Polish court rules foreign arbitration awards defining rights are for recognition, not enforcement.
Legislator summary
AI generatedThe court ruled that foreign arbitration awards establishing substantive rights fall under recognition rather than enforcement. The plaintiff argued for enforcement, but the court clarified that only awards ordering specific performance are subject to enforcement procedures. Consequently, the court permitted the recognition of the award defining the legal relationship while denying its enforceability.
Legislator headnote
AI generatedArt. 1214 k.p.c.; § 1 ust. 1 k.r.s.: Foreign arbitration awards defining substantive rights between parties are subject to recognition, whereas awards ordering specific performance are subject to enforcement.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
1. Zgodnie z polskim prawodawstwem orzeczenia sądu polubownego podlegające uznaniu mogą rozstrzygać sprawę wyrokiem przez uwzględnienie roszczenia o świadczenie, ustalenie albo ukształtowanie. Przy tym stosownie do art. 1214 k.p.c. wyroki sądu polubownego nienadające się do wykonania w drodze egzekucji, którymi są co do zasady wyroki ustalające i kształtujące prawo lub stosunek prawny są przedmiotem uznania (§ 1), zaś wyroki nadające się do wykonania w drodze egzekucji, jakimi są wyroki zasądzające świadczenie podlegają stwierdzeniu wykonalności (§ 2).
2. Przedmiotem uznania nie mogą być orzeczenia mające wyłącznie charakter procesowy, np. postanowienie o zawieszeniu postępowania, czy postanowienie dowodowe. Przedmiotem uznania mogą być natomiast orzeczenia wydane w sprawie głównej, wstępne orzekające co do zasady, co do kosztów postępowania, wydane w procesie, postępowaniu nieprocesowym lub uproszczonym i niezależnie od trybu ich wydania (np. wyroki kontradyktoryjne, z uznania, zaoczne). Muszą być one jednak co do zasady orzeczeniami merytorycznymi, regulującymi stosunki prawne między uczestnikami postępowania i nie mogą ograniczać się jedynie do kwestii procesowych.
3. O tym, czy konkretne orzeczenie zagraniczne należy traktować jako orzeczenie orzekające co do istoty sprawy, rozstrzyga wyłącznie prawo państwa uznającego.