majątkowego. Wobec rozbieżnych stanowisk stron w tym zakresie Sąd dopuścił dowód z opinii biegłej sądowej z zakresu szacowania nieruchomości. Sąd w całości podzielił wnioski opinii biegłej A.

S., uznając ją za jasną, logiczną i sporządzoną zgodnie z zasadami wiedzy specjalistycznej. Biegła prawidłowo określiła wartość rynkową nieruchomości według stanu na dzień ustania wspólności majątkowej małżeńskiej i według cen aktualnych, co pozostaje w zgodzie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego. Ustalona przez biegłą wartość lokalu w wysokości 247 500 zł została przyjęta przez Sąd jako miarodajna. Tym samym wartość udziału każdego z małżonków w tym składniku majątku wynosiła 123 750 zł. Odnosząc się do kwestii samochodu osobowego marki U. (...) (1), Sąd uznał, że choć pojazd ten wchodził w skład majątku wspólnego, to nie podlegał on uwzględnieniu przy podziale majątku.

Zgromadzony materiał dowodowy wykazał, że pojazd został zezłomowany w 2021 roku, a wcześniej był wykorzystywany i utrzymywany przez wnioskodawcę. Brak było podstaw do przyjęcia, że doszło do bezprawnego rozporządzenia tym składnikiem majątku, które uzasadniałoby jego rozliczenie w ramach niniejszego postępowania. Sąd uznał za zasadny wniosek uczestniczki o przyznanie jej na wyłączną własność przedmiotowego lokalu mieszkalnego. Przemawiały za tym względy celowości i społeczno-gospodarcze, w szczególności fakt, iż lokal stanowił i nadal stanowi centrum życiowe uczestniczki, która zamieszkuje w nim nieprzerwanie od czasu rozwodu stron.

Wnioskodawca natomiast od wielu lat nie korzysta z nieruchomości. Przyjęty przez Sąd sposób podziału pozwalał na uniknięcie sprzedaży lokalu i dalszego pogłębiania konfliktu pomiędzy stronami. Mając na uwadze sytuację majątkową i zarobkową uczestniczki, Sąd uznał, że jednorazowa spłata udziału wnioskodawcy byłaby dla niej nadmiernie obciążająca. Z tego względu, działając na podstawie art. 212 § 3 k.c. i art. 567 § 1 k.p.c., Sąd rozłożył spłatę należną wnioskodawcy na cztery raty, płatne w terminach wskazanych w sentencji postanowienia, z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w razie uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat.

Odnośnie rozstrzygnięcia w zakresie rozliczeń nakładów uczestnika z majątku osobistego na majątek wspólny, podstawę stanowi art. 45 k.r.io. Zgodnie z przepisem art. 45 § 1 k.r.io., każdy z małżonków powinien zwrócić wydatki i nakłady poczynione z majątku wspólnego na jego majątek osobisty, z wyjątkiem wydatków i nakładów koniecznych na przedmioty majątkowe przynoszące dochód. Może on żądać zwrotu wydatków i nakładów, które poczynił ze swojego majątku osobistego na majątek wspólny. Nie można żądać zwrotu wydatków i nakładów zużytych w celu zaspokojenia potrzeb rodziny, chyba że zwiększyły wartość majątku w chwili ustania wspólności.

Co do zasady nie można żądać zwrotu wydatków i nakładów zużytych w celu zaspokojenia potrzeb rodziny, ale wyjątkowo można żądać zwrotu takich nakładów, jeżeli zwiększyły wartość majątku w chwili ustania wspólności. Sąd uwzględnił zgłoszone przez uczestniczkę roszczenie z tytułu nakładów poczynionych z majątku osobistego na majątek wspólny. Zgromadzona dokumentacja w sposób wiarygodny potwierdziła, że uczestniczka ponosiła po ustaniu wspólności majątkowej koszty utrzymania nieruchomości, które obciążały oboje współwłaścicieli.

Koszty te miały charakter konieczny i dotyczyły wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem lokalu oraz części wspólnych nieruchomości. Łączna wartość tych nakładów została prawidłowo ustalona na kwotę 23 572,94 zł, a zasądzenie od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki kwoty 11 786,47 zł odpowiadało połowie poniesionych przez nią wydatków. Rozliczono jedynie koszty stałe obciążające właścicieli nieruchomości. Rozstrzygnięcie w przedmiocie ściągnięcia należności na rzecz Skarbu Państwa od stron postępowania, unormowane zostało w art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - kosztami sądowymi, których strona nie miała obowiązku uiścić lub których nie miał obowiązku uiścić kurator albo prokurator, sąd w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji obciąży przeciwnika, jeżeli istnieją do tego podstawy, przy odpowiednim zastosowaniu zasad obowiązujących przy zwrocie kosztów procesu.

W niniejszej sprawie poniesiono koszty związane z przeprowadzeniem dowodu z opinii biegłej sądowej, za którą biegła zawnioskowała o wynagrodzenie w wysokości 3048,36 zł. W sprawie zaliczki w wysokości po 1000 zł na ten cel uiściły strony postępowania, dlatego Skarb Państwa tymczasowo pokrył resztę tej kwoty, opiewającą na 1048,36 zł. W zakresie ostatniego punktu rozstrzygnięcia w sprawie Sąd zaznacza, że nie było podstaw do odstąpienia od ogólnej zasady ponoszenia kosztów postępowania w nieprocesie. Art. 520 § 1 k.p.c. stanowi, że każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.

To natomiast oznacza, że należna dopłata na rzecz Skarbu Państwa z tytułu kosztów przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego sądowego od stron postępowania wynosi 524,18 zł. Sąd oddalił wzajemne wnioski stron o zasądzenie kosztów postępowania, uznając, że brak jest podstaw do odstąpienia od zasady, iż każdy z uczestników ponosi koszty związane ze swoim udziałem w sprawie. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. .