Civil court dismisses claim against grant recipient for using funds during pandemic economic crisis.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim against the defendant for breach of contract regarding a pandemic-era subsidy. Although the defendant allegedly failed to properly separate its civil partnership from its sole proprietorship, the court found no intent to defraud or disrupt competition. The decision relied on the principle of good faith, noting that the defendant maintained employment and did not intentionally misrepresent facts in the application.
Legislator headnote
AI generatedArt. 471 k.c.; The court held that a breach of contract claim fails when the defendant's conduct, though formally irregular, was motivated by legitimate economic survival during a crisis and did not involve fraud or harm to public interest.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sąd II instancji ponownie akcentuje, iż zawarcie umowy subwencji nastąpiło w warunkach nadzwyczajnej zmiany stosunków gospodarczych wywołaną pandemią wirusa (...). Od połowy marca 2020 r. szczególnie w branży sklepów stacjonarnych nastąpiło załamanie sprzedaży, któremu zapobiegać miała tzw. Tarcza Finansowa. Pozwana wykorzystała subwencję na cele wskazane w umowie, utrzymała miejsca pracy, a także prowadzoną firmę. Powód nie miał żadnych obiekcji co do wykorzystania przekazanych środków, o czym świadczy decyzja w sprawie zwolnienia z obowiązku zwrotu subwencji finansowej (k. 96).
Pozwana upewniała się na infolinii powoda i u księgowej co do prawidłowości traktowania jej przedsiębiorstwa jako oddzielnego od spółki cywilnej podmiotu na gruncie ubiegania się o subwencję. Jej uchybienie nie doprowadziło do zaburzenia zasad konkurencji, wręcz przeciwnie, utrzymanie zatrudnienia wzmocniło ją, skoro przedmiotem działania spółki cywilnej był zasadniczo rynek inny, niż firmy (...). Pozwana nie wyłudziła dotacji, nie podała intencjonalnie we wniosku danych nieprawdziwych. W tych warunkach, choć formalnie powództwo znajdowałoby uzasadnienie w normie art. 471 k.c., to zasady akceptowalnych i godnych ochrony reguł rzetelnego postępowania w stosunkach społecznych, stały temu na przeszkodzie.