Court dismisses conviction due to insufficient evidence proving guilt beyond reasonable doubt under Polish Criminal Procedure Code.

Uzasadnienie zdania odrębnego SSA Piotra Kaczmarka Dla wskazania istoty mojego stanowiska skutkującego zgłoszeniem zdania odrębnego w zakresie dotyczącym oskarżonego M. W. co do istnienia nie budzących wątpliwości dowodów , dających podstawę do nie budzącego wątpliwości ustalenia faktycznego co do przypisania mu sprawstwa przestępstwa z art.280 § 2 k.p.k. , w sytuacji gdy ten konsekwentnie przeczył swemu sprawstwu , wskazując ,iż był w tym czasie za granicą , w pierwszej kolejności wskazuję że zgodnie z art. 5 § 1 k.p.k., formułującym zasadę domniemania niewinności, oskarżonego uważa się za niewinnego , dopóki wina jego nie zostanie udowodniona i stwierdzona prawomocnym wyrokiem.

Z kolei § 2 art, 5 k.p.k., statuujący zasadę in dubio pro reo, stanowi, że niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego. Z treści tych przepisów jednoznacznie wynika zatem, że w procesie karnym udowodnieniu podlega wina, sprawstwo oskarżonego, nie zaś to, że nie dopuścił się on zarzucanego mu czynu. Z tej perspektywy wyrok uniewinniający winien zapaść nie tylko wtedy gdy zebrane dowody wykazują niewinność ale też nie zdołano udowodnić mu sprawstwa i winy w sposób nie budzący wątpliwości ( brak możliwości jednoznacznego ustalenia, w oparciu o dostępne i ujawnione dowody ; stanu faktycznego to nic innego jak stan "niedających się usunąć wątpliwości", do których nie tylko może, ale musi mieć zastosowanie reguła określona w art. 5 § 2 k.p.k.) Co więcej wyrok uniewinniający musi zapaść jednak również i w takiej sytuacji gdy wykazywana przez oskarżonego teza jest wprawdzie nieuprawdopodobniona. ale też nie zdołano udowodnić mu sprawstwa i winy .

Treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku (k 653 − 654) pozwala na uprawniony wniosek ,iż dowodem o zasadniczym znaczeniu dla przypisania oskarżonemu M. W. sprawstwa były wyjaśnienia A. D. , krytycznie ocenione przez Sąd I instancji co do braku świadomości tego ostatniego o posługiwaniu się przez pierwszego z oskarżonych nożem o określonych parametrach (k .36,37), którym dano wiarę w zakresie w jakim opisuje one udział oskarżonego M. W. ,mającego z posługiwać się przedmiotowym nożem. Z wyjaśnień A. D. przeczącemu świadomości posługiwania się przez inną osobę nożem nie wynika jednocześnie aby ten przed, po i w trakcie zdarzenia miał mieć kontakt z przedmiotowym nożem , który to nóż , podobnie jak czapki miał w trakcie jazdy samochodem wyrzucić M.

W. .Jak wynika z opinii z zakresu badań DNA (k.100 − 102) na przedmiotowym nożu zabezpieczonym w toku postępowania nie zabezpieczono ludzkiego DNA (na zabezpieczonej czapce stwierdzono obecność śladów biologicznych należących do A. D. (1) ) nie zabezpieczono śladów biologicznych należących do oskarżonego M. W. , który miał trzymać i wyrzucać te przedmioty przez okno , nie odnaleziono także drugiej z czapek (kominiarek) . Analiza danych telekomunikacyjnych (k.90)nie daje żadnych podstaw do przyjęcia ,iż M. W. kontaktował się z pozostałymi oskarżonymi , którzy kontaktowali się między sobą (mimo ,że A.

D. wskazuje na wyraźnie bliższe relacje M. W. z M. B. niż z nim) .