Appeal dismissed; land registry entry warning upheld based on final court judgment despite procedural arguments.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appeal against a land registry entry warning regarding a property ownership dispute. The appellant argued that the entry violated procedural rights and lacked a required signature, citing a pending criminal proceeding as irrelevant. The court upheld the lower court's decision, ruling that the entry was legally mandated by a final judgment and that the absence of a signature in the electronic system did not invalidate the entry.
Legislator headnote
AI generatedArt. 36 ust. 3 u.k.w.h.; Art. 626 § 8 k.p.c.: A land registry entry warning based on a final court judgment is valid even if the registry official did not sign the notification, as the entry is mandatory and the electronic system satisfies formal requirements.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ca 362/14 POSTANOWIENIE Dnia 8 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w Kielcach Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Marek Boniecki (spr.) Sędziowie: SSO Teresa Strojnowska SSO Rafał Adamczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 maja 2014 r. sprawy z urzędu z udziałem: Z. Z. i R. S. o wpis ostrzeżenia w księdze wieczystej na skutek apelacji uczestnika R. S. od postanowienia Sądu Rejonowego w Sandomierzu z dnia 14 lutego 2014 r. sygn. akt Dz.Kw 262/14 postanawia: oddalić apelację. Sygn. akt II Ca 362/14
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 14 lutego 2014 r. Sąd Rejonowy w Sandomierzu utrzymał w mocy wpis referendarza sądowego z dnia 18 grudnia 2013 r. w księdze wieczystej (...) o wpisie ostrzeżenia o niezgodności między stanem prawnym ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że stosownie do przepisu art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (t. jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 707 ze zm., dalej: u.k.w.h.) zobligowany był do wpisania ostrzeżenia o niezgodności stanu prawnego ujawnionego w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, wobec nadesłania przez Sąd Rejonowy w Sandomierzu zawiadomienia z prawomocnym postanowieniem tego Sądu z dnia 12 marca 2013 r. o przysądzeniu własności nieruchomości objętej przedmiotową księgą na rzecz Z.
Z.. Sąd wskazał także na brak przepisu prawa obligującego sąd lub referendarza sądowego do złożenia podpisu pod zawiadomieniem o dokonaniu wpisu. Apelację od powyższego postanowienia wywiódł uczestnik R. S., zarzucając naruszenie art. 626 8 §1 i 2 k.p.c. poprzez błędne i niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji dokonanie wpisu ostrzeżenia o niezgodności treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym na podstawie zawiadomienia Sądu Rejonowego w Sandomierzu, Wydział I Cywilny z dnia 26 listopada 2013 r. o zmianie właściciela nieruchomości, sygn.
Akt I Co 398/12, mimo że znajdujące się w aktach dokumenty nie dają podstawy do wpisu przedmiotowego ostrzeżenia. W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uchylenie wpisu ostrzeżenia o niezgodności treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym dokonanego przez referendarza sądowego w dniu 18 grudnia 2013 r., ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Sandomierzu. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd Rejonowy odniósł się szczegółowo do powielonych aktualnie w apelacji zarzutów uczestnika. Sąd Okręgowy w pełni podziela wnioski Sądu pierwszej instancji oraz przytoczoną na ich uzasadnienie argumentację prawną. Chybiony okazał się zarzut obrazy przepisu art. 626 8 §1 i 2 k.p.c. Wpis ostrzeżenia został dokonany na podstawie prawomocnego postanowienia z dnia 12 marca 2013 r. w sprawie I Co 398/12 Sądu Rejonowego w Sandomierzu o przysądzeniu własności objętej przedmiotową księgą wieczystą nieruchomości na rzecz Z.
Z.. Sąd zobligowany był po otrzymaniu zawiadomienia o zmianie właściciela do dokonania stosownego ostrzeżenia z urzędu na podst. art. 36 ust. 3 u.k.w.h. Niewątpliwie orzeczenie sądowe spełnia także wymogi formalne dokumentu stanowiącego podstawę wpisu w księdze wieczystej, stosownie do art. 31 ust. 1 u.k.w.h. Zgodzić także należy się z tym, że fakt, iż toczy się postępowanie karne w związku z licytacją, na której doszło do zbycia nieruchomości jest dla prawidłowości zaskarżonego wpisu irrelewantny. Nie ma racji także skarżący, wskazując na naruszenie przepisu §10 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów, z uwagi na niepodpisanie wpisu, w sytuacji gdy wpis ten dokonany został w systemie informatycznym, a zatem zastosowanie znalazły regulacje zawarte w art. 626 8 §8 i 9 k.p.c. Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 §2 k.p.c. oddalił apelację.