Social court grants early retirement by recognizing 15 years of special conditions work despite missing official certificate.
Legislator summary
AI generatedThe social court granted the insured's appeal, awarding early retirement rights effective September 1, 2013. Although the Social Insurance Institution denied the claim due to a lack of a specific work certificate for a 15-year period, the insured had worked as a heavy truck driver, a role classified under special conditions. The court ruled that the absence of the certificate did not preclude recognition of this period, as the insured's employment history and witness testimonies sufficiently proved the nature of the work. Consequently, the court re-evaluated the total special conditions tenure to meet the statutory 15-year requirement.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ust. 1 pkt 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.: The social court may establish facts regarding special conditions work using all civil procedure means, and the lack of a specific work certificate does not preclude recognition of such periods if other evidence proves the nature of the employment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 2536/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Łazowska Protokolant: Maria Szczęsna po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2014 r. w Gliwicach sprawy A. P. (P.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o prawo do emerytury na skutek odwołania A. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 4 października 2013 r. nr (...) 1. zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu prawo do emerytury poczynając od 1 września 2013r. (-) SSO Grażyna Łazowska Sygn. akt VIII U 2536/13
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 4.10.2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu A. P. prawa do emerytury w niższym wieku w oparciu o art. 184 z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity: Dz. U. Nr 153, poz. 1227 z późn. zm.) w związku z § 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. ( Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.), ponieważ nie udowodnił on 15 – letniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach, a jedynie 4 lata i 3 miesiące. Organ rentowy wskazał, że do pracy wykonywanej w warunkach szczególnych nie zaliczył ubezpieczonemu okresu zatrudnienia od 1.03.1977 r. do 31.12.1987 r., ponieważ odwołujący nie przedstawił na tę okoliczność świadectwa pracy wykonywanej w warunkach szczególnych, wystawionego przez pracodawcę.
Odwołanie od w/w decyzji wniósł ubezpieczony. Skarżący wniósł o przyznanie prawa do emerytury w warunkach szczególnych. W uzasadnieniu odwołania ubezpieczony podniósł, że w okresie od 1.03.1977 r. do 31.12.1987 r., gdy był zatrudniony w Przedsiębiorstwie (...) w S., wykonywał pracę kierowcy pojazdów samochodowych powyżej 3,5 tony oraz, że nie posiada świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych z tego okresu, bowiem pracodawca uległ likwidacji. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, podtrzymując stanowisko zawarte w skarżonej decyzji.
Sąd ustalił, co następuje: Odwołujący ukończył 60 rok życia w dniu 5.07.2013r., nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Organ rentowy zaliczył ubezpieczonemu do pracy w warunkach szczególnych okresy zatrudnienia: - od 25.11.1972 r. do 31.10.1975 r. w Przedsiębiorstwie Państwowym (...), W. ul. (...) 1A, jako funkcjonariusza pożarnictwa, - od 1.11.1975 r. do 24.02.1977 r., w Przedsiębiorstwie (...), M., ul. (...), w charakterze kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony – czyli łącznie 4 lata 3 miesiące.
Ubezpieczony w okresie od 1.03.1977r. do 31.12.1987r. był zatrudniony w Przedsiębiorstwie (...) w S.. W lipcu 1990 r. w/w przedsiębiorstwo zostało przekształcone w (...) w S.. Przedmiotem działalności wspomnianego przedsiębiorstwa było świadczenie usług transportowych m.in. dla górnictwa i przedsiębiorstw budowlanych. W w/w okresie odwołujący pracował jako kierowca samochodów ciężarowych powyżej 3,5 ton. Skarżący jeździł samochodami takimi jak np. S., T., których ładowność wynosiła do 25 ton, a samochody te były wyposażone w naczepy.
Ubezpieczony przewoził materiały takie jak kamień, żwir, żużel, piasek, asfalt, a także kruszec taki jak dolomit. Wykonywał pracę kierowcy w pełnym wymiarze czasu pracy, nie wykonując przy tym innych czynności. W dniu 31.12.1987r. pracodawca ubezpieczonego wystawił mu świadectwo pracy, w którym wskazał, że ubezpieczony w okresie od 1.03.1977r. do 31.12.1987r. wykonywał pracę kierowcy pojazdu ciężkiego powyżej 3,5 tony – tj. na stanowisku zaliczonym do I kategorii zatrudnienia wg zarządzenia nr 17 (...) wykaz A Dz. VIII poz. 2 pkt 2.
Na tej podstawie firma (...) Sc, przechowawca dokumentacji osobowej pracodawcy ubezpieczonego wystawiła ubezpieczonemu świadectwo wykonywania prac w warunkach szczególnych. Takie same świadectwo pracy wystawione zostało współpracownikowi ubezpieczonego J. B.. Z. W., J. B., K. L. wraz z ubezpieczonymi pracowali w spornym okresie u tego samego pracodawcy na stanowiskach kierowców samochodów o ładowności powyżej 3,5 ton. [dowody: akta organu rentowego, akta osobowe ubezpieczonego, Z. W., J. B., zeznania świadków K. L., Z. W., J. B., przesłuchanie ubezpieczonego] Sąd uznał, że zeznania świadków K.
L., Z. W., J. B. w przedmiocie prac wykonywanych przez ubezpieczonego zasługują na uwzględnienie. Świadkowie byli zatrudnieni w charakterze kierowców samochodów ciężarowych powyżej 3,5 tony, pracowali razem z ubezpieczonym, a zatem posiadają wiedzę o jego obowiązkach i miejscu świadczenia pracy. Ich zeznania są spójne, korespondujące z zeznaniami ubezpieczonego, a nadto znalazły odzwierciedlenie w pozostałym materiale dowodowym.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 184 ust. 1 i 2 w zw. z art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych [Dz. U. z 2004r. Nr 39, poz 353 ze zm.] prawo do emerytury ma ubezpieczony urodzony po 31 grudnia 1948 roku , który: - ukończył 60 lat, - udokumentował do dnia 31.12.1998r. 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych, w tym co najmniej 15 lat zatrudnienia przy pracach wymienionych w wykazie A Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.
U. Nr 8 poz.43 ze zm.), - nie przystąpił do OFE albo złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w OFE za pośrednictwem ZUS, na dochody budżetu państwa, Po myśli § 2 ust. 1 i 2 w/w rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tym akcie prawnym są okresy, w których praca w szczególnych warunkach jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy pracy, o których mowa w ust. 1, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie W niniejszej sprawie jedyną sporną okolicznością było czy ubezpieczony przepracował co najmniej 15 lat w szczególnych warunkach, przy udowodnionym już stażu pracy w warunkach szczególnych wynoszącym 4 lata i 3 miesiące.
W stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku Wykazie A, Dział VIII, pod pozycją 2 wymienione są m.in. prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 ton, specjalizowanych, specjalistycznych (specjalnych). Z postępowania dowodowego wynika, że ubezpieczony w spornym okresie wykonywał pracę w charakterze kierowcy samochodów ciężarowych powyżej 3,5 tony, stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, nie wykonując przy tym innych prac. Potwierdzają to zeznania świadków, zatrudnionych na takich samych stanowiskach, jak również świadectwo pracy wystawione przez pracodawcę ubezpieczonego.
W dokumencie tym wyraźnie wskazano, że ubezpieczony pracował na stanowisku zaliczonym do prac w warunkach szczególnych. Bez znaczenia pozostaje fakt, że ubezpieczony nie posiadał właściwego świadectwa pracy w szczególnych warunkach za sporny okres pracy w Przedsiębiorstwie (...) w S., tj. późniejszym (...). Powyższa okoliczność została bowiem wykazana w postępowaniu sądowym za pomocą innych dowodów. W postępowaniu odwoławczym przed Sądem, nie obowiązują ograniczenia dowodowe jakie występują w postępowaniu o świadczenia emerytalno-rentowe przed organem rentowym, a Sąd może ustalić okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość jak: okresy zatrudnienia, w tym wykonywanie pracy w warunkach szczególnych, za pomocą wszelkich środków dowodowych, przewidzianych w kodeksie postępowania cywilnego (por. uchwała Sądu Najwyższego z 10 marca 1984r.
III UZP 6/84, uchwała Sądu Najwyższego z 21 września 1984r. III UZP 48/84, wyrok Sądu Najwyższego z 7 grudnia 2006r., I UK 179/06, LEX nr 342283). W konsekwencji należy uznać, że po uwzględnieniu do pracy wykonywanej w szczególnych warunkach okresu spornego, ubezpieczony legitymuje się na dzień 1 stycznia 1999 r. wymaganym 15 - letnim okresem takiej pracy.[ vide wyliczenie organu rentowego k. 14]. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c., zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury poczynając od dnia 1 września 2013 r.
SSO Grażyna Łazowska ZARZĄDZENIE 1. uzasadnienie odnotować, 2. odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi organu rentowego wraz z aktami , 3. kalendarz 14 dni lub z wpływem.