Appeal dismissed for lack of evidence regarding will revocation and procedural delays in inheritance dispute.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against the lower court's decision on inheritance matters. The appellant failed to prove that the testator revoked a specific will or that new evidence was necessary, as the witness testimony only confirmed the existence of notarized documents without specifying a different will. The court upheld the first-instance findings, noting the appellant's inability to clarify the nature of the sought documents and the justified delay in questioning the appellant due to health issues.
Legislator headnote
AI generatedArt. 381 k.p.c.; Art. 235 § 2 pkt 2, 3 i 5 k.p.c.; Art. 385 k.p.c. in conjunction with Art. 13 § 2 k.p.c.; Art. 520 § 1 k.p.c.; Art. 242 k.p.c. in conjunction with Art. 13 § 2 k.p.c.; Art. 12 pkt 2 in conjunction with Art. 16 ust. 1 pkt 1 of the Minister of Justice Regulation of 14 May 2024; An appeal must be dismissed if the appellant fails to demonstrate that the evidence requested is essential for resolving the case or that the lower court committed procedural errors, particularly when the facts have already been established by the most current will and the appellant cannot specify the nature of the documents sought.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ca 571/24 POSTANOWIENIE Dnia 13 maja 2025 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: sędzia Ryszard Małecki Protokolant: st. prot. sąd. Anna Szymanowicz po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2025 r. w Poznaniu na rozprawie sprawy z wniosku (...) Bank S.A. z siedzibą w W. przy udziale Z. K., Z. W., I. T., M. P. i N. P. o stwierdzenie nabycia spadku na skutek apelacji wniesionej przez uczestnika postępowania Z. K. od postanowienia Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 22 września 2023 r. sygn. akt I Ns 1003/20 p o s t a n a w i a:
1. oddalić apelację;
2. kosztami postępowania apelacyjnego obciążyć wnioskodawcę i uczestników postępowania w zakresie przez nich poniesionym;
3. przyznać od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu na rzecz adwokata A. J. kwotę 221,40 zł brutto tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu uczestnikowi Z. K. w postępowaniu apelacyjnym. Ryszard Małecki
UZASADNIENIE
Apelacja uczestnika okazała się bezzasadna. Sąd Rejonowy nie dopuścił się uchybień wskazanych w apelacji. Prawidłowo Sąd oddalił wnioski dowodowe pozwanego. Przede wszystkim wnioski te były spóźnione – słusznie Sąd Rejonowy zauważył, że nie było żadnych przeszkód, by uczestnik złożył je na wcześniejszym etapie postępwoania – uczestnik wiedział o istnieniu świadka i jego wiedzy od samego początku. Co jednak istotniejsze, uczestnik nie wykazał, by wnioski te zmierzały do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy.
Wnioski dowodowe nie mają charakteru abstrakcyjnego i samoistnego – ich istotność dla rozstrzygnięcia sprawy zawsze jest pochodną istotności faktów, które mają wykazać i w tym sensie mają charakter akcesoryjny w stosunku do twierdzeń strony. Tymczasem uczestnik nie powołał żadnych twierdzeń co do faktów, które mogłyby wskazywać, że zawnioskowane dowody mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy i w jakikolwiek sposób dotyczą porządku dziedziczenia po spadkodawczyni. W szczególności, z twierdzeń uczestnika nie wynika, że spadkodawczyni w jakikolwiek sposób odwołała testament z dnia 6 sierpnia 2014 r.
Z pisemnego oświadczenia zawnioskowanego przez niego świadka H. (k. 353) wynika jedynie, że był on świadkiem sporządzania aktów notarialnych, w tym testamentów (co było bezsporne, ponieważ z samych ustaleń Sadu wynika, że spadkodawczyni sporządziła trzy testamenty) oraz świadkiem deponowania tych dokumentów przez samego uczestnika u S. Ł.. Uczestnik znał zatem treść tych zdeponowanych dokumentów, których poszukiwania się domagał, a mimo to nie potrafił w żaden sposób określić ich charakteru, zwłaszcza w sposób, który wskazywałby na to, że był wśród nich inny, niż rozważany przez Sąd, testament.
Jeżeli natomiast chodzi o przesłuchanie uczestnika, Sąd prawidłowo posłużył się dopuszczalną instytucją oznaczenia ostatecznego terminu przesłuchania uczestnika (art. 242 kpc. w zw. z art. 13 § 2 kpc.), zważywszy na fakt, że przez niemal 3 lata prowadzenia postępowania niemożliwe było przesłuchanie uczestnika z uwagi na jego stan zdrowia, a jego twierdzenia co do faktów były na tyle nieprecyzyjne, że nie stanowiły wystarczającej podstawy do oczekiwania na dostępność procesową uczestnika. Z powyższych względów Sąd Okręgowy oddalił ponowione przez uczestnika w apelacji wnioski dowodowe (art. 381 kpc. oraz art. 235 2 § 1 pkt 2, 3 i 5 kpc.).
W tej sytuacji Sąd Okręgowy podziela w całości ustalenia faktyczne Sądu I instancji i uznaje je za własne, a nadto aprobuje rozważania tego Sądu poczynione na kanwie ustaleń. Uczestnik w apelacji nie kwestionował ustaleń faktycznych Sądu I instancji poczynionych w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy. Porządek dziedziczenia po spadkodawczyni został ustalony przez Sąd w oparciu o najbardziej aktualny testament spośród będących w dyspozycji Sądu. Sąd czynił starania o pozyskanie informacji co do istnienia ewentualnych innych testamentów, jednak bezskutecznie.
W tym stanie rzeczy należało na podstawie art. 385 kpc. w zw. z art. 13 § 2 kpc. oddalić apelację. Kosztami postępwoania apelacyjnego Sąd Okręgowy obciążył wnioskodawcę i uczestników w zakresie przez nich poniesionym na podstawie art. 520 § 1 kpc. O kosztach pomocy prawnej udzielonej uczestnikowi z urzędu Sąd Okręgowy orzekł na podstawie § 12 pkt 2 w zw. z § 16 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (75% stawki uwzględniając fakt, że pełnomocnik uczestnika prowadził jego sprawę od II instancji).
Ryszard Małecki