Appeal dismissed; prosecutor's dismissal upheld due to inability to identify perpetrator despite witness testimony.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the appeal filed by the victim against the prosecutor's decision to discontinue criminal proceedings. Although the victim argued that the dismissal was premature because the current rector was alive and could identify the perpetrator, the court found that witness testimony confirmed the original document creator had died and the current rector lacked knowledge of the forgery's origin. Consequently, the court ruled that the inability to identify the perpetrator at this stage legally justified the discontinuation of the investigation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 437 § 1 k.p.k.; Art. 322 § 1 k.p.k.: Discontinuation of proceedings is lawful when the perpetrator cannot be identified despite exhaustive investigative actions, even if the suspect is deceased or the current authority lacks relevant knowledge.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II Kp 1547/24 (...) POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2025 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Łukasz Zioła po rozpoznaniu zażalenia M. M. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej (...) w W. z dnia 15 maja 2024 roku o umorzeniu dochodzenia na podstawie art. 437 § 1 kpk postanawia: zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 15 maja 2024 roku wydanym przez prokuratora Prokuratury Rejonowej (...) w W. w dniu 15 maja 2024 roku umorzono dochodzenie w sprawie:
1. podrobienia w nieustalonym bliżej miejscu i czasie, nie później jednak niż w dniu 2 października 2018 r., dokumentu w postaci oświadczenia M. M. z dnia 28 sierpnia 2018 r. o podjęciu zatrudnienia w Wyższej Szkole (...) z siedzibą w L. oraz podstępne wprowadzenie w błąd Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego upoważnionego do wydania uprawnień do prowadzenia kształcenia na poziomie studiów drugiego stopnia poprzez posłużenie się sfałszowanym dokumentem oświadczenia M. M. w celu wyłudzenia poświadczenia nieprawdy w decyzji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego nr (...) z dnia 2 kwietnia 2019 r. nadającej uprawnienie do prowadzenia kształcenia na kierunku (...) na poziomie studiów drugiego stopnia przez Wyższą Szkołę (...) w L. (obecnie Akademię (...) w L.), tj. o czyn z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 272 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, na podstawie art. 322 § 1 k.p.k. wobec niewykrycia sprawcy przestępstwa, 2.
Przetwarzania w dniu 2 października 2018 r. w W. przy ul. (...) w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego danych osobowych M. M. nie będąc do ich przetwarzania uprawnionym, tj. o czyn z art. 107 pkt 1 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych, na podstawie art. 322 § 1 k.p.k. wobec niewykrycia sprawcy przestępstwa. Powyższe postanowienie w ustawowym terminie zaskarżyła M. M., zarzucając naruszenie:
1) art. 322 § 1 k.p.k. poprzez umorzenie postępowania na podstawie fałszywych przesłanek wynikających z przypisania stanu faktycznego ustalonego w innej sprawie dotyczącej innej uczelni do niniejszego postępowania, tj. że sprawcy nie można ustalić wobec śmierci ówczesnego rektora Uczelni sporządzającego dokumentację akredytacyjną, w sytuacji gdy rektorem była i jest E. Ż., która cieszy się dobrym zdrowiem, co doprowadziło do przedwczesnego umorzenia postępowania i wydania postanowienia w wyniku błędu organów ścigania, 2) art. 322 § 2 kpk przez podanie jako przyczyny niewykrycia sprawcy przyczyn, które nie zaistniały w sprawie, 3) art. 233 kpk poprzez umorzenie postępowania mimo niepodjęcia wskazanych przez skarżącą czynności, 4) art. 297 § 1 kpk poprzez niezrealizowanie celów postępowania, wobec omyłkowego umorzenia dochodzenia, w sytuacji gdy uzasadnienie dotyczy stanu faktycznego niepochodzącego z tej sprawy.
Do przedmiotowego zażalenia nie przychylił się prokurator Prokuratury Rejonowej (...) w W. i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie wnosząc o nieuwzględnienie zażalenia i utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia. Sąd zważył, co następuje. Zażalenie pokrzywdzonej nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Prokurator dokonał właściwej oceny treści zawiadomienia. Rozstrzygnięcie wyrażone w postanowieniu o umorzeniu postępowania zostało oparte na prawidłowej i trafnej ocenie karnoprawnej.
Zażalenie okazało się niezasadne w zakresie, w jakim odnosi się ono do postawy umorzenia postępowania wobec niewykrycia sprawcy. Należy bowiem podkreślić, iż podjęte zostały czynności zmierzające do ustalenia ewentualnego sprawcy. Wbrew twierdzeniom skarżącej w toku postępowania przygotowawczego przesłuchano E. Ż.. Z jej zeznań wynika, że sporządzeniem przedmiotowego wniosku zajmował się A. Ż., który zmarł. Świadek nie posiadał wiedzy kto uzyskał oświadczenie skarżącej i w jaki sposób je pozyskał. Świadek zeznał, że uczelnia nie posiada dokumentów dotyczących procesu uzyskania akredytacji, w toku którego miano dołączyć podrobione oświadczenie skarżącej.
Na obecnym zatem etapie brak jest możliwości ustalenia sprawcy tego czynu, co w konsekwencji skutkować musiało umorzeniem postępowania i wpisaniem sprawy do rejestru przestępstw, co nie oznacza, iż sprawa ta nie pozostaje w zainteresowaniu organów ścigania. W przypadku ujawnienia się nowych okoliczności, w tym logowania się telefonu do sieci komórkowej, sprawa podjęta będzie do dalszego prowadzenia. Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia zażalenia, postanowiono jak w części dyspozytywnej. Z tych względów i na mocy przytoczonych wyżej przepisów, zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy.
ZARZĄDZENIE odpis postanowienia doręczyć skarżącej oraz Prokuratorowi wraz z pouczeniem o niezaskarżalności.