Legislator Case Law & Legislation
II Ka 246/14 AI generated

Criminal appeal court quashes combined sentence due to incompatible penalty types after statutory conversion.

Case Number II Ka 246/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The District Court in Siedlce quashed the District Court's combined sentence and remanded the case for retrial. The defendant argued that converting a prison term to arrest allowed for a new combined sentence, but the court found this legally impossible. The court ruled that Article 85 of the Criminal Code prohibits combining arrest with imprisonment, and the conversion did not change the nature of the crime to allow such a combination. Consequently, the case was sent back to the first instance for a new combined sentence calculation.

Legislator headnote

AI generated

Art. 50 ust. 1 ustawy nowelizującej; Art. 85 kk: Conversion of a prison sentence to arrest under the new law does not alter the nature of the offense, and Article 85 of the Criminal Code strictly prohibits combining arrest with imprisonment in a combined sentence.

Keywords

AI generated
combined sentence arrest conversion prison term Criminal Code remand for retrial

Cited Legislation

AI generated
Art. 50 ust. 1 ustawy nowelizującej
Takie rozstrzygnięcie jest bowiem sprzeczne z brzmieniem art. 50 ust.
Art. 85 kk

Cited Case Law

AI generated
II KK 115/07

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Ka 246/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Jaszczuk (spr.) Sędziowie: SSO Mariola Krajewska - Sińczuk SSO Teresa Zawiślak Protokolant: st. sekr. sądowy Beata Defut-Kołodziejak przy udziale Prokuratora Bożeny Grochowskiej-Małek po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2014 r. sprawy T. K. o wyrok łączny na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 12 marca 2014 r. sygn. akt II K 530/13 zaskarżony wyrok uchyla i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Mińsku Mazowieckim do ponownego rozpoznania; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. P. J. w M. kwotę 147,60 zł (w tym 27,60 zł podatku VAT) za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym. Sygn. akt II Ka 246/14

UZASADNIENIE

T. K. został skazany prawomocnymi wyrokami:

1. Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy sygn. akt V K 255/05 z dnia 4 lipca 2005 r. za czyn z art. 224 § 2 kk na karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 20 zł każda stawka;

2. Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim sygn. akt IV K 8/09 z dnia 18 lutego 2009 r. za czyn z art. 278 § l kk popełniony w nocy z l na 2 stycznia 2009 r. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat i karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 10 zł każda stawka oraz zaliczono na poczet kary pozbawienia wolności okres zatrzymania od 2 stycznia 2009 r. do 3 stycznia 2009 r., postanowieniem z dnia 23 grudnia 2009 r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności oraz zaliczono na poczet kary pozbawienia wolności okres zatrzymania od 2 stycznia 2009 r. do 3 stycznia 2009 r.;

3. Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim sygn. akt II K 412/09 z dnia 14 września 2009 r. za czyn z art. 278 § Ikk popełniony w kresie czasu od 4 czerwca 2009 r. do 7 czerwca 2009 r. na karę l roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat i karę grzywny w wysokości 120 stawek dziennych po 10 zł każda stawka oraz zaliczono na poczet kary pozbawienia wolności okres zatrzymania od 7 czerwca 2009 r. do 8 czerwca 2009 r., postanowieniem z dnia 27 stycznia 2012 r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności oraz zaliczono na poczet kary pozbawienia wolności okres zatrzymania od 7 czerwca 2009 r. do 8 czerwca 2009 r.;

4. Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim sygn. akt II K 1001/11 z dnia 30 września 2011 r. za czyn z art. 279 § l kk popełniony w okresie czasu od maja 2011 r. do 9 sierpnia 2011 r. na karę l roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 4 lat i karę grzywny w wysokości 60 stawek dziennych po 10 zł każda stawka oraz zaliczono na poczet kary grzywny okres zatrzymania od 9 sierpnia 2011 r. do 10 sierpnia 2011 r., postanowieniem z dnia 4 lipca 2012 r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności oraz zaliczono na poczet kary pozbawienia wolności okres zatrzymania od 9 sierpnia 2011 r. do 10 sierpnia 2011 r.;

5. Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim sygn. akt II K 1388/11 z dnia 30 listopada 2011 r. za czyny z art. 279 § l kk popełniony w okres czasu od dnia 3 października 2011 r. do dnia 11 października 2011 r. na karę i art. 2379 § l kk popełniony w okresie czasu od dnia 17 września 2011 r. do 13 października 2011 r. na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 5 lat i karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 10 zł każda stawka oraz zaliczono na poczet kary grzywny okres zatrzymania od 13 października 2011 r. do 14 października 2011 r., postanowieniem z dnia 4 lipca 2012 r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności oraz zaliczono na poczet kary pozbawienia wolności okres zatrzymania od 13 października 2011 r. do 14 października 2011 r.;

6. Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim sygn. akt II K 1195/11 z dnia l grudnia 2011 r. za czyn z art. 278 § l kk popełniony w dniu 15 września 2011 r. na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 5 lat i karę grzywny w wysokości 80 stawek dziennych po 10 zł każda stawka oraz zaliczono na poczet kary grzywny okres zatrzymania od 16 września 2011 r. do 17 września 2011 r., postanowieniem z dnia 4 lipca 2012 r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności oraz zaliczono na poczet kary pozbawienia wolności okres zatrzymania od 16 września 2011 r. do 17 września 2011 r.;

7. Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim sygn. akt II K 1120/11 z dnia 6 grudnia 2011 r. za czyn z art. 278 § l kk popełniony w okresie czasu od dnia 27 sierpnia 2011 r. do 2 września 2011 r. na karę l roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 4 lat i karę grzywny w wysokości 80 stawek dziennych po 10 zł każda stawka oraz zaliczono na poczet kary grzywny okres zatrzymania od 5 września 2011 r. do 6 września 2011 r., postanowieniem z dnia 4 lipca 2012 r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności oraz zaliczono na poczet kary pozbawienia wolności okres zatrzymania d 5 września 2011 r. do 6 września 2011 r.;

8. Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim sygn. akt II K 183/12 z dnia 17 kwietnia 2012 r. za czyny: z art. 278 § l i 5 kk w zb. z art. 275 kk w zb. z art. 276 kk w zw. z art. 11 § 2 kk popełniony w dniu 26 grudnia 2011 r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 60 stawek dziennych po 10 zł każda stawka, z art. 279 § l kk w zb. z art. 13 § l kk w zw. z art. 279 § l kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk popełniony w okresie od 22 grudnia 2011 r. do 23 grudnia 2011 r. na karę l roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 10 zł każda stawka, orzeczono karę łączną 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 5 lat oraz karę łączną grzywny w wysokości 150 stawek dziennych po 10 zł każda stawka, zaliczono na poczet kary łącznej grzywny okres zatrzymania od 11 lutego 2012 r. do 13 lutego 2012 r.;

9. Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim sygn. akt II K 467/12 z dnia 13 lipca 2012 r. za czyn z art. 279 § l kk popełniony w okresie od 21 kwietnia 2012 r. do 28 kwietnia 2012 r. na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 5 lat i karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 10 zł każda stawka. Wyrokiem z dnia 12 marca 2014 r. Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim: I. na podstawie art. 569 § l kpk w zw. z art. 85 kk i art. 86 § l kk połączył orzeczone wobec skazanego kary pozbawienia wolności i grzywny w sprawach II K1001/11, II K 1120/11 i II K 1195/11 Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckimi orzekł wobec niego karę łączną 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 180 (stu osiemdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

II. na podstawie art. 577 kpk na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył skazanemu okres zatrzymania w sprawie II K 1001/11 w dniach od 9 sierpnia 2011 r. do 10 sierpnia 2011 r., i okres zatrzymania w sprawie II K 1120/11 w dniach od 5 września 2011 r. do 6 września 2011 r., okres zatrzymania w sprawie II K 1195/11 w dniach od 16 września 2011 r. do 17 września 2011 r. oraz okres wykonywania kary pozbawienia wolności w sprawie II K 1001/11 w dniach od 27 kwietnia 2013 r. do 12 marca 2014 r.; III. na podstawie art. 577 kpk ustalił, iż początek odbywania kary łącznej należy liczyć od dnia 12 marca 2014 r.;

IV. na podstawie art. 572kpk postępowanie w pozostałym zakresie umorzył; V. ustalił, iż wyroki w pozostałym zakresie podlegają odrębnemu wykonaniu; VI. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. P. J. kwotę 177,12 zł (sto siedemdziesiąt siedem złotych 12/100) zł, w tym 33,12 zł (trzydzieści trzy złote 12/100) podatku VAT tytułem obrony z urzędu skazanego w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego wykonywanej przez adwokata P. J.; VII. koszty postępowania przejął na rachunek Skarbu Państwa. Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca skazanego T.

K., zarzucając orzeczeniu na podstawie art. 427 § l kpk i art. 438 pkt l kpk obrazę prawa materialnego, to jest art. 85 kk, polegającą na objęciu wyrokiem łącznym kary orzeczonej w sprawie II K 1120/11, w sytuacji, gdy czyn objęty orzeczeniem II K 1120/11 stanowi obecnie wykroczenie (zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 9 listopada 2013r.), natomiast norma wskazana w art. 85 kk odnosi się jedynie do przestępstw i orzeczonych za nie kar, co wyklucza objęcie wyrokiem łącznym kar orzeczonych za przestępstwa oraz wykroczenia.

Mając na uwadze powyższe, skarżący wniósł o uchylenie skarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Mińsku Mazowieckim. Na rozprawie odwoławczej obrońca skazanego poparł apelację i wniosek w niej zawarty, prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Mińsku Mazowieckim.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja obrońcy skazanego oraz wniosek prokuratora o uchylenie zaskarżonego wyroku są zasadne i zasługują na uwzględnienie. Tytułem wstępu wskazać należy, że zgodnie z art. 569 § 1 kpk wyrok łączny wydaje się, jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby skazanej prawomocnie wyrokami różnych sądów. Warunki do orzeczenia kary łącznej określa z kolei art. 85 kk, wedle którego zachodzą one wówczas, gdy sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, choćby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu.

Tym samym wyrok łączny to instytucja karnoprocesowa, której zadaniem jest realizacja prawa materialnego w zakresie kary łącznej wobec osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów, jeżeli tylko zachodzą określone w prawie karnym materialnym warunki do orzeczenia kary łącznej. Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy, należy stwierdzić, iż mimo wniosku skazanego, w którym określił zakres wyroków jednostkowych, które powinny być objęte tym postępowaniem, Sąd Rejonowy nie był związany treścią tego wniosku, lecz był zobowiązany do przeprowadzenia postępowania w zakresie wszystkich skazań T.

K., celem ustalenia czy popełnione przez niego przestępstwa pozostają w realnym zbiegu i przez to orzeczone za nie kary podlegają łączeniu. Należy zatem zauważyć, iż Sąd I instancji kierując się powyższą zasadą, prawidłowo ustalił zakres wyroków jednostkowych wydanych wobec skazanego T. K., które powinny być objęte tym postępowaniem, jednakże wydany na tej podstawie wyrok łączny zapadł z ewidentną obrazą prawa materialnego tj. art. 85 kk. W realiach niniejszej sprawy należy zauważyć, że Sąd Rejonowy połączył w wyroku łącznym orzeczone wobec skazanego kary pozbawienia wolności i kary grzywny orzeczone wyrokami w sprawach:

II K 1001/11, II K 1120/11 i II K 1195/11, albowiem czyny nimi objęte zostały popełnione przed datą wydania pierwszego z w/w wyroków tj. 30 września 2011 r. Sąd ten nie spostrzegł jednak, że czyn objęty połączonym wyrokiem wydanym w sprawie II K 1120/11 zgodne z treścią ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r. poz. 1247) w obecnym stanie prawnym nie jest już przestępstwem, ale wykroczeniem, albowiem wartość skradzionego mienia (400 zł) nie przekroczyła ¼ minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.

Potwierdzeniem tego jest również postanowienie wydane w postępowaniu wykonawczym przez Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim w sprawie II K 1120/11 z dnia 9 listopada 2013 r. (k. 96). W tym miejscu należy jednak zauważyć, że Sąd Rejonowy wydając powyższe postanowienie niesłusznie ustalił w pkt. I postanowienia, że czyn objęty wyrokiem Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 6 grudnia 2011 r. stanowi wykroczenie z art. 119 § 1 kk. Takie rozstrzygnięcie jest bowiem sprzeczne z brzmieniem art. 50 ust. 1 ustawy nowelizującej, z którego wynika, że jeżeli według niniejszej ustawy czyn objęty prawomocnym wyrokiem skazującym za przestępstwo na karę pozbawienia wolności stanowi wykroczenie, orzeczona kara podlegająca wykonaniu ulega zamianie na karę aresztu w wysokości równej górnej granicy ustawowego zagrożenia za taki czyn, a jeżeli ustawa nie przewiduje za ten czyn kary aresztu, na karę ograniczenia wolności lub grzywny, przyjmując jeden dzień pozbawienia wolności za równoważny grzywnie w kwocie od 10 do 250 zł i nie przekraczając górnej granicy tego rodzaju kary przewidzianej za ten czyn.

Nie ma tu zatem mowy o przekwalifikowaniu dotychczasowego przestępstwa na wykroczenie, a jedynie zamianie orzeczonej kary. Potwierdzeniem powyższej interpretacji jest również treść uchwały Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 2014 r. I KZP 3/14 (LEX 1455133), w której zostało stwierdzone, iż chociaż zastosowanie przepisu art. 50 ust. 1 ustawy nowelizującej polega jedynie na zamianie wymierzonej sprawcy kary, „co nie zmienia faktu, że nadal pozostaje on skazany za przestępstwo, a zatem zostałby zachowany podstawowy warunek orzeczenia kary łącznej, jakim jest istnienie realnego zbiegu przestępstw”.

Zatem wbrew twierdzeniu obrońcy skazanego czyn objęty wyrokiem wydanym w sprawie II K 1120/11 nadal pozostaje przestępstwem, a jedynie wymierzono za nie karę 30 dni aresztu, z tego względu mógłby nadal wchodzić w zakres realnego zbiegu przestępstw, którego cezurę czasową wyznacza data wyroku w sprawie II K 1001/11, tj. 30 września 2011 r. Nie mniej jednak należy zauważyć, że Sąd Rejonowy zgodnie z w/w uchwałą Sądu Najwyższego po zamianie jednostkowej kary pozbawienia wolności na karę aresztu nie może połączyć jej z karą pozbawienia wolności.

Art. 85 kk nie przewiduje bowiem łączenia kary aresztu i kary pozbawienia wolności, nie sposób też przyjąć, że są to kary tego samego rodzaju (problematyczne wydaje się na użytek postępowania o wydanie wyroku łącznego wnioskowanie per analogiam o jednorodzajowości tych kar; myśl taką odrzucił Sąd Najwyższy w wyroku z 26 czerwca 2007 r., II KK 115/07, LEX nr 450353). Wobec tego w realiach niniejszej sprawy Sąd mógł połączyć jedynie kary pozbawienia wolności wymierzone wyrokami wydanymi w sprawach II K 1001/11 i II K 1195/11, albowiem wymierzono za nie kary tego samego rodzaju.

Reasumując stwierdzić należy, że wyżej omówione uchybienia powodują konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy T. K. Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Nie ma bowiem możliwości konwalidowania ich na etapie postępowania odwoławczego. Reformatoryjne procedowanie byłoby bowiem równoznaczne z koniecznością wydania nowego wyroku łącznego, którego podstawą byłyby odmienne ustalenia faktyczne. Z oczywistych względów strony zostałyby zaś pozbawione możliwości zaskarżenia wydanego rozstrzygnięcia w drodze zwyczajnych środków odwoławczych, a tym samym zakwestionowania poczynionych ustaleń oraz sformułowanych ocen i wyprowadzonych wniosków.

W ponownym postępowaniu Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim wyda wyrok łączny w sposób wolny od wad, z poszanowaniem poczynionych w niniejszym uzasadnieniu uwag. Mając powyższe na względzie na podstawie art. 437 § 2 kpk Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.