Legislator Case Law & Legislation
II Ca 1470/23 AI generated

Court dismissed appeal where plaintiff failed to prove assignment due to unauthenticated document excerpts.

Case Number II Ca 1470/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the plaintiff's appeal, upholding the lower court's decision to reject the claim for payment. The plaintiff failed to prove the validity of the assignment contract because the submitted document excerpts were not authenticated by a notary, as required by law. Consequently, the court ruled that the plaintiff lacked standing to pursue the claim, resulting in the dismissal of the appeal and an order for the plaintiff to bear the costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 96 pkt 2 Prawa o notariacie; Art. 385 k.p.c.: A document excerpt purporting to be part of a legal instrument must be authenticated by a notary to ensure its content does not distort the original; failure to provide such authentication renders the document insufficient to prove the underlying legal relationship.

Keywords

AI generated
assignment of claims document authentication notary public requirement lack of standing appellate dismissal evidence admissibility legal standing

Cited Legislation

AI generated
Art. 96 pkt 2 Prawa o notariacie
Istota czynności poświadczenia określonego w art. 96 pkt 2 Prawa o notariacie polega na potwierdzeniu, że wyciąg jest zgodny z okazanym notariuszowi dokumentem pod względem treściowym.
Art. 385 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze, uznając, że powód nie wykazał swej legitymacji czynnej w tym procesie, apelacja powoda podlegała oddaleniu jako bezzasadna na podstawie art. 385 k.p.c. (punkt 1.
Art. 98 § 1 k.p.c.
sentencji wyroku na podstawie art. 98 § 1 i § 1 1 k.p.c., obciążając nimi w całości powoda, jako stronę przegrywającą proces w instancji odwoławczej.
§ 1 1 k.p.c.
98 § 1 i § 1 1 k.p.c., obciążając nimi w całości powoda, jako stronę przegrywającą proces w instancji odwoławczej.
§ 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie
Art. 208 § 1 pkt 4 k.p.c
Art. 208 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 227 k.p.c
Art. 233 § 1 k.p.c
Art. 213 § 2 k.p.c
Art. 213 § 2 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, że wpłaty pozwanego nie stanowią uznania roszczenia co do zasady, jak i wysokości.
Art. 232 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
Dariusz Celiński, komentarz praktyczny ABC do art. 96 Prawa o notariacie
Dariusz Celiński, komentarz praktyczny ABC do art. 96 Prawa o notariacie, system informacji prawnej LEX).
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 sierpnia 2024 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: sędzia Małgorzata Radomska-Stęplewska po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2024 r. w Poznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w G. przeciwko S. G. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 30 maja 2023 roku sygn. akt I C 1893/22 1. oddala apelację;

2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym kwotę 1.800 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia rozstrzygającego o kosztach postępowania apelacyjnego do dnia zapłaty. Małgorzata Radomska-Stęplewska

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z 30 maja 2023 r. Sąd Rejonowy Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu w sprawie z powództwa (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w G. przeciwko S. G. o zapłatę:

1. oddalił powództwo;

2. zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 3617 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 3600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Z powyższym rozstrzygnięciem w całości nie zgodził się powód, wnosząc apelację i zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie:

1. Art. 208 § 1 pkt 4 k.p.c. oraz art. 227 k.p.c. przez ich niezastosowanie przy powziętych wątpliwościach co do podstawy stosunku umownego łączącego pozwanego z wierzycielem pierwotnym, będącego przedmiotem niniejszego postępowania oraz dowodów przedłożonych do akt sprawy i niezobowiązanie powoda do złożenia wyjaśnień, a zamiast tego arbitralne uznanie, że złożone przez powoda dokumenty są niewystarczające do wykazania skutecznego zawarcia umowy pierwotnej i późniejszej umowy oraz aneksu, stanowiących odzwierciedlenie zmiany parametrów umowy pierwotnej.

2. Art. 233 § 1 k.p.c. poprzez nieprawidłowe przeprowadzenie postępowania dowodowego przejawiające się w nierozważeniu w sposób wszechstronny dowodów przedstawionych przez powoda i tym samym wyprowadzenie z materiału dowodowego wniosków z nim sprzecznych, a mianowicie takich, że powód nie udowodnił podstawy istnienia roszczenia, gdyż przedłożył do akt sprawy Umowy pożyczki odnawialnej o tym samym numerze z różnych dat, podczas gdy powód dochodzone roszczenie opiera na Umowie pożyczki odnawialnej nr (...) z dnia 15 czerwca 2018 r., zaś pozostałe wydruki, tj. Umowa pożyczki odnawialnej datowana na 5 lipca 2018 r. oraz Aneks do Umowy z dnia 17 listopada 2018 r. stanowią jedynie odzwierciedlenie zmiany parametrów umowy pierwotnej, poprzez zmianę wysokości przyznanego limitu.

3. Art. 233 § 1 k.p.c. poprzez nieprawidłowe przeprowadzenie postępowania dowodowego przejawiające się w nierozważeniu w sposób wszechstronny dowodów przedstawionych przez powoda i tym samym wyprowadzenie z materiału dowodowego wniosków z nim sprzecznych, a mianowicie takich, że powód nie udowodnił skutecznego zawarcia umowy, podczas gdy okoliczności te zostały należycie wykazane przez powoda przedłożonymi do akt sprawy dokumentami.

4. Art. 208 § 1 pkt 4 k.p.c. oraz art. 227 k.p.c. przez ich niezastosowanie przy powziętych wątpliwościach co do powiązania potwierdzeń wypłaty środków z dnia 5 lipca 2018 r. (w wysokości 3500 zł) oraz z dnia 29 czerwca 2019 r. (w wysokości 3000 zł) z przedmiotową umową i niezobowiązanie powoda do złożenia wyjaśnień, a zamiast tego arbitralne uznanie, że złożone przez powoda potwierdzenia wpłat nie dotyczą przedmiotowej umowy.

5. Art. 213 § 2 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, że wpłaty pozwanego nie stanowią uznania roszczenia co do zasady, jak i wysokości.

6. Art. 233 § 1 k.p.c. poprzez nieprawidłowe przeprowadzenie postępowania dowodowego przejawiające się w nierozważeniu w sposób wszechstronny dowodów przedstawionych przez powoda i tym samym wyprowadzenie z materiału dowodowego wniosków z nim sprzecznych, a mianowicie takich, że powód nie wykazał roszczenia w pełnej wysokości w części dotyczącej odsetek, podczas gdy okoliczności te zostały należycie wykazane przez powoda przedłożonymi do akt sprawy dokumentami.

7. Art. 233 § 1 k.p.c. poprzez nieprawidłowe przeprowadzenie postępowania dowodowego przejawiające się w nierozważeniu w sposób wszechstronny dowodów przedstawionych przez powoda i tym samym, wyprowadzenie z materiału dowodowego wniosków z nim sprzecznych, a mianowicie takich, że powód nie wykazał sposobu wyliczenia odsetek dochodzonym pozwem, podczas gdy powód w pozwie wskazał części składowe roszczenia, a także okres naliczania należności odsetkowej, ponadto w piśmie z dnia 23 marca 2023 r. powód wskazał sposób i okres naliczania odsetek, zaś do pisma przedłożył wydruk z kalkulatora odsetek.

8. Art. 232 k.p.c. poprzez nieuprawnione uznanie, że powód nie przedłożył w niniejszym postępowaniu dowodów, które wykazywałyby fakt nabycia przez niego konkretnej wierzytelności wobec pozwanego, co skutkowało ustaleniem, że powodowi nie przysługuje w sprawie legitymacja procesowa czynna, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy daje podstawy do poczynienia ustaleń odmiennych, a to że powód nabył od wierzyciela pierwotnego oznaczoną wierzytelność, przysługującą mu wobec pozwanego na podstawie Umowy pożyczki odnawialnej nr (...) z dnia 15 czerwca 2018 r., a więc tym samym również zmieniających jej parametry: Umowy pożyczki odnawialnej datowana na 5 lipca 2018 r. oraz Aneksu do Umowy z dnia 17 listopada 2018 r.

9. Art. 233 § 1 k.p.c. poprzez nieprawidłowe przeprowadzenie postępowania dowodowego przejawiające się w nierozważeniu w sposób wszechstronny dowodów przedstawionych przez powoda i tym samym wyprowadzenie z materiału dowodowego wniosków z nim sprzecznych, a mianowicie takich, że powód nie udowodnił, iż dochodzona wierzytelność została skutecznie przeniesiona na powoda, podczas gdy okoliczności te zostały należycie wykazane przez powoda przedłożonymi do akt sprawy dokumentami, a co potwierdza już samo dysponowanie przez powoda dokumentami pożyczki oraz danymi pozwanego. Mając powyższe na uwadze powód wniósł o:

1. zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez zasądzenie roszczenia od pozwanego na rzecz powoda, zgodnie z żądaniem pozwu kwoty 13 867,75 zł oraz zasądzenie na rzecz strony powodowej kosztów procesu za I instancję, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych;

2. zasądzenie od pozwanego na rzecz strony powodowej kosztów postępowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych;

3. z bardzo daleko idącej ostrożności na wypadek uznania przez Sąd, że Sąd Rejonowy nie rozpoznał istoty sprawy lub, że zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania, pozostawiając przy tym sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego według norm przepisanych. W odpowiedzi na apelację powoda, strona pozwana wniosła o jej oddalenie oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja powoda nie zasługiwała na uwzględnienie. Niniejsza sprawa podlegała rozpoznaniu w trybie uproszonym, w związku z czym na podstawie art. 505 13 § 2 k.p.c. Sąd Okręgowy ograniczył uzasadnienie wyroku do wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa. Sąd Okręgowy podzielił ustalenia Sądu Rejonowego dotyczące niewykazania przez powoda jego legitymacji czynnej w tym procesie. W ocenie Sądu Okręgowego z przedłożonych przez powoda dokumentów nie wynika, aby wierzytelność objęta pozwem (wynikająca z umowy pożyczki nr (...) z 15 czerwca 2018 r.) została przez powoda nabyta w drodze umowy przelewu wierzytelności z 2 sierpnia 2021 r.

Na potwierdzenie nabycia przedmiotowej wierzytelności powód przedłożył: umowę przelewu wierzytelności z 2 sierpnia 2021 roku (k. 12-18), wydruki z KRS i pełnomocnictwa dla osób reprezentujących strony tej umowy ( k. 19-27), oświadczenie zbywcy o zapłacie ceny wynikającej z umowy cesji (k. 28), zawiadomienie o przelewie wierzytelności skierowane do pozwanego (k. 120-122), wyciąg z elektronicznej wersji załącznika do umowy sekurytyzacji z dnia 2.08.2021 r. (k.

31) oraz załącznik nr 3 do umowy przelewu wierzytelności z 2 sierpnia 2021 r. – wykaz wierzytelności - w wersji tradycyjnej (k.157). Wyżej wymienione dokumenty okazały się jednak w ocenie Sądu Okręgowego niewystarczające do uznania, że powód skutecznie nabył dochodzoną pozwem wierzytelność względem pozwanego. Integralną częścią umowy cesji w zakresie jej przedmiotu był załącznik w postaci listy (wykazu) wierzytelności objętych umową. Przedłożony do akt sprawy wyciąg z elektronicznej wersji listy wierzytelności (k.

31) opisany jest jako „wyciąg z załącznika do umowy sekurytyzacji z dnia 2 sierpnia 2021 r.” został złożony jedynie w formie niepodpisanego przez nikogo wydruku, nie został też potwierdzony za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika powoda. Również przedłożony do akt sprawy przez powoda załącznik nr 3 do umowy przelewu wierzytelności z 2 sierpnia 2021 r. – wykaz wierzytelności w wersji tradycyjnej (k.157) nie został potwierdzony za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika powoda, mimo, że dokumenty te i wydruki były kwestionowane przez pozwanego zarówno w odpowiedzi na apelację, jak i w piśmie procesowym z dnia 23 lutego 2023 r.

Nadto podnieść trzeba, że do akt sprawy przedłożono umowę przelewu wierzytelności z 2 sierpnia 2021 r. ( k.12-17) w wersji niepełnej - brakuje 3-4 strony umowy, zakryto strony 5-7, 9-10, a więc przedstawiono jedynie wyciąg z tego dokumentu. Podkreślić trzeba, że radca prawny będący pełnomocnikiem strony nie jest uprawniony do potwierdzania za zgodność z oryginałem wyciągów z dokumentów. Zarówno radca prawny, jak i adwokat mają prawo sporządzania poświadczeń tylko odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem.

Skoro w niniejszej sprawie mamy do czynienia niewątpliwie z wyciągami z dokumentów (umowy przelewu wierzytelności i jej załącznika), zgodnie z artykułem 96 pkt 2 Prawa o notariacie, ich zgodność z okazanym dokumentem może poświadczyć jedynie notariusz. Wynika to z faktu, że to notariusz jako osoba zaufania publicznego czuwa nad tym, aby nie dopuścić do zniekształcenia sensu dokumentu, gdyż pominięcie pewnych fragmentów treści dokumentu może wprowadzić osoby trzecie w błąd co do jego znaczenia. Ocena, jakie elementy dokumentu musi zawierać wyciąg, aby nie prowadziło to do zniekształcenia jego treści, należy do notariusza.

Istota czynności poświadczenia określonego w art. 96 pkt 2 Prawa o notariacie polega na potwierdzeniu, że wyciąg jest zgodny z okazanym notariuszowi dokumentem pod względem treściowym. Notariusz zamieszcza na wyciągu tzw. „klauzulę poświadczeniową” stwierdzającą tę zgodność, w brzmieniu: „poświadczam zgodność tego wyciągu z częścią okazanego mi w lokalu kancelarii dokumentu.” ( por. Dariusz Celiński, komentarz praktyczny ABC do art. 96 Prawa o notariacie, system informacji prawnej LEX). Mając powyższe na uwadze, uznając, że powód nie wykazał swej legitymacji czynnej w tym procesie, apelacja powoda podlegała oddaleniu jako bezzasadna na podstawie art. 385 k.p.c. (punkt 1. sentencji wyroku).

O kosztach postępowania apelacyjnego Sąd Okręgowy orzekł w punkcie 2. sentencji wyroku na podstawie art. 98 § 1 i § 1 1 k.p.c., obciążając nimi w całości powoda, jako stronę przegrywającą proces w instancji odwoławczej. Na koszty wywołane apelacją powoda składa się wynagrodzenie pełnomocnika pozwanego ustalone na kwotę 1.800 zł, zgodnie z § 2 pkt 5 w związku z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie. Małgorzata Radomska-Stęplewska