Court finds defendant guilty of malicious harassment, disturbance, and property damage, sentencing him to community service and restitution.
Legislator summary
AI generatedThe court convicted the defendant of malicious harassment, disturbance of peace, and property damage based on credible witness testimony and physical evidence. Although the defendant denied the charges, claiming a dispute over property access, the court rejected his explanations as illogical and inconsistent with the facts. Consequently, the defendant was sentenced to one month of community service, ordered to pay for the damaged property, and made to cover legal costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 107, Art. 51 § 1, Art. 124 § 1 of the Code on Administrative Offences; The court may convict a defendant of malicious harassment and disturbance of peace when their actions, proven by consistent evidence, demonstrate a clear intent to annoy victims, even if the defendant disputes the underlying property dispute.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II K 221/24
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 października 2024 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Protokolant: Oskarżyciel sędzia Tomasz Hausman stażysta Agata Troczyńska --- po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2024 r. sprawy K. S. s. K. i M. z d. J., ur. (...) PESEL: (...) oskarżonego o to, że:
1. W okresie od dnia 04 grudnia 2023 r. do dnia 05 lutego 2024 r. w miejscowości B. na ulicy (...) w celu dokuczenia złośliwie niepokoił M. Ś. (1), W. Ś. (1) oraz S. Ś. (1) poprzez pozostawienie otwartej bramy posesji, demontaż i zastawienie bramy posesji, parkowanie własnego pojazdu mechanicznego przed drzwiami posesji pokrzywdzonych, przestawianie pojemników na odpady komunalne przy posesji pokrzywdzonych raz poprzez przemieszczanie się w podanym czasie w miejscowości B. i w G. własnym pojazdem mechanicznym za pojazdem, którym przemieszczają się pokrzywdzeni tj. o czyn z art. 107 kw 2.
W okresie od dnia 04 grudnia 2023 r. do dnia 05 lutego 2024 r. w miejscowości B. na ulicy (...) na terenie posesji (...) zakłócał porządek oraz spokój M. Ś. (1), W. Ś. (1) i S. Ś. (1), poprzez krzyki, awanturowanie się używanie słów nieprzyzwoitych tj. o czyn z art. 51 §1 kw 3. W dniach 07 grudnia 2023 r. około godz. 08:04 i 23 grudnia 2023 r. około godz. 12:29 w miejscowości B. na ulicy (...) na terenie posesji nr (...) dokonał uszkodzenia lampek ogrodowych poprzez rzucenie w nie przedmiotami co spowodowało stratę w łącznej kwocie 99,98 zł na szkodę M.
Ś. (1) i W. Ś. (1), tj. o czyn z art. 124 §1 kw orzekł:
1. Obwinionego K. S. uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów zabronionych, tj. wykroczenia z art. 107 kw, art. 51 § 1 kw, art. 124 § 1 kw i za to, na podstawie art. 124 § 1 kw w zw. z art. 9 § 1 kw wymierza mu karę 1 (jednego) miesiąca ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin.
2. Na podstawie art. 124 § 4 kw orzeka wobec obwinionego obowiązek zapłaty na rzecz pokrzywdzonych uprawnionych solidarnie kwoty 99,98 zł (dziewięćdziesiąt dziewięć złotych dziewięćdziesiąt osiem groszy) tytułem zwrotu równowartości wyrządzonej szkody;
3. Zasądza od obwinionego na rzecz każdego z oskarżycieli posiłkowych kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt ) tytułem poniesionych kosztów zastępstwa procesowego.
4. Zwalnia obwinionego od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, a powstałymi wydatkami obciąża Skarb Państwa. II W 221/24
UZASADNIENIE
Obwiniony K. S. mieszka przy ul. (...) w B. pod G.. Jego sąsiadami są W. Ś. (1), M. Ś. (1) i S. Ś. (1) mieszkający pod adresem O. 99a. Między sąsiadami istnieje konflikt dotyczący drogi dojazdowej do obu posesji. W sądzie toczy się sprawa o zniesienie współwłasności drogi. Obwiniony kwestionuje zasadność postawienia przez rodzinę Ś. bramy na tejże drodze. W związku z tym K. S. w okresie od 4 grudnia 2023r. do 5 lutego 2024r. wielokrotnie pozostawiał bramę otwartą lub ją celowo otwierał nie mając ku temu powodu np. aby wyjechać lub wjechać na swoją posesję.
Obwiniony również demontował bramę wystawiając ją z prowadnic. Obwiniony pomimo, że nie miał takiej potrzeby parkował samochód pod drzwiami domu pokrzywdzonych. K. S. przestawiał pojemniki na odpady w dniach, gdy nie było wyznaczonej dnia na odbiór przez służby komunalne. Przestawianie pojemników łączyło się z dużym hałasem. Obwiniony ze swojego domu obserwował pokrzywdzonych i gdy widział, że ci jadą gdzieś samochodem jechał za nimi. Potrafił też zawrócić za pokrzywdzonymi, gdy widział, że jadą z naprzeciwka. W powyższym okresie obwiniony wielokrotnie wszczynał awantury w miejscu zamieszkania tj. przy ul. (...) w B., w trakcie, których krzyczał i używał słów nieprzyzwoitych.
W dniach 7 grudnia 2023r. i 23 grudnia 2023r. obwiniony K. S. rzucał różnymi przedmiotami w lampki ogrodowe należące do W. i M. Ś. (1) w wyniku czego zostały one uszkodzone. Po zachowaniu obwinionego nie nadawały się już do użytku. Wartość lampek to 99.98 zł. (dowód: zeznania - J. Ś. - k.185v-186, 59-61; W. Ś. – k.186, 48-49, 64-65; M. Ś. – k.42-43 i S. Ś. – k.55-56; Kopie dokumentów i fotografie – k.21-27, 66, 73-75, 100-101, 112-120; notatka służbowa – k.33; kopie notatników – k.46; akta sprawy Prok. Rej. w G.
– (...)-4.Ds.91.2024). Obwiniony K. S. nie przyznał się do zarzucanych mu czynów i wyjaśnił, że w kwestii drogi toczy się spór, a na postawienie bramy się nie zgodził. Zaprzeczył, aby jego zachowania wynikały ze złośliwości. Dodał, że nie zakłócał porządku państwu Ś. i nie przypomina sobie uszkodzenia lampek. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego uznając je za wykrętne i skierowane wyłącznie na obronę. Są one nielogiczne i sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego. Pozostają one w sprzeczności z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, a przede wszystkim zeznaniami pokrzywdzonych i świadka J.
Ś. (2). Sąd dał wiarę tym zeznaniom, albowiem są spójne, logiczne i potwierdzone dowodami nieosobowymi. Sąd wziął pod uwagę okoliczność, że świadkowie pozostają w konflikcie z obwinionym to jednak uznał, że nie miało to wpływu na wiarygodność świadków. Również pozostałe dowody wskazane w stanie faktycznym nie budzą wątpliwości Sądu co do wiarygodności i autentyczności. W świetle powyższego wina obwinionego nie budzi wątpliwości, a czyny mu zarzucane wyczerpują znamiona wykroczeń z art.: - 107 kw – zdaniem Sądu wszystkie zachowania obwinionego, wbrew jego twierdzeniom wynikały z czystej złośliwości i chęci dokuczenia pokrzywdzonym.
Co więcej obwiniony doprowadził swoim zachowanie do konieczności podjęcia leczenia psychiatrycznego przez W. Ś. (1), a przy jednym ze zdarzeń musiała tenże korzystać z pomocy pogotowia ratunkowego. Niewątpliwie zachowania obwinionego opisane w stanie faktycznym wyczerpują pojęcie dokuczenia i złośliwego niepokojenia. - 51§1 kw – awanturując się w miejscu zamieszkania, krzycząc i wypowiadając słowa wulgarne obwiniony zakłócał pokrzywdzonym spokój i wyczerpał znamiona tegoż czynu. - 124§1 kw – obwiniony dokonał zniszczenia przedmiotów materialnych o wartości nie wyższej niż 800 zł.
Zdaniem Sądu kara ograniczenia wolności wymierzona obwinionemu jest adekwatna do stopnia winy, społecznej szkodliwości czynów oraz bierze pod uwagę cele wychowawcze i zapobiegawcze, które ma osiągnąć w stosunku do obwinionego. Ponieważ szkoda wyrządzona przez obwinionego czynem z art. 124§1 kk nie została naprawiona Sąd nałożył na obwinionego taki obowiązek. O kosztach orzeczono na podstawie art. 121§1 kpw w zw. z art. 624§1 kpk.