Appellate court dismissed appeal on tuition fees, ruling they are periodic claims barred by statute of limitations.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the plaintiff's appeal against the lower court's judgment rejecting the claim for unpaid tuition fees. The plaintiff argued that the fees were related to business activities and thus subject to a three-year limitation period, while the defendant contended the fees were periodic payments. The court agreed that the fees constituted periodic obligations under civil law, which expired three years after the due date, thereby barring the claim.
Legislator headnote
AI generatedArt. 118 k.c.; Art. 385 k.p.c.: Periodic claims arising from educational service contracts are subject to a three-year statute of limitations and expire upon the passage of time, unlike claims related to business activities.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ca 455/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w Kielcach II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Elżbieta Ciesielska Protokolant: prot. sąd. Iwona Cierpikowska po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2014 r. w Kielcach na rozprawie sprawy z powództwa (...) Spółka z o.o. w W. przeciwko P. T. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 17 stycznia 2014 r., sygn. VII C 333/13 ( upr.) oddala apelację. II Ca 455/14
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 17 stycznia 2014r. Sąd Rejonowy w Kielcach oddalił powództwo (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wytoczone w dniu 20 czerwca 2012r. przeciwko P. T.. Apelację od wyroku wywiódł powód zaskarżając wyrok w całości i zarzucając mu: - obrazę przepisów prawa materialnego w postaci art. 106 ustawy z dnia 27 lipca 2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym w zw. z art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, przez ich błędną wykładnię, a w konsekwencji ich nie zastosowanie; - obrazę przepisów prawa materialnego w postaci art. 118 k.c. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na wadliwym przyjęciu, ze roszczenie uczelni wyższej o zapłatę czesnego stanowi roszczenie związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, jak również wyrażającą się w przyjęciu, iż świadczenie studenta, polegające na obowiązku uiszczenia opłaty za świadczenia edukacyjne, stanowi świadczenie o charakterze okresowym.
Wskazując na powyższe zarzuty apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 1 251,13 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztów procesu za I i II instancję uwzględniających koszty zastępstwa procesowego. SĄD OKRĘGOWY ZWAŻYŁ CO NSTĘPUJE: Sąd Okręgowy ocenił żądanie zawarte w apelacji powoda - (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. jako niezasadne i dlatego apelację oddali. Sąd II instancji podzielił wniosek Sądu Rejonowego , iż dochodzone roszczenie uległo przedawnieniu, chociaż nie zgodził się w pełni z przywołaną przez ten Sąd argumentacją przemawiającą za jej zastosowaniem w przedmiotowej sprawie art. 118 k.c. Sąd Okręgowy nie zgodził się z poglądem Sądu Rejonowego zaprezentowanym w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku, iż dochodzone w przedmiotowej sprawie roszczenie było związane z działalnością gospodarczą poprzednika prawnego powoda, skoro wprost wyklucza to przepis art. 106 ustawy z dnia 27 lipca 2005r.
Prawo o szkolnictwie wyższym ( Dz. U. z 2005r. Nr 164, poz. 1365 ze zm.) , a tym samym nie podzielił stanowiska, iż roszczenie wynikające z umowy o studiowanie zawartej przez pozwanego z poprzednikiem prawnym powódki w dniu 15 lipca 2008r., za nr (...)jako związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przedawniają się co do zasady z upływem 3( trzech) lat. Sąd Okręgowy zgodził się jednak, iż przedawnienie przedmiotowego roszczenia jako roszczenia okresowego, znajduje uzasadnienie w przepisie art. 118 k.c. Wbrew bowiem wywodom skarżącego, Sąd Rejonowy prawidło wskazał, że roszczenie dochodzone w przedmiotowej sprawie dotyczy świadczenia okresowego, które przedawnia się z upływem 3-ch lat i jako takie uległo przedawnieniu; co do czesnego za styczeń 2009r. - z dniem 5-go stycznia 2012r.; co do czesnego za luty 2012r.
– z dniem 5-go lutego 2012r.; zaś co do czesnego za marzec 2009r. – z dniem 5-go marca 2012r. Wbrew twierdzeniom skarżącego, w świetle przywołanej powyżej umowy o studiowanie , brak jest podstaw do stwierdzenia , iż pozwana P. T. zobowiązana była do zapłaty z góry określonej kwoty, której to płatność została rozłożona na miesięczne raty. Sposób opłaty i wysokość czesnego dla studentów studiów stacjonarnych I stopnia, określony został w par. 7 ust.
1. pkt. 1 przywołanej powyżej umowy (k. 65 akt ). W paragrafie tym , ani żadnym innym umowy stanowiącej podstawę zobowiązania pozwanej , nie została wskazana całkowita wysokość czesnego, którą w określonej ilości rat, bądź też jednorazowo, zobowiązana byłaby ona zapłacić jako studentka I (pierwszego ) roku. Została jednie wskazana wysokość świadczenia miesięcznego na kwotę 290zł. Za traktowaniem tego świadczenia jako okresowego, związanego z czasem trwania umowy, przemawia także par. 8 umowy o studiowanie zawartej pomiędzy pozwaną a poprzednikiem prawnym powoda w dniu 15 lipca 2008r, a w szczególności jego ustęp 2 w zw. z ustępem 1 stanowiący , iż data złożenia przez studenta oświadczenia o rezygnacji jest terminem wiążącym Uczelnię do zaprzestania naliczania opłat i odsetek, za świadczenie usług edukacyjnych w ramach zawartej umowy.
Ta regulacja, wbrew wywodom apelacji odpowiada definicji świadczenia okresowego polegającego na stałym świadczeniu przez czas trwania stosunku prawnego w określonych regularnych odstępach czasu pewnej ilości pieniędzy, które jednak nie składają się na z góry określoną co do wielkości całość. Reasumując powyższe rozważania Sąd Okręgowy stwierdził, iż Sąd Rejonowy dokonał, co do zasady trafnego rozstrzygnięcia, a zatem brak było podstaw do jego zmiany. Z uwagi na powyższe działając na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 118 k.c. Sąd Okręgowy oddalił żądanie apelacji jako niezasadne. /SSO.
E. Ciesielska/