Appeal against combined sentence upheld; remanded for new combined sentence including a later final judgment.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court upheld the appeal regarding the combination of sentences but dismissed the objection to the procedural correctness of merging specific penalties. The defendant argued for a different combination, yet the court found the lower court correctly applied material law to the specific penalties involved. Consequently, the court vacated the judgment and remanded the case for a new combined sentence that must also incorporate a subsequent final judgment against the defendant.
Legislator headnote
AI generatedArt. 85 kk; Art. 86 § 1 kk; Art. 87 kk: When a final judgment establishing a new criminal fact becomes effective after a combined sentence is issued, the prior combined sentence must be vacated and the case remanded for a new combined sentence calculation that includes all relevant final judgments.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt. IV Ka 388/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 czerwca 2014 roku Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Włodzimierz Hilla Sędziowie SO Mariola Urbańska - Trzecka - sprawozdawca SO Roger Michalczyk Protokolant st.sekr.sądowy Justyna Bobak przy udziale Ewy ŁączkowskiejProkuratora Prokuratury Okręgowej w Bydgoszczy po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2014 roku sprawy skazanego P. M. w przedmiocie wydania wyroku łącznego na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Szubinie VI Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Nakle nad Notecią z dnia 24 października 2013 roku sygn. akt VI K 756/13 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Szubinie VI Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Nakle nad Noteciądo ponownego rozpoznania. Sygn. akt IV Ka 388/14
UZASADNIENIE
Wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z 10 lutego 2014 roku, sygn. akt II Ka 687/13 w stosunku do P. M. skazanego prawomocnymi wyrokami:
1. Sądu Rejonowego w Nakle nad Notecią z dnia 1 października 2007 r. (sygn. akt II K 227/05) za czyn z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełniony w dniu 2 maja 2005 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres 5 lat próby, której wykonanie zarządzono postanowieniem z dnia 19 października 2012 r. (sygn. akt II Ko 1377/12);
2. Sądu Rejonowego w Nakle nad Notecią z dnia 15 stycznia 2009 r. (sygn. akt II K 141/08) za czyny z art. 59 ust. 1 w zw. z art. 59 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione w okresie od sierpnia 2006 r. do dnia 16 lutego 2007 r. na karę 12 miesięcy ograniczenia wolności ze zobowiązaniem do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin w stosunku miesięcznym;
3. Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 22 czerwca 2010 r. (sygn. akt IV K 289/09) za czyny z art. 158 § 1 k.k. popełnione w dniu 27 października 2007 r. na karę łączną 1 roku pozbawienia wolności;
4. Sądu Rejonowego w Nakle nad Notecią z dnia 28 maja 2012 r. (sygn. akt II K 711/11) za czyn z art. 209 § 1 k.k. popełniony w okresie od dnia 2 marca 2005 r. do dnia 17 maja 2011 r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres 2 lat próby;
5. Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 27 lutego 2012 r. (sygn. akt XVI K 331/11) za czyn z art. 190 § 1 k.k. i art. 217 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. popełniony w dniu 21 listopada 2010 r. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd Rejonowy w Szubinie VI Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Nakle nad Noteciąwyrokiem łącznym z dnia 24 października 2013 roku sygn. akt VI K 756/13 1. na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 kk oraz art. 87 kk połączył kary ograniczenia wolności i pozbawienia wolności orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego w Nakle nad Notecią w sprawie II K 227/05 i II K 141/08 (opisane w punkcie 1 i 2) i wymierzył mu karę łączną 8 miesięcy pozbawienia wolności.
2. na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 kk oraz art. 89 1 kk i art. 69 1 i 2 kk oraz art. 70 1 pkt 1 kk połączył skazanemu kar pozbawienia wolności orzeczone wyrokami Sądu rejonowego w Nakle nad Notecią sygn. akt II K 711/11 i Sądu Rejonowego w Bydgoszczy sygn. akt XVI K 331/11 i wymierzył mu karę łączną 1 roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres 5 lat próby.
3. na podstawie art. 572 kpk umorzył postępowanie w pozostałym zakresie.
4. uznał, że w pozostałym zakresie łączone wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu. Wyrok zawiera także rozstrzygnięcie o kosztach procesu. Od powyższego wyroku łącznego apelację wniósł obrońca skazanego, zaskarżając wyrok na jego korzyść w punkcie 1. Wyrokowi na podstawie art. 438 pkt 2 kpk zarzucił: - rażącą obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na jego treść poprzez naruszenie – skutkujące przyjęciem przy połączeniu kar z punktu 1 dodatkowych dwóch miesięcy w sytuacji gdy sąd winien w tym zakresie postępowanie umorzyć. Wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonym zakresie i umorzenie postępowania w tej części ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sądowi I instancji do ponownego rozpoznania z uwzględnieniem kolejnego prawomocnego wyroku zapadłego wobec skazanego w sprawie IV K 735/11 Sądu Rejonowego w Bydgoszczy.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja była zasadna o tyle, że musiała skutkować uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania. Nie była zasadna w kwestionowanym zakresie co do prawidłowości i zasadności połączenia kar w punkcie 1 wyroku. Wbrew twierdzeniom obrony sąd meriti prawidłowo odkodował i zastosował normy prawa materialnego obowiązujące w zakresie łączenia kar pozbawienia wolności i ograniczenia wolności. Wywody obrońcy dotyczące łączenia kar pozbawienia wolności orzeczonych z warunkowym zawieszeniem jej wykonania i bez warunkowego zawieszenia nijak się mają do treści kwestionowanego przez obrońcę punktu 1 wyroku, który nie dotyczy sytuacji o jakiej mowa w apelacji.
Uszło uwadze autora apelacji, ze w tym punkcie łączeniu podlegały kara pozbawienia wolności ( II K 227/05) i kara ograniczenia wolności ( II K 141/08). Sąd odwoławczy nie widzi zatem podstaw odnoszenia się do postawionego w apelacji zarzutu, który nie jest adekwatny do sytuacji faktycznej z jaką mamy do czynienia w kwestionowanym przez obrońcę zakresie. Zasadny był natomiast wniosek obrońcy o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z uwagi na treść kolejnego prawomocnego wyroku z dnia 18 lipca 2013 roku zapadłego przeciwko skazanemu P. M. w sprawie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy IV K 735/11.
Już tylko wstępna analiza cytowanego wyroku dotyczącego czynu z art. 190 1 kk popełnionego przez P. M. w dniu 28 września 2011 roku , za które został skazany na karę bezwzględną 2 miesięcy pozbawienia wolności wskazuje na możliwość objęcia go węzłem kary łącznej z wyrokami opisanymi w punktach 4 i 5 części wstępnej wyroku ( II K 711/11 i XVI K 331/11), czyn bowiem został popełniony przed wydaniem wyroku w sprawie II K 711/11. Powyższe ustalenie poczynione na etapie postępowania odwoławczego, o którym sąd rejonowy nie wiedział, zwłaszcza gdy się zważy, że wyrok wydany w sprawie IV K 735 /11 uprawomocnił się dopiero z dniem 30 stycznia 2014 roku, a zatem po wydaniu zaskarżonego wyroku łącznego musiało doprowadzić do wniosku, że w tej konfiguracji wyroków o jakiej była mowa wyżej, zachodzą warunki formalne do orzeczenia kary łącznej i w konsekwencji wydania wyroku łącznego obejmującego także wyrok wydany w sprawie IV K 735/11.
Sąd Okręgowy nie mógł jednak dokonać zmiany zaskarżonego wyroku poprzez właściwe, zgodne z art. 85 kk, połączenie poszczególnych kar w omawianym zakresie bo – w realiach niniejszej sprawy – musi dojść do podjęcia prawidłowych ustaleń i do wymiaru nowej kary łącznej po utworzeniu prawidłowo zbiegu realnego w omawianej części zaskarżonego wyroku, a skazanemu zamknięto by w ten sposób tok instancyjny. W tych okolicznościach konieczne stało się uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd ponownie rozpoznający sprawę winien dokonać właściwego połączenia kar jednostkowych, przy uwzględnieniu powyższych wskazań i rozważyć w dalszej kolejności rozmiar kary łącznej, właściwej dla skazanego.