Social security court grants pension to disabled woman after expert confirms total work incapacity.

Sygn. akt VI U 1973/24

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 czerwca 2025 roku Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: Sędzia Karolina Chudzinska po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2025 roku w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy W. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o rentę socjalną na skutek odwołania W. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. z dnia 14 października 2024r., znak: (...) 1. Zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje ubezpieczonej prawo do renty socjalnej na okres od 1 sierpnia 2024r. do 22 września 2026r.

2. Stwierdza, że organ rentowy ponosi odpowiedzialność za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. Sędzia Karolina Chudzinska Sygn. akt VI U1973/24

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 14 października 2024r., znak: SOC/25/004201518 Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. odmówił ubezpieczonej W. K. prawa do renty socjalnej na podstawie ustawy z dnia 27 czerwca 2003r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2025r., poz. 420), uzasadniając swoje stanowisko orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 13 września 2024r., która nie uznała ubezpieczonej za osobę całkowicie niezdolną do pracy. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła ubezpieczona, domagając się jej zmiany i przyznania żądanego świadczenia, bowiem spełnia wszystkie warunki niezbędne do jego przyznania, w tym jest całkowicie niezdolna do pracy. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, powołując się ponownie na okoliczności przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Sąd ustalił i zważył co następuje:

Zgodnie z art. 4 ustawy wskazanej wyżej – renta socjalna przysługuje osobie pełnoletniej całkowicie niezdolnej do pracy z powodu naruszenia sprawności organizmu, które powstało :

1) przed ukończeniem 18 roku życia, 2) w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej – przed ukończeniem 25 roku życia, 3) w trakcie kształcenia w szkole doktorskiej, studiów doktoranckich lub aspirantury naukowej. Przy czym całkowicie niezdolną do pracy w myśl art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U z 2024r. poz. 1631) jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy zarobkowej. Mając na uwadze, że kwestią sporną w przedmiotowej sprawie był stan zdrowia ubezpieczonej i jego wpływ na zdolność do pracy, Sąd przeprowadził dowód z opinii biegłego lekarza sądowego kardiologa, który rozpoznał u ubezpieczonej poniższe schorzenia : - zespół wydłużonego QT, - stan po zatrzymaniu krążenia ze skuteczną resuscytacją w dniu 10.06.2016r., - wszczepienie kardiowertera defibrylatora ICD w znieczuleniu ogólnym w dniu 04.07.2016r., - utratę przytomności w przebiegu migotania komór ze skuteczną interwencją kardiowertera defibrylatora w dniu 12.07.2017r., - utratę przytomności z urazem głowy i wtórnym stłuczeniem mózgu w miesiącu kwietniu 2014r., - hipercholesterolemię.

Zdaniem biegłego sądowego stan zdrowia ubezpieczonej spowodowany w/w. chorobami czyni ją nadal całkowicie niezdolną do pracy zarobkowej (okresowo) - do dnia 22 września 2026 roku. Występujące u ubezpieczonej zaburzenia polegające m. in. na epizodach migotania komór przedsionków oraz utraty świadomości nie ustąpiły, ani nie uległy poprawie i to pomimo zastosowania u niej implantu kardiowertera-defibrylatora, co powoduje, że nie może ona wykonywać wysiłku fizycznego, ani funkcjonować w warunkach stresu, czy dużych emocji. W rezultacie jest ona wciąż niezdolna do wykonywania zatrudnienia. - dowód – opinia biegłych sądowych ( k. 23 - 25 akt).

Przedmiotowa opinię sądowo-lekarską Sąd uznał za w pełni miarodajną dla ustalenia całkowitej niezdolności do pracy ubezpieczonej W. K. okresowo do dnia 22 września 2026r albowiem została ona sporządzona wyczerpująco i rzetelnie w oparciu o posiadane przez biegłego wiadomości specjalne i spełnia wymogi określone w art. 285 k.p.c. Zdaniem Sądu w/w. opinia była spójna i nie można było odmówić jej przymiotu wiarygodności. Co istotne, jedyne zastrzeżenia do opinii zgłosił pełnomocnik organ rentowego, przy czym przedstawiona przez niego argumentacja sprowadzała się w swej istocie do odmiennej oceny ustaleń zawartych w opinii biegłego sądowego z dziedziny kardiologii i polemiki z nią, przy jednoczesnym oczekiwaniu od sądu powołania odrębnego biegłego celem sporządzenia kolejnych opinii.

Z tego też względu Sąd pominął te zastrzeżenia organu rentowego wskazane w piśmie z dnia 23 maja 2025r. albowiem były one nieistotne dla rozstrzygnięcia sprawy, a Sąd był w stanie wydać rozstrzygnięcie bez powoływania kolejnych biegłych, które to czynności zmierzałyby jedynie do przedłużenia prowadzonego postępowania. Biegły w wydanej opinii stwierdził jednoznacznie, że nie zgadza się ze stanowiskiem lekarzy orzeczników ZUS, opisując w opinii szczegółowo sytuację ubezpieczonej, której stan zdrowia pomimo wszczepienia implantu kardiowertera-defibrylatora nie uległ znaczącej poprawie, przy czym ubezpieczona niejednokrotnie doświadczała objawów w postaci m. in. zatrzymania krążenia, czy utraty świadomości.

W konsekwencji występujące u ubezpieczonej schorzenia i dolegliwości z nimi związane uniemożliwiają ubezpieczonej podjęcie pracy w celu uzyskania środków na życie. Konkludując Sąd, w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym opinie biegłego sądowego uznał, że odwołanie ubezpieczonej zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję, jak w pkt 1 wyroku. Zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 118 ust. 1a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, mającym odpowiednie zastosowanie w niniejszej sprawie, w pkt 2 wyroku zawarto orzeczenie o odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji, bowiem biegły sądowy dysponował dokumentacją medyczną taką, jak lekarze badający ubezpieczoną z ramienia ZUS, zatem organ rentowy miał podstawy do wydania decyzji analogicznej, jak wyrok Sądu.

Sędzia Karolina Chudzinska