Legislator Case Law & Legislation
III AUz 172/24 AI generated

Social security court quashes lower court's transfer due to incorrect standing of the Small Business Ombudsman.

Case Number III AUz 172/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal in Poznań quashed the lower court's decision transferring the case to Gdansk because the Small Business Ombudsman was not a party to the appeal. The lower court had incorrectly treated the Ombudsman as the appellant, whereas the Ombudsman participated only on behalf of the prosecutor under specific administrative law provisions. Consequently, the court ruled that the Ombudsman lacked standing as an appellant, rendering the transfer of jurisdiction invalid.

Legislator headnote

AI generated

Art. 461 § 2 k.p.c.; Art. 9 ust. 1 pkt 6a ustawy o Rzeczniku Małych i Średnich Przedsiębiorców; Art. 188 k.p.a.; Art. 477 § 1 pkt 11 k.p.c.; Art. 386 § 4 k.p.c.; Art. 397 § 3 k.p.c. The participation of the Small Business Ombudsman in social security proceedings does not confer party status or appellant standing, and jurisdiction must be determined based on the actual parties involved.

Keywords

AI generated
Small Business Ombudsman social security contributions jurisdiction transfer party standing procurator rights administrative appeal court of appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 461 § 2 k.p.c.
W uzasadnieniu Sąd Okręgowy wskazał, że zgodnie z treścią art. 461 § 2 k.p.c. w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych właściwy jest sąd, w którego obszarze właściwości ma miejsce zamieszkania albo siedzibę strona odwołująca się.
Art. 9 ust. 1 pkt 6a ustawy z 6 marca 2018 r. o Rzeczniku Małych i Średnich Przedsiębiorców
Sąd Okręgowy przytoczył art. 9 ust.
Art. 188 k.p.a.
i art. 188 k.p.a. wskazując, że prokuratorowi, który bierze udział w postępowaniu w przypadkach określonych w art.
Art. 477 § 1 pkt 11 k.p.c.
(...) nigdy nie był stroną skarżonej decyzji, nie jest stroną w rozumieniu art. 477 ( 11) § 1 k.p.c., a mógł się odwołać od decyzji wyłącznie na prawach przysługujących prokuratorowi.
Art. 386 § 4 k.p.c.
W tej sytuacji Sąd Apelacyjny stwierdził, że nie było podstaw do przekazania sprawy, a w konsekwencji zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu, o czym orzeczono na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 3 k.p.c.
z art. 397 § 3 k.p.c. Na podstawie art.
Art. 60 § 1 k.p.c.
Na podstawie art. 60 § 1 k.p.c. prokurator może wstąpić do postępowania w każdym jego stadium.
art. 461 § 2 k.p.c
W uzasadnieniu Sąd Okręgowy wskazał, że zgodnie z treścią art. 461 § 2 k.p.c.
art. 182 k.p
Nadto Sąd Okręgowy przytoczył art. 182 k.p.a.
art. 188 k.p
Z kolei w myśl art. 188 k.p.a.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt III AUz 172/24 POSTANOWIENIE Dnia 14 stycznia 2025 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: sędzia Wiesława Stachowiak Protokolant: Beata Tonak po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z odwołania R. (...) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. przy udziale P. K. o wysokość podstawy wymiaru składek na skutek zażalenia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 17 czerwca 2024 r. sygn. akt VIII U 961/24 postanawia:

1. uchylić zaskarżone postanowienie;

2. odstąpić od zasądzenia od R. na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym. Wiesława Stachowiak

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2024r., sygn. akt VIII U 961/24, Sąd Okręgowy w Poznaniu stwierdził swą niewłaściwość i sprawę przekazał Sądowi Okręgowemu w Gdańsku VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych jako właściwemu miejscowo i rzeczowo. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy wskazał, że zgodnie z treścią art. 461 § 2 k.p.c. w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych właściwy jest sąd, w którego obszarze właściwości ma miejsce zamieszkania albo siedzibę strona odwołująca się. Sąd Okręgowy przytoczył art. 9 ust. 1 pkt 8 ustawy z 6 marca 2018 r. o R. (...) (Dz.U. z 2023r., poz. 1668), zgodnie z którym R. (...) może zwrócić się o wszczęcie postępowania administracyjnego, wnosić skargi i skargi kasacyjne do sądu administracyjnego, a także uczestniczyć w tych postępowaniach - na prawach przysługujących prokuratorowi.

Nadto Sąd Okręgowy przytoczył art. 182 k.p.a. i art. 188 k.p.a. wskazując, że prokuratorowi, który bierze udział w postępowaniu w przypadkach określonych w art. 182-184, służą prawa strony. To oznacza, że decyzja załatwiająca sprawę będzie mu doręczona do wiadomości w celu umożliwienia korzystania z uprawnień procesowych. Mając prawa strony, prokurator nie jest związany z żadną ze stron, dokonuje on w pełni samodzielnie wszystkich czynności procesowych, realizując własne zadania urzędowe związane ze strzeżeniem praworządności.

Uwzględniając powyższe Sąd Okręgowy działanie rzecznika, zainicjonowane wniesieniem odwołania, uznał za działanie samego rzecznika i stwierdził, że R. (...) jest odwołującym. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył organ rentowy, zarzucając naruszenie art. 461 § 2 k.p.c. w zw. z art. 200 § 1 ( 4) k.p.c. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, iż R. (...) jest stroną odwołującą się od decyzji organu rentowego i właściwość miejscową sądu należy ustalać wedle siedziby R., podczas gdy R. (...) nigdy nie był stroną skarżonej decyzji, nie jest stroną w rozumieniu art. 477 ( 11) § 1 k.p.c., a mógł się odwołać od decyzji wyłącznie na prawach przysługujących prokuratorowi.

Pozwany wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie od odwołującego na rzecz organu rentowego kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym. W odpowiedzi R. (...) wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i odstąpienie od zasądzania od Rzecznika na rzecz organu rentowego kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie skutkuje uchyleniem zaskarżonego postanowienia. Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 461 § 2 k.p.c. w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych właściwy jest sąd, w którego obszarze właściwości ma miejsce zamieszkania albo siedzibę strona odwołująca się od decyzji wydanej przez organ rentowy lub orzeczenia wydanego przez wojewódzki zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności lub decyzji wydanej przez ten zespół, jak również występująca z żądaniem w pozostałych sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych wymienionych w art. 476 § 3 k.p.c. Jeżeli na tej podstawie nie można ustalić sądu właściwego, właściwy jest sąd, w którego obszarze właściwości ma siedzibę organ rentowy, a w sprawie, w której występuje wymieniony w art. 476 § 3 k.p.c. organ inny niż rentowy - ten organ.

Kwestią wymagającą oceny – mając na uwadze rozstrzygniecie Sądu Okręgowego oraz treść zarzutów zawartych w zażaleniu – było ustalenie, czy R. (...) jest odwołującym, co uzasadniałoby przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Gdańsku VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych jako właściwemu miejscowo i rzeczowo. Zdaniem Sądu Apelacyjnego rację ma pozwany, że R. (...) nie można utożsamiać z odwołującym, a tym samym rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego jest błędne. W przepisie art. 461 § 2 k.p.c. mowa jest o „stronie odwołującej się od decyzji wydanej przez organ rentowy”, a zgodnie z art. 477 ( 11) § 1 k.p.c. stronami są: ubezpieczony, osoba odwołująca się od orzeczenia wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności lub decyzji wydanej przez ten zespół, inna osoba, której praw i obowiązków dotyczy zaskarżona decyzja, organ rentowy, wojewódzki zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności i zainteresowany.

R. (...) nie należy do żadnej z wyżej wymienionych kategorii, natomiast bierze udział w niniejszym postępowaniu na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 6a ustawy z 6 marca 2018 r. o Rzeczniku Małych i Średnich Przedsiębiorców, zgodnie z którym w zakresie ochrony praw przedsiębiorców Rzecznik może brać udział w postępowaniu w sprawach cywilnych z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, o których mowa w części pierwszej w księdze pierwszej w tytule VII w dziale III ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.

U. z 2021 r. poz. 1805, z późn. zm.), jeżeli stroną jest przedsiębiorca, który wyraził zgodę na piśmie na udział Rzecznika, oraz jeżeli Rzecznik brał udział w postępowaniu administracyjnym poprzedzającym to postępowanie sądowe - na prawach przysługujących prokuratorowi. Z kolei w myśl art. 188 k.p.a. prokuratorowi, który bierze udział w postępowaniu w przypadkach określonych w art. 182-184, służą prawa strony. Na podstawie art. 60 § 1 k.p.c. prokurator może wstąpić do postępowania w każdym jego stadium. Prokurator nie jest związany z żadną ze stron.

Może on składać oświadczenia i zgłaszać wnioski, jakie uzna za celowe, oraz przytaczać fakty i dowody na ich potwierdzenie. Od chwili, kiedy prokurator zgłosił udział w postępowaniu, należy mu doręczać pisma procesowe, zawiadomienia o terminach i posiedzeniach oraz orzeczenia sądowe. Jednakże prokurator który wstąpił do procesu, nie staje się stroną i nie jest związany z żadną ze stron. Prokurator, który wstępuje do procesu, nie staje się także pełnomocnikiem procesowym stron. Prokurator nie jest reprezentantem strony nawet wówczas, gdy wytacza powództwo „na korzyść” Skarbu Państwa; nawet wówczas działa on bowiem nie w interesie Skarbu Państwa, lecz w interesie publicznym.

Zgłaszane przez niego twierdzenia i wnioski dowodowe mogą zatem „wspierać” jedną ze stron, jak i obie strony postępowania, a nawet dotyczyć okoliczności dla obu stron niekorzystnych. Prokurator nie działa bowiem w interesie żadnej ze stron, lecz reprezentuje interes publiczny. Prokurator jest przy tym uprawniony do podnoszenia wszelkich zarzutów adekwatnych w danym postępowaniu, w tym zarzutów prawnomaterialnych. Z powyższego wynika zatem, że R. bierze udział w postepowaniu na prawach przysługujących prokuratorowi, co nie jest tożsame z tym, że R.jest stroną w rozumieniu art. 477 ( 11) § 1 k.p.c. Skoro zatem R. (...) nie jest stroną w rozumieniu tego przepisu, to nie jest również „stroną odwołującą się” w rozumieniu art. 461 § 2 k.p.c. W konsekwencji nie było podstaw do przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu w Gdańsku VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych jako właściwemu miejscowo i rzeczowo.

W tej sytuacji Sąd Apelacyjny stwierdził, że nie było podstaw do przekazania sprawy, a w konsekwencji zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu, o czym orzeczono na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c. Na podstawie art. 102 k.p.c. Sąd Apelacyjny odstąpił od zasądzenia od R.na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym, mając na uwadze charakter postępowania oraz fakt, że R. nie jest stroną niniejszego postępowania. Wiesława Stachowiak