Appeal dismissed for copyright infringement where court upheld sentence despite defendant's financial hardship plea.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the defendant's appeal against a copyright infringement conviction, ruling the appeal obviously groundless. The defendant argued for leniency due to financial hardship, but the court noted the mandatory nature of the restitution order and the proportionality of the sentence. Consequently, the original verdict was upheld, and the defendant was exempted from paying the appeal costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 53 kk; Art. 624 § 1 kpk: A defendant's financial hardship does not justify overturning a proportionate criminal sentence or mandatory restitution order when the court has properly assessed the intent, motive, and social harm of the offense.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt VI Ka 1248/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Grzegorz Kiepura (spr.) Sędziowie SSO Kazimierz Cieślikowski SSO Arkadiusz Łata Protokolant Sylwia Sitarz przy udziale Andrzeja Zięby Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2014 r. sprawy B. W. ur. (...) w P. córki J. i H. oskarżonej z art. 116 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4.02.1994r. o prawie autorskimi prawach pokrewnych na skutek apelacji wniesionej przez oskarżoną od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 18 września 2013 r. sygnatura akt III K 637/13 na mocy art. 437 § 1 kpk i art. 624 § 1 kpk 1. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;
2. zwalnia oskarżoną od zapłaty kosztów sądowych postępowania odwoławczego, obciążając wydatkami Skarb Państwa. VI Ka 1248/13
UZASADNIENIE
Apelację od wyroku wywiodła oskarżona, która zaskarżyła go w części dotyczącej kary. Wskazując na trudną sytuację materialną i niskie dochody wniosła o uchylenie obowiązku naprawienia szkody. Apelacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym. Przypomnieć należy, że wyrok skazujący został wydany w trybie art. 335 § 1 kpk, a orzeczona kara roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na czteroletni okres próby, kara grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 10 zł każda i środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem zostały uzgodnione przez prokuratora i oskarżoną (k. 156), przy czym wobec pokrzywdzonych, którzy złożyli stosowne wnioski, obowiązek ten miał charakter obligatoryjny.
Orzeczonej kary nie sposób uznać za rażąco niewspółmierną do stopnia zawinienia i stopnia społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonej. Ferując orzeczenie o karze miał bowiem sąd pierwszej instancji w polu widzenia ustawowe dyrektywy wymiaru kary określone w art. 53 kk, o czym przekonuje treść pisemnych motywów wyroku. W szczególności we właściwy sposób sąd ocenił rodzaj zamiaru w jakim działała oskarżona, jej motywację i sposób działania, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, a także uprzednią wielokrotną karalność za umyślne przestępstwa podobne.
Podobnie należy ocenić słuszność zastosowanego środka karnego obowiązku naprawienia szkody. Niełatwa sytuacja materialna w jakiej niewątpliwie znajduje się oskarżona, nie sprzeciwiała się orzeczeniu tego środka. Oskarżona działała w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, a działając z chęci zysku, wystąpiła przeciwko prawom autorskim twórców utworów, które uprzednio nielegalnie zwielokrotniła, oferując je do sprzedaży. Z uwagi na trudną sytuację materialną oskarżona może ubiegać się u pokrzywdzonych o rozłożenie zasądzonych należności na raty bądź o odroczenie ich uiszczenia.
Nie znajdując zatem podstaw do wzruszenia zaskarżonego wyroku, uznając apelację za oczywiście bezzasadną, orzeczono jak w wyroku. Rozstrzygnięcie o kosztach sądowych postępowania odwoławczego ma swoje uzasadnienie w treści art. 624 § 1 kpk.