Appeal court vacated evidence deposit liquidation order due to timely claim by defendant for return of documents.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal vacated the lower court's decision to liquidate the evidence deposit and return physical evidence to the defendant. The defendant argued that he had timely requested the return of specific documents related to a connected case, which the lower court failed to consider. The appellate court ruled that the lower court's conclusion regarding the deposit's liquidation was premature because the defendant had validly claimed ownership of the evidence.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o likwidacji niepodjętych depozytów, art. 4 ust. 1 i 2; Art. 230 § 2 k.p.k.: When a party timely requests the return of evidence deposited with the court, the lower court's decision to liquidate the deposit is premature and must be vacated to determine ownership.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
POSTANOWIENIE Dnia 1 października 2018 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący:SSA Przemysław Strach Protokolant:prot. sąd. Anna Rusinek przy udziale Prokuratora Prok. Regionalnej Mariusza Orlickiego po rozpoznaniu w sprawie skazanego W. K. zażalenia obrońcy skazanego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia (...) r., w sprawie o sygn. (...) w przedmiocie likwidacji niepodjętego depozytu na podstawie art. 437 § 1 i 2 k.p.k. p o s t a n o w i ł uchylić zaskarżone postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia (...) r., w sprawie o sygn. (...), odnośnie dowodów rzeczowych: - ujawnionych w wykazie dowodów k. 3536-3536v w poz. od 1 do 15 w postaci: dowodu rejestracyjnego od pojazdu m-ki M. (...) nr rej. (...) nr (...), seria DR/ (...), potwierdzenia zawarcia umowy ubezpieczenia w E. H. na samochód M. (...) nr rej. (...), karty pojazdu seria KP/A. (...) na samochód osobowy M. (...) nr rej. (...), kluczyka od pojazdu m-ki M. z logo m-ki M. koloru srebrno-czarnego, dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy z dnia (...)r., dokumentu z dnia (...) r. dotyczącego pojazdu M. (...), pisma z Urzędu Celnego w B. z dnia (...) r. nr sprawy (...)- (...)- (...), umowy kupna pojazdu M. (...) nr (...) zawartej pomiędzy I.
K. a sprzedającym E. S. z (...) r., druku potwierdzenia odbioru z dnia (...)r. na nazwisko W. K., zaświadczenia VAT-25 z dnia (...) r. dotyczącego uiszczenia podatku przez I. K., decyzję z (...) r. Starostwa Powiatowego w M. dot. czasowej rejestracji pojazdu M. nr rej. (...), kserokopii dokumentów w języku n. dot. samochodu M. (...) na nazwisko E. S., dokumenty dot. tłumaczenia z języka niemieckiego na polski odnośnie zaświadczenia o dopuszczeniu pojazdu do ruchu, samochodu osobowego m-ki M. (...) nr rej. (...) nr (...), i sprawę w tym zakresie przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w K..
UZASADNIENIE
Sad Okręgowy w K., postanowieniem z dnia (...) r., w sprawie o sygn. (...), działając na podstawie art. 4 ust. 1 i art. 9 ust. 2 ustawy z dnia (...) r. o likwidacji niepodjętych depozytów (Dz. U. z 2006 r., Nr 2008, poz. 1537), stwierdził likwidację niepodjętego depozytu i przejście na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych, w tym wymienionych wyżej, ujawnionych w wykazie dowodów k. 3536-3536v w poz. od 1 do 15, wskazując, że wskazane dowody zostały złożone do depozytu sądowego postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia(...) r., sygn. akt (...), z uwagi na powstawanie wątpliwości komu należy je wydać.
Następnie, na okres 6 miesięcy (tj. od (...) r.), na tablicy ogłoszeń Sądu Okręgowego w K., wywieszono wezwanie do odbioru przez osobę uprawnioną ww. dowodów rzeczowych, ogłoszenie w tym przedmiocie zamieszczono również w Biuletynie Informacji Publicznej. Jednakże w terminie 3 lat od wskazanego wezwania nikt nie zgłosił się po odbiór przedmiotowych dowodów rzeczowych. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył obrońca skazanego, podnosząc, że w dniu (...)r. skazany wystąpił do Sądu o zwrot dowodów rzeczowych, przy czym pismo swoje wniósł do Sądu Rejonowego w M., przyjmując, że wymienione dowody zostały tam przekazane w ślad za aktem oskarżenia w kolejnej sprawie, powiązanej ze sprawą (...), przy czym uzyskał tam telefonicznie informację, że dowody mogą zostać mu zwrócone po prawomocnym zakończeniu postępowania.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie okazało się celowe. Skarżący uprawdopodobnił fakt, że skazany zgłosił do Sądu wolę odebrania dowodów rzeczowych złożonych do depozytu sądowego. Treść jego pisma z dnia (...) r. (k. 5076) wskazywała przy tym, że skazany wnosił o zwrot tych samych przedmiotów (dokumentów), co wymienione w zaskarżonym postanowieniu, jak również że zgłoszenia dokonał w terminie, o którym mowa w art. 4 ust 2 ustawy z dnia (...) r. o likwidacji niepodjętych depozytów (Dz. U. z 2006 r., Nr 2008, poz. 1537), to jest w terminie 3 lata od dnia doręczenia wezwania do odbioru uprawnionemu lub wezwania, o którym mowa w art. 6 ust.
5. Pismo z żądaniem zwrotu dowodów skazany złożył w Sądzie Rejonowym w M. w dniu (...) r., zaś doręczenie mu postanowienia z dnia (...) r. o złożeniu dowodów do depozytu wraz z pouczeniem miało miejsce w dniu (...)r. (k. 4681, t. XXIV), natomiast wywieszenie wezwania na tablicy ogłoszeń miało miejsce w okresie od (...) r. (k. 4699, t. XXIV). Jakkolwiek skazany swój wniosek o zwrot dowodów rzeczowych zgłosił do innego Sądu i do innej sprawy, to jednak – jak słusznie zauważył skarżący obrońca – była to sprawa powiązana z postępowaniem Sądu Okręgowego w K. o sygn. (...), a lista dowodów objętych owym wnioskiem była tożsama z listą dowodów złożonych do depozytu sądowego.
W tej sytuacji, konkluzja Sądu I instancji o realizacji w przedmiotowej sprawie warunku likwidacji depozytu, o którym mowa w art. 4 ust. wyżej powołanej ustawy, a którym jest niepodjęcie depozytu przez uprawnionego, mimo upływu terminu do jego odbioru – okazała się przedwczesna. Wobec zgłoszenia przez skazanego woli podjęcia depozytu, a co za tym idzie braku w chwili obecnej podstaw do orzeczenia jego likwidacji, w toku ponownego rozpoznania sprawy, ustalenia wymagać będzie kwestia własności owych dowodów rzeczowych, a to w celu ich ewentualnego zwrócenia osobie uprawnionej (art. 230 § 2 k.p.k.), bądź też – w razie wątpliwości w tym zakresie – ponownego podjęcia decyzji w trybie art. 231 § 1 k.p.k.
Mając na uwadze całokształt poczynionego wywodu, orzeczono jak na wstępie. P. S. Niniejsze postanowienie jest prawomocne i wykonalne z dniem (...) P., dnia (...) Sędzia Sądu Apelacyjnego P. S. Pouczenie Niniejsze postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu