Appeal court dismissed defense's challenge to European Arrest Warrant execution due to lack of new evidence proving innocence.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal in Poznań upheld the lower court's decision to transfer a suspect to Germany for criminal proceedings based on a European Arrest Warrant. The defense argued that new evidence regarding the suspect's brother and payment records should have prevented the transfer, but the court found these arguments irrelevant to the specific legal requirements for refusal. The court ruled that the execution of the warrant does not require verifying the underlying facts of the alleged crime, as such matters are to be examined during the subsequent criminal trial.
Legislator headnote
AI generatedart. 607k § 1 k.p.k.; art. 607l § 1 k.p.k.; art. 607p § 1 pkt 5 k.p.k.; art. 607r k.p.k.: The execution of a European Arrest Warrant for criminal proceedings is not suspended by doubts regarding the facts of the alleged offense, as these must be verified during the trial rather than at the transfer stage.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
POSTANOWIENIE Dnia 26 maja 2023 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Maciej Świergosz Protokolant: st. sekr. sąd. Małgorzata Zwierzchlewska przy udziale Prokuratora Prok. Okręg. del. do Prok. Reg. Macieja Lewandowskiego po rozpoznaniu w sprawie J. G. (1) ( (...) ) ściganego europejskim nakazem aresztowania zażalenia obrońcy ściganego na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia (...) r. w sprawie (...) w przedmiocie przekazania ściganego do R. na podstawie europejskiego nakazu aresztowania na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać zaskarżone postanowienie w mocy.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem, Sąd Okręgowy w K., na podstawie art. 607k § 1 k.p.k., art. 607l § 1 k.p.k. w zw. z art.607t § 1 k.p.k. – przekazał J. G. (2), z terytorium R. do R. – Prokuraturze w W. in der O., na mocy Europejskiego Nakazu Aresztowania wydanego przez Sąd Rejonowy w W. in der O. w dniu (...) r. w sprawie (...) celem przeprowadzenia wobec niego postępowania karnego – z zastrzeżeniem zwrotnego przekazania celem wykonania ewentualnej kary pozbawienia wolności. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył obrońca ściganego – adw. M. Ś. (1), zarzucając rozstrzygnięciu Sądu I instancji naruszenie art. 607p § 1 pkt 5 k.p.k. Podnosząc ten zarzut skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i odmowę wykonania europejskiego nakazu aresztowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do Sądu Okręgowego do ponownego rozpoznania..
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
W ocenie Sądu Apelacyjnego zażalenie obrońcy ściganego okazało się bezzasadne i jako takie nie mogło odnieść zamierzonego skutku. Na wstępie należało jednak poczynić kilka uwag natury formalnej. Skarżący odwołuje się bowiem kilkukrotnie do sprawy brata ściganego - M. G., w tym do wydanego wobec niego przez tut. Sąd Apelacyjny postanowienia z (...) r. w sprawie (...), nie dostrzegając odmiennych układów procesowych porównywanych spraw. Przede wszystkim należy podkreślić, że wydanie w ww. sprawie orzeczenia kasatoryjnego było wynikiem przedłożenia na etapie postępowania odwoławczego materiału dowodowego, poddającego w wątpliwość istnienie podstaw (...).
Tego rodzaju sytuacja nie zachodzi natomiast w przypadku drugiego z braci, którego dotyczy niniejsza sprawa. W tej sytuacji forsowanie analogii nie ma racji bytu. Uwaga ta w pełni odnosi się do dywagacji zawartych w uzasadnieniu pisma z dnia (...) r. Fakt uchylenia (...) wobec M. G. nie ma więc przełożenia na sprawę jego brata, tak jak ujmuje to obrońca. W przypadku bowiem J. G. (1) nie wystąpiła żadna ze wskazanych w art. 607p k.p.k. i art. 607r k.p.k. obligatoryjnych, czy też fakultatywnych przesłanek odmowy wykonania europejskiego nakazu aresztowania, w tym sygnalizowana w wywiedzionym zażaleniu przesłanka z art. 607p § 1 pkt 5 k.p.k.
Sformułowany zarzut i przytoczona na jego poparcie argumentacja obrońcy sprowadza się do kwestionowania prawdopodobieństwa popełnienia przestępstw, za które poszukuje ściganego niemiecki wymiar sprawiedliwości bez wskazania przekonująco na istnienie jakichkolwiek dowodów, które w sposób pewny doprowadziłyby do przekonania, iż ścigany nie mógł dopuścić się zarzucanych mu przestępstw. Skarżący zupełnie dowolnie i w sposób nieuprawniony stara się wykazać, dlaczego tych zarzucanych przestępstw nie dopuścił się ścigany.
Przede wszystkim należy zauważyć, że argumentacja wywiedzionego zażalenia pozostaje w oderwaniu od wyjaśnień złożonych w niniejszej sprawie przez J. G. (1), który zanegował jakikolwiek związek z przedmiotową sprawą, w tym wynajmowanie boksu zarówno przez niego jak i jego brata – „ Nie wynajmowałem nigdy żadnego garażu ani w Niemczech ani w Holandii” (…) „ Brat w tym czasie nie był zresztą na terenie Holandii nie mógł więc wynająć żadnego garażu lub uczestniczyć w handlu czymkolwiek nielegalnym na terenie Holandii” (k. 40).
Tymczasem jego obrońca próbuje przekonać, że boks (w jego opinii nr (...), a nie, jak wskazano w zarzutach, nr 21) był używany przez ściganego tylko tyle, że do przechowywania maszyn i urządzeń. Również w zakresie numeru boksu trudno podzielić zapatrywania skarżącego albowiem na wskazanych w zażaleniu kartach nie sposób dopatrzeć się numeracji boksów, a nadto dokumenty mające rzekomo je zawierać sporządzone są w języku niemieckim. Wbrew kolejnym twierdzeniom skarżącego, znajdujący się w aktach sprawy wydruk konwersacji J.
G. (1) z B. jednoznacznie świadczy o uchybieniu terminowi płatności za boks. Obrońca podważając ten fragment rozmowy zdaje się nie dostrzegać, że na kwestionowanym wydruku widnieje taki sam numer telefonu i adres e-mail, jak podany przez ściąganego w trakcie przesłuchania (k. 38). Nie ulega zatem wątpliwości, że argumentacja wywiedzionego środka zaskarżenia miała wyjątkowo polemiczny charakter, przy czym polemika ta świadczyła również o całkowicie błędnym pojmowaniu przez skarżącego przesłanki z 607p § 1 pkt 5 k.p.k.
Jak wskazuje się bowiem w orzecznictwie weryfikacja podstaw (...), w kontekście bezwzględnej przesłanki z art. 607p § 1 pkt 5 k.p.k., powinna obejmować sprawdzenie czy nie ujawniły się okoliczności, których nie znał sąd państwa wydania europejskiego nakazu aresztowania, a których waga jest na tyle znacząca dla odpowiedzialności karnej ściganego, że sprzeciwiają się one wykonaniu (...) ( vide: postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie II AKz 50/14). Nie chodzi zatem o zgłoszenie jakichkolwiek wątpliwości co do podstaw wydania (...), ale o to, by w świetle materiału dowodowego uzyskanego już po wydaniu i przekazaniu (...) pozostawało oczywiste, że do popełnienia przestępstwa przez osobę ściganą nie doszło ( vide:
S. S. w Komentarz aktualizowany do art. 607k Kodeksu postępowania karnego, Lex 2014). Co do zasady bowiem sąd orzekający w przedmiocie wykonania europejskiego nakazu aresztowania nie jest uprawniony do weryfikacji czy zachodzi uzasadnione przypuszczenie popełnienia przestępstwa przez osobę, której ten nakaz dotyczy, co wynika z faktu, iż mechanizm europejskiego nakazu aresztowania opiera się na wysokim stopniu zaufania w stosunkach między państwami członkowskimi ( vide: uchwała SN z dnia 20.07.2006 r., I KZP 21/06, OSNKW 2006/9/77).
Podnieść też należy, że do (...) nie załącza się akt postępowania z materiałem dowodowym, gdyż państwa członkowskie nie prowadzą kontroli podstawy dowodowej nakazu i to także wtedy, gdy nakaz został wydany w celu przeprowadzenia dopiero postępowania karnego przeciwko osobie ściganej. Na to bowiem wskazują wprost przepisy art. 607k – 607zc k.p.k. Podkreślenia wymagało przy tym, że przekazanie nastąpić ma w celu przeprowadzenia przeciwko ściganemu postępowania karnego. Oznaczało to, że okoliczności czynów zarzuconych J.
G. (1) przez stronę (...), w tym okoliczności, co do których zgłoszono w zażaleniu wątpliwości – podlegać będą dopiero badaniu i dowodzeniu w ramach mającego się toczyć postępowania karnego. Wątpliwości takie nie stanowiły natomiast przesłanki sprzeciwiającej się wykonaniu europejskiego nakazu aresztowania. W świetle powyższych okoliczności, nie znajdując zatem podstaw do wzruszenia zaskarżonego rozstrzygnięcia, Sąd Apelacyjny utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. M. Ś. (2) Pouczenie Niniejsze postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu