Legislator Case Law & Legislation
I ACz 2139/12 AI generated

Appeal dismissed; security lapse confirmed after one month following final judgment upholding payment order.

Case Number I ACz 2139/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appellant's appeal regarding the lapse of a security measure. The lower court correctly determined that the security expired one month after the final judgment upholding the payment order became effective. The court ruled that the security measure, established via a payment order, automatically lapsed once the underlying claim was legally protected by the final decision.

Legislator headnote

AI generated

Art. 754 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 492 § 1 k.p.c.; Art. 497 § 1 k.p.c.; Art. 742 § 1 k.p.c.; Art. 140 ust. 2 Prawa upadłościowego i naprawczego: A security measure established on the basis of a payment order lapses one month after the final judgment upholding that order becomes effective, as the legal protection of the claim is then ensured.

Keywords

AI generated
security measure lapse payment order procedure final judgment effect mandatory lien civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
Art. 754 § 1 pkt 1 k.p.c.
W uzasadnieniu powołując się na treść art. 754 1 § 1 k.p.c.
Art. 492 § 1 k.p.c.
497 § 1 k.p.c.) o pozostawieniu w mocy nakazu zapłaty, jest orzeczeniem uwzględniającym powództwo, które podlegało zabezpieczeniu na podstawie art. 492 § 1 k.p.c. i art.
Art. 497 § 1 k.p.c.
(wydanym w oparciu o art. 497 § 1 k.p.c.) o pozostawieniu w mocy nakazu zapłaty, jest orzeczeniem uwzględniającym powództwo, które podlegało zabezpieczeniu na podstawie art.
Art. 742 § 1 k.p.c.
art. 742 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 140 ust. 2 Prawa upadłościowego i naprawczego
oraz art. 140 ust. 2 Prawa upadłościowego i naprawczego.
Art. 385 k.p.c.
Z tych też względów Sąd Apelacyjny, nie znajdując podstaw do zakwestionowania prawidłowości skarżonego postanowienia, przedmiotowe zażalenie jako bezzasadne, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c., oddalił.
Art. 98 k.p.c.
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego znajduje oparcie w art. 98 k.p.c. w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 k.p.c. w zw.
art. 497 § 1 k.p.c
(wydanym w oparciu o art. 497 § 1 k.p.c.) o pozostawieniu w mocy nakazu zapłaty, jest orzeczeniem uwzględniającym powództwo, które podlegało zabezpieczeniu na podstawie art.

Cited Case Law

AI generated
X GC 141/12
akt X GC 141/12 p o s t a n a w i a:

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I ACz 2139/12 POSTANOWIENIE Dnia 5 grudnia 2012 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu – Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący Sędzia SA: Jan Surma Sędzia SA: Sędzia SA: Dariusz Kłodnicki (spr.) Sławomir Jurkowicz po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym we Wrocławiu sprawy z powództwa: (...) S.A. z siedzibą w W. przeciwko: (...) Sp. z o.o. w upadłości układowej z siedzibą w K. o udzielenie zabezpieczenia na skutek zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 12 października 2012 r., sygn. akt X GC 141/12 p o s t a n a w i a:

1. oddalić zażalenie;

2. zasądzić od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 120 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy we Wrocławiu stwierdził upadek zabezpieczenia, udzielonego na podstawie tytułu zabezpieczającego w postaci wydanego przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu X Wydział Gospodarczy nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym z dnia 10.02.2012 r., sygn. akt X GNc 34/12. W uzasadnieniu powołując się na treść art. 754 1 § 1 k.p.c. wskazał, że zabezpieczenie upadło, albowiem postanowienie z dnia 19.06.2012 r. (wydanym w oparciu o art. 497 § 1 k.p.c.) o pozostawieniu w mocy nakazu zapłaty, jest orzeczeniem uwzględniającym powództwo, które podlegało zabezpieczeniu na podstawie art. 492 § 1 k.p.c. i art. 747 pkt 2 k.p.c. (hipoteka przymusowa).

Zgodnie natomiast z art. 754 1 § 1 k.p.c. zabezpieczenie upada po upływie miesiąca od daty uprawomocnienia się orzeczenia uwzględniającego roszczenie podlegające zabezpieczeniu. Postanowienie to zaskarżyła strona powodowa wnosząc o jego zmianę poprzez oddalenie wniosku pozwanej o stwierdzenie upadku zabezpieczenia oraz zasądzenie od pozwanej na jej rzecz kosztów postępowania zażaleniowego wg norm przepisanych. Strona powodowa zarzuciła Sądowi I instancji, że swoim rozstrzygnięciem dopuścił się naruszenie art. 754 1 § 1 k.p.c. w zw. z art. 492 k.p.c. oraz art. 140 ust. 2 Prawa upadłościowego i naprawczego.

W odpowiedzi na zażalenie strona pozwana wniosła o jego oddalenie oraz zasądzenie od powoda na jej rzecz kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie strony powodowej jako bezzasadne podlegało oddaleniu. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 754 1 § 1 k.p.c. (który to przepis ma zastosowanie w niniejszej sprawie w zw. art. 742 § 1 k.p.c. w zw. z art. 492 § 1 k.p.c. w zw. z art. 497 § 1 k.p.c.) zabezpieczenie upada po upływie miesiąca od uprawomocnienia się orzeczenia uwzględniającego roszczenie, które podlegało zabezpieczeniu. Na wniosek obowiązanego, Sąd winien wydać postanowienie stwierdzające upadek zabezpieczenia (art. 754 1 § 3 k.p.c.).

Zważyć należy, iż z chwilą prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy odpadają przyczyny, dla których dokonano zabezpieczenia, gdyż ochronę prawną zapewnia uprawnionemu prawomocne orzeczenie sądu. Z tego względu po upływie miesiąca od uprawomocnienia się orzeczenia uwzględniającego roszczenie zabezpieczenia upada. W tym okresie uprawniony powinien podjąć niezbędne czynności zmierzające do realizacji swego prawa podmiotowego, czyli do zaspokojenia zabezpieczonego wcześniej roszczenia, bowiem po upływie tego terminu zabezpieczenie upada.

Postanowienie Sądu stwierdzające upadek zabezpieczenia, które Sąd zobowiązany jest wydać na wniosek obowiązanego (art. 754 1 § 3 k.p.c.), ma charakter deklaratywny. Pozwani w swoim wniosku wykazali, że w toku postępowania strona powodowa uzyskała zabezpieczenie swojego roszczenia pieniężnego wobec strony pozwanej (na podstawie nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu nakazowym w dniu 10.02.2012 r.) Następnie na skutek cofnięcia przez stronę pozwaną zarzutów od nakazu zapłaty w dniu 19.06.2012 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu X Wydział Gospodarczy wydał postanowienie o pozostawieniu w mocy nakazu zapłaty.

W tej sytuacji, zgodnie z treścią cytowanego powyżej art. 754 1 § 1 k.p.c. należało stwierdzić, że w sprawie zaistniały przesłanki, które obligowały Sąd I instancji do stwierdzenia upadku zabezpieczenia, a zatem zaskarżone postanowienie jako prawidłowe należało utrzymać w mocy. Za bezpodstawne należy uznać zarzuty strony powodowej dotyczący naruszenia przez Sąd I instancji art. 754 1 § 1 k.p.c. w zw. z art. 492 k.p.c. oraz art. 140 ust. 2 Prawa upadłościowego i naprawczego. Wbrew twierdzeniu strony powodowej wskazany przepis art. 754 1 § 1 k.p.c. znajduje również zastosowanie do zabezpieczenia ustanowionego na podstawie nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu nakazowym.

Dodatkowo stwierdzeniu upadku zabezpieczenia nie sprzeciwia się treść art. 140 ust. 2 Prawa upadłościowego i naprawczego, a przyjęta przez Sąd I instancji wykładnia przepisów jest prawidłowa i nie pozbawia sensu instytucji hipoteki przymusowej. Z tych też względów Sąd Apelacyjny, nie znajdując podstaw do zakwestionowania prawidłowości skarżonego postanowienia, przedmiotowe zażalenie jako bezzasadne, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., oddalił. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego znajduje oparcie w art. 98 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. w zw.

§ 12 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 5 w zw. z § 10 ust. 14 rozp. Min. Spr. z 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (…). MR