Civil claim dismissed as clearly unfounded appeal against judge's procedural delay ruling.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's civil claim for damages against a judge and the state for alleged procedural delays. The plaintiff argued that the judge's decision rejecting their appeal was wrongful, but the court found the complaint was merely a form of contestation lacking factual basis. Consequently, the claim was rejected because the underlying administrative appeal was already time-barred and legally inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 191 § 1 and § 3 of the Code of Civil Procedure; Art. 5 § 1 of the Act on Complaints Regarding the Right to Have a Case Heard Without Unjustified Delay; Art. 417 § 1 and § 2 of the Code of Civil Procedure: A civil claim for damages against a judge for procedural delays is inadmissible if the underlying administrative appeal is time-barred and the claim lacks factual basis, thereby avoiding unnecessary burden on the judicial system.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt: I C 339/25
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 maja 2025 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Tadeusz Trojanowski po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2025 roku w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa A. W. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Okręgowego w (...), D. W. o odszkodowanie oddala powództwo. SSO Tadeusz Trojanowski Sygn. akt I C 399/25
UZASADNIENIE
A. W.wniósł o zasądzenie na jego rzecz od Prezesa Sądu Okręgowego w (...) i sędziego Sądu Okręgowego w (...) D. W. zapłaty kwoty 300.000 zł tytułem zadośćuczynienia za wyrządzone szkody, które miał ponieść w związku z wydaniem przez sędzię D. W. postanowienia odrzucającego jego skargę na przewlekłość postępowania (sygn. II S 29/24). Sąd zważył Na podstawie art. 191 1 §1 i §3 kpc Sąd może oddalić powództwo na posiedzeniu niejawnym jeżeli z treści pozwu i załączników oraz okoliczności dotyczących sprawy, a także faktów, o których mowa w art. 228 kpc, wynika oczywista bezzasadność powództwa.
Powództwo jest oczywiście bezzasadne. W rzeczywistości pismo powoda nosi cechy środka zaskarżenia i stanowi formę kontestacji rozstrzygnięć sądowych, które powód uznaje za niesłuszne. Treść pozwu nie wskazuje natomiast na istnienie jakiegokolwiek stanu faktycznego mogącego uzasadniać odpowiedzialność cywilnoprawną sędziego – funkcjonariusza publicznego – w związku z wykonywaniem przez niego funkcji orzeczniczych. Tym samym powództwo nie zawiera prawnie relewantnych twierdzeń mogących stanowić podstawę do dochodzenia roszczenia o zadośćuczynienie lub odszkodowanie.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, skarga taka przysługuje wyłącznie w toku toczącego się postępowania. Skarga wniesiona wobec sprawy zakończonej prawomocnie jest niedopuszczalna. Postanowienie Sądu Okręgowego w (...) z dnia 16 grudnia 2024 r., sygn. II S 29/24, odrzucające skargę powoda, było zatem zgodne z obowiązującym stanem prawnym. Wobec braku naruszenia prawa nie można mówić o ziszczeniu się przesłanek odpowiedzialności Skarbu Państwa na podstawie art. 417 §1 ani art. 417 1 §2 kc.
Nadmierne angażowanie Sądu w rozpoznanie oczywiście bezzasadnego powództwa powodowałoby nieuzasadnione obciążenie systemu wymiaru sprawiedliwości, prowadziłoby do niecelowego generowania kosztów Skarbu Państwa oraz mogłoby skutkować koniecznością poniesienia przez powoda wysokich kosztów procesu. Nadto absorbowałoby czas i uwagę Sądu, przyczyniając się do opóźnienia w zajęciu się realnymi problemami innych osób oczekujących na rozpoznanie swoich spraw. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji. SSO Tadeusz Trojanowski .