Legislator Case Law & Legislation
III AUa 1653/18 AI generated

Social security court dismisses pension appeal because blacksmith work was not listed in the special conditions regulation.

Case Number III AUa 1653/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal in Katowices dismissed the social security fund's appeal against a lower court ruling granting early retirement to a blacksmith. The insured claimed 15 years of special conditions work, but the fund argued the specific job title was not listed in the relevant government regulation. The court agreed with the fund, ruling that the lower court erred by granting the pension without verifying if the work met the strict statutory definition of special conditions.

Legislator headnote

AI generated

Art. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych: The right to early retirement requires strict proof of fifteen years of work in special conditions, which must be explicitly listed in the attached regulation; work not enumerated in the official annex cannot be recognized as special conditions regardless of the job's actual nature.

Keywords

AI generated
early retirement pension special working conditions social security law regulation annex list burden of proof strict statutory interpretation blacksmith occupation

Cited Legislation

AI generated
Art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Tartak w Ż., a to na mocy art. 184 ust.
Art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
z art. 32 ustawy z dnia 1 grudnia 1998r.
rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach
art. 232 k.p.c.
Ubezpieczony ubiegający się o emeryturę z niższego wieku emerytalnego, winien udowodnić (wykazać) w sporze sądowym, że spełnia wszystkie przesłanki do otrzymania emerytury w myśl art. 232 k.p.c.
art. 386 § 1 k.p.c.
Z tych przyczyn, Sąd Apelacyjny na mocy art. 386 § 1 k.p.c. zmienił zaskarżony wyrok i oddalił odwołanie.
art. 232 k.p.c
Ubezpieczony ubiegający się o emeryturę z niższego wieku emerytalnego, winien udowodnić (wykazać) w sporze sądowym, że spełnia wszystkie przesłanki do otrzymania emerytury w myśl art. 232 k.p.c.
art. 386 § 1 k.p.c
Z tych przyczyn, Sąd Apelacyjny na mocy art. 386 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 marca 2007r., I UK 287/06
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 marca 2007r., I UK 287/06, Lex nr 936837).
wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 1 marca 2018r., sygn. akt III AUa 2350/17
wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 1 marca 2018r., sygn. akt III AUa 2350/17, Lex nr 2472459).
I UK 287/06
Supreme Court dismisses early pension claim by rejecting aggregation of distinct special work periods under specific regulations.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III AUa 1653/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 grudnia 2018 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSA Tadeusz Szweda (spr.) Sędziowie SSA Jolanta Pietrzak SSA Marek Procek Protokolant Beata Kłosek po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2018 r. w Katowicach sprawy z odwołania Z. G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. o prawo do emerytury na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Bielsku-Białej z dnia 6 czerwca 2018 r. sygn. akt VI U 483/18 zmienia zaskarżony wyrok i oddala odwołanie. /-/SSA J.Pietrzak /-/SSA T.Szweda /-/SSA M.Procek Sędzia Przewodniczący Sędzia Sygn. akt III AUa 1653/18

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 19 marca 2018r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. odmówił ubezpieczonemu Z. G. prawa do emerytury, gdyż nie wykazał 15 lat pracy w szczególnych warunkach na dzień 1 stycznia 1999r. Odwołanie od decyzji wniósł ubezpieczony Z. G., domagając się zmiany decyzji i przyznania mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu wniósł o zaliczenie mu do okresu pracy w szczególnych warunkach zatrudnienie od 2 września 1976r. do 31 grudnia 1998r. w (...) S.A. w Ż., na stanowisku ślusarza. Odpowiadając na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie z przyczyn wskazanych w zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z dnia 6 czerwca 2018r. Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej zmienił zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. w ten sposób, że przyznał ubezpieczonemu Z. G. prawo do emerytury, począwszy od 16 marca 2018r. Sąd Okręgowy ustalił, że odwołujący Z. G., ur. (...), z wykształcenia ślusarz, w dniu 16 lutego 2018r. złożył do organu rentowego wniosek o emeryturę. Poza sporem jest, że na dzień 1 stycznia 1999r. odwołujący się wykazał łącznie 25 lat, 3 miesiące i 27 dni okresów składkowych i nieskładkowych oraz z dniem (...) uzyskał wiek 60 lat i nadal pozostaje w zatrudnieniu.

Odwołujący się przedstawił organowi rentowemu świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach wystawione przez Prezesa Zarządu (...) S.A. w K. z dnia 31 stycznia 2002r., z którego wynika, że w okresie od 2 września 1976r. do 31 lipca 2001r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę ślusarza (ostrzarza-szlifierza) na stanowisku ostrzarz-szlifierz. Organ rentowy nie uwzględnił powyższego okresu jako pracy w szczególnych warunkach podnosząc, że pracodawca nie określił charakteru pracy ubezpieczonego zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach.

Sąd Okręgowy ustalił, że odwołujący w okresie od 2 września 1976r. do 31 lipca 2001r. był zatrudniony w (...) S.A. w K. Tartak w Ż. w pełnym wymiarze czasu pracy i wykonywał pracę ślusarza w systemie II-zmianowym. Podlegał kierownikowi warsztatu, który to warsztat znajdował się na terenie Tartaku w Ż.. Pracodawca określił stanowisko zajmowane przez ubezpieczonego jako szlifierz-ostrzarz, jednakże ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował jako ślusarz, wykonując takie prace, jak: kucie i cięcie pił trakowych na wymiar, okuwanie (ulistwianie), zgniatanie zębów w piłach, lutowanie i spawanie pił i inne czynności związane z przygotowaniem pił do ostrzenia.

Natomiast ostrzarze-szlifierze wykonywali czynności końcowe, tj. ostrzyli piły. Odwołujący się wykonywał czynności wcześniejsze, poprzedzające przekazanie pił do ostrzenia. W warsztacie panował hałas i zapylenie. Wraz z nim w tym okresie pracowali m.in. A. A. , który był szlifierzem-ostrzarzem oraz D. F. - pracownik fizyczny tartaku. W ocenie Sądu Okręgowego, odwołanie zasługuje na uwzględnienie, gdyż odwołujący spełnił sporny warunek 15-lat pracy w szczególnych warunkach na dzień 1 stycznia 1999r., przy zaliczeniu mu do pracy w szczególnych warunkach okresu od 2 września 1976r. do 31 grudnia 1998r. na stanowisku ślusarza w (...) S.A. w K.

Tartak w Ż., a to na mocy art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. z 2017r., poz. 1383 i zm.) w zw. z zarządzeniem nr 16 Ministra Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 31 marca 1988r. (Dz. Urz. z 4 listopada 1988r. nr 2 poz. 2-5 zał. nr 1 wykaz A dział VI poz. 16 - ślusarz). Sąd Okręgowy ustalił na podstawie zeznań świadków, a to A. A. i D. F., że odwołujący w spornym okresie wykonywał prace poprzedzające czynności szlifierza-ostrzarza, tj. był ślusarzem, zgodnie z wykształceniem zawodowym, które uzyskał kończąc ZSZ w tym zawodzie.

Zeznania świadków współpracowników odwołującego są rzeczowe i konkretnie wskazują na czynności, które ubezpieczony wykonywał w okresie zatrudnienia w Tartaku w Ż.. Pracodawca w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach określił, że ubezpieczony wykonywał prace ślusarza (ostrzarza-szlifierza). Powyższy zapis w zasadniczej części koresponduje z zeznaniami w/w świadków oraz odwołującego, który kategorycznie twierdził, że przez cały okres zatrudnienia w tartaku wykonywał pracę ślusarza, opisując konkretnie czynności ślusarskie, które wykonywał.

Świadek A. A., który był w tartaku szlifierzem-ostrzarzem zeznał, że ubezpieczony wykonywał prace ślusarskie takie, jak: kucie pił, rozbieranie i naprężanie pił, zgniatanie, okuwanie i inne czynności ślusarskie. Natomiast ostrzarze, jak zeznał, zajmowali się ostrzeniem pił trakowych i pił taśmowych, a tymi czynnościami nie zajmował się ubezpieczony. Podobnie zeznał D. F., który twierdził, że odwołujący pracował na stanowisku ślusarskim, zajmując się zgniataniem zębów w piłach tarczowych, przycinaniem pił, rozwodzeniem zębów w piłach.

Zeznania świadków wzajemnie się uzupełniają, są potwierdzeniem zeznań odwołującego, który wskazał, że zajmował się stale i w pełnym wymiarze czasu pracy cięciem pił trakowych na wymiar, naprężaniem, okuwaniem pił i innymi czynnościami ślusarskimi. Sąd Okręgowy oparł się na zeznaniach świadków oraz ubezpieczonego, przy uwzględnieniu dokumentacji zgromadzonej w aktach ubezpieczeniowych Zakładu, gdyż pracodawca odwołującego, mimo wezwania, nie przedstawił dokumentacji osobowej ubezpieczonego. Sąd Okręgowy przyjął, że zgromadzony materiał dowodowy jest wystarczający do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy i uznania, że odwołujący jako ślusarz stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę w Tartaku w Ż., kwalifikowaną jako praca w szczególnych warunkach.

Z tych względów, Sąd Okręgowy na mocy powołanych przepisów, przy zastosowaniu art. 477 14 § 2 k.p.c. orzekł, jak w wyroku. Apelację od powyższego wyroku wniósł organ rentowy, zaskarżając go w całości i zarzucając mu naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, a w szczególności art. 184 w zw. z art. 32 ustawy z dnia 1 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. z 2017r., poz. 1383 ze zm.) oraz naruszenie prawa procesowego poprzez błędną ocenę zebranego materiału dowodowego i wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania.

W pisemnych motywach uzasadnienia organ rentowy wskazał, że praca jaką wykonywał ubezpieczony w spornym okresie, nie była to praca w szczególnych warunkach, gdyż nie jest wymieniona w wykazie A lub B rozporządzenia Rady Ministrów.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja organ rentowego zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie rozstrzygnięcia wymagało, czy ubezpieczony spełnia przesłanki do nabycia prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym na podstawie art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2017r., poz. 1383 j.t.) zwanej ustawą emerytalną, a w szczególności, czy legitymuje się 15-letnim okresem pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze, w rozumieniu tej ustawy. Podkreślić należy, że przepisy prawa ubezpieczeń społecznych mają charakter norm bezwzględnie obowiązujących, co powoduje, iż określona w ustawie o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych instytucja emerytury w obniżonym wieku emerytalnym musi podlegać ścisłej wykładni (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 marca 2007r., I UK 287/06, Lex nr 936837).

Ubezpieczony ubiegający się o emeryturę z niższego wieku emerytalnego, winien udowodnić (wykazać) w sporze sądowym, że spełnia wszystkie przesłanki do otrzymania emerytury w myśl art. 232 k.p.c. Nie ulega także wątpliwości, że praca w szczególnych warunkach, to praca wykonywana stale (codziennie) i w pełnym wymiarze czasu pracy (przez 8 godzin dziennie, jeżeli pracownika obowiązuje taki wymiar czasu pracy) w warunkach pozwalających na uznanie jej za jeden z rodzajów pracy wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik do rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 1 marca 2018r., sygn. akt III AUa 2350/17, Lex nr 2472459).

W ocenie Sądu Apelacyjnego, Sąd Okręgowy wadliwie uznał, że ubezpieczony spełnił sporny warunek przez zaliczenie mu okresu pracy od 2 września 1976r. do 31 grudnia 1998r. na stanowisku ślusarza w (...) S.A. w K. Tartak w Ż., gdyż praca na tym stanowisku nie jest w ogóle wymieniona w załączniku A i B rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. 1983.8.43). Rację ma zatem organ rentowy podnosząc w apelacji, że ubezpieczy nie wykazał tym samym przesłanek, o których mowa w art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, gdyż na dzień 1 stycznia 1999r. nie legitymuje się 15-letnim okresem stażu pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.

Powyższej oceny prawnej nie zmienia treść zeznań świadków A. A. i D. F. oraz zeznań ubezpieczonego złożonych na rozprawie dnia 6 czerwca 2018r., na których swe rozstrzygnięcie oparł Sąd I instancji. Z tych przyczyn, Sąd Apelacyjny na mocy art. 386 § 1 k.p.c. zmienił zaskarżony wyrok i oddalił odwołanie. /-/SSA J.Pietrzak /-/SSA T.Szweda /-/SSA M.Procek Sędzia Przewodniczący Sędzia JR