Appeal dismissed; claimant not covered by TK ruling as pension granted before the unconstitutional provision took effect.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the appeal against the Social Insurance Institution's refusal to recalculate the claimant's pension based on a Constitutional Tribunal ruling. The claimant argued that the Tribunal's decision invalidated the reduction of pension bases, but the court found she did not fall under its scope. The court determined the claimant received her full pension before the specific unconstitutional provision entered into force, meaning the reduction never legally applied to her case.
Legislator headnote
AI generatedArt. 25 ust. 1b ustawy o emeryturach i rentach z FUS; Art. 67 ust. 1 Konstytucji RP: The Constitutional Tribunal ruling applies only to persons whose pension was reduced pursuant to the unconstitutional provision after its entry into force; those receiving full pensions prior to that date are exempt from the ruling's effects.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt VI U 1957/24
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 kwietnia 2025r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący Sędzia Maciej Flinik po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2025r. w B. na posiedzeniu niejawnym sprawy E. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. w związku z odwołaniem E. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 22 października 2024 r. znak (...) o przeliczenie emerytury oddala odwołanie Sędzia Maciej Flinik Sygn. akt VI U 1957/24
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 22 października 2024r. organ rentowy - Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. odmówił ubezpieczonej E. S. wznowienia postepowania w sprawie emerytury i ponownego ustalenia jej wysokości argumentując, że brak ku temu podstaw w sytuacji, w której wyrok TK z 4 czerwca 2024r. SK 140/20 , na który powołała się ubezpieczona, nie został ogłoszony w Dzienniku Ustaw. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła E. S. domagając się ponownego przeliczenia jej emerytury przy uwzględnieniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 czerwca 2024 r., sygn. akt SK 140/20. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy początkowo podtrzymał dotychczasową argumentację, natomiast w piśmie z dnia 17 lutego 2025 r. stanowiącym odpowiedź na zobowiązanie sądu stwierdził, iż ubezpieczona nie należy do kręgu osób, których dotyczy przedmiotowe orzeczenie TK, albowiem emerytura w wieku powszechnym , która została jej przyznana od(...) nie została pomniejszona o kwoty wcześniej pobranych emerytur.
Sąd Okręgowy zważył , co następuje:
Ubezpieczona E. S. urodziła się (...). Od(...)r. była uprawniona do emerytury wcześniejszej ( decyzja z dnia (...)r. ) . Od (...). ( na mocy decyzji z (...). ) w/w- na uzyskała emeryturę w powszechnym wieku emerytalnym ( w oparciu o art. 24 ustawy o emeryturach i rentach z FUS ). Podstawa jej emerytury nie została pomniejszona o kwoty wcześniej pobranych emerytur w obniżonym wieku emerytalnym. Pismem z dnia 7 października 2024 r. ubezpieczona wniosła o ponowne ustalenie wysokości emerytury oraz wypłacenie wyrównania za 3 lata wstecz w związku z wyrokiem TK z dnia 6 czerwca 2024r. wydanym w sprawie SK 140/20.
Odwołanie jest bezzasadne. Ubezpieczonej nie dotyczy bowiem wyrok TK z dnia 4 czerwca 2024 r., w sprawie o sygn. akt SK 140/20 , na który się powołuje. Orzeczono nim, że art. 25 ust. 1b ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w zakresie, w jakim dotyczy osób, które złożyły wniosek o przyznanie świadczeń, o których mowa w tym przepisie, przed 6 czerwca 2012 r., jest niezgodny z art. 67 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji. Argumentacja , która legła u podstaw powyższego orzeczenia sprowadza się do konstatacji, iż niezgodne z zasadą zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa jest nie samo wprowadzenie obniżenia , o którym mowa w art. 25 ust. 1 b , ale stosowanie go do osób , które podjęły decyzję o skorzystaniu z jednego z enumeratywnie wymienionych w tym przepisie świadczeń przed wejściem w życie tego przepisu i nie mogły jednocześnie zapobiec negatywnym i nieoczekiwanym konsekwencjom swoich wcześniejszych decyzji ( w postaci obniżenia podstawy emerytury w powszechnym wieku emerytalnym o kwoty pobranych już emerytur wcześniejszych ).
Tymczasem w przypadku ubezpieczonej, o ile nie ulega wątpliwości , że wystąpiła ona o emeryturę wcześniejszą przed 6 czerwca 2012 r. ( bo (...)) , o tyle równie oczywistym jest, iż również emeryturę w powszechnym wieku emerytalnym uzyskała przed tą datą. W konsekwencji nie doszło do zastosowania w stosunku do niej przedmiotowego przepisu ( poprzez pomniejszenie podstawy emerytury o kwoty pobranych wcześniejszych emerytur ) , w dacie bowiem , w której przyznano jej ( (...)) emeryturę w powszechnym wieku emerytalnym, przepis ten ( art. 25 ust. 1 b będący przedmiotem bezrefleksyjnie przywoływanego przez ubezpieczoną orzeczenia TK ) jeszcze nie obowiązywał.
W rezultacie ubezpieczona nie należy do kręgu osób, których dotyczy przedmiotowe orzeczenie TK. Na marginesie należy jedynie zauważyć, iż zupełnie chybioną ( abstrahując od wadliwego , wprowadzającego w błąd wskazania przez ZUS w odpowiedzi na odwołanie, iż emerytura ubezpieczonej w wieku powszechnym została pomniejszona o kwoty pobranych wcześniej emerytur ) była pierwotna argumentacja organu rentowego zaprezentowana w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jakoby brak ogłoszenia wyroku TK uniemożliwiał ponowne przeliczenie świadczenia ( ustalenie wysokości emerytury ) .
Organ rentowy zakwalifikował wniosek ubezpieczonej ( w którym ta nie domagała się wznowienia postepowania, tylko wprost wnosiła o ponowne przeliczenie świadczenia w trybie art. 114 ustawy o emeryturach i rentach z FUS ) jako wniosek o wznowienie postępowania. Tymczasem , w świetle powyższego ( jednoznacznego w swej treści wniosku o ponowne ustalenie wysokości świadczenia ) nie było ku temu jakichkolwiek podstaw. Powyższe nie ma jednak wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy , albowiem - co ponownie należy podkreślić - ubezpieczona E. S. nie należy do kręgu osób , których dotyczy wyrok TK z 6 czerwca 2024r.
Z uwagi na powyższe, Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji wyroku. Sędzia Maciej Flinik