Social court raises disability degree from moderate to significant based on expert medical findings of severe functional impairment.

Sygn. akt VI U 447/24

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 maja 2025 roku. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący sędzia Przemysław Chrzanowski po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2025 roku w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy M. K. przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. o ustalenie stopnia niepełnosprawności w związku z odwołaniem M. K. od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia 11 września 2024 roku, znak WN-I. (...).1.612.2024 zmienia zaskarżone orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia 5 września 2024 roku, znak WN-I. (...).1.530.2024, oraz poprzedzające je orzeczenie Miejskiego Zespołu ds.

Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia 8 maja 2024 roku, nr: (...), w ten sposób, że zalicza M. K. do osób o znacznym stopniu niepełnosprawności z powodu schorzeń oznaczonych symbolem niepełnosprawności 10-N, 06-E od dnia 24 listopada 2023 roku na stałe oraz w zakresie wskazań dotyczących punktu 7 ww. orzeczenia Miejskiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w W. uznaje, że występuje konieczność stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji M.

K.. Sygn. akt VI U 447/24

UZASADNIENIE

Orzeczeniem z dnia 8 maja 2024 roku, nr: (...), Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. zaliczył M. K. do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Orzeczeniem z dnia 11 września 2024 roku, znak WN-I. (...).1.612.2024, Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. zaliczył M. K. do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. (orzeczenia MZON i WZON – akta WZON) Od powyższego orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia 11 września 2024 roku M. K. wniosła odwołanie do tut. Sądu Ubezpieczeń Społecznych. Wskazała, że wnosi o zmianę stopnia niepełnosprawności na znaczny. (odwołanie – k.

1) W odpowiedzi na odwołanie M. K. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. wniósł o jego oddalenie. (odpowiedź na odwołanie – k.

14) Sąd ustalił, co następuje: M. K. ma 52 lata. U wnioskodawczyni stwierdzono zespół piramidowy prawostronny i afazję motoryczną z apraksją mowy, nadto padaczkę z rzadkimi napadami, stan po udarze mózgu w 2017 roku. Choroby współistniejące to krótkowzroczność. Biegły lekarz specjalista neurolog potwierdził u badanej M. K. stan po udarze niedokrwiennym lewej półkuli mózgu w 2017 roku z następowym utrwalonym niedowładem połowiczym prawostronnym i głęboką afazją ruchową oraz niedowidzeniem prawostronnym, a także padaczkę poudarową. M. K. zalicza się do osób o znacznym stopniu niepełnosprawności z powodu schorzeń oznaczonych symbolem niepełnosprawności 10-N, 06-E od dnia 24 listopada 2023 roku na stałe. Ponadto występuje konieczność stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji M. K.. (dowody: opinia biegłego sądowego specjalisty neurologa k.

30) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie opinii biegłego specjalisty neurologa. Opinia biegłego została sporządzona przez specjalistę z zakresu schorzenia dotyczącego M. K.. Wydanie opinii zostało poprzedzone przeprowadzeniem badania oraz analizą dokumentacji medycznej. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił także na podstawie dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy i aktach WZON oraz przede wszystkim na podstawie dowodu z pisemnej ww. opinii. Dowody te w ocenie Sądu są rzetelne i przedstawiają kompleksowy obraz stanu zdrowia odwołującej, wyczerpująco opisując jego schorzenia. Opinia biegłego jest spójna wewnętrznie, tworzy logiczną całość i stanowi podstawę dokonania ustaleń przez Sąd. Do sporządzonej opinii Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. w zakreślonym przez Sąd terminie nie zgłaszał żadnych zastrzeżeń – k. 37 i k.

38. Sąd nie powoływał innego biegłego, nie można bowiem skutecznie wnioskować o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego jedynie na tej podstawie, że dotychczasowa opinia jest niekorzystna dla strony. Stanowisko to jest uzasadnione utrwalonym już orzecznictwem sądowym. Przykładowo można wskazać w tym miejscu wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 25 sierpnia 2011r. (I ACa 316/11 LEX nr 1095795) zgodnie z którym, niedopuszczenie dowodu z kolejnej opinii biegłego jest prawidłowe w sytuacji, jeżeli opinia nie odpowiada oczekiwaniom strony i nie zgłasza ona żadnych merytorycznych uwag do opinii.

Samo stwierdzenie strony, że się z nią nie zgadza, nie oznacza, że opinia jest wadliwa. Podobnej treści jest również teza 2 wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 25 czerwca 2009r. (V ACa 139/09 LEX nr 551993) zgodnie z którą, o ewentualnym dopuszczeniu dowodu z opinii innego biegłego tej samej specjalności nie może decydować wyłącznie wniosek strony, lecz zawarte w tym wniosku konkretne uwagi i argumenty podważające miarodajność dotychczasowej opinii lub co najmniej miarodajność tę poddające w wątpliwość. W przeciwnym wypadku wniosek taki musi być uznany za zmierzający wyłącznie do nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu, co winno skutkować jego pominięciem.

Strony nie wnosiły o uzupełnienie materiału dowodowego. W takiej sytuacji, mając na względzie całokształt wszystkich wyjaśnionych okoliczności związanych z ustaleniem stanu zdrowia M. K., Sąd nie widział podstaw do rozszerzenia materiału dowodowego z urzędu. Sąd uznał, iż opinii złożonej w przedmiotowej sprawie nie można niczego zarzucić, dlatego oceniając ją jako prawidłową i wiarygodną, na jej podstawie dokonał ww. ustaleń faktycznych.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4 ust. 1 - 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych:

1. Do znacznego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.

2. Do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych.

3. Do lekkiego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mająca ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne.

4. Niezdolność do samodzielnej egzystencji oznacza naruszenie sprawności organizmu w stopniu uniemożliwiającym zaspokajanie bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb życiowych, za które uważa się przede wszystkim samoobsługę, poruszanie się i komunikację. Z ustaleń Sądu dokonanych na podstawie sporządzonej opinii wynika, że odwołująca jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym. M. K. ma 52 lata. U wnioskodawczyni stwierdzono zespół piramidowy prawostronny i afazję motoryczną z apraksją mowy, nadto padaczkę z rzadkimi napadami, stan po udarze mózgu w 2017 roku.

Choroby współistniejące to krótkowzroczność. Biegły lekarz specjalista neurolog potwierdził u badanej M. K. stan po udarze niedokrwiennym lewej półkuli mózgu w 2017 roku z następowym utrwalonym niedowładem połowiczym prawostronnym i głęboką afazją ruchową oraz niedowidzeniem prawostronnym, a także padaczkę poudarową. M. K. zalicza się do osób o znacznym stopniu niepełnosprawności z powodu schorzeń oznaczonych symbolem niepełnosprawności 10-N, 06-E od dnia 24 listopada 2023 roku na stałe. Ponadto występuje konieczność stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji M.

K.. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie wskazanych przepisów zmienia zaskarżone orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia 5 września 2024 roku, znak WN-I. (...).1.530.2024, oraz poprzedzające je orzeczenie Miejskiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia 8 maja 2024 roku, nr: (...) i zalicza M. K. do osób o znacznym stopniu niepełnosprawności z powodu schorzeń oznaczonych symbolem niepełnosprawności 10-N, 06-E od dnia 24 listopada 2023 roku na stałe oraz w zakresie wskazań dotyczących punktu 7 ww. orzeczenia Miejskiego Zespołu ds.

Orzekania o Niepełnosprawności w W. uznaje, że występuje konieczność stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji M. K..