Legislator Case Law & Legislation
I ACz 500/14 AI generated

Appeal dismissed; court held costs fee requests and office-appointed counsel motions were inadmissible due to final dismissal of the case.

Case Number I ACz 500/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal against the District Court's decision to reject repeated requests for fee waivers and the appointment of court-appointed counsel. The plaintiff argued the lower court acted corruptly, but the court found the underlying civil case had already been legally concluded and the complaint physically returned to the plaintiff. Consequently, the fee waiver requests were inadmissible under the law, and the appointment of counsel was unnecessary as the plaintiff no longer had a legal interest in the proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Art. 107 ust. 1, 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; Art. 130 § 5 zd. 2 k.p.c.; Art. 316, 385, 397 § 2 k.p.c.: When a civil claim is formally withdrawn and becomes legally effective, subsequent requests for fee waivers based on identical circumstances are inadmissible, and the appointment of court-appointed counsel is unnecessary as the plaintiff lacks a legal interest.

Keywords

AI generated
inadmissible appeal fee waiver request court appointed counsel withdrawal of claim legal interest

Cited Legislation

AI generated
Art. 107 ust. 1, 2 of the Act of 28 July 2005 on court costs in civil proceedings
W konsekwencji w tym zakresie Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 107 § 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r.
Art. 130 § 5 sentence 2 of the Code of Civil Procedure
Wydanie prawomocnego zarządzenia o zwrocie pozwu ma takie znaczenie, że wniesienie przez powoda pozwu uznaje się za niebyłe, gdyż zgodnie z art. 130 § 5 zd.
Art. 316 of the Code of Civil Procedure
Art. 385 of the Code of Civil Procedure
Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 385 k.p.c.
Art. 397 § 2 of the Code of Civil Procedure
art. 316 k.p.c
art. 385 k.p.c
Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 385 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I ACz 500/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 kwietnia 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie, Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Wojciech Kościołek (spr.) Sędziowie: SSA Grzegorz Krężołek SSO Robert Jurga (del.) po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2014 roku w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa M. P. przeciwko Skarbowi Państwa – Sądowi Rejonowemu dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie, Prokuraturze Rejonowej Kraków - Śródmieście Wschód w Krakowie o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 14 stycznia 2014 roku, sygn. akt I C 734/12 postanawia: oddalić zażalenie. Sygn. akt I ACz 500/14

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 stycznia 2014 r. Sąd Okręgowy w Krakowie w punkcie 1 odrzucił zażalenie powoda M. P. na postanowienie tego Sądu z dnia 27 listopada 2012 o odrzuceniu ponownego wniosku powoda o zwolnienie od kosztów sądowych oraz na postanowienie tego Sądu z dnia 26 kwietnia 2013 r. w punkcie 1, w którym odrzucono ponowny wniosek powoda o zwolnienie od opłat sądowych. W punkcie 2 zaskarżonego postanowienia Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie powoda na postanowienie tego Sądu z dnia 26 kwietnia 2013 r. w punkcie 2, w którym oddalono wniosek powoda o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

W uzasadnieniu Sąd Okręgowy w pierwszej kolejności wskazał, że przedmiotowa sprawa została prawomocnie zakończona zarządzeniem z dnia 16 czerwca 2013 r. o zwrocie pozwu, które uprawomocniło się z dniem 11 października 2013 r. W związku z tym w dniu 14 grudnia 2013 r. zarządzono fizyczny zwrot pozwu M. P.. Na postanowienia Sądu w przedmiocie odrzucenia ponownych wniosków o zwolnienie od kosztów sądowych zażalenie nie przysługuje. W konsekwencji w tym zakresie Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 107 § 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

Odnośnie postanowienia Sądu z dnia 26 kwietnia 2013 r. w zakresie dotyczącym oddalenia wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, Sąd Okręgowy wskazał, że wobec prawomocnego zarządzenia o zwrocie pozwu i fizycznego zwrotu pozwu powód nie ma interesu prawnego do zaskarżenia tego postanowienia. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł powód M. P., zaskarżając je w całości i zarzucając mu korupcyjność. Zdaniem powoda Sąd Okręgowy celowo stosuje przewłokę czasową osłania sprawców przestępstw. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie na rozstrzygnięcie Sądu I instancji zawarte w punkcie 1 postanowienia o odrzuceniu zażaleń powoda na postanowienia tego Sądu z dnia 27 listopada 2012 r. oraz z dnia 26 kwietnia 2013 r. w punkcie 1 o odrzuceniu ponownych wniosków powoda o zwolnienie od opłat sądowych podlega oddaleniu jako bezzasadne. Zgodnie z art. 107 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w razie oddalenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych strona nie może ponownie domagać się zwolnienia powołując się na te same okoliczności, które stanowiły uzasadnienie oddalonego wniosku (ust. 1).

Ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oparty na tych samych okolicznościach, podlega odrzuceniu. Na odrzucenie wniosku nie przysługuje zażalenie (ust. 2). W niniejszej sprawie rozstrzygnięcia będące przedmiotem zaskarżenia zostały wydane w wyniku złożenia przez powoda opartych na tych samych okolicznościach ponownych wniosków o zwolnienie z opłat sądowych. Skoro zatem wskazane wyżej postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 27 listopada 2012 r. i z dnia 26 kwietnia 2013 r. w zakresie dotyczącym odrzucenia ponownego wniosku powoda o zwolnienie od opłat są niezaskarżalne, co wynika wprost z powołanego wyżej przepisu z art. 107 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych to prawidłowo Sąd Okręgowy w punkcie 1 zaskarżonego postanowienia z dnia 14 stycznia 2014 r. uznał, że zażalenia na postanowienia z dnia 27 listopada 2012 r. oraz z dnia 26 kwietnia 2013 r. w zakresie dotyczącym odrzucenia ponownego wniosku powoda o zwolnienie od opłat sądowych nie przysługują i z tego powodu podlegają odrzuceniu, jako niedopuszczalne.

Zażalenie nie może odnieść zamierzonego skutku również w części dotyczącej rozstrzygnięcia Sądu I instancji o odrzuceniu zażalenia powoda na postanowienie tego Sądu z dnia 26 kwietnia 2013 r. w punkcie 2 o oddaleniu wniosku powoda o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Z akt sprawy wynika, iż została ona prawomocnie zakończona formalnym rozstrzygnięciem w postaci zarządzenia Przewodniczącego z dnia 16 czerwca 2013 r. o zwrocie pozwu (k. 37). Zażalenie na to zarządzenie zostało odrzucone prawomocnym postanowieniem z dnia 11 października 2013 r. (k. 43).

Zarządzenie o zwrocie pozwu uprawomocniło się z dniem 11 października 2013 r. wobec niewniesienia przez powoda zażalenia na postanowienie z dnia 11 października 2013 r. Konsekwencją prawomocnego zwrotu pozwu było wydanie przez Przewodniczącego zarządzenia o fizycznym zwrocie pozwu (k. 45). Wydanie prawomocnego zarządzenia o zwrocie pozwu ma takie znaczenie, że wniesienie przez powoda pozwu uznaje się za niebyłe, gdyż zgodnie z art. 130 § 5 zd. 2 k.p.c. pismo zwrócone nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z wniesieniem pisma procesowego do sądu.

W tym stanie rzeczy, skoro w dacie orzekania (art. 316 k.p.c.) w przedmiocie zażalenia na to rozstrzygnięcie, prawomocnie zwrócono powodowi pozew a zatem wniesienie pozwu okazało się bezskuteczne, to nie istnieje jakakolwiek czynność którą mógłby wykonać w ramach pomocy prawnej ustanowiony dla powoda pełnomocnik z urzędu. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.