Court grants enforceability clause for arbitration award regarding sports service contract payment dispute.

Sygn. akt I ACo 40/17 POSTANOWIENIE Dnia 24 października 2017 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący : SSA Elżbieta Borowska po rozpoznaniu w dniu 24 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa A. K. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej z (...) w O. o stwierdzenie wykonalności wyroku Sądu Polubownego p o s t a n a w i a :

1) stwierdzić wykonalność poprzez nadanie klauzuli wykonalności: - wyrokowi (...) wydanemu w W. w dniu 14 grudnia 2016 r. w sprawie sygn. akt (...) z powództwa A. K. przeciwko (...) (...) z siedzibą w O. w zakresie punktu 1 zasądzającego od pozwanego na rzecz powoda kwotę 16.033,92 zł (szesnaście tysięcy trzydzieści trzy złote dziewięćdziesiąt dwa grosze) i w zakresie punktu 2 zasądzającego od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2.262 zł (dwa tysiące dwieście sześćdziesiąt dwa złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, - wyrokowi (...)wydanemu w W. w dniu 16 marca 2017 r. w sprawie sygn. akt(...) z powództwa A. K. przeciwko (...) (...) z siedzibą w O. w zakresie punktu 3 zasądzającego od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.000 zł (jednego tysiąca złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;

2) zasądzić od dłużnika na rzecz wierzyciela kwotę 420 zł (czterysta dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

UZASADNIENIE

Wierzyciel – A. K. wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie wykonalności wyroków (...) (...) poprzez nadanie tym wyrokom klauzuli wykonalności w zakresie pkt 1 i 2 wyroku z dnia 14 grudnia 2016 r. oraz w zakresie pkt 3 wyroku z dnia 16 marca 2017 r. Dłużnik (...) Spółka Akcyjna z (...) w O., pomimo doręczenia mu w dniu 23 czerwca 2017 r. odpisu wniosku wraz z załącznikami, nie przedstawił w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wniosku stanowiska w sprawie.

Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje:

Wniosek wierzyciela jest zasadny. Zgodnie z art. 1214 § 2 k.p.c. sąd stwierdza wykonalność wyroku sądu polubownego lub ugody przed nim zawartej, nadających się do wykonania w drodze egzekucji, nadając im klauzulę wykonalności. Wyrok sądu polubownego lub ugoda przed nim zawarta, których wykonalność została stwierdzona, są tytułami wykonawczymi. Przy czym w ramach przedmiotowego postępowania sąd nie przeprowadza czynności dowodowych, lecz opiera się na dokumentach załączonych do wniosku, w szczególności na oryginałach lub poświadczonych za zgodność z nimi odpisach: wyroku sądu polubownego i zapisu na sąd polubowny (zob. art. 1213 § 1 k.p.c.), ewentualnie na aktach postępowania polubownego.

W niniejszej sprawie wnioskodawca złożył wymagane przez prawo załączniki, jego wniosek jest formalnie poprawny, treść zapisu na sąd polubowny czyni zadość wymaganiom art. 1162 k.p.c., zaś forma i brzmienie wyroku sądu polubownego nie kolidują z wymaganiami art. 1197 § 1-3 k.p.c. Zaznaczyć przy tym należy, że sąd w toku postępowania klauzulowego nie jest uprawniony do oceny, czy roszczenie, którego dotyczy wyrok (ugoda), istnieje (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 września 1967 r., I CZ 20/67, Lex nr 628) i ogranicza się, na podstawie przedłożonych dokumentów, do oceny, czy nie zachodzą przesłanki wyłączające stwierdzenie wykonalności, o których mowa w art. 1214 § 3 k.p.c. (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 1967 r., I CR 445/67, Lex nr 712), co nie wyklucza badania faktów notoryjnych lub znanych sądowi z urzędu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 października 1993 r., II CRN 70/93, Lex nr 4009).

Jednocześnie w ocenie Sądu Apelacyjnego nie zachodzi żadna z negatywnych przesłanek określonych w art. 1214 § 3 k.p.c., które przemawiałyby za odmową stwierdzenia wykonalności wyroku sądu polubownego. W tym kontekście wskazać przede wszystkim należy, że przedmiotowa sprawa dotyczy zapłaty kwoty pieniężnej z tytułu niewykonania umowy – kontraktu o świadczenie usług sportowych, a więc ma charakter majątkowy i może być zgodnie z art. 1157 k.p.c. poddana rozstrzygnięciu sądu polubownego. Nadto z treści uzasadnienia wyroku sądu polubownego wynika, że prawa procesowe dłużnika w postępowaniu polubownym zostały zachowane; w/w doręczono bowiem odpis pozwu, na który to złożył on odpowiedź na pozew.

Także w niniejszym postępowaniu doręczono mu wniosek wszczynający postępowanie, na który to jednak, pomimo prawidłowego pokwitowania, nie złożył już jakichkolwiek wyjaśnień. W tych warunkach nie można przyjąć, aby wyrok sądu polubownego i wniosek wierzyciela naruszał którąkolwiek z podstawowych zasad krajowego porządku publicznego. Mając powyższe na względzie na zasadzie art. 1213 1 § 2 k.p.c. w zw. z art. 1214 § 1 i 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania rozstrzygnięto w oparciu o art. 98 k.p.c., art. 99 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 1213 1 § 2 k.p.c. Na zasądzone koszty złożyła się opłata od wniosku (300 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika wierzyciela, będącego radcą prawnym, ustalone w stawce minimalnej 120 zł zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t. j.

Dz. U. z 2015 r., poz. 1804, z późn. zm.). E. B.