Court dismisses consumer loan claim due to lack of original contract and failure to prove authority.

Sygn. akt: I C 176/24

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 listopada 2024 roku Sąd Rejonowy w Głubczycach I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Kamil Nowecki Protokolant: starszy sekretarz sądowy Monika Bliźnicka po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2024 roku sprawy z powództwa (...) Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Wierzytelności z siedzibą w G. przeciwko M. P. o zapłatę oddala powództwo. Sygn. akt I C 176/24

UZASADNIENIE

Powód (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Wierzytelności w G. pozwem wniesionym do tut. Sądu 24 czerwca 2024 roku domagał się zasądzenia od M. P. kwoty 3.032,05 zł wraz z odsetkami oraz zasądzenia kosztów procesu według norm przepisanych. W piśmie procesowym z 22 października 2024 roku powód powołał się na pełnomocnictwa dla P. P. (1) i B. G. z Kancelarii (...) oraz wpis w KRS. Powód dołączył również poświadczony za zgodność z oryginałem wyciąg z ksiąg funduszu. W uzasadnieniu powód wskazał, że roszczenie wynika z umowy pożyczki w formie karty przedpłaconej.

Nakazem zapłaty z 25 września 2024 roku referendarz sądowy orzekł zgodnie z żądaniem pozwu. W uzasadnionym terminie pozwany wniósł sprzeciw, wnosząc o oddalenie powództwa w całości. Podniósł, że jest osobą niepełnosprawną i pobiera rentę. Pismem z 27 listopada 2024 roku pozwany sprecyzował zarzuty podnosząc zarzut przedawnienia, nie otrzymał dokumentów związanych z umową pożyczki przy jej podpisywaniu, nie korzystał ze środków przedmiotowej pożyczki i powinny one wrócić do wierzyciela. Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 22 grudnia 2020 roku M. P. zawarł z (...) w P. umowę pożyczki nr (...). W ramach pożyczki otrzymał kartę ze środkami w kwocie 1.772,00 zł. Łączne zobowiązanie do spłaty wyniosło 2.415,48 zł. Dowód: wydruk k. 36-44 W dniu 15 lutego 2022 roku doszło do sprzedaży wierzytelności przysługującej (...) w P. od M. P. z umowy pożyczki nr (...) na rzecz Kancelarii (...) Dowód: umowa cesji k. 11-47 Z pisma informacyjnego z 6 kwietnia 2022 roku wynika, że w przedmiotowej sprawie zostało już wydane rozstrzygnięcie pod sygnaturą I Nc 589/21 co do kwoty 2.646,21 zł.

Dowód: oświadczenie powoda k. 56

Sąd zważył co następuje

Powództwo w niniejszej sprawie nie zasługiwało na uwzględnienie. Podstawę prawną powództwa stanowiły art. 720 k.c. w zw. z art. 3 ustawy z dnia 12 maja 2011r. o kredycie konsumenckim (tekst jednolity Dz.U. z 2022 r. poz. 246). W myśl art. 720 § 1 k.c. przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Stosownie zaś do treści art. 3 ust. 1 ustawy o kredycie konsumenckim przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się umowę o kredyt w wysokości nie większej niż 255 550 zł albo równowartość tej kwoty w walucie innej niż waluta polska, który kredytodawca w zakresie swojej działalności udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia konsumentowi, zaś w myśl ust. 2 pkt 1 za umowę o kredyt konsumencki uważa się w szczególności umowę pożyczki. W ocenie Sądu powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 366 k.p.c. wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku z podstawą sporu stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia, a ponadto tylko między tymi samymi stronami.

W piśmie z 6 kwietnia 2022 roku powód w piśmie od pozwanego wskazał, że jego roszczenie wynika z orzeczenia sądowego w sprawie I Nc 589/21 w zakresie kwoty 2.646,01 zł. Powyższe orzeczenie nie zostało dołączone do pozwu. Ponadto powód nie załączył KRS dla Kancelarii (...), tym samym nie wykazał umocowania osób działających w jej imieniu. Zważyć należy również, że umowa pożyczki nie została złożona w oryginale oraz odpisie a także nie odniesiono się do zarzutów pozwanego, jakoby nie korzystał z przedmiotowej karty, a zatem środki z niej wróciły do poprzednika prawnego powoda.

Tym samym materiał dowodowy zaoferowany przez powoda budzi daleko idące wątpliwości i nie pozwala na ocenę zasadności roszczenia. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak na wstępie.