Legislator Case Law & Legislation
VI Ka 423/25 AI generated

Court quashes first-instance verdict due to statute of limitations expiry and orders defendant to bear all costs.

Case Number VI Ka 423/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court quashed the first-instance verdict because the prosecution failed to recognize that the statute of limitations for the offense had expired. The defendant argued procedural violations, but the court found the primary issue was the lack of evidence regarding the crime's commission date, rendering the case time-barred. Consequently, the proceedings were dismissed, yet the defendant was ordered to pay all procedural costs due to the significant social harm caused by the chemical misuse.

Legislator headnote

AI generated

Art. 45 § 1 k.w.; Art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.: The statute of limitations for criminal proceedings expires when the prescribed period passes from the offense date; if proceedings commence within that year, the limitation extends to two years from the end of the annual period. In cases where the limitation has expired, the proceedings must be dismissed, though the court may order the accused to bear costs if the act involved significant social harm.

Keywords

AI generated
statute of limitations expiry of criminal liability dismissal of proceedings procedural costs public prosecution office honey bee poisoning plant protection products

Cited Legislation

AI generated
Art. 45 § 1 k.w.
Zgodnie z art. 45 § 1 k.w. karalność wykroczenia ustaje gdy od czasu jego popełnienia upłynął rok, jeżeli jednak w ciągu tego roku wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od zakończenia rocznego okresu, w praktyce z upływem 3 lat od popełnienia wykroczenia.
Art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.
W tym stanie rzeczy zasadny jest zawarty w apelacji wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. w zw.
Art. 632a § 1 k.p.k.
stosuje się jednak odpowiednio art. 632a § 1 k.p.k. zgodnie z którym w wyjątkowych wypadkach w razie umorzenia postępowania Sąd może orzec że koszty procesu ( postępowania ) ponosi w całości lub w części oskarżony ( obwiniony ).
Art. 121 § 1 k.p.w.
W postępowaniu o wykroczenia w oparciu o art. 121 § 1 k.p.w. stosuje się jednak odpowiednio art.
Art. 119 § 2 pkt 1 k.p.w.
Zgodnie z art. 119 § 2 pkt 1 k.p.w. zasadą jest, że w przypadku umorzenia postępowania w sprawie o wykroczenie w której wniosek o ukaranie złożył oskarżyciel publiczny koszty postępowania ponosi Skarb Państwa lub odpowiednia jednostka samorządu terytorialnego.
art. 5§1 pkt 4 k.p
i na podstawie art. 5§1 pkt 4 k.p.w.
art. 121§1 k.p
W postępowaniu o wykroczenia w oparciu o art. 121 § 1 k.p.w.
art. 118 § 1 k.p
o środkach ochrony roślin wymierzył mu karę grzywny w kwocie 1000 złotych; 2.na podstawie art. 118 § 1 k.p.s.w.
art. 5 § 2 pkt 4 k.p
i na podstawie art. 5§1 pkt 4 k.p.w.
art. 104 § 1 pkt 7 k.p
mimo istnienia negatywnej przesłanki procesowej w postaci przedawnienia orzekania co stanowi przyczynę odwoławczą przewidzianą w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.;
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI Ka 423/25

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 sierpnia 2025 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie : Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli Protokolant Sandra Michalec po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2025r. sprawy Ł. K. ur. (...) w L. s. A. i W. z d. S. obwinionego z art. 76 ust. 1 pkt 20a Ustawy o środkach ochrony roślin z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 27 marca 2025 r. sygn. akt II W 460/23 I. uchyla zaskarżony wyrok wobec obwinionego Ł. K. i na podstawie art. 5§1 pkt 4 k.p.w. w zw. z art. 45§1 k.w. postępowanie w sprawie umarza; II. na podstawie art. 632a §1 k.p.k. w zw. z art. 121§1 k.p.w. orzeka, że koszty postępowania w sprawie ponosi w całości obwiniony Ł. K., w tym zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane wydatki za czynności wyjaśniające, postępowanie przed Sądem I Instancji i postępowanie odwoławcze w łącznej kwocie 170 złotych. Sygn. akt VI Ka 423/25

UZASADNIENIE

Ł. K. obwiniony został o to że: Od nieustalonego dnia 2022 roku do 5 kwietnia 2023 roku w miejscowości P. w powiecie (...) stosował w niewłaściwy sposób środki ochrony roślin w postaci oprysków na polach o numerach działek (...) powodując ich zniesienie na sąsiednie pole nr (...) w wyniku czego przyczynił się do zatrucia 50 rodzin pszczół w pasiece czym działał na szkodę F. P. tj. o czyn z art. 76 ust. 20 ustawy o środkach ochrony roślin Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim wyrokiem z dnia 27 marca 2025 r. w sprawie II W 460/23: 1.uznał obwinionego Ł.

K. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, przy przyjęciu że w dniu 21.11.2022 r. w niewłaściwy sposób stosował środek ochrony roślin w postaci preparatu R. (...) powodując jego zniesienie na sąsiednie pole niebędące celem zabiegu w wyniku czego spowodował wymarcie 50 rodzin pszczół tj. czynu stanowiącego wykroczenie z art. 76 ust. 1 pkt 20a ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin i za to na podstawie art. 76 ust. 1 pkt 20a ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin wymierzył mu karę grzywny w kwocie 1000 złotych; 2.na podstawie art. 118 § 1 k.p.s.w. w zw. z § 2 i § 3 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 29.12.2017 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania ( …) w sprawach o wykroczenia oraz art. 3 ust.1 w zw. z art. 21 pkt 2 Ustawy a dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie 70 zł. i wymierzył mu opłatę w kwocie 100 zł.

Apelację od powyższego wyroku złożył obrońca obwinionego zarzucając: 1.naruszenie przepisów postępowania tj. art. 5 § 2 pkt 4 k.p.w. polegające na wydaniu wyroku skazującego obwinionego Ł. K. mimo istnienia negatywnej przesłanki procesowej w postaci przedawnienia orzekania co stanowi przyczynę odwoławczą przewidzianą w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.;

2. naruszenie przepisów postępowania tj. art. 413 § 1 pkt 4 k.p.k. w zw. z art. 82 § 1 k.p.w., art. 82 § 2 pkt 1 k.p.w. polegające na skonstruowaniu opisu czynu o znamiona które nie znajdują odzwierciedlenia w art. 76 ust. 1 pkt 20a ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin, tj. „w wyniku czego spowodował wymarcie 50 rodzin pszczół” i znacząco wykraczają poza zakres w/w przepisu, jak również opisu czynu jaki zakreślił oskarżyciel;

3. naruszenie przepisów postępowania tj. art. 39 § 1 zdanie pierwsze k.p.w. poprzez nieprzeprowadzenie z urzędu dowodu z opinii biegłego z zakresu pszczelarstwa na okoliczność wykazania czy obwiniony wykonując w dniu 21 listopada 2022 r. oprysk preparatem R. (...) spowodował wymarcie 50 rodzin pszczelich;

4. obraza przepisów postępowania która miała wpływ na treść orzeczenia tj. art. 7 k.p.k. w zw. z art. 8 k.p.w. i art. 410 k.p.k. w zw. z art. 82 § 1 poprzez nierozważenie wszystkich okoliczności ujawnionych w sprawie, jednostronnej analizie i ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, ukształtowanie przekonania sądu na podstawie wybranych, nie wszystkich dowodów, ocenionych dowolnie, z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, a skutkującej: a. przyznaniem waloru całkowitej wiarygodności zeznaniom świadka F.

P. i oparcie wyroku i jego uzasadnienia wyłącznie o te wyjaśnienia; b. przyznaniem waloru wiarygodności zeznaniom świadka T. M. który uczestniczył podczas wcześniejszej rozprawy w charakterze publiczności, podczas której wyjaśnienia składał obwiniony a zeznania świadkowie, jak również był bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy; c. odmówienie wiarygodności wyjaśnieniom Ł. K. i świadka D. J., w sytuacji kiedy wyjaśnienia i zeznania były logiczne, spójne, oraz korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym; d. wybiórczej ocenie zeznań świadka J.

T., w tym pominięcie zeznań świadka w zakresie prawidłowości wykonywania zabiegu przez obwinionego, braku śladów znoszenia środka i wypaleń na nieruchomości F. P.; e. błędnej ocenie materiału dowodowego w sposób całościowy, w szczególności zdjęć, protokołu w sprawie zatrucia pszczół, wyniku badań gleby i pszczół, sprawozdania z badań, z których jednoznacznie wynika, że wykonany zabieg nie został zniesiony na sąsiednie pole, oraz nie spowodował wymarcia 50 rodzin pszczelich z uwagi na brak jakichkolwiek pozostałości substancji glifoasat w próbkach przebadanych pszczół;

5. powyższe skutkujące błędem w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegającym na wskazaniu, że obwiniony w niewłaściwy sposób stosował środek ochrony roślin w postaci preparatu R. (...) powodując jego zniesienie na sąsiednie pole niebędące celem zabiegu w wyniku czego spowodował wymarcie 50 rodzin pszczół podczas gdy z zebranego materiału dowodowego nie można wyprowadzić w/w ustaleń, w szczególności brak jest dowodów wskazujących na zniesienie preparatu na sąsiednie pole oraz spowodowanie wymarcia 50 rodzin pszczół. Stawiając powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i umorzenie postępowania, ewentualnie o zmianę zaskarżonego orzeczenia w całości i uniewinnienie obwinionego lub uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Zasadny okazał się pierwszy zarzut dotyczący przedawnienia karalności, co skutkowało uwzględnieniem wniosku o umorzenie postępowania w sprawie. W pierwszej kolejności jednakowoż wskazać należy, że niezasadne były pozostałe zarzuty zawarte w apelacji, które były podstawą wniosku o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie obwinionego. Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do uznania że ocena materiału dowodowego zgromadzonego przez Sąd I instancji była dowolna i że brak było dowodów do przyjęcia sprawstwa obwinionego. Jednocześnie zasadność zarzutu przedawnienia karalności czyniła bezprzedmiotowym uzupełnianie materiału dowodowego w postępowaniu odwoławczym, jako że nie miałoby to znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

Zgodnie z art. 45 § 1 k.w. karalność wykroczenia ustaje gdy od czasu jego popełnienia upłynął rok, jeżeli jednak w ciągu tego roku wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od zakończenia rocznego okresu, w praktyce z upływem 3 lat od popełnienia wykroczenia. We wniosku o ukaranie wskazano, że obwiniony miał popełnić zarzucane mu wykroczenie od nieustalonego dnia 2022 r. do 5 kwietnia 2023 r., Sąd Rejonowy w zaskarżonym wyroku przyjął jednak że przypisane obwinionemu wykroczenie zostało przez niego popełnione w dniu 21.11.2022 r.

To ustalenie nie jest kwestionowane w apelacji, jedyna apelacja w sprawie złożona została na korzyść obwinionego. Postępowanie w niniejszej sprawie wszczęte zostało zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Karnego z dnia 12.01.2024 r. ( k. 31 ), a więc po upływie roku od popełnienia wykroczenia. Nie ulega w tej sytuacji wątpliwości, że karalność przypisanego obwinionemu wykroczenia ustała w dniu 22.11.2023 r. czego nie dostrzegł Sąd I instancji. W tym stanie rzeczy zasadny jest zawarty w apelacji wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. w zw. z art. 45 § 1 k.w.

Zgodnie z art. 119 § 2 pkt 1 k.p.w. zasadą jest, że w przypadku umorzenia postępowania w sprawie o wykroczenie w której wniosek o ukaranie złożył oskarżyciel publiczny koszty postępowania ponosi Skarb Państwa lub odpowiednia jednostka samorządu terytorialnego. W postępowaniu o wykroczenia w oparciu o art. 121 § 1 k.p.w. stosuje się jednak odpowiednio art. 632a § 1 k.p.k. zgodnie z którym w wyjątkowych wypadkach w razie umorzenia postępowania Sąd może orzec że koszty procesu ( postępowania ) ponosi w całości lub w części oskarżony ( obwiniony ).

W ocenie Sądu Okręgowego taka wyjątkowa sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Obwinionemu zasadnie zarzucono czyn stanowiący wprawdzie tylko wykroczenie, niemniej charakteryzujące się dużą społeczną szkodliwością ze względu zastosowanie w nadmiarze niebezpiecznego środka chemicznego , czego skutkiem było wymarcie znacznej ilości pszczół nie stanowiących własności obwinionego. Uzasadnione jest w związku z tym obciążenie obwinionego kosztami postępowania w całości, w tym kosztami ustanowienia obrońcy z wyboru i zasądzenie kosztów sądowych w oparciu o § 2, § 3 pkt 1 i § 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.12.2017 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty sądowej od wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia ( Dz.U. poz. 2467 ), tj. zryczałtowanych wydatków: za czynności wyjaśniające w kwocie 20 zł., za postępowanie przed Sądem I instancji w kwocie 100 zł. i za postępowanie odwoławcze w kwocie 50 zł. co daje w sumie kwotę 170 zł.

Mając powyższe na względzie Sąd Okręgowy na podstawie wyżej wymienionych przepisów orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku.