Court dismisses appeal in public transport fare case, ruling fare payment is a consequence of boarding, not a condition for the contract.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal against a lower court's rejection of a claim for additional public transport fees. The plaintiff argued that the defendant had defrauded the service, but the court found the defendant failed to prove premeditation. The court ruled that paying the fare is a consequence of occupying a seat and concluding the transport contract, not a condition suspending its formation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 16 ust. 1 pr. przewozowego; § 9 ust. 1 Regulaminu: The obligation to pay the fare is a consequence of occupying a seat and concluding the transport contract, not a condition suspending its formation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 września 2022 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu, Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie: Sędzia Sądu Okręgowego Ryszard Małecki po rozpoznaniu w dniu 8 września 2022 r. w Poznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Spółki z o.o. z siedzibą w W. przeciwko S. K. o zapłatę na skutek apelacji wniesionej przez powoda od wyroku Sądu Rejonowego – Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 15 listopada 2021 r. sygn. akt V C 5670/18 oddala apelację. Ryszard Małecki
UZASADNIENIE
Wyrokiem zaocznym z dnia15 listopada 2021 r. Sąd Rejonowy Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu oddalił powództwo o zapłatę opłaty dodatkowej w związku z korzystaniem przez pozwanego z publicznego środka transportu. Apelację od tego wyroku wywiódł powód, zaskarżając go w całości i domagając się jego zmiany i uwzględnienia powództwa w całości oraz obciążenia pozwanego kosztami procesu. Pozwany nie złożył odpowiedzi na apelację.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja powoda nie zasługiwała na uwzględnienie. Sąd Okręgowy podzielam ustalenia faktyczne i rozważania poczynione na ich kanwie przez Sąd Rejonowy, uznając je za własne – są one wyczerpujące i nie wymagają uzupełnienia. Wychodząc od brzmienia art. 16 ust. 1 pr. przewozowego i dokonując jego interpretacji w powiązaniu z § 9 ust. 1 Regulaminu nie może budzić wątpliwości, że przewoźnik ( (...) w P.) doprecyzował regulację ustawową i przyjął, że umowa przewozu zawierana jest przez samo zajęcie miejsca w pojeździe, bez żadnych dodatkowych warunków.
Obowiązek opłacenia przejazdu jest konsekwencją zajęcia miejsca w pojeździe i zawarcia umowy przewozu, a nie warunkiem zawieszającym jej zawarcie. W konsekwencji dochodzone pozwem roszczenie jest roszczeniem o zapłatę z tytułu umowy o przewóz. Interpretacja przedstawiona w apelacji jest nie do przyjęcia i zmierza w istocie do obejścia skutku uchybienia terminowi do przerwania biegu przedawnienia. Niezależnie do tego, przyjęcie, że pozwany wyłudził usługę przewozu, byłoby możliwe wyłącznie w sytuacji wykazania, że taki był z góry powzięty przez niego zamiar, czego powód nie wykazał.
W tym stanie rzeczy należało na podstawie art. 385 kpc. oddalić apelację. Ryszard Małecki