Court dismissed appeal against fee waiver, ruling business losses do not justify state funding for court costs.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the appellant's appeal regarding the refusal to waive court fees for an appeal filed by a company. The lower court found the appellant financially capable based on bank reports showing sufficient funds to pay the fee, despite ongoing business losses. The appellate court upheld this decision, emphasizing that business losses alone do not warrant state funding for litigation costs and that fee waivers are exceptional measures not reserved for last resort.
Legislator headnote
AI generatedArt. 103 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; zwolnienie od opłaty sądowej ma charakter wyjątkowy i nie może być traktowane jako konieczne do wypełnienia w ostatniej kolejności, gdy strona dysponuje środkami na inne zobowiązania.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Gz 158/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Renata Bober Protokolant: st. sekr. sądowy Agnieszka Krztoń po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Sp. z o.o. w S. przeciwko (...) S.A. w R. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w T. V Wydziału Gospodarczego z dnia 26 maja 2014 r., sygn. akt V GNc 4/14 postanawia: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu oddalił wniosek pozwanego o zwolnienie go od obowiązku uiszczania opłaty sądowej od zażalenia stwierdzając, że z dołączonych do wniosku w tym przedmiocie dokumentów wynika, iż pozwany jest w stanie opłatę tą uiścić. Raporty kasowe za okres luty – kwiecień 2014r. wykazują przychód, a pozwany na bieżąco dysponuje środkami finansowymi na dwóch rachunkach bankowych. Pozwany nie wykazał zatem przesłanki trwałej niemożności uzyskania środków na uiszczenie kosztów sądowych obejmujących opłatę od zażalenia.
W ocenie Sądu Okręgowego rozstrzygnięcie powyższe jest trafne, a zarzuty zażalenia (zażalenie k. 224) niezasadne. Trzeba bowiem przede wszystkim wskazać, że koszty sądowe w spawach związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą stanowią koszty, która strona musi uwzględniać w racjonalnym planowaniu swoich wydatków. Należy przypomnieć, że zwolnienie od opłaty sądowej ma charakter wyjątkowy i jak słusznie podkreślił Sąd Rejonowy obowiązek w tym zakresie nie może być traktowany jako konieczny do wypełnienia w ostatniej kolejności, po uregulowaniu innych zobowiązań.
Trzeba również dodać, że strona która realizuje swoje zobowiązania w taki sposób, że wyzbywa się zdolności do zapłaty kosztów sądowych – preferencyjnie traktując inne zobowiązania – nie może prawnie skutecznie podnieść zarzutów, iż odmowa zwolnienia jej od kosztów sądowych jest ograniczeniem dostępności do realizacji jej prawa do sądu (tak SA w Rzeszowie w post. z 19.02.2013r. sygn. III AUz 27/13) Samo zaś określenie, że działalność podmiotu przynosi straty nie może powodować, że wszczęte z jego inicjatywy postępowanie (w tym przypadku zażaleniowe) prowadzone będzie na koszt Skarbu Państwa, tym bardziej, że kwota opłaty od zażalenia w niniejszej sprawie nie jest kwotą znaczącą.
Pozwany dysponuje, jak ustalił to Sąd Rejonowy środkami finansowymi, które pozwalają mu na zapłatę innych zobowiązań. Mając na względzie powyższe zażalenie jako bezzasadne, w świetle art. 103 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oddalono na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc.