Appeal dismissed; prosecution time-barred as offense statute of limitations expired before final judgment.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the defendant's appeal against the first-instance judgment for a minor offense. The defendant argued procedural errors and factual mistakes, but the court found the first instance correctly evaluated evidence and facts. The appeal was ultimately rejected because the prosecution's time limit for initiating proceedings had expired before the judgment became final, legally requiring the case to be dropped.
Legislator headnote
AI generatedArt. 45 § 1 kw; Art. 5 § 1 pkt 4 kpw: When the prosecution time limit expires before the judgment becomes final, the proceedings must be dismissed regardless of procedural correctness in the first instance.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Warszawa, dnia 8 maja 2025 r. Sygn. akt VI Ka 115/25
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Michał Bukiewicz Protokolant sądowy Dominika Mroczka bez udziału oskarżyciela publicznego po rozpoznaniu dnia 8 maja 2025 r. sprawy W. R., syna K. i M., ur. (...) we W. obwinionego o wykroczenie z art. 94 § 1 kw na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie z dnia 31 października 2024 r. sygn. akt III W 1201/23 uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 kpw w zw. z art. 45 § 1 kw postępowanie przeciwko obwinionemu W. R. umarza; koszty procesu ponosi Skarb Państwa. VI Ka 115/25
UZASADNIENIE
Apelacja obrońcy obwinionego była niezasadna. Na wstępie należy zaznaczyć, iż w opinii Sądu Okręgowego, Sąd I instancji prawidłowo przeprowadził przewód sądowy, zgodnie z wymogami procedury w sprawach o wykroczenia i nie dopuścił się uchybień, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku niezależnie od granic zaskarżenia, podniesionych zarzutów lub nakazujących jego zmianę. Sąd Okręgowy po dokonaniu wszechstronnej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, zajął stanowisko, iż ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji są prawidłowe, a podniesione przez obwinionego w apelacji zarzuty sprowadzające się obrazy przepisów postępowania przy przeprowadzaniu dowodów oraz błędu w ustaleniach faktycznych stanowią wobec nich wyłącznie bezzasadną polemikę i jawią się jako całkowicie bezpodstawne.
Swoje stanowisko Sąd I instancji w sposób wyczerpujący i zgodny z wymogami art. 424 k.p.k. przedstawił w uzasadnieniu wydanego wyroku, gdzie dokonał oceny całokształtu okoliczności ujawnionych na rozprawie zgodnie z dyspozycją art. 410 k.p.k. ze wskazaniem dowodów, które przyjął za podstawę swych ustaleń. Zawarta tam argumentacja jest logiczna, przekonywująca, pozbawiona błędu i nie przekracza granic swobodnej oceny dowodów określonych w art. 7 k.p.k. Dokonana ocena dowodów nie uchybia też zasadom określonym w art. 4 i 5 k.p.k.
Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu Najwyższego, że dokonanie oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób odmienny od oczekiwań stron procesowych nie stanowi naruszenia przepisów art. 7 i 410 k.p.k. (zob. post. SN z dnia 12 lutego 2016 r., III KK 20/16).Sąd Rejonowy nie uchybił także przepisom dotyczącym wymaganej inicjatywy dowodowej i konieczności wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności sprawy Wniesiona apelacja skutkowała brakiem prawomocności wyroku Sądu I instancji a co za tym idzie trwającym w postępowaniu międzyinstancyjnym biegiem okresu przedawnienia karalności wykroczenia.
Karalność czynu zarzucanego obwinionemu ustała z dniem 23.04.2025r. , co jednoznacznie wynika z ustaleń faktycznych w przedmiocie czasu popełnienia wykroczenia w zestawieniu z analizą treści przepisu art. 45 par 1 kw . Tym samym Sąd Okręgowy, orzekając w dacie 8.05.2025r. , opierając się na przepisach art. 5 par 1 pkt 4 kpw i art. 45 par 1 kw , art. 109 par 2 kpw w zw. z art. 437 par. 2 kpk zobligowany był uchylić zaskarżony wyrok i umorzyć postepowanie przeciwko obwinionemu W. R.. Zgodnie z przepisami art. 632 pkt 2 kpk w zw. z art. 121 kpw koszty procesu w którym umorzono postępowanie ponosi Skarb Państwa i tak też rozstrzygnięto w postępowaniu odwoławczym .