Social Security Court dismisses Social Security Office's liability transfer decision against former company manager for unpaid contributions.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court overturned the Social Security Office's decision transferring liability for unpaid contributions to the appellant, a former company manager. The appellant argued that the Social Security Office failed to prove the company's insolvency during his tenure and relied solely on a court ruling without new evidence. The court agreed, noting that the decision only affected the appellant's rights indirectly rather than directly, thus lacking the necessary legal standing for the transfer.
Legislator headnote
AI generatedArt. 375 § 1, 2 k.c.; Art. 477 § 1, 2, 14 § 2 k.p.c.: A former company manager is not personally liable for social security contributions if the company was solvent during their tenure, and a decision affecting only their indirect rights does not grant them standing to challenge it.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt VI U 19/23
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 grudnia 2023 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący Sędzia Maciej Flinik Protokolant – starszy sekretarz sądowy Marta Walińska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2023 r. wB. na rozprawie odwołania: B. K. i I. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 12 lipca 2022 r., nr (...) w sprawie: B. K. i I. K. przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. o przeniesienie odpowiedzialności za składki 1/ zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 12 lipca 2022 roku w ten sposób, że B.
K. nie ponosi odpowiedzialności za zobowiązania (...) sp. z o.o. z siedzibą w B. z tytułu nieopłaconych składek na FUS, ubezpieczenie zdrowotne oraz FP i FGŚP wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi w łącznej kwocie 408 083,31 zł ( czterysta osiem tysięcy osiemdziesiąt trzy złote 31/100), 2/ zasądza od pozwanego organu rentowego na rzecz odwołujących się kwoty po 5 400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego. Sędzia Maciej Flinik Sygn. akt VI U 19/23
UZASADNIENIE
Odwołujący B. K. i I. K. wnieśli odwołanie od decyzji (...) Oddział w B. z dnia 12 lipca 2022r. , którą przeniesiono na B. K. odpowiedzialność za zobowiązania składkowe płatnika (...) spółka z o.o. w B. w łącznej kwocie 408 083, 31 zł za okres od 08/2017 do 01/2018 . W uzasadnieniu podnosili, iż organ rentowy nie ustalił i nie wykazał , by w okresie pełnienia funkcji w zarządzie spółki (...) przez odwołującego się doszło do niewypłacalności spółki i by zaktualizował się obowiązek złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości przez w/w- nego .
Pozwany całkowicie dowolnie przypisał mu odpowiedzialność za zobowiązania, nie mając ku temu jakichkolwiek dowodów i pomimo, że zgromadzony materiał dowodowy winien prowadzić do wniosku zgoła odmiennego. W świetle tak poczynionych ustaleń budzi wręcz śmiałość twierdzenie organu rentowego o nieprzydatności wnioskowanego przez stronę dowodu z opinii biegłego z dziedziny rachunkowości. Pozwany powołując się na oddalenie przez sąd wniosku o ogłoszenie upadłości dysponuje jedynie sentencją wyroku i w tym wydaje się upatrywać podstaw do wydania skarżonej decyzji.
Działanie organu jest więc w niniejszej sprawie arbitralne i krzywdzące. Zdaniem odwołującego się w okresie pełnienia przezeń funkcji w zarządzie spółki ( od 27 września 2016 r. do 12 marca 2018 r. ) nie wystąpiły przesłanki do ogłoszenia upadłości . Spółka dysponowała w tym okresie zarówno obrotami jak i zyskiem , a nadto majątkiem w formie aktywów pieniężnych pozwalających z powodzeniem uregulować wszelkie zobowiązania . W odpowiedzi na odwołanie pozwany wniósł o jego oddalenie i zasądzenie od odwołujących na jego rzecz kosztów zastępstwa prawnego wg nor przepisanych.
W uzasadnieniu wskazał, że jest oczywistym , iż wniosek o ogłoszenie upadłości spółki (...) spółka z o.o. został wniesiony o wiele za późno. Spółka zalegała bowiem z płatnościami składek już od sierpnia 2017 r. , już w tym czasie ustała zatem zdolność spółki do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań. Wniosek o ogłoszenie upadłości został natomiast zgłoszony dopiero 3 lata później . Potwierdzeniem spóźnionego zgłoszenia wniosku jest również fakt , iż majątek niewypłacalnego dłużnika nie starczył nawet na zaspokojenie kosztów postępowania upadłościowego , co stanowiło podstawę oddalenia wniosku.
Sąd Okręgowy ustalił co następuje : Odwołujący się B. K. funkcje członka zarządu spółki (...) spółka z o.o. w B. pełnił w okresie od 27 września 2016 r. do 12 marca 2018 r. W spółce posiadał udziały. Powierzono mu zadania związane ze sprawami budownictwa – z racji posiadanych uprawnień budowlanych zajmował się wprowadzaniem technologii wytwarzania prefabrykatów tj. uruchomieniem produkcji . Z uwagi na rozbieżności pomiędzy członkami zarządu w przedmiocie dalszego rozwoju firmy ( „ pomysłów na biznes „ – odwołujący kwestionował między innymi zakupy nowych maszyn ) zrezygnował z członkostwa w zarządzie i został odsunięty „ na bok „ przez pozostałych członków zarządu . / dowód : zeznania odwołującego się B.
K. - zapis AV k. 120 akt sprawy / Pierwszy wniosek o rozłożenie na raty należności składkowych (...) spółka z o.o. w B. złożyła w dniu 21 sierpnia 2017 r. W dniu 12 września 2017 r. została zawarta umowa pomiędzy spółką , a ZUS w tym przedmiocie . W kolejnych miesiącach ( październik, listopad 2017 r. ) spółka składała wnioski o utrzymanie w mocy umowy ratalnej oraz wniosek o raty . W dniu 22 grudnia 2017 r. odmówiono rozłożenia na raty należności. Ponownie odmówiono rat w dniu 16 stycznia 2018 r. po zakwestionowaniu rozpatrzenia wniosku o raty z 22 listopada 2017 r.
Kolejna odmowa rat miała miejsce w lutym 2018 r. W dniu 13 marca 2018 r. strony zawarły drugą umowę ratalną. / dowód : zestawienie ZUS k. 116 – 134 akt sprawy / Zaskarżoną decyzją pozwany przeniósł na B. K. odpowiedzialności za zobowiązania płatnika (...) spółka z o.o. w B. z tytułu nieopłaconych składek na FUS, ubezpieczenie zdrowotne, FP, FGŚP wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami egzekucyjnymi za okresy wskazane w sentencji decyzji w łącznej kwocie 408 083, 31 zł. / dowód : decyzja ZUS - w aktach ZUS ) Pozwany odrębnymi decyzjami przeniósł odpowiedzialność za zobowiązania spółki również na pozostałych członków zarządu ( P. L. , J.
Ł. i J. W. ) , ale przedmiotowe decyzje ( za wyjątkiem pierwszego z w/w – nych ) obejmują również inne okresy i jedynie częściowo zazębiają się z okresem, jaki obejmuje decyzja dotycząca odwołującego się. Od powyższych decyzji wskazani wyżej członkowie zarządu spółki nie złożyli odwołań. / dowód : informacja ZUS i kopie decyzji k. 73 – 87 akt sprawy/ Wskaźnik wartości zadłużenia spółki (...) w analizowanym okresie ( od grudnia 2017 r. do grudnia 2018 r. ) nie przekroczył wartości 1 ( wynosił od 0, 73 do 0,70 ) , wskaźnik zadłużenia kapitałów własnych wynosił wprawdzie na dzień 31 grudnia 2017 r. 4, 60, ale uległ zmniejszeniu do 2, 91 w grudniu 2018 r. ( przy zalecanym od 1 do 3 ) , wskaźnik bieżącej płynności wahał się od 1,26 do 1, 33 przy zalecanych wartościach od 1,5 do 2 , wskaźnik płynności szybkiej wynosił od 0,79 do 0, 83 przy zalecanym 1 .
Wskaźniki wczesnego ostrzegania w badanym okresie wykazywały pozytywne poziomy – przedsiębiorstwo znajdowało się w dobrej kondycji finansowej . Aktywa spółki w analizowanym okresie przewyższały jej zobowiązania. Nie było przesłanek do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości (...) . Spółka zdolność do regulowana swoich zobowiązań utraciła w 2019 r., najpóźniej w roku następnym. / dowód : opinia biegłego k. 148 – 153 , 174 akt sprawy / Powyższy stan faktyczny sąd ustalił w oparciu o zgromadzoną w sprawie dokumentację, opinię ( główną i uzupełniającą biegłego), a także korespondujące z nią zeznania samego ubezpieczonego .
Opinię biegłego z zakresu rachunkowości sąd uznał za w pełni miarodajną, została sporządzona rzetelnie i wyczerpująco , w oparciu o posiadane przez biegłego wiadomości specjalne , na podstawie dostępnej dokumentacji (...) spółki (...) , spełnia wymogi określone w art. 285 k.p.c. Strona odwołująca nie podważyła skutecznie konkluzji w opinii tej zawartych. Pozwany kwestionował brak jednoznacznego ustalenia przez biegłego daty, w jakiej zarząd spółki winien złożyć wniosek o jej upadłość, tymczasem konstatacja w tym przedmiocie pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, albowiem biegły w sposób kategoryczny wykluczył , aby w okresie w jakim ubezpieczony pozostawał członkiem zarządu spółki (...) zaistniały podstawy do zgłoszenia takiego wniosku.
Sąd Okręgowy zważył co następuje :
Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie. W myśl art. 116 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa / znajdującego z mocy art. 31 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych zastosowanie do zaległości z tytułu składek/ za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji, spółki akcyjnej lub spółki akcyjnej w organizacji odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu:
1) nie wykazał, że:
a) we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe) albo b) niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez jego winy;
2) nie wskazuje mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części. Przedmiot sporu w niniejszej sprawie sprowadzał się zatem do dwóch kwestii - czy można mówić o zawinionym niezłożeniu przez powoda jako członka zarządu w okresie od sierpnia 2017r. do stycznia 2018 r. wniosku o ogłoszenie upadłości oraz czy egzekucja wobec spółki pozostaje bezskuteczna. Odnosząc się do pierwszego z wymienionych wyżej zagadnień , kluczowego dla rozstrzygnięcia sprawy, w świetle opinii biegłego z zakresu rachunkowości nie ulega wątpliwości , iż w okresie, w którym ubezpieczony pozostawał członkiem zarządu spółki (...) tj. od sierpnia 2017 r. do stycznia 2018 r. i którego to okresu dotyczy zaskarżona decyzja, sytuacja ekonomiczna spółki nie uzasadniała złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości.
Stosownie do treści art. 10 ustawy Prawo upadłościowe ( w brzmieniu obowiązującym w analizowanym - objętym sporem okresie ) stanowił, iż upadłość ogłasza się w stosunku do dłużnika , który stal się niewypłacalny. W myśl art. 11 dłużnik jest niewypłacalny , jeżeli utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych ( ust.1 ) , przy czym domniemywa się, iż dłużnik utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych , jeżeli opóźnienie w wykonaniu zobowiązań pieniężnych przekracza trzy miesiące ( ust. 1 a ) .
Zgodnie z treścią ust. 2 dłużnik będący osobą prawną jest niewypłacalny także wtedy, gdy jego zobowiązania pieniężne spółki przekraczają wartość jego majątku ( zgodnie z bilansem jej zobowiązania, z wyłączeniem rezerw na zobowiązania oraz zobowiązań wobec jednostek powiązanych, przekroczyły wartość jej aktywów, a stan ten utrzymywał się przez okres przekraczający dwadzieścia cztery miesiące - ust 5 ). Stosownie do treści art. 21 ust. 1 ustawy dłużnik jest obowiązany nie później niż w terminie 30 dni od dnia , w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości zgłosić w sądzie wniosek o ogłoszenie upadłości .
Jeżeli dłużnikiem jest osoba prawna obowiązek, o którym mowa w ust. 1 , spoczywa na każdym, kto na podstawie ustawy, umowy spółki lub statutu ma prawa do prowadzenia spraw dłużnika i do jego reprezentowania samodzielnie lub łącznie z innymi osobami. W niniejszej sprawie biegły sądowy kategorycznie stwierdził iż zgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości spółki (...) spółka z o.o. nie było uzasadnione nawet na koniec 2018 r., a stan ten zmienił się najprawdopodobniej w roku 2019 lub 2020. W badanym okresie , którego dotyczy zaskarżona decyzja to jest w ostatnich czterech miesiącach 2017 r. i w pierwszym kwartale 2018 r. aktywa spółki przewyższały zobowiązania, co obrazuje zamieszczona w opinii tabela.
Wg biegłego w tym okresie sytuacja firmy była zadowalająca. Przedsiębiorstwo było w dobrej kondycji finansowej – wskaźnik zadłużenia nie przekroczył 1 mimo, iż był wyższy od zalecanych wartości. Wskaźniki płynności również pozostawały na zadawalającym poziomie. Wskaźniki wczesnego ostrzegania w całym badanym okresie wykazują pozytywne poziomy . Mając na uwadze okoliczność, iż to członek zarządu jest zobligowany wykazać, iż we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub w tym czasie zostało otwarte postepowanie restrukturyzacyjne albo zatwierdzono układ, w realiach niniejszej sprawy strona powodowa powyższemu obowiązkowi sprostała.
Opinia biegłego nie pozostawia w tym zakresie wątpliwości . Co więcej, to organ rentowy zaniechał , mimo podjętej przez zobowiązanego próby wykazania braku podstaw do obciążenia go odpowiedzialnością za zaległości spółki poprzez przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego jeszcze na etapie postępowania administracyjnego toczonego przed ZUS – em , dopuszczenia takiego dowodu, mimo , że nie było ku temu jakichkolwiek formalnych przeszkód , a było to wymagane ze względów merytorycznych ( nie tylko celowe, ale wręcz konieczne ) .
A zatem to pozwany uniemożliwił w istocie już na etapie prowadzonego przezeń postępowania wykazanie swoich racji przez odwołującego się . Obecnie natomiast w sytuacji, w której opinia biegłego okazała się być dlań niekorzystna, usiłuje kwestionować prawidłowości zawartych w niej , jednoznacznych i w pełni wystarczających do rozstrzygnięcia spornej kwestii konkluzji. Przy czym zarzuty są chybione , albowiem dotyczą braku ustalenia przez biegłego daty, w której należało zgłosić wniosek o ogłoszenie upadłości. Tymczasem powyższa okoliczność nie ma znaczenia w sytuacji, w której biegły sądowy kategorycznie wykluczył, aby taka konieczność wystąpiła już w 2018 r. ( o 2017 r. nawet nie wspominając ) .
Innymi słowy nie ulega wątpliwości ( w świetle oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości ) , iż wniosek w tym przedmiocie złożony w 2020 r. został zgłoszony dalece za późno ( gdy już w 2019 r. wystąpił – jak wynika z opinii biegłego – przesłanki do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości ) , ale powód nie ponosi za powyższe odpowiedzialności, albowiem już od dwóch lat nie był członkiem zarządu spółki (...) spółka z o.o. W konsekwencji należy uznać, iż odwołujący się wykazał, że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło bez jego winy ( w okresie jego funkcjonowania w zarządzie nie wystąpiły jeszcze przesłanki do podjęcia takich kroków ) .
Mając na uwadze argumentację organu rentowego dotyczącą pojawienia się zaległości składkowych po stronie spółki już w analizowanym okresie funkcjonowania powoda jako członka zarządu ( w 2017 r. ) jako samoistnej przesłanki przesądzającej o winie w niezgłoszeniu w terminie wniosku o ogłoszenie upadłości ( przesłanka utraty zdolności płacenia wymagalnych zobowiązań przez okres co najmniej 3 miesięcy ) należy zauważyć, iż w okresie tym ( IV kwartał 2017 -I kwartał 2018 r. ) zawarła z ZUS dwa układy ratalne - I umowa z 12 września 2017 r. i druga umowa z 13 marca 2018 r.
– patrz pismo pozwanego k. 126 akt sprawy . Pozytywne decyzje ZUS w sprawie udzielenia spółce ulgi w spłacie zadłużenia w formie układu ratalnego wskazują na to, iż pozwany nie miał wątpliwości co do dalszego funkcjonowania spółki. Potwierdzają również okoliczność ( zwłaszcza zawarcie kolejnej umowy ratalnej ) , iż spółka (...) choć z trudem ( na co wskazują odmowy utrzymania układu ratalnego pomiędzy pierwszą , a drugą umową ratalną ) realizowała swoje zobowiązania wobec Zakładu . W każdym razie brak jednoznacznych dowodów na okoliczność ( organ rentowy takowych nie przedstawił ) , iż w istocie już w tym okresie ( od września 2017 r. do marca 2018 r. ) spółka utraciła zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych ( opóźnienie w wykonaniu zobowiązań pieniężnych przekraczało trzy miesiące ) .
Odnosząc się do drugiego z zagadnień, a mianowicie bezskuteczności egzekucji wobec spółki, okoliczność ta ( a także daty, w której taki stan rzeczy wystąpił ) pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Wykazanie bowiem przez odwołującego , że nie ponosi odpowiedzialności za zbyt późne zgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości , eliminuje potrzebę badania drugiej z przesłanek. Na marginesie warto zauważyć, iż okoliczność podziału zadań pomiędzy członków zarządu ( powierzenie odwołującemu spraw budownictwa ) nie miałaby , w przypadku spełnienia się wskazanych wcześniej przesłanek odpowiedzialności odwołującego, dla rozstrzygnięcia sprawy żadnego znaczenia.
W orzecznictwie niejednokrotnie podkreśla się bowiem, że „ … jeżeli ( członek zarządu ) godzi się na faktycznie drugoplanową rolę w spółce , ufając innym osobom w zakresie zajmowania się przez nie sprawami finansowymi, to ponosić musi ryzyko takiego zaufania „ ( tak w wyroku z dnia 23 kwietnia 2012 r. III S.A. / WA 1945/11 ). „ Członek zarządu spółki nie może uwolnić się od odpowiedzialności za jej zaległości z uwagi na fakt, że w składzie zarządu nastąpił podział obowiązków „ ( tak z kolei w wyroku z dnia 24 października 2019 r.
I SA/ Po 756/2018 WSA w Poznaniu /. Sąd Okręgowy podzielając orzecznictwo SN ( dominujące obecnie ) zgodnie z którym spółka nie ma w takim procesie statusu zainteresowanego , nie zawiadamiał spółki o możliwości wzięcia udziału w procesie w takim właśnie charakterze. W orzeczeniu z 2017-04-27, III AUa 963/1 6 Sąd Apelacyjny w Katowicach - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych stwierdził, że solidarna odpowiedzialność płatnika składek z osobami trzecimi istnieje niezależnie od tego, czy został on wskazany w osnowie decyzji organu rentowego.
Z tych samych powodów, z jakich nie jest konieczne wskazanie w decyzji organu rentowego płatnika składek, jako podmiotu ponoszącego solidarną odpowiedzialność z członkami zarządu spółki za jej zaległości składkowe, niekonieczne jest też wezwanie płatnika składek do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze zainteresowanego. W wyroku z dnia 9 marca 2017 r. I UK 93/16 Sąd Najwyższy stwierdził : „ …odpowiedzialność osób trzecich została wprowadzona w interesie wierzycieli spółki, w tym wierzyciela składkowego ( ZUS ), a jej funkcją jest ułatwienie zaspokojenia roszczeń zagrożonych niewypłacalnością dłużnika( spółki ) przez poszerzenie kręgu podmiotów , od których wierzyciel składkowy może dochodzić zaspokojenia wierzytelności.
Z tego względu w sprawie wszczętej odwołaniem od decyzji organu rentowego przenoszącej na członka zarządu spółki odpowiedzialność za zobowiązania składkowe tej spółki nie posiada ona ( spółka ) statusu zainteresowanego , gdyż jej prawa i obowiązki nie zależą bezpośrednio od rozstrzygnięcia sprawy , której przedmiotem jest rozszerzenie odpowiedzialności za zaległości składkowe spółki na członka ( członków ) jej zarządu. Identyczne stanowisko zajął SN we wcześniejszym wyroku z dnia 26 marca 2013 r. II UK 200/12 gdzie wskazał, że z tych samych powodów z jakich nie jest konieczne wskazanie w decyzji organu rentowego płatnika składek jako podmiotu ponoszącego solidarną odpowiedzialność z członkami zarządu spółki za jej zaległości składkowe jako podmiotu ponoszącego solidarną odpowiedzialność z członkami zarządu spółki za jej zaległości składkowe, nie zachodzi też nieważność postępowania sądowego z uwagi na niewezwanie tegoż płatnika do udziału w tym postępowaniu w charakterze zainteresowanego.
Stanowisko powyższe podzielił również Sąd Apelacyjny w Gdańsku w sprawie VI U 2294/14 wskazując, iż prowadzenie postępowania w sprawie dotyczącej przeniesienia zobowiązań składkowych spółdzielni na członków jej zarządu bez udziału tejże spółdzielni nie rodzi jego nieważności , albowiem nie ma ona statusu zainteresowanego. Jedynie w wyroku z dnia 15 października 2015 r. II UK 364 /15 SN wskazał, iż w sprawie w której spółka występuje przeciwko albo obok członka zarządu, spółka musi być reprezentowana w sposób wynikający z art. 210 ksh, ale dotyczyło to zasadniczo odmiennej sytuacji procesowej , w której sąd w danej sprawie ( bez potrzeby ) wezwał już spółkę do udziału w niej w charakterze zainteresowanego ( nadał jej zatem taki status , mimo że nie było to jego obowiązkiem ).
W niniejszej sprawie spółka nie uzyskała wskazanego statusu . Odnośnie statusu pozostałych członków zarządu ( P. L., J. Ł. i J. W. ) mimo powiadomienia ich o możliwości przystąpienia do sprawy w charakterze zainteresowanych ( epo k. 102 – 102 v ) , nie skorzystali oni z możliwości udziału w niniejszym postępowaniu w takiej roli. W konsekwencji ( na skutek nieprzystąpienia do procesu ) zostali zwolnieni z obowiązku uczestniczenia w postępowaniu . Wobec ich decyzji o nieprzystąpieniu w charakterze zainteresowanych , a zatem w sensie prawnym procesowym swoistym „ samowyłączeniu się” z toczącego się postępowania, sąd okręgowy nie był zobligowany ani do doręczania im opinii ani zawiadamiania o kolejnych terminach ( co zbędnie w odniesieniu do zawiadomień uczynił ) .
W postanowieniu SN z dnia 8 czerwca 2017 r. II UZ 22 / 17 wskazano między innymi : „ … jeżeli przed wniesieniem odwołania do sądu zainteresowany nie brał udziału w sprawie, Sąd jest zobligowany do zawiadomienia go o toczącym się postępowaniu. Zainteresowany może, choćby przez swą bierność, nie przystąpić do sprawy w charakterze strony; może też złożyć jednoznaczne oświadczenie o odmowie występowania w sprawie w charakterze zainteresowanego. Zwolnienie z obowiązku uczestniczenia w postępowaniu zainteresowanego, gdy nie przystąpi on do sprawy, jest akceptowalne, jeśli zważy się, że decyzja organu rentowego nie wywiera bezpośredniego wpływu na jego prawa i obowiązki.
Sąd nie ma wtedy obowiązku zawiadamiania go o dalszych terminach rozpraw. Może go przesłuchać w charakterze świadka. W przedmiotowej sprawie sąd takiej potrzeby nie widział, wniosku o przesłuchanie kogokolwiek z pozostałych członków zarządu nie złożyła również żadna ze stron. Potwierdzeniem zasadności stanowiska, zgodnie z którym w/ w- ni mogli w sprawie posiadać co najwyżej status osób zainteresowanych ( z którego nie skorzystali ) , a nie tych , których praw i obowiązków dotyczy zaskarżona decyzja ( takie wątpliwości mógłby ewentualnie budzić fakt ich solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania spółki ) jest nie tylko treść samej decyzji ( dotyczącej wyłącznie zaległości jaką obciążono odwołującego ) oraz niewymienienia pozostałych członków zarządu jako jej adresatów ( ci otrzymali odrębne decyzje , które mogły stać się przedmiotem odrębnych postępowań ) , ale również orzecznictwo sądowe.
Jak wskazano w postanowieniu Sądu Najwyższego z 8 czerwca 2018 r. , II UZ 21/17 osoba wobec której organ rentowy stwierdza istnienie więzi ubezpieczeniowej nie jest jedynie zainteresowanym, a zatem podmiotem, którego prawa lub obowiązki zależą od rozstrzygnięcia sprawy. W tym wypadku zależność jest dalej idąca, sprowadza się bowiem relacji zachodzącej między prawami i obowiązkami a treścią zaskarżonej decyzji („której praw i obowiązków dotyczy zaskarżona decyzja”). Oznacza to, że prawodawca wprowadza linię demarkacyjną.
Odrębnie wyznacza sytuację procesową, gdy istnieje zależność między prawami i obowiązkami a rozstrzygnięciem, a inaczej określa ją, gdy decyzja wprost dotyczy praw i obowiązków danej osoby. Rozróżnienie to staje się zrozumiałe, jeśli weźmie się pod uwagę, że zależność, o której mowa w art. 477 11 § 2 KPC, może być zróżnicowana w zależności od czynników indywidualnych. W stosunku do „innych osób” z art. 477 11 § 1 KPC niepewność tego rodzaju nie występuje. W ich wypadku decyzja bezpośrednio kształtuje ich prawa i obowiązki, a nie tylko zależą one od tej decyzji (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 kwietnia 2017 r., II UK 155/16).
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, z uwagi na solidarną odpowiedzialność członków zarządu oraz treść art. 375 § 1 i 2 kodeksu cywilnego ( który stanowi , iż dłużnik solidarny może się bronić zarzutami, które przysługują mu osobiście względem wierzyciela, jak również tymi, które ze względu na sposób powstania lub treść zobowiązania są wspólne wszystkim dłużnikom, a wyrok zapadły na korzyść jednego z dłużników solidarnych zwalnia współdłużników, jeżeli uwzględnia zarzuty, które są im wszystkim wspólne ) , istniała jedynie zależność pomiędzy prawami i obowiązkami , a rozstrzygnięciem .
Pozostali członkowie zarządu spółki mogli w sprawie uzyskać status zainteresowanych, z którego to uprawnienia jednak nie przystępując do sprawy w tym charakterze nie skorzystali. W tym stanie rzeczy, Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję, stwierdzając , że odwołujący się nie ponosi odpowiedzialności za wskazane tą decyzją zaległości składkowe spółki. O kosztach zastępstwa prawnego orzeczono w oparciu o przepis art. 98 k.p.c. w zw. z § 6 pkt 7 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. za czynności adwokackie (Dz.
U. z 2015 r., poz. 1800 z późn. zm.) zasądzając je od strony pozwanej jako przegrywającej proces na rzecz powoda ( w niniejszej sprawie wps wynosząca nieco ponad 400 000 zł mieściła się w przedziale od 200 000 do 2 mln zł ). Sędzia Maciej Flinik