Legislator Case Law & Legislation
I C 430/24 AI generated

Court dismisses claim for additional damages where contractual penalty already covers statutory postal service liability.

Case Number I C 430/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for additional compensation while ordering the defendant to pay a nominal 90 zloty court fee. The plaintiff sought damages for delayed mail delivery, arguing that a statutory penalty under the Postal Law should apply alongside a contractual penalty already paid. The court ruled that since the contractual penalty was fully paid, the plaintiff could only claim actual proven damages, which were not demonstrated.

Legislator headnote

AI generated

Art. 89 ust. 1 ustawy Prawo pocztowe; Art. 485 k.c.: Where a contractual penalty has been paid for non-performance of a non-monetary obligation, the statutory penalty serves only to reinforce liability and does not allow for additional compensation unless actual loss exceeds the paid amount.

Keywords

AI generated
postal service liability contractual penalty statutory penalty full compensation principle proven damages requirement postal law Art. 89 civil code Art. 485

Cited Legislation

AI generated
Art. 89 ust. 1 ustawy Prawo pocztowe
Pozwana wskazała, że nieprawidłowość polegająca na błędnej dacie powtórnej awizacji przesyłki nie mieści się w katalogu przypadków przewidzianych w art. 89 ustawy prawo pocztowe, za które ustawodawca przewidział obowiązek zapłaty odszkodowania.
Art. 485 k.c.
Stosownie bowiem do art. 485 k.c., jeżeli przepis szczególny stanowi, że w razie niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego dłużnik, nawet bez umownego zastrzeżenia, obowiązany jest zapłacić wierzycielowi określoną sumę, stosuje się odpowiednio przepisy o karze umownej.
Art. 484 §1 k.c.
W konsekwencji wskazanego odesłania zastosowanie znajdzie również przepis art. 484 §1 k.c., zgodnie z którym powód jest uprawniony do dochodzenia jedynie odszkodowania przenoszącego wysokość zastrzeżonej kary.
Art. 87 ustawy Prawo pocztowe
Stosownie do treści art. 87 ust.
Art. 505 § 4 zd. 1 k.p.c.
W pierwszej kolejności zaznaczenia wymaga, iż sprawa niniejsza podlegała rozpoznaniu na podstawie przepisów o postępowaniu uproszczonym (art. 505 1 -505 14 k.p.c.), a zatem - zgodnie z treścią art.
Art. 98 §1, 11 i 3 k.p.c.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 98 §1, 1 1 i 3 kpc.
art. 485 k.c
Stosownie bowiem do art. 485 k.c., jeżeli przepis szczególny stanowi, że w razie niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego dłużnik, nawet bez umownego zastrzeżenia, obowiązany jest zapłacić wierzycielowi określoną sumę, stosuje się odpowiednio przepisy o karze umownej.
art. 484 §1 k.c
W konsekwencji wskazanego odesłania zastosowanie znajdzie również przepis art. 484 §1 k.c., zgodnie z którym powód jest uprawniony do dochodzenia jedynie odszkodowania przenoszącego wysokość zastrzeżonej kary.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: I C 430/24

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 marca 2025r. Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Sławomir Szubstarski Protokolant: sekretarz sądowy Agnieszka Piskorz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2025 r. w K. sprawy z powództwa Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w O. przeciwko Poczcie Polskiej S.A. w siedzibą w W. o zapłatę I. powództwo oddala; II. zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 90 (dziewięćdziesiąt) złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. Sygn. akt: I C 430/24

UZASADNIENIE

Powód Skarb Państwa – Sąd Rejonowy w O. wniósł o zasądzenie od pozwanej Poczty Polskiej S.A. w W. kwoty 43,65 złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Uzasadniając żądanie powód wskazał, że na podstawie łączącej strony umowy z 14 stycznia 2022 r. na świadczenie usług pocztowych w obrocie krajowym i zagranicznym w zakresie przyjmowania, przemieszczania i doręczania przesyłek pocztowych oraz zwrotu przesyłek niedoręczonych, powód nadał 24 października 2022 r. pięć przesyłek o numerach nadawczych: (...); (...); (...); (...); (...); co do których złożono 9 grudnia 2022 r. reklamacje uznane za niezasadne pismem z 13 grudnia 2022 r.

Powód złożył 22 grudnia 2022 r. odwołania od wszystkich decyzji reklamacyjnych, które nie zostały przez pozwanego uwzględnione w czterech przypadkach, natomiast co do ostatniej z przesyłek powód nie otrzymał odpowiedzi. Przyczyną reklamacji były niezgodne z przepisami doręczanie przesyłek listownych, mianowicie niezastosowanie wymaganego 7 dniowego terminu oczekiwania na odbiór przesyłki przy pierwszej jej awizacji i w konsekwencji dokonanie drugiej awizacji o jeden dzień wcześniej. Nakazem zapłaty z 2 listopada 2023 r. w sprawie (...) Sąd Rejonowy w K. uwzględnił żądanie w całości i dodatkowo nakazał zapłatę kosztów procesu.

Pozwana skutecznie sprzeciwiła się nakazowi zapłaty wnosząc o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie od powoda na jej rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pozwana wskazała, że nieprawidłowość polegająca na błędnej dacie powtórnej awizacji przesyłki nie mieści się w katalogu przypadków przewidzianych w art. 89 ustawy prawo pocztowe, za które ustawodawca przewidział obowiązek zapłaty odszkodowania. Nadto wskazał, że powód zgłosił dla wszystkich przedmiotowych przesyłek wnioski o zapłatę kar umownych przewidzianych w §10.28 umowy nr (...) z 14 stycznia 2022 r, które zostały wypłacone.

Sąd ustalił i zważył co następuje:

W pierwszej kolejności zaznaczenia wymaga, iż sprawa niniejsza podlegała rozpoznaniu na podstawie przepisów o postępowaniu uproszczonym (art. 505 1 -505 14 k.p.c.), a zatem - zgodnie z treścią art. 505 8 § 4 zd. 1 k.p.c. - uzasadnienie wyroku ograniczono do wyjaśnienia jego podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa. Stan faktyczny w sprawie był pomiędzy stronami bezsporny. Jedynie odnotowania wymaga, że powód w toku postępowania reklamacyjnego wskazywał, że nieprawidłowość wykonania usługi doręczenia polegała na nieprawidłowym wypełnieniu przez operatora pocztowego dokumentu potwierdzającego odbiór przesyłki rejestrowanej przez adresata co uniemożliwiało stwierdzenie prawidłowości jej doręczenia ( vide: odwołania powoda k. 25, 31, 37, 43 i 48) natomiast na rozprawie z 6 marca 2025 r. pełnomocnik podkreślił, że nieprawidłowość miała polegać na zwróceniu przesyłki rejestrowanej niezgodnie z terminem ( vide: protokół rozprawy z 6 marca 2025 r.).

Powództwo jako niezasadne podlegało oddaleniu. Stosownie do treści art. 87 ust. 1 ustawy z 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (dalej: upp) do odpowiedzialności operatorów pocztowych za niewykonanie lub nienależyte wykonanie usługi pocztowej stosuje się ustawę z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Przepisy upp w art. 89 przewidują karę ustawową za nienależyte wykonanie usługi doręczenia przesyłek pocztowych. Zdaniem Sądu Rejonowego kara ustawowa z art. 89 upp wzmaga odpowiedzialność operatora pocztowego za nienależyte wykonanie usługi pocztowej poprzez zastrzeżenie na rzecz nadawcy odszkodowania bez względu na to, czy fakt poniesienia szkody w ogóle zostanie przez niego wykazany.

Jednakże w sytuacji – jak w niniejszej sprawie – kiedy wobec nienależytego wykonania usługi doręczenia przesyłek pocztowych powód otrzymał zastrzeżoną w umowie karę umowną, to winna ona być zaliczona na poczet kary ustawowej z art. 89 upp. Stosownie bowiem do art. 485 k.c., jeżeli przepis szczególny stanowi, że w razie niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego dłużnik, nawet bez umownego zastrzeżenia, obowiązany jest zapłacić wierzycielowi określoną sumę, stosuje się odpowiednio przepisy o karze umownej.

W konsekwencji wskazanego odesłania zastosowanie znajdzie również przepis art. 484 §1 k.c., zgodnie z którym powód jest uprawniony do dochodzenia jedynie odszkodowania przenoszącego wysokość zastrzeżonej kary. W realiach niniejszej sprawy powód bezspornie otrzymał odszkodowanie z tytułu nienależytego wykonania usługi doręczenia pięciu przedmiotowych przesyłek pocztowych, po 250 zł. za każdy przypadek, łącznie 1 250 zł. W takim wypadku w ocenie Sądu Rejonowego powód byłby uprawniony do dochodzenia dalszego odszkodowania jedynie w granicach wykazanego poniesienia szkody w wyższym od dotychczas otrzymanego wymiarze.

Tymczasem powód w żaden sposób nie wykazał poniesienia przez siebie szkody. Nie ma racji powód uzasadniając żądanie faktem przewidzenia dochodzonego odszkodowania w odrębnej regulacji prawnej (vide: odpowiedź na sprzeciw – k. 109v). Jak wyżej wskazano kara ustawowa z art. 89 upp stanowi wyłącznie wzmocnienie odpowiedzialności operatora, czego nie można utożsamiać z jej zwielokrotnieniem. Odpowiedzialność odszkodowawcza operatora została oparta o ogólne przepisy kodeksu cywilnego (art. 87 upp), zatem zgodnie z zasadą pełnej kompensacji szkody, limitującej wysokość odszkodowania do wysokości faktycznie poniesionej szkody.

Warto w tym miejscu odwołać się do treści preambuły umowy, stosownie do której rozbudowany system kar umownych został skonstruowany w oparciu o wielokrotne doświadczenia zamawiającego, w pełnej świadomości szczególnego charakteru korespondencji sądowej, celem zapewnienia terminowości realizacji usług objętych umową co ma wpływać bezpośrednio na sprawność działania całego wymiaru sprawiedliwości. Kary przewidziane w umowie służą nadto zapewnieniu tego, że pozwany dołoży najwyższej staranności w ich prawidłowym doręczeniu, zabezpieczy też zamawiającego przed uszczerbkiem związanym z koniecznością wielokrotnego nadawania tej samej korespondencji, stratami związanymi z przesuwaniem terminów rozpraw oraz innych czynności, których dotyczy korespondencja, a także przed innymi trudnymi do dokładnego policzenia szkodami.

Zatem strony umowy wspólnie uznały, że wysokość zastrzeżonych kar umownych w należytym stopniu zabezpieczy interesy majątkowe powoda. Z tych względów powództwo jako niezasadne podlegało oddaleniu. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 98 §1, 1 1 i 3 kpc.