Legislator Case Law & Legislation
V GC 1030/24 AI generated

Court allows partial claim for car repair costs based on insurance policy terms and burden of proof rules.

Case Number V GC 1030/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court partially dismissed the plaintiff's claim for car repair costs, awarding only the difference between the policy-calculated amount and the insurer's payment. The plaintiff argued for the full repair cost, while the insurer insisted on strict adherence to the insurance policy's calculation method. The court ruled that the burden of proof lies with the plaintiff to justify the claim, and the insurer's compliance with the policy terms was sufficient to limit the award.

Legislator headnote

AI generated

Art. 384 § 1 k.c.; Art. 6 k.c.; Art. 805 § 2 pkt 1 k.c.: In insurance disputes, the burden of proof is distributed between parties, and general insurance terms bind the parties, requiring the claimant to prove the validity of their demands while the insurer must prove facts they assert.

Keywords

AI generated
insurance contract dispute burden of proof allocation repair cost calculation civil procedure rules insurance policy terms partial claim allowance costs of litigation

Cited Legislation

AI generated
Art. 384 § 1 k.c.
Po drugie, ogólne warunki umów wiążą strony i stanowią podstawę oceny zasadności roszczeń wynikających z umowy ( art. 384 § 1 k.c. ).
Art. 6 k.c.
Pozwanego obciąża zaś konieczność przeprowadzenia dowodu przytaczanych przez siebie faktów, jeżeli wywodzi z nich skutki prawne ( art. 6 k.c. – ei incumbit probatio, qui dicit ).
Art. 805 § 2 pkt 1 k.c.
W konsekwencji Sąd na podstawie art. 805 § 2 pkt 1 w związku z art.
Art. 481 § 1 k.c.
5 Sąd zasądził od pozwanej odsetki zgodnie z żądaniem, ponieważ było usprawie- dliwione w świetle art. 481 § 1 k.c. i 817 § 1 k.c.
Art. 817 § 1 k.c.
Art. 100 k.p.c.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 100 w związku z art.
Art. 98 § 1 k.p.c.
100 w związku z art. 98 § 1 i 3 oraz art.
Art. 99 k.p.c.
98 § 1 i 3 oraz art. 99, 98 § 1 1 k.p.c.
Art. 353 § 1 k.c.
Strony umowy ubezpieczenia AC działając w granicach swobody umów ( art. 353 1 k.c.
Ustawa z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 października 2024r. Sąd Rejonowy w Toruniu – V Wydział Gospodarczy w składzie: przewodniczący: SSR Maciej J. Naworski protokolant: sekretarz sądowy Irena Serafin po rozpoznaniu dnia 29 października 2024r., w(...) na rozprawie sprawy z powództwa (...)( KRS (...) ) przeciwko (...) S.A. w W. ( KRS (...) ) o zapłatę I. zasądza od pozwanego (...) w (...)na rzecz powoda (...) kwotę 72,07zł ( siedemdziesiąt dwa złote i siedem groszy ) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 30 czerwca 2023r. do dnia zapłaty, II. oddala powództwo w pozostałej części, III. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 1.547,86zł ( tysiąc pięćset czterdzieści siedem złotych i osiemdziesiąt sześć groszy ) z odsetkami w wysokości ustawowych odsetek za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów, IV. nakazuje pobrać od powoda na rzecz(...) kwotę 791,03zł ( siedemset dziewięćdziesiąt jeden złotych i trzy grosze ) tytułem zwrotu części nieopłaconych wydatków, V. nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz (...) kwotę 97,77zł ( dziewięćdziesiąt siedem złotych i siedemdziesiąt siedem gro- szy ) tytułem zwrotu pozostałej części nieopłaconych wydatków.

Sygn. akt (...)

UZASADNIENIE

(...) żądała od (...) (...) 652,84zł z odsetkami. Podniosła, że (...)ubezpieczyła u po-zwanej w zakresie AC samochód marki (...)który został uszkodzony w czasie zdarzenia objętego ryzykiem ubezpieczeniowym. Naprawa kosztowała 3.120,77zł, powódka nabyła roszczenie o od osoby na którą przelała ja uprawniona pozwana zapłaciła 2.467,93zł, co uzasadnia żądanie ( k. 3 – 4 ). Pozwana wniosła o oddalenie powództwa, ponieważ ustaliła wysokość świadczenia zgodnie z ogólnymi warunkami ubezpieczenia ( powoływanymi dalej jako o.w.u. ) a za-płaciła już 2.592,93zł ( 90 – 91 ).

Sąd ustalił, co następuje: W lutym 2023r. (...) i (...)mieli (...) ubezpieczone w zakresie AC (...) Warszawie. Bezsporne. W lutym 2023r. B. należące (...), (...)i (...) zostało uszkodzone w czasie zdarzenia objętego ryzykiem ubezpieczeniowym prze-widzianym umową stron. Bezsporne. (...)zlecili naprawę swojego (...) (...) Bezsporne. Zgodnie z o.w.u. mającymi zastosowanie do umowy zawartej przez (...) i (...)odszkodo-wanie jest ustalane w oparciu o zasady opisane w systemie (...) (...) z uwzględnieniem norm czasowych operacji naprawczych określonych przez producenta pojazdu, średnie ceny usług stosowane przez warsztaty porównywalnej kategorii do wy-konującego naprawę działające na terenie województwa, w którym się on znajduje i ceny części zamiennych podane w wymienionych systemach.

Dowód: polisa k. 89, o.w.u. § 17 pkt 1, k. 105. Naprawa samochodu należącego do (...)i (...) w oparciu o zasady podane w systemie (...) z uwzględnieniem norm czasowych operacji naprawczych określonych przez producenta pojazdu, średnie ceny usług stosowane przez warsztaty porównywalnej kategorii do wykonującego naprawę działające na terenie województwa (...) i ceny części zamiennych podane w wymienionych systemach kosztuje 2390,13zł netto. Dowód: opinia biegłego k. 162. W 2023r. (...) mieli prawo rozliczyć z urzędem skarbowym połowę podatku od towarów i usług.

Bezsporne. W 2023r. (...) przelali roszczenie przeciwko (...). (...), która scedowała je na (...). Bezsporne. (...). zapłaciła (...)w (...)2.467,93zł. Niezaprzeczone.

Sąd zważył, co następuje:

1. Stan faktyczny w znacznej części był bezsporny wobec czego Sąd ustalił go w o- parciu o zgodne oświadczenia stron i art. 230 k.p.c. W pozostałym zakresie Sąd ustalił fakty na podstawie opinii biegłego. Ekspertyza była bowiem jasna, spójna i konkretna a wnioski biegłego logicznie wypływały z przeprowadzonych przez niego wywodów i obliczeń. Dla porządku Sąd stwierdza, że dokumenty złożone do akt nie budziły wątpliwości z fo-rmalnego punktu i nie były podważane.

2. Przed przystąpieniem do zasadniczych rozważań należy podkreślić, że po pierwsze, de lege lata, proces cywilny jest kontradyktoryjny i obowiązuje w nim zasada prawdy formalnej; strony są zatem zobowiązane przeprowadzić postępowania, w tym zwłaszcza dowodowe i ponoszą ryzyko zaniechań i niepowodzeń w tym zakresie. Po drugie, ogólne warunki umów wiążą strony i stanowią podstawę oceny zasadności roszczeń wynikających z umowy ( art. 384 § 1 k.c. ). Po trzecie, w sprawie o odszkodowanie z umowy ubezpieczenia ciężar dowodu spoczywa przede wszystkim na stronie powodowej, która jest zobowiązana wykazać zasadność zgłoszonych pretensji. Pozwanego obciąża zaś konieczność przeprowadzenia dowodu przytaczanych przez siebie faktów, jeżeli wywodzi z nich skutki prawne ( art. 6 k.c. – ei incumbit probatio, qui dicit ). W rezultacie onus probandi rozkłada się na obie strony.

3. Spór dotyczył kosztu naprawy samochodu wobec czego Sąd oparł się na wnios-kach biegłego. Rację miała przy tym pozwana podnosząc, że o.w.u. określają wiążąco sposób obliczenia wysokości świadczenia zakładu ubezpieczeń, w oderwaniu od rzeczy-wistych kosztów naprawy samochodu. Strony umowy ubezpieczenia AC działając w granicach swobody umów ( art. 353 1 k.c. ) mają prawo dokonać tego typu ustaleń; muszą je jednak potem respektować. Oceny zgłoszonego roszczenia należało zatem do-konać przez pryzmat umowy stron, a więc w szczególności o.w.u. Ich treść i znaczenie nie budziła zaś kontrowersji.

4. W konsekwencji Sąd na podstawie art. 805 § 2 pkt 1 w związku z art. 384 k.c. za-sądził od pozwanej na rzecz powódki 72,07zł ( 2.390,13zł kosztu naprawy netto obli-czone przez biegłego plus 274,87zł połowy stawki podatku od towarów i usług minus 2.467,93zł już spełnionego świadczenia ) i oddalił powództwo w pozostałej części. Wysokość spełnionego świadczenia Sąd ustalił w oparciu o oświadczenie powódki; doszło bowiem w tym zakresie do sporu a pozwana nie udowodniła swojego stanowiska. Na niej zaś spoczywał onus probandi a jest jasne, że dowodem zapłaty nie jest oświadczenie o ustaleniu odszkodowania lecz dowód zapłaty. Takiego pozwana zaś nie przedstawiła. 5 Sąd zasądził od pozwanej odsetki zgodnie z żądaniem, ponieważ było usprawie- dliwione w świetle art. 481 § 1 k.c. i 817 § 1 k.c.

6. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 100 w związku z art. 98 § 1 i 3 oraz art. 99, 98 § 1 1 k.p.c. przyjmując, że powódka wygrała sprawę w 11 setnych ( 73zł w stosunku do 653zł ) a pozwana w 89 setnych, celowe koszty dochodzenia roszczenia wyniosły 387zł i obejmowały 100zł opłaty od pozwu, 17zł podatku od pełnomocnictwa, 270zł wynagrodzenia pełnomocnika a na celowe koszty obrony w łącznej wysokości 1.787zł złożyły się 17zł podatku od pełnomocnictwa, 270zł wynagrodzenia pełnomocnika i 1.500zł wydatków. Powódce należał się więc zwrot 42,57zł ( 11 setnych z 387 ) a pozwanej 1.590,43zł ( 89 setnych z 1.787 ); na jej korzyść przypadała zatem różnica w wysokości 1.547,86zł ( 1.590,43 odjąć 42,57zł ).

7. Na podstawie art. 113 ustawy z dnia z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych ( tekst j. (...) Sąd nakazał pobrać od stron w stosunku w jakim uległy w sprawie 888,80zł nieopłaconych wydatków ( 2.388,80zł wynagrodzenia biegłego odjąć 1.500zł zaliczki ); na powódkę przypadało z niej 791,03zł a na pozwaną 97,77zł.