Legislator Case Law & Legislation
I ACo 248/22 AI generated

Court grants enforceability clause to arbitration award for debt payment and arbitration costs.

Case Number I ACo 248/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal granted the creditor's request to attach an enforceability clause to the arbitration award. The debtor failed to submit a defense within the statutory two-week period, and the court found no grounds to deny enforcement under public order or consumer protection rules. Consequently, the award was declared enforceable for the specified monetary amounts and procedural costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 1213 § 1, 2 k.p.c.; Art. 1214 § 1, 2, 3 k.p.c.: The court grants an enforceability clause to an arbitration award if formal requirements are met and no statutory grounds for refusal exist, without conducting a full evidentiary hearing.

Keywords

AI generated
enforceability clause arbitration award civil procedure code public order consumer protection procedural costs default defense

Cited Legislation

AI generated
Art. 1213 § 1 k.p.c.
art. 1213 § 1 k.p.c.), ewentualnie na aktach postępowania polubownego.
Art. 1213 § 2 k.p.c.
Także w niniejszym postępowaniu dłużniczka nie przedstawiła swojego stanowiska, w terminie oznaczonym przez art. 1213 § 2 k.p.c. (dwa tygodnie liczone od dnia doręczenia wniosku wszczynającego niniejsze postępowanie).
Art. 1214 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 1214 § 2 k.p.c.
Art. 1214 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 1214 § 2 k.p.c. sąd stwierdza wykonalność wyroku sądu polubownego lub ugody przed nim zawartej, nadających się do wykonania w drodze egzekucji, nadając im klauzulę wykonalności.
Art. 1214 § 3 k.p.c.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 września 1967 r., I CZ 20/67, Lex nr 628) i ogranicza się, na podstawie przedłożonych dokumentów, do oceny, czy nie zachodzą przesłanki wyłączające stwierdzenie wykonalności, o których mowa w art. 1214 § 3 k.p.c. (por.
Art. 98 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania orzeczono jak w punkcie II sentencji, na mocy art. 98 § 1 i 3 k.p.c., art.
Art. 98 § 3 k.p.c.
O kosztach postępowania orzeczono jak w punkcie II sentencji, na mocy art. 98 § 1 i 3 k.p.c., art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
98 § 1 i 3 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 k.p.c. i art.
Art. 1157 k.p.c.
W tym kontekście wskazać przede wszystkim należy, że przedmiotowa sprawa dotyczy zapłaty kwoty pieniężnej z tytułu umowy dostawy, a więc ma charakter majątkowy i może być zgodnie z art. 1157 k.p.c. poddana rozstrzygnięciu sądu polubownego.
Art. 1162 k.p.c.
W niniejszej sprawie wnioskodawca złożył nakazane przez prawo załączniki, jego wniosek jest formalnie poprawny, treść zapisu na sąd polubowny czyni zadość wymaganiom art. 1162 k.p.c., zaś forma i brzmienie wyroku sądu polubownego nie kolidują z wymaganiami art.
Art. 1197 § 1-3 k.p.c.
1162 k.p.c., zaś forma i brzmienie wyroku sądu polubownego nie kolidują z wymaganiami art. 1197 § 1-3 k.p.c. Zaznaczyć przy tym należy, że sąd w toku postępowania klauzulowego nie jest uprawniony do oceny, czy roszczenie, którego dotyczy wyrok (ugoda), istnieje (por.
§ 8 ust. 1 pkt 14 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku
Na koszty tego postępowania złożyła się kwota 120 zł, należna tytułem zastępstwa procesowego, ustalona w oparciu o § 8 ust. 1 pkt 14 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.
Art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku O kosztach sądowych w sprawach cywilnych
1800 ze zm.), opłata sądowa w kwocie 300 zł – art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku O kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 września 1967 r., I CZ 20/67
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 września 1967 r., I CZ 20/67, Lex nr 628) i ogranicza się, na podstawie przedłożonych dokumentów, do oceny, czy nie zachodzą przesłanki wyłączające stwierdzenie wykonalności, o których mowa w art.
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 1967 r., I CR 445/67
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 1967 r., I CR 445/67, Lex nr 712), co nie wyklucza badania faktów notoryjnych lub znanych sądowi z urzędu (por.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 października 1993 r., II CRN 70/93
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 października 1993 r., II CRN 70/93, Lex nr 4009).
II CRN 70/93
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 października 1993 r., II CRN 70/93, Lex nr 4009).
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: I A Co 248/22 POSTANOWIENIE Dnia 7 września 2022 roku Sąd Apelacyjny w Białymstoku I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący : SSA Dariusz Małkiński po rozpoznaniu w dniu 7 września 2022 roku w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku wierzyciela: (...) Sp. z o.o. w M. (...) z udziałem dłużniczki: H. N. prowadzącej działalność gospodarczą w B. pod firmą: V. N. o stwierdzenie wykonalności wyroku(...) w W. z dnia 22 października 2021 roku, (...) poprzez nadanie temu wyrokowi klauzuli wykonalności postanawia:

I. stwierdzić wykonalność poprzez nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi(...)w W. z dnia 22 października 2021 roku, (...) wydanemu w sprawie z powództwa (...) Sp. z o.o. w M. przeciwko H. N. prowadzącej działalność gospodarczą w B. pod firmą: V. N. o zapłatę, w zakresie punktu 1 zasądzającego od pozwanej na rzecz powoda 46.301 EUR (czterdzieści sześć tysięcy trzysta jeden euro) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od tej kwoty od dnia 14 lipca 2019 roku do dnia zapłaty oraz w zakresie punktu 2 zasądzającego od pozwanej na rzecz powoda kwotę 16.880 PLN (szesnaście tysięcy osiemset osiemdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania arbitrażowego, w tym kwotę 10.800 PLN (dziesięć tysięcy osiemset złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego;

II. zasądzić od dłużniczki na rzecz wierzyciela kwotę 437 (czterysta trzydzieści siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. (...) Sygn. akt: I A Co 248/22

UZASADNIENIE

(...) Sp. z o.o. z siedzibą w M. (...) wystąpił z wnioskiem o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi (...) przy (...)w W. w sprawie(...)wydanemu w W. w dniu 22 października 2021 roku, a ponadto o zasądzenie na jego rzecz od dłużniczki H. N. kosztów postępowania według norm przepisanych. Dłużniczka H. N., w terminie 2 tygodni od dnia, w którym przyjęto skuteczność doręczenia jej wniosku wraz z załącznikami, nie przedstawiła swego stanowiska w sprawie.

Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje:

Wniosek wierzyciela jest zasadny. Zgodnie z art. 1214 § 2 k.p.c. sąd stwierdza wykonalność wyroku sądu polubownego lub ugody przed nim zawartej, nadających się do wykonania w drodze egzekucji, nadając im klauzulę wykonalności. Wyrok sądu polubownego lub ugoda przed nim zawarta, których wykonalność została stwierdzona, są tytułami wykonawczymi. Przy czym w ramach przedmiotowego postępowania sąd nie przeprowadza czynności dowodowych, lecz opiera się na dokumentach załączonych do wniosku, w szczególności na oryginałach lub poświadczonych za zgodność z nimi odpisach: wyroku sądu polubownego i zapisu na sąd polubowny (zob. art. 1213 § 1 k.p.c.), ewentualnie na aktach postępowania polubownego.

W niniejszej sprawie wnioskodawca złożył nakazane przez prawo załączniki, jego wniosek jest formalnie poprawny, treść zapisu na sąd polubowny czyni zadość wymaganiom art. 1162 k.p.c., zaś forma i brzmienie wyroku sądu polubownego nie kolidują z wymaganiami art. 1197 § 1-3 k.p.c. Zaznaczyć przy tym należy, że sąd w toku postępowania klauzulowego nie jest uprawniony do oceny, czy roszczenie, którego dotyczy wyrok (ugoda), istnieje (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 września 1967 r., I CZ 20/67, Lex nr 628) i ogranicza się, na podstawie przedłożonych dokumentów, do oceny, czy nie zachodzą przesłanki wyłączające stwierdzenie wykonalności, o których mowa w art. 1214 § 3 k.p.c. (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 1967 r., I CR 445/67, Lex nr 712), co nie wyklucza badania faktów notoryjnych lub znanych sądowi z urzędu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 października 1993 r., II CRN 70/93, Lex nr 4009).

W świetle art. 1214 § 3 k.p.c. sąd odmawia stwierdzenia wykonalności wyroku sądu polubownego, jeżeli według przepisów ustawy spór nie może być poddany pod rozstrzygnięcie sądu polubownego, gdy wykonanie wyroku sądu polubownego byłoby sprzeczne z podstawowymi zasadami porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej (klauzula porządku publicznego), a ponadto gdy wyrok ten pozbawia konsumenta ochrony przyznanej mu bezwzględnie wiążącymi przepisami prawa właściwego dla umowy, której stroną jest konsument, a gdy prawem właściwym dla tej umowy jest prawo wybrane przez strony – ochrony przyznanej konsumentowi bezwzględnie wiążącymi przepisami prawa, które byłoby właściwe w braku wyboru prawa.

W ocenie Sądu Apelacyjnego żadna z określonych w powyższym przepisie negatywnych przesłanek, które przemawiałyby za odmową stwierdzenia wykonalności wyroku sądu polubownego, w niniejszej sprawie nie występuje. W tym kontekście wskazać przede wszystkim należy, że przedmiotowa sprawa dotyczy zapłaty kwoty pieniężnej z tytułu umowy dostawy, a więc ma charakter majątkowy i może być zgodnie z art. 1157 k.p.c. poddana rozstrzygnięciu sądu polubownego. Nadto z treści uzasadnienia wyroku sądu polubownego wynika, że prawa procesowe dłużniczki w postępowaniu polubownym zostały zachowane.

Doręczono jej bowiem odpis pozwu, na który nie złożyła ona jednak odpowiedzi. Także w niniejszym postępowaniu dłużniczka nie przedstawiła swojego stanowiska, w terminie oznaczonym przez art. 1213 § 2 k.p.c. (dwa tygodnie liczone od dnia doręczenia wniosku wszczynającego niniejsze postępowanie). W tych warunkach nie sposób przyjąć, że wyrok sądu polubownego i wniosek wierzyciela naruszają którąkolwiek z podstawowych zasad krajowego porządku publicznego. Mając to na uwadze, postanowiono jak w punkcie I sentencji na podstawie art. 1213 1 § 2 k.p.c. w zw. z art. 1214 § 1 i 2 k.p.c. O kosztach postępowania orzeczono jak w punkcie II sentencji, na mocy art. 98 § 1 i 3 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 1213 1 § 2 k.p.c. Na koszty tego postępowania złożyła się kwota 120 zł, należna tytułem zastępstwa procesowego, ustalona w oparciu o § 8 ust. 1 pkt 14 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.), opłata sądowa w kwocie 300 zł – art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku O kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn.

Dz.U. z 2022 r. poz. 1125) i opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. (...)