Court corrects a clerical error in a ruling dismissing a compensation claim for historical police violence.
Legislator summary
AI generatedThe court ordered a correction of a clerical error in a previous ruling that had dismissed a compensation claim. The plaintiff, J. M., sought damages for injuries sustained in 1982 by Polish security services during his internment, but the original decision incorrectly listed his name. The court determined the mistake was a clear clerical error evident from the case files and corrected the document accordingly.
Legislator headnote
AI generatedart. 105 § 1 i 2 k.p.k.: A court may correct a clear clerical error in its own judgment or ruling ex officio when the error is evident from the case files and does not affect the substance of the decision.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV Ko 686/24 POSTANOWIENIE Dnia 12 września 2024 r. Sąd Okręgowy w Lublinie w IV Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia SO Monika Komsta bez udziału stron po rozpoznaniu sprawy J. M. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej z urzędu na podstawie art. 105 § 1 i 2 kpk p o s t a n a w i a sprostować oczywistą omyłkę pisarską zawartą w postanowieniu Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 10 września 2024 r. w ten sposób, że na stronie 3 postanowienia, w wersie 14 od góry w miejsce błędnie wskazanego imienia wnioskodawcy tj. (...) wpisać prawidłowo: (...).
UZASADNIENIE
Powołanym wyżej orzeczeniem, Sąd Okręgowy w Lublinie umorzył postępowanie w przedmiocie zadośćuczynienia za krzywdę doznaną przez J. M. w wyniku pobicia go w dniu 14 sierpnia 1982 r. przez funkcjonariuszy Służby Więziennej w trakcie jego izolacji w Zakładzie Karnym w K., w toku wykonywania decyzji o internowaniu wydanej przez Komendanta Wojewódzkiego Milicji Obywatelskiej w L. z dnia 10 maja 1982 r. Na skutek oczywistej omyłki pisarskiej na stronie 3 postanowienia, w wersie 14 od góry omyłkowo wpisano imię wnioskodawcy jako (...), kiedy prawidłowo winno być (...). Prawidłowe dane wynikają z akt sprawy, w szczególności wniosku o zasądzenie zadośćuczynienia (k. 5-7v), jak również protokołu przesłuchania świadka, jak też pozostałej części przedmiotowego postanowienia, w tym jego sentencji (k. 10v-14v). Powyższe zaistniało w fazie sporządzania orzeczenia, a nie budzi wątpliwości, że jest skutkiem oczywistej omyłki pisarskiej, zatem należało orzec o sprostowaniu postanowienia. Mając powyższe na względzie orzeczono jak na wstępie.