Legislator Case Law & Legislation
I Ca 86/24 AI generated

Appeal dismissed; court upheld lower court's denial of easement for property management of incapacitated person.

Case Number I Ca 86/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against the district court's decision to deny permission for establishing personal easements on properties managed for an incapacitated person. The appellant argued that the lower court erred in fact-finding regarding the financial capacity of the beneficiaries and misapplied provisions regarding alimentary obligations and property management. The appellate court rejected these claims, affirming the lower court's factual findings and emphasizing that granting such easements would hinder existing enforcement proceedings against the properties.

Legislator headnote

AI generated

Art. 316 § 1 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 58 § 1 k.c.; Art. 930 § 3 k.p.c.; Art. 1000 § 3 k.p.c.; Art. 156 k.r.w.; Art. 175 k.r.w.; Art. 296 k.c.; Art. 298 k.c.; Art. 132 k.r.w.; Art. 135 § 1-2 k.r.w.; The court of appeal must accept factual findings of the court of first instance unless clearly erroneous; granting easements that obstruct enforcement proceedings is impermissible when enforcement is already underway.

Keywords

AI generated
incapacitated person property management personal easement establishment enforcement proceedings obstruction appeal procedural rules alimentary obligation scope

Cited Legislation

AI generated
Art. 316 § 1 k.p.c.
Przechodząc do oceny trafności zarzutów apelacyjnych w pierwszej kolejności niezbędne jest podkreślenie, że wyrażona w art. 316 § 1 kpc zasada aktualności orzekania obowiązuje także w postępowaniu apelacyjnym.
Art. 385 k.p.c.
Wobec nieskuteczności zarzutów apelacyjnych Sąd Okręgowy we Włocławku na podstawie art. 385 kpc oddalił apelację.
Art. 58 § 1 k.c.
Jest rzeczą oczywistą – czego nie trzeba szerzej uzasadniać – że wyrażenie przez Sąd zgody na czynność nieważną z mocy prawa (art. 58 § 1 kc) jest niedopuszczalne.
Art. 930 § 3 k.p.c.
Zgodnie bowiem z treścią przepisu art. 930 § 3 kpc obciążenie nieruchomości przez dłużnika po jej zajęciu jest nieważne.
Art. 1000 § 3 k.p.c.
W takiej sytuacji nie można tracić z pola widzenia, że obciążenie służebnością osobistą jest skuteczne erga omnes (art. 1000 § 3 kpc), co prowadzi do utrudnienia, a nawet uniemożliwienia egzekucji z nieruchomości.
Art. 156 k.r.w.
Apelację od tego postanowienia wniosła wnioskodawczyni zarzucając obrazę przepisów prawa materialnego – art. 156 kro w zw.
Art. 175 k.r.w.
z art. 175 kro (wskutek ich niezastosowania i bezpodstawnego oddalenia wniosków), art.
Art. 296 k.c.
175 kro (wskutek ich niezastosowania i bezpodstawnego oddalenia wniosków), art. 296 kc w zw.
Art. 298 k.c.
z art. 298 kc (poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że ,,uprawnionymi są B.
Art. 132 k.r.w.
L.”) oraz art. 132 kro i art.
Art. 135 § 1-2 k.r.w.
132 kro i art. 135 § 1-2 kro (z uwagi na niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że na córkach B.
520 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
Court of Appeal in Włocławek
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I 1 Ca 86/24

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Aleksandrowie Kujawskim oddalił wnioski E. L. o zezwolenie na dokonanie czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu majątkiem B. L. (osoby całkowicie ubezwłasnowolnionej) w postaci ustanowienia służebności osobistych mieszkania na nieruchomościach objętych prowadzonymi przez ten Sąd księgami wieczystymi (...) odpowiednio na rzecz wnioskodawczyni (córki ubezwłasnowolnionej) i K. Z. (1) (wnuczki B. L., a córki siostry wnioskodawczyni K. Z. (2)) oraz K. Z. (2) i W. P. (drugiej wnuczki – córki wnioskodawczyni).

Obciążył także wnioskodawczynię kosztami postępowania. Apelację od tego postanowienia wniosła wnioskodawczyni zarzucając obrazę przepisów prawa materialnego – art. 156 kro w zw. z art. 175 kro (wskutek ich niezastosowania i bezpodstawnego oddalenia wniosków), art. 296 kc w zw. z art. 298 kc (poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że ,,uprawnionymi są B. i W. L.”) oraz art. 132 kro i art. 135 § 1-2 kro (z uwagi na niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że na córkach B. i W. L. oraz ich wnuczkach ciąży obowiązek alimentacyjny wobec rodziców).

Ponadto skarżąca wskazała na sprzeczność istotnych ustaleń faktycznych Sądu z treścią zebranego materiału dowodowego w zakresie przyjęcia, że W. P. mogłaby wynająć nieruchomość mającą urządzoną księgę wieczystą (...) i płacić koszty eksploatacyjne, gdy tymczasem nie posiada ona wystarczających środków na wynajęcie tej nieruchomości i opłacanie całości kosztów eksploatacyjnych. Powołując się na powyższe apelująca wniosła o zmianę kwestionowanego postanowienia i uwzględnienie wniosków w całości. Sąd Okręgowy zważył co następuję:

Apelacja wobec braku jakichkolwiek uzasadnionych podstaw podlegała oddaleniu. Sąd Rejonowy w Aleksandrowie Kujawskim dokonał prawidłowych i w pełni przydatnych do rozstrzygnięcia sprawy ustaleń faktycznych. Oceny tej nie zmienia podjęta w środku odwoławczym próba ich częściowego podważenia (poprzez odwołanie się do sprzeczności ustaleń faktycznych z treścią zgromadzonego materiału dowodowego), która nie mogła przynieść (z przyczyn, o których za chwilę będzie mowa) oczekiwanego przez skarżącą skutku. W tej sytuacji ustalenia te Sąd odwoławczy przyjął jako własne czyniąc je podstawą orzekania w postępowaniu apelacyjnym.

Dodatkowo Sąd Okręgowy ustalił – w oparciu o treść księgi wieczystej (...) – że w księdze tej w dniu 11 września 2024r. dokonano wpisu ostrzeżenia o wszczęciu egzekucji z nieruchomości na wniosek (...) S.A. w restrukturyzacji w W. prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Aleksandrowie Kujawskim J. M. w sprawie KM 2839/23, do której to egzekucji (wpis 12 września ub. r.) przyłączył się (...) Bank (...) S.A. we W. (sprawa KM 815/23). Przechodząc do oceny trafności zarzutów apelacyjnych w pierwszej kolejności niezbędne jest podkreślenie, że wyrażona w art. 316 § 1 kpc zasada aktualności orzekania obowiązuje także w postępowaniu apelacyjnym.

Oznacza to, że Sąd II instancji obowiązany jest brać pod uwagę zmiany w stanie faktycznym i prawnym sprawy wpływające na treść orzeczenia. Z tego też powodu w odniesieniu do wniosku o zgodę na ustanowienie służebności obciążającą nieruchomość w C. (księga wieczysta (...)) należało uwzględnić wszczęcie z niej po wydaniu zaskarżonego postanowienia egzekucji i dokonanie zajęcia. Zgodnie bowiem z treścią przepisu art. 930 § 3 kpc obciążenie nieruchomości przez dłużnika po jej zajęciu jest nieważne. Jest rzeczą oczywistą – czego nie trzeba szerzej uzasadniać – że wyrażenie przez Sąd zgody na czynność nieważną z mocy prawa (art. 58 § 1 kc) jest niedopuszczalne.

Wszystkie inne kwestie tracą w takiej sytuacji na znaczeniu (w tym także sugerowana sprzeczność ustaleń faktycznych z treścią zebranego materiału – abstrahując całkowicie od tego, czy do niej w rzeczywistości doszło). W przypadku ustanowienia służebności na nieruchomości w S. (księga wieczysta (...)) Sąd Okręgowy we Włocławku w pełni aprobuje ocenę prawną dokonaną przez Sąd meriti i nie ma potrzeby powielania przedstawionej w uzasadnieniu argumentacji. Wystarczy ograniczyć się do stwierdzenia, że wywody przedstawione w uzasadnieniu apelacji są niezbyt przejrzyste i momentami wewnętrznie sprzeczne.

Wskazuje się przykładowo w niej, że ,,celem ustanowienia tychże służebności jest umożliwienie uprawnionym wykonywania całodobowej opieki nad B. i W. L.” (k. 68), a jednocześnie Sąd a quo miał błędnie przyjąć, że ,,ustanowienie służebności na rzecz E. L., K. Z. (2), K. Z. (1) i W. Z. ma na celu zapewnienie opieki nad B. i W. L. oraz pomoc w opłacaniu rachunków” (k. 67). Skoro E. L. mieszka z rodzicami i na co dzień nimi się opiekuje, a K. Z. (1) (mieszkająca w C.) nie ma żadnych problemów w sprawowaniu opieki nad dziadkami to trudno zrozumieć sens ustanowienia żądanej służebności (we wnioskach wyraźnie wskazano, że to właśnie powody zdrowotne i konieczność opiekowania się schorowanymi rodzicami legły u podstaw ich złożenia).

Trudno przy tym oprzeć się wrażeniu, że rzeczywiste motywy wystąpienia z wnioskami mogły być inne. Przedstawia je E. L. na rozprawie w dniu 4 grudnia 2023r. (sekwencja czasowa 00:28:17 - 00:29:00 protokołu z tej rozprawy) twierdząc, że chodzi o to ,, żeby tych domów nie stracić”, ,,żeby nie doszło do licytacji komorniczych” i ,,żeby utrzymać to, co oni zbudowali”. Wprawdzie nałożenia się długów prowadzące do hipotetycznych licytacji komorniczych wiązała ona w tym miejscu z ewentualnym zaleganiem przez rodziców z płatnościami związanymi z utrzymaniem nieruchomości, ale w późniejszej części wypowiedzi wskazała na zadłużenie matki sięgające setek tysięcy złotych.

Przypomnieć także trzeba, że do nieruchomości w C. już w 2020r. została skierowana egzekucja. W takiej sytuacji nie można tracić z pola widzenia, że obciążenie służebnością osobistą jest skuteczne erga omnes (art. 1000 § 3 kpc), co prowadzi do utrudnienia, a nawet uniemożliwienia egzekucji z nieruchomości. Także i to należy wziąć pod rozwagę dokonując oceny zasadności wniosku o zezwolenie na dokonanie czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu majątkiem osoby ubezwłasnowolnionej poprzez ustanowienie przedmiotowej służebności.

Wzgląd na powyższe potwierdza trafność rozstrzygnięcia Sądu I instancji. Wobec nieskuteczności zarzutów apelacyjnych Sąd Okręgowy we Włocławku na podstawie art. 385 kpc oddalił apelację. O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono w myśl 520 § 1 kpc. SSO Mariusz Nazdrowicz