Legislator Case Law & Legislation
II Cz 360/14 AI generated

Appeal dismissed; debtor's delay in filing objection to bailiff's decision not excused by alleged error.

Case Number II Cz 360/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the debtor's appeal against the Regional Court's refusal to restore the deadline for filing an objection to the bailiff's decision. The debtor argued he was misled by the bailiff regarding a fee calculation, but the court found no independent obstacles preventing timely action. Since the delay was attributable to the debtor's own fault, the appeal was rejected as the negative consequences of his omission could not be avoided.

Legislator headnote

AI generated

Art. 168 § 1 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.: Restoration of a procedural deadline is permitted only if the party failed to act without their own fault, which requires independent obstacles unrelated to the party.

Keywords

AI generated
procedural deadline restoration bailiff decision objection fault-based delay execution proceedings independent obstacles civil procedure code appeal dismissal

Cited Legislation

AI generated
Art. 168 § 1 k.p.c.
Jak zasadnie wskazał Sąd I instancji przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, zgodnie z brzmieniem art. 168 § 1 k.p.c., nastąpić może jedynie jeżeli strona nie dokonała jej bez swojej winy.
Art. 397 § 2 k.p.c.
Z uwagi na powyższe na podstawie art. 397 § 2 k.p.c. w zw.
Art. 385 k.p.c.
z art. 385 k.p.c. należało orzec jak w sentencji postanowienia.
art. 168 § 1 k.p.c
Jak zasadnie wskazał Sąd I instancji przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, zgodnie z brzmieniem art. 168 § 1 k.p.c., nastąpić może jedynie jeżeli strona nie dokonała jej bez swojej winy.
art. 397 § 2 k.p.c
Z uwagi na powyższe na podstawie art. 397 § 2 k.p.c.
art. 385 k.p.c
Reasumując powyższe rozważania uznać należy, że nie zachodzą podstawy do przywrócenia dłużnikowi uchybionego terminu do wniesieniu skargi, zatem jej odrzucenie było uzasadnione. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 385 k.p.c. należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt II Cz 360/14 POSTANOWIENIE K., dnia 30 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO. Wojciech Vogt Sędziowie: SSO. Barbara Mokras SSO. Janusz Roszewski – spr. po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2014 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi dłużnika A. F. (1) przy udziale wierzyciela (...) w J. w sprawie egzekucyjnej Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Jarocinie Km 210/11 od postanowienia Sądu Rejonowego w Jarocinie z dnia 3 marca 2014 r., sygn. akt I Co 103/14 postanawia: oddalić zażalenie Sygnatura akt II Cz 360/14

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 3 marca 2014 r. Sąd Rejonowy w Jarocinie oddalił wniosek dłużnika A. F. (1) o przywrócenie terminu do złożenia skargi na postanowienie Komornika przy Sadzie Rejonowym w Jarocinie T. W. z dnia 20 września 2012r.i odrzucił skargę. Sąd wskazał w uzasadnieniu postanowienia, ze dłużnik nie podał we wniosku przyczyn, z powodu których uchybił terminowi natomiast z akt postępowania egzekucyjnego wynika, że odpis postanowienia komornika otrzymał w dniu 21 września 2012r. a skargę złożył po upływie 15 miesięcy, bowiem w dniu 29 stycznia 2014r.

Zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego wniósł dłużnik A. F. (2), który wnosząc o „wnikliwe przeanalizowanie” skargi wniósł w istocie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i uchylenie zaskarżonego postanowienia odrzucającego skargę.W uzasadnieniu podał, że dopiero po roku czasu dowiedział się, że Komornik zabrał mu z renty zawyżoną kwotę opłaty stosunkowej. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Zażalenie jest nieuzasadnione. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, iż pozwany uchybił terminowi do wniesienia skargi na postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Jarocinie z dnia 20 września 2012 r., albowiem mimo, iż wraz z uzasadnieniem doręczono mu w dniu 21 września 2012 r. (z.p.o. k. 50 akt KM 210/11) skargę wniósł do tego Sądu dopiero w dniu 30 stycznia 2014 r.

Jak zasadnie wskazał Sąd I instancji przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, zgodnie z brzmieniem art. 168 § 1 k.p.c., nastąpić może jedynie jeżeli strona nie dokonała jej bez swojej winy. Brak winy w nie dokonaniu w terminie czynności procesowej przyjmuje się jedynie wówczas, gdy wystąpiły przeszkody niezależne od strony. Podkreślenia wymaga, iż zarówno we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jak i w zażaleniu na postanowienie o oddaleniu tego wniosku, dłużnik podał, że został wprowadzony przez komornika w błąd i po otrzymaniu postanowienia nie miał powodu do wniesienia skargi a obecnie nie zgadza się z wyliczoną przez niego opłatą stosunkową.

Wskazać należy, iż Sąd Rejonowy zasadnie uznał, że powołanej przez skarżącego okoliczności nie sposób przyjąć jako uprawdopodobnienia braku zawinienia po jego stronie. Niekorzystna dla skarżącego treść rozstrzygnięcia, którego skutki nastąpiły dopiero po upływie ustawowego terminu do zaskarżenia, nie może zwalniać strony od ujemnych konsekwencji własnego zaniechania. Fakt nie wniesienia w terminie tygodniowym skargi na postanowienie komornika został odzwierciedlony w znajdujących się w aktach niniejszej sprawy zwrotnym poświadczeniem odbioru, czego skarżący nie zaprzecza, natomiast nie został usprawiedliwiony żadną obiektywna, niezależna od skarżącego przyczyną.

Reasumując powyższe rozważania uznać należy, że nie zachodzą podstawy do przywrócenia dłużnikowi uchybionego terminu do wniesieniu skargi, zatem jej odrzucenie było uzasadnione. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 385 k.p.c. należało orzec jak w sentencji postanowienia.