Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
IV P 70/25 AI generated

Employment dispute dismissed; court exempts employee from costs due to employer's abuse of power and financial hardship.

Case Number IV P 70/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for damages regarding an unjustified termination of her employment contract. Although the plaintiff argued she was coerced into signing a termination letter by refusing extra cleaning duties, the court found the termination procedurally flawed but not abusive enough to warrant damages. Consequently, the court exercised its discretion under Article 102 of the Civil Procedure Code to exempt the plaintiff from litigation costs due to her financial hardship and the employer's stronger position.

Legislator headnote

AI generated

Art. 98 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.: The court may exempt the losing party from litigation costs in specially justified cases, considering the parties' financial situation and the principles of fairness.

Keywords

AI generated
litigation costs exemption employment termination dispute financial hardship employer abuse of power civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
art. 98 k.p.c.
art. 102 k.p.c.
Zgodnie z treścią art. 102 k.p.c. w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami.
art. 98 k.p.c
art. 102 k.p.c
Zgodnie z treścią art. 102 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie SA w Poznaniu z 30.04.2025 r., III AUz 47/25
postanowienie SA w Szczecinie z 30.04.2025 r., III AUz 24/25
postanowienie SA w Krakowie z 18.11.2024 r., III AUz 174/24
wyrok SA w Warszawie z 28.09.2023 r., III AUa 1187/23
wyrok SA w Gdańsku z 5.11.2021 r., V ACa 277/21
postanowienie SN z 27.01.2010 r., II CZ 87/09
Sąd Najwyższy wskazał, iż w rozstrzyganiu o kosztach procesu sąd powinien kierować się okolicznościami konkretnej sprawy i powinien przede wszystkim kierować się poczuciem sprawiedliwości (vide: postanowienie SN z 27.01.2010 r., II CZ 87/09, LEX nr 1347858).
V ACa 277/21
Powód D. K., po sprecyzowaniu pozwu wniesionego w dniu 8 marca 2017 r. przeciwko Skarbowi Państwa – Aresztowi Śledczemu w G., domagał się zasądzenia od pozwanego kwoty 150.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty tytułem zadośćuczynienia za cierpienia fizyczne, cierpienia psychiczne, w tym utratę zdrowia powoda spowodowaną jego niewłaściwym leczeniem podczas pobytu w Areszcie Śledczym w G. w okresach: od dnia 17 maja 2001 r. do dnia 18 października 2001 r., od dnia 12 maja 2005 r. do dnia 9 marca 2006 r., od dnia 17 września 2006 r. do dnia 3 września 2007 r., od dnia 29 stycznia 2012 r. do dnia 30 maja 2012 r. oraz od dnia 24 września 2012 r. do dnia 21 listopada 2014 r. oraz zasądzenia od pozwanego na rzecz fundacji (...) kwoty 10.000 zł i obciążenia pozwanego kosztami postępowania.
AI generated
IV Pa 18/21
Court partially allowed appeal, awarding damages for wrongful dismissal but rejecting overtime claims due to lack of evidence.
I PSK 62/25
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal issue and obvious merit under Polish Labor Code.
VI P 298/15
Powódka A. B., w pozwie wniosła o zasądzenie od pozwanej A. M. odszkodowania w wysokości 2858,30 zł z odsetkami ustawowymi od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia. Dodatkowo powódka wniosła o zasądzenie od pozwanych na jej rzecz kosztów procesu, według norm przepisanych.
III Pa 9/13
w pozwie wniesionym przeciwko Przedsiębiorstwu Usług (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w G.
VIII Pa 45/20
O. wniósł pozew przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Z., domagając się zasądzenia kwoty 11 650 zł, tytułem odszkodowania za nieuzasadnione rozwiązanie umowy o pracę oraz zasądzenia kosztów procesu. W uzasadnieniu podał, że był zatrudniony u pozwanej na czas nieokreślony na stanowisku aktywnego sprzedawcy usług serwisowych oraz że 29 kwietnia 2019 r. otrzymał oświadczenie o rozwiązaniu z nim umowy o pracę, w którym jako przyczynę wskazano niesatysfakcjonujące wyniki pracy oraz że jego zatrudnienie nie przełożyło się na znaczny wzrost wyników serwisu. W wypowiedzeniu zarzucono mu, że nie wyraża zgody na udział w szkoleniach dedykowanych w pracy na stanowisku, mimo że podpisał umowę o podnoszeniu kwalifikacji. Według powoda swoją pracę wykonywał starannie, sumiennie i zaangażowaniem , przełożeni nie zgłaszali mu żadnych zastrzeżeń. Zarzucił pracodawcy zawarcie w wypowiedzeniu nieostrego pojęcia „znaczny”. Odnosząc się do kwestii podnoszenia kwalifikacji wyjaśnił, że po podpisaniu umowy o pracę, umowy o podnoszenie kwalifikacji i omówieniu z przełożonym, że szkoleń będzie ograniczona ilość zaczął kolejno w nich uczestniczyć. Wskazał, że każdorazowo po odbyciu szkolenia proszono go dodatkowo o podpisanie skierowania z wymienioną kwotą szkolenia. Jego zdaniem kwoty szkoleń mogły budzić zaniepokojenie dlatego poprosił o przedstawienie mu całkowitego szczegółowego harmonogramu szkoleń wraz z ich kosztami, którego ostatecznie nie otrzymał. Natomiast 27 listopada 2018 r. otrzymał aneks do umowy o podnoszeniu kwalifikacji z datą wsteczną 5 listopada 2018 r, którego podpisania odmówił. Zarzucił pozwanej, że bez załącznika do aneksu nie wiedział, ile ostatecznie wyniosą koszty szkoleń i czy nie będą przewyższać wysokości jego wynagrodzenia. Zdaniem powoda w sytuacji, gdy byłby z różnych przyczyn zmuszony zrezygnować z pracy byłby narażony na roszczenia ze strony pozwanej. Według powoda, próbował on wyjaśnić sprawę z pozwaną. Ponadto przez cały okres zatrudnienia był gotowy do dalszego podnoszenia kwalifikacji jednakże z czasem pozwana przestała go zapisywać na szkolenia. Według powoda rzeczywistymi przyczynami zwolnienia go były: zmiany organizacyjne pozwanej, niechęć do przedstawienia mu harmonogramu, niechęć wypłaty premii rocznej niechęć do zapłaty za urlop.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV P 70/25

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21/10/2025 r. Sąd Rejonowy w Człuchowie IV Wydział Pracy w składzie następującym: Przewodniczący: Ławnicy: Sędzia Marek Osowicki Sonia Klonowska Ewa Połom Protokolant: stażysta Alicja Klekocińska po rozpoznaniu w dniu 21 października 2025 r. w Człuchowie sprawy z powództwa B. K. przeciwko K. B. o odszkodowanie 1. Oddala powództwo.

2. Nie obciąża powódki kosztami procesu. (-) E. P. (-) M. O. (-) S. K. Sygn. akt IV P 70/25

UZASADNIENIE

Powódka B. K. wniosła przeciwko pozwanemu K. B. powództwo o zapłatę kwoty 3510,92 zł tytułem odszkodowania za nieuzasadnione wypowiedzenie umowy o pracę. Powódka wskazała, że z powodu odmowy przyjęcia dodatkowych obowiązków właściciel firmy wręczył jej wypowiedzenie umowy o pracę. Złożone wypowiedzenie umowy o pracę nie zawiera przyczyny wypowiedzenia i nie zawiera pouczenia o odwołaniu do sądu pracy. Sąd wyrokiem z 21.10.2025 r. oddali powództwo i nie obciążył powódki kosztami procesu.

Sąd zważył co następuje:

Obowiązek zwrotu przeciwnikowi kosztów procesu oparty został na dwóch podstawowych zasadach:

a) zasadzie odpowiedzialności za wynik procesu, zgodnie z którą strona przegrywająca sprawę zobowiązana jest zwrócić stronie przeciwnej poniesione przez nią koszty procesu, oraz b) zasadzie kosztów niezbędnych i celowych, wedle której zwrotowi podlegają jedynie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw lub celowej obrony (art. 98 k.p.c.). Rozstrzygając o kosztach procesu sąd może zastosować uzupełniająco zasady: zawinienia, kompensaty oraz słuszności art. 100-104 k.p.c. i 110 k.p.c . (por. Grzegorz Misiurek Komentarz do art.98 Kodeksu postępowania cywilnego).

Zgodnie z treścią art. 102 k.p.c. w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Do okoliczności branych pod uwagę przez sąd przy ocenie przesłanek zastosowania dyspozycji przepisu art. 102 k.p.c. według doktryny zaliczyć można nie tylko te związane z samym przebiegiem postępowania, lecz także dotyczące stanu majątkowego i sytuacji życiowej strony. Sąd meriti podziela utrwalone poglądy Sądów Apelacyjnych, iż sposób skorzystania z art. 102 k.p.c. jest suwerennym uprawnieniem jurysdykcyjnym sądu rozpoznającego sprawę i do jego oceny należy przesądzenie, czy wystąpił szczególnie uzasadniony wypadek, który uzasadnia odstąpienie, a jeśli tak, to w jakim zakresie, od generalnej zasady obciążania kosztami procesu strony przegrywającej spór (porównaj: postanowienie SA w Poznaniu z 30.04.2025 r., III AUz 47/25, LEX nr 3895153, podobnie postanowienie SA w Szczecinie z 30.04.2025 r., III AUz 24/25, LEX nr 3896664 i postanowienie SA w Krakowie z 18.11.2024 r., III AUz 174/24, LEX nr 3817433 oraz wyrok SA w Warszawie z 28.09.2023 r., III AUa 1187/23, LEX nr 3657245 i wyrok SA w Gdańsku z 5.11.2021 r., V ACa 277/21, LEX nr 3334519).

Sąd Najwyższy wskazał, iż w rozstrzyganiu o kosztach procesu sąd powinien kierować się okolicznościami konkretnej sprawy i powinien przede wszystkim kierować się poczuciem sprawiedliwości (vide: postanowienie SN z 27.01.2010 r., II CZ 87/09, LEX nr 1347858). W niniejszej sprawie jak wynika z zeznań świadków i wyjaśnień powódki, to pozwany jako pracodawca wskazał, że jego pracownice, w tym powódka mają przejąć dodatkowe rewiry do sprzątania i gdy powódka odmówiła, gdyż uznała, że jest to ponad jej siły, to pracodawca wyjął gotowy druk wypowiedzenia umowy o pracę, który szef wypisał i na jego polecenie powódka je podpisała, będąc w przekonaniu, iż to pracodawca wypowiada jej umowę o pracę.

Sama treść wypowiedzenia z 9.03.2025 r. z jednej strony świadczy, że to powódka wypowiada umowę o pracę a z drugiej strony powódka potwierdza podpisem otrzymanie wypowiedzenia. Więc wytoczenie osobiście przez powódkę powództwa, nie było wyrazem nadużycia jej prawa podmiotowego. Pracodawca zaś wykorzystał swoją silniejszą pozycję, co do kontynowania stosunku zatrudnienia i wpływania na pracownice, w zakresie akceptacji przydzielenia im dodatkowych obowiązków pracowniczych. Co więcej jak wynika z umowy o pracę powódka była wynagradzana za pracę w wysokości minimalnego wynagrodzenia i na skutek wypowiedzenia straciła zatrudnienie, będące jej źródłem utrzymania.

Zatem sytuacja życiowa, majątkowa powódki i zasady słuszności przemawiają, w ocenie sądu, za nieobciążaniem jej kosztami zastępstwa procesowego pozwanego pracodawcy. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 102 k.p.c. postanowiono jak w pkt. 2 wyroku z 21.10.2025 r. (-) M. O.