Legislator Case Law & Legislation
II Ca 870/23 AI generated

Appeal dismissed; court upheld land registry entry of co-ownership and forced mortgage based on inheritance and debt evidence.

Case Number II Ca 870/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appeal against a lower court decision confirming a land registry entry of co-ownership and a forced mortgage. The appellant challenged the entry, but the court found the lower court correctly identified the heirs and validated the debt documentation supporting the mortgage amount. Consequently, the appeal was rejected, and the parties were ordered to bear the costs of the appeal proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Art. 626 § 8 k.p.c.; Art. 518 § 3 k.p.c.; Art. 520 § 1 k.p.c.; Art. 931 § 1 k.p.c.; Art. 1034 § 1 k.p.c.; Art. 366 k.c.; Art. 110 § 1 ustawy o księgach wieczystych: The court upheld a land registry entry of co-ownership and forced mortgage when the applicant properly documented inheritance status and debt evidence, rejecting procedural objections and confirming the mortgage amount does not exceed the statutory 150% limit.

Keywords

AI generated
land registry entry co-ownership inheritance forced mortgage debt solidary liability appeal proceedings dismissal costs of appeal statutory mortgage limit

Cited Legislation

AI generated
Art. 626 § 8 k.p.c.
Z powyższych przyczyn, bacząc na kognicję sądu w postępowaniu wieczystoksięgowym, na podstawie art. 626 8 k.p.c., art.
Art. 518 § 3 k.p.c.
626 8 k.p.c., art. 518 1 § 3 k.p.c.
Art. 520 § 1 k.p.c.
oraz art. 520 § 1 k.p.c. Sąd Rejonowy orzekł jak w sentencji postanowienia.
Art. 931 § 1 k.p.c.
Wskazane udziały są zgodne z dyspozycją art. 931 § 1 k.p.c. oraz regulacjami prawnymi dotyczącymi małżeńskiej ustawowej wspólności majątkowej.
Art. 1034 § 1 k.p.c.
Co zaś tyczy się wysokości ujawnionej w księdze wieczystej kwoty hipoteki przymusowej w pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż w sprawie nie dowiedziono, by spadkobiercy dokonali działu spadku, stąd odpowiedzialność spadkobierców za długi spadkowe jest solidarna (art. 1034 § 1 k.p.c.).
Art. 366 k.c.
Solidarność długu polega natomiast na tym, że wierzyciel może żądać całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna, a zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z nich zwalnia pozostałych (art. 366 k.c.).
Art. 110 § 1 ustawy z 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece
do dnia złożenia wniosku (15 stycznia 2015 r.), a zgodnie z art. 110 1 ustawy z 6 lipca 1982 r.
Art. 385 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c., orzekł jak w sentencji, a o kosztach na podstawie art.
art. 520 § 1 k.p.c
oraz art. 520 § 1 k.p.c.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Ca 870/23 POSTANOWIENIE Dnia 31 lipca 2024 r. Sąd Okręgowy w Krakowie II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: Sędzia Krzysztof Wąsik po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2024 r. w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku (...) spółki akcyjnej w K. przy uczestnictwie J. W. i T. W. o wpis na skutek apelacji S. W. na postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa – Podgórza w Krakowie z 19 kwietnia 2016 roku, sygn. akt DzKw/KR1P/00035491/15 postanawia 1. oddalić apelację;

2. stwierdzić, że wnioskodawca i uczestnicy ponoszą koszty postępowania apelacyjnego związane ze swoim udziałem w sprawie. Sędzia Krzysztof Wąsik II Ca 870/23

UZASADNIENIE

postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie z 31 lipca 2024 roku Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy utrzymał w mocy wpis w księdze wieczystej o numerze (...) z dnia 24 kwietnia 2015 r., dokonany przez referendarza sądowego w sprawie o sygn. akt DzKwKR1P/00002174/15, a także umorzył postępowanie w części obejmującej żądanie wpisu współwłasności na rzecz T. W. i orzekł o kosztach postępowania. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd Rejonowy wyjaśnił w pierwszej kolejności, iż zaskarżonym postanowieniem z 24 kwietnia 2015 r. referendarz sądowy wpisał w księdze wieczystej nr (...) współwłasność z tytułu spadkobrania po zmarłym E. W. na rzecz jego następców S. W. i J.

W. w udziałach wynoszących po 1/16 części. Przypadające tym współwłaścicielom udziały we współwłasności nieruchomości obciążono następnie hipotekami przymusowymi wskazanymi we wniosku o wpis. Referendarz oddalił jednocześnie wniosek o dokonanie wpisu prawa współwłasności na rzecz T. W.. Sąd wskazał, że w jego ocenie wpis dokonany przez referendarza sądowego był prawidłowy, z kolei żądanie ujawnienia prawa na rzecz T. W. było dopuszczalne, gdyż T. W. nie należy do kręgu spadkobierców po E. W., innej zaś podstawy prawnej do dokonania wpisu nie ujawniono.

Z tej przyczyny postępowanie w stosunku do niego umorzono. Co do pozostałych uczestników, to w ocenie Sądu Rejonowego wnioskodawca udokumentował żądanie wniosku, przedstawiając postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa – Podgórza w Krakowie z 13 maja 2013 r. (I Ns 1927/11/P) w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku po E. W., a także dokumenty wskazujące na istnienie długu uzasadniającego wpis hipoteki przymusowej. Zarzuty przedstawione w skardze na orzeczenie referendarza Sąd Rejonowy uznał za nieuzasadnione, gdyż skarżącemu J.

W. przysługiwał status uczestnika postępowania wieczystoksięgowego, prawidłowo doręczono mu również zawiadomienie o wpisie oraz odpis postanowienia wydanego w dniu 24 kwietnia 2015 r. Analogicznie zawiadomieni zostali również pozostali uczestnicy, o których skarżący wspomina w skardze. Sąd Rejonowy nie dopatrzył się również żadnych uchybień proceduralnych postępowania spadkowego prowadzonego pod sygn. akt I Ns 1927/11/P. Z powyższych przyczyn, bacząc na kognicję sądu w postępowaniu wieczystoksięgowym, na podstawie art. 626 8 k.p.c., art. 518 1 § 3 k.p.c. oraz art. 520 § 1 k.p.c. Sąd Rejonowy orzekł jak w sentencji postanowienia.

Apelację od tego postanowienia wniosła – zmarła w toku postepowania międzyinstancyjnego - uczestniczka S. W., która zaskarżyła postanowienie co do wysokości ujawnionej w księdze wieczystej hipoteki przymusowej w kwocie 177 195,31 zł, a także – jak wskazano – tej części postanowienia, która utrzymuje w mocy wpis w księdze wieczystej z 24 kwietnia 2015 r. odnoszący się bezpośrednio do sposobu dziedziczenia masy spadkowej po E. W.. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż granice rozpoznania sprawy w postępowaniu wieczystoksięgowym wyznacza treść art. 626 8 § 2 k.p.c., zgodnie z którym rozpoznając wniosek o wpis, sąd bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej.

Przepis ten zawiera pełną regulację przebiegu postępowania wieczystoksięgowego, tak w zakresie postępowania dowodowego, jak i podstaw orzekania. Kognicja sądu w tym postępowaniu ma więc charakter zawężony, sprowadzając się wyłącznie do badania treści ww. dowodów z dokumentów. Rozpoznając zatem wniosek o wpis sąd rozstrzyga jedynie o tym, czy w oparciu o jego treść oraz treść załączonych do niego dokumentów i treść samej księgi wieczystej, istnieją podstawy do dokonania wpisu zgodnego z wnioskiem. W tym postępowaniu Sąd nie przesądza natomiast w żadnym wypadku o słuszności roszczeń wnioskodawcy.

Również sąd odwoławczy, rozpoznając ewentualne środki zaskarżenia, bada jedynie, czy w świetle dokumentów załączonych do wniosku, wpis bądź jego odmowa przez sąd pierwszej instancji była uzasadniona. Z założenia więc postępowanie to nie służy dochodzeniu praw, lecz ich ujawnianiu i ewidencjonowaniu. Analiza treści wniosku, załączonych do niego dokumentów, a także księgi wieczystej wskazuje, iż spełnione zostały wszelkie przesłanki do dokonania wpisu zgodnego z wnioskiem. Nie ulega wątpliwości, że spadkodawcy E. W. przysługiwał udział we współwłasności nieruchomości objętej księgą wieczystą nr (...) w udziale wynoszącym 1/4 części na prawach wspólności majątkowej małżeńskiej ze S. W..

Jako że zgodnie z treścią orzeczenia o stwierdzeniu nabycia spadku (k.

63) spadkobiercami E. W. są małżonka S. W. oraz syn J. W., to wpis ujawniający prawo współwłasności nieruchomości tych uczestników dokonany przez referendarza sądowego, a następnie utrzymany w mocy przez sąd jest prawidłowy, albowiem ujawnia właściwe dane dotyczące stanu właścicielskiego nieruchomości, tj. współwłasność S. W. w udziale wynoszącym 3/16 oraz współwłasność J. W. w udziale wynoszącym 1/16. Wskazane udziały są zgodne z dyspozycją art. 931 § 1 k.p.c. oraz regulacjami prawnymi dotyczącymi małżeńskiej ustawowej wspólności majątkowej.

Co zaś tyczy się wysokości ujawnionej w księdze wieczystej kwoty hipoteki przymusowej w pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż w sprawie nie dowiedziono, by spadkobiercy dokonali działu spadku, stąd odpowiedzialność spadkobierców za długi spadkowe jest solidarna (art. 1034 § 1 k.p.c.). Solidarność długu polega natomiast na tym, że wierzyciel może żądać całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna, a zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z nich zwalnia pozostałych (art. 366 k.c.).

W tym znaczeniu wszyscy dłużnicy odpowiadają za dług w pełnej jego wysokości. Wierzytelność zabezpieczona hipoteką przymusową wynika natomiast z przedstawionego w sprawie tytułu wykonawczego w postaci nakazu zapłaty Sądu Okręgowego w Bydgoszczy wydanego w postępowaniu nakazowym w dniu 14 kwietnia 2003 r. (k. 60), utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z 10 maja 2004 roku (k. 60/2), a któremu w dniu 31 lipca 2014 roku nadana została klauzula wykonalności (k. 61). Wykazano również dokumentami we właściwej prawem formie, że wierzycielowi wydano drugi tytuł wykonawczy w celu dokonania wpisu objętej wnioskiem hipoteki przymusowej (k. 61/2).

Z treści ww. nakazu zapłaty wynika, że zasądzona od E. W. na wnioskodawcy (...) S.A. w T. została kwota 106 923,70 zł wraz z odsetkami ustawowymi od 11 marca 2003 r. do dnia zapłaty oraz kwota 5 336,60 zł tytułem kosztów procesu. Jako że, stosownie do treści wniosku, na sumę hipoteki składa się należność główna w wysokości 106 923,70 zł oraz odsetki ustawowe w kwocie 158.589,09 zł naliczone od 11 marca 2003 r. do dnia złożenia wniosku (15 stycznia 2015 r.), a zgodnie z art. 110 1 ustawy z 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece wierzyciel, na dzień złożenia wniosku o wpis hipoteki, może zabezpieczyć nie więcej niż 150% wierzytelności wraz z roszczeniami o świadczenia uboczne, to oznaczona we wniosku wysokość hipoteki przymusowej w kwocie 177 195,31 zł jest prawidłowa i ma oparcie w dołączonych do wniosku dokumentach i przepisach powszechnie obowiązującego prawa.

Dokonanie zatem wpisu hipoteki przymusowej w kwocie 177 195,31 zł na udziałach we współwłasności tak S. W., jak i J. W. było tym samym uzasadnione. Sama apelująca, poza ogólnikowym zakwestionowaniem wysokości wpisanej hipoteki, nie podniosła w apelacji jakiejkolwiek argumentacji mogącej świadczyć o tym, że wpis powinien opiewać na inną wysokość. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., orzekł jak w sentencji, a o kosztach na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. Sędzia Krzysztof Wąsik