Appeal court grants enforceability clause to arbitration award based on Polish Civil Procedure Code provisions.

Sygn. akt I ACo 71/16 POSTANOWIENIE Dnia 30 grudnia 2016 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący : SSA Magdalena Pankowiec po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku (...) w O. z udziałem T. M. o stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego p o s t a n a w i a : I.stwierdzić wykonalność wyroku sądu polubownego poprzez nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi wydanemu w dniu 15 marca 2016 r. przez Sąd Polubowny ad hoc w L., orzekający w składzie: Arbiter Przewodniczący prof. dr hab. A. C., Arbiter r. pr. M. R., Arbiter r. pr. A. W., w sprawie (...) w O. przeciwko T. M. o zapłatę w zakresie punktu drugiego zasądzającego od T. M. na rzecz (...) w O. kwotę 175.000 (sto siedemdziesiąt pięć tysięcy) złotych z odsetkami ustawowymi od dnia 1 lipca 2003 r. do dnia zapłaty; II.zasądzić od dłużnika na rzecz wierzyciela kwotę 437 (czterysta trzydzieści siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. M. P. Sygn. akt I ACo 71/16

UZASADNIENIE

Wierzyciel - (...) w O. wniósł o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi Sądu Polubownego ad hoc w L., orzekającemu w składzie: Arbiter Przewodniczący prof. dr hab. r. pr. A. C., Arbiter r. pr. M. R., Arbiter r. pr. A. W. z dnia 15 marca 2016 r., wydanego z jego powództwa w sprawie przeciwko T. M. w zakresie pkt. Drugiego, zasądzającego od dłużnika na rzecz wierzyciela kwotę 175.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 1 lipca 2003 r. do dnia zapłaty. Domagał się także zasądzenia na swą rzecz kosztów postępowania klauzulowego według norm przepisanych. Uczestnik postępowania domagał się oddalenia wniosku oraz zasądzenia na swą rzecz kosztów postępowania.

Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje:

Wniosek wierzyciela jest zasadny. Stosownie do art. 1214 § 2 k.p.c. sąd stwierdza wykonalność wyroku sądu polubownego, nadającego się do wykonania w drodze egzekucji, opatrując go w klauzulę wykonalności. Wyrok sądu polubownego, którego wykonalność została stwierdzona, stanowi tytuł wykonawczy. W ramach postępowania klauzulowego sąd nie przeprowadza czynności dowodowych, lecz opiera się na dokumentach załączonych do wniosku, w szczególności na oryginałach lub poświadczonych za zgodność z oryginałem odpisach: wyroku sądu polubownego i zapisu na sąd polubowny (art. 1213 § 1 k.p.c.), ewentualnie na aktach postępowania polubownego.

Wnioskodawca złożył wymagane przez prawo załączniki, jego wniosek jest formalnie poprawny, treść zapisu na sąd polubowny czyni zadość wymaganiom z art. 1162 k.p.c., zaś forma i brzmienie wyroku sądu polubownego nie kolidują z wymaganiami art. 1197 § 1-3 k.p.c. W toku postępowania klauzulowego sąd ogranicza się, na podstawie przedłożonych dokumentów, do oceny, czy nie zachodzą przesłanki wyłączające stwierdzenie wykonalności, o których mowa w art. 1214 § 3 k.p.c. (por. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 13 grudnia 1967 r., I CR 445/67), co nie wyklucza badania faktów notoryjnych lub znanych sądowi z urzędu (por.

Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 28 października 1993 r., II CRN 70/93). Zgodnie z art. 1214 § 3 k.p.c. sąd odmawia uznania albo stwierdzenia wykonalności wyroku sądu polubownego, jeżeli według przepisów ustawy spór nie może być poddany pod rozstrzygnięcie sądu polubownego oraz wtedy, gdy uznanie lub wykonanie takiego wyroku byłoby sprzeczne z podstawowymi zasadami porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej (klauzula porządku publicznego). Kwestie te zostały pozytywnie zweryfikowane przez Sąd Apelacyjny, który w dniu 29 grudnia 2016 r. wydał w sprawie I ACa 592/16 wyrok oddalający skargi obu stron występujących w charakterze zarówno dłużnika jak i wierzyciela (powoda głównego i wzajemnego) o uchylenie wyroku sądu polubownego.

Wyrok ten jest objęty powagą rzeczy osądzonej (art. 365 § 1 k.p.c.), co oznacza obowiązek przyjęcia przez Sąd w każdym postępowaniu, w tym także klauzulowym, że dana kwestia prawna przestawia się tak, jak to zostało przyjęte w prawomocnym orzeczeniu. Nie mogą zatem podlegać badaniu podniesione przez dłużnika zarzuty, w których wskazuje na wadliwość (sprzeczność z podstawowymi zasadami porządku prawnego) wyroku sądu polubownego. W postępowaniu klauzulowym ocena zgodności wyroku sądu polubownego z zasadami porządku prawnego jest dokonywana wyłącznie z uwzględnieniem jego treści.

Sąd państwowy nie bada prawidłowości postępowania przed sądem polubownym, ani też prawidłowości wydanego rozstrzygnięcia pod kątem jego zgodności z prawem materialnym (por. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 3 września 1998 r., I CKN 822/97). Wyrokiem sądu polubownego orzeczono o obowiązku zapłaty kwoty pieniężnej z tytułu bezumownego korzystania z nieruchomości wierzyciela. Obowiązek taki podlega realizacji w drodze egzekucji. W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 1213 1 § 2 k.p.c. w zw. z art. 1214 § 1 i 2 k.p.c. O kosztach postępowania Sąd Apelacyjny rozstrzygnął na podstawie art. 98 i 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 1213 1 § 2 k.p.c., a ponadto § 8 ust. 1 pkt 14, § 10 ust. 1 pkt 2 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za adwokackie ( Dz.

U. 2015.1800). M. P.