Legislator Case Law & Legislation
I C 139/22 AI generated

Civil court dismisses eviction claim against tenant when plaintiff fails to prove possession of the property.

Case Number I C 139/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The civil court dismissed the municipality's eviction lawsuit against the defendant, ruling that the plaintiff failed to prove the defendant possessed or controlled the residential unit. Although the defendant was registered at the address, police records and a court bailiff's report confirmed the property was vacant and unused for over a year. The court held that mere registration does not establish possession, and since the plaintiff could not demonstrate the defendant's current control, the claim under Article 222 of the Civil Code was unfounded.

Legislator headnote

AI generated

Art. 222 § 1 k.c.; Art. 98 k.p.c.: A plaintiff must prove the defendant's actual possession or control of the property to justify an eviction claim; administrative registration alone does not create a presumption of possession, and abandonment of the premises negates the requirement for diligent acts by the alleged possessor.

Keywords

AI generated
eviction lawsuit proof of possession administrative registration vacant property Civil Code Art. 222 court costs allocation factual control

Cited Legislation

AI generated
Art. 222 § 1 k.c.
Kwalifikacja prawna Powód nie udowodnił, że pozwana włada lokalem, stąd powództwo uznano za bezzasadne w świetle art. 222 § 1 k.c. ( punkt I.
Art. 98 k.p.c.
sentencji kosztami procesu obciążono przegrywającego powoda, uznając je za poniesione (art. 98 k.p.c.).
art. 6 k.c
Ocena dowodów Strona powodowa nie udowodniła (art. 6 k.c.), że pozwana przebywa w przedmiotowym lokalu bądź nim włada w inny sposób, w każdym razie na datę zamknięcia rozprawy, bo wcześniejszy stan władania lokalem może mieć jedynie znaczenie historyczne.
art. 222 § 1 k.c
Kwalifikacja prawna Powód nie udowodnił, że pozwana włada lokalem, stąd powództwo uznano za bezzasadne w świetle art. 222 § 1 k.c.
art. 98 k.p.c
sentencji kosztami procesu obciążono przegrywającego powoda, uznając je za poniesione (art. 98 k.p.c.).
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 139/22

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 stycznia 2024 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:Przewodniczący: sędzia Tadeusz Kotuk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 stycznia 2024 r. w G. sprawy z powództwa Gminy M. G. przeciwko A. Ł. o eksmisję I. oddala powództwo; II. kosztami procesu obciąża powódkę, uznając je za poniesione. Sygn. akt I C 139/22

UZASADNIENIE

Stan faktyczny Lokal mieszkalny przy ul. (...) w G. jest własnością Gminy M. G.. Okoliczność niesporna Brak dowodów na okoliczność tego, że lokalem tym włada (lub w nim zamieszkuje) A. Ł.. Ocena dowodów Strona powodowa nie udowodniła (art. 6 k.c.), że pozwana przebywa w przedmiotowym lokalu bądź nim włada w inny sposób, w każdym razie na datę zamknięcia rozprawy, bo wcześniejszy stan władania lokalem może mieć jedynie znaczenie historyczne. Karty 18-20 nie wymieniają imiennie żadnej osoby o „wątpliwej reputacji”, która miałaby stać za organizowaniem w lokalu „imprez”.

Nie wiadomo, kto to był (lub byli). Komornik sądowy w maju 2022 r. ustalił, że pozwana nie przebywa w tym lokalu już od około pół roku (k. 49). W marcu 2023 r. Policja ustaliła, że lokal jest „wyłączony z eksploatacji” i „nie jest zamieszkany” (k. 88). Z informacji Komendanta Morskiego Oddziału Straży Granicznej wynika, że ostatni zarejestrowany wpis dotyczący pozwanej miał miejsce we wrześniu 2021 r. na lotnisku w G.-R. (kierunek: WYJAZD, k. 90). Należy przypomnieć, że pozew został złożony w marcu 2022 r. Reasumując, nic nie wskazuje na to, aby pozwana – poza samym faktem zameldowania – w jakikolwiek sposób władała lokalem – wyłączonym obecnie w ogóle z eskploatacji.

Kwalifikacja prawna Powód nie udowodnił, że pozwana włada lokalem, stąd powództwo uznano za bezzasadne w świetle art. 222 § 1 k.c. ( punkt I. sentencji). Meldunek administracyjny nie kreuje domniemania faktu władania cudzą rzeczą, co jest oczywiste. Zresztą, w świetle treści omówionej wyżej dokumentacji takie domniemanie jest wykluczone. Zakończenie władania rzeczą może nastąpić także poprzez jej porzucenie (opuszczenie lokalu) lub w inny sposób ( per facta concludentia), w szczególności przez osobę, która w ogóle nie miała uprawnienia do władania nią.

Trudno od takiej osoby oczekiwać aktów staranności oczekiwanych przez powoda. Koszty procesu W punkcie II. sentencji kosztami procesu obciążono przegrywającego powoda, uznając je za poniesione (art. 98 k.p.c.).